De kunst van het loslaten van je ex #229

Ik ga morgen idd weer werken. Vandaag trok ik dat echt ff niet.
Heb ook maar een paar uurtjes geslapen.

Vandaag de 4e dag alleen.
Ben trouwens dinsdag weer gaan werken, niet echt een succes maar goed, wat moet je anders.
Hij is op dit moment zijn spullen uit mijn huis aan het halen, niet echt een leuk idee en al helemaal niet tof als ik vanavond thuis kom in een halfleeg huis.

Maandag heb ik hem gesproken toen hij kleren kwam halen, hij huilen, ik huilen, knuffelen.
Ik merkte dat hij twijfelde, in 19 maanden tijd was dit de eerste keer dat ik hem heb zien huilen.
's avonds in bed nog even een appje gestuurd hoe het ging.
Hij zei dat hij niet kon slapen, verdrietig was en onzeker over zijn beslissing. Hij twijfelde.
Hij had rust nodig om alles op een rij te zetten.

Dinsdagavond heb ik gebeld want ik moest weten wat hij bedoelde met "dingen op een rij zetten"
Hij wil dus even geen contact zodat hij uit kan vogelen wat hij nu eigenlijk wil want hij heeft toch meer gevoelens voor mij dan hij dacht. Hij wilde over 2-3 weken wel uitspreken wat zijn besluit zou zijn.
Hij kon nu geen ja en geen nee zeggen.

Ik weet het niet meer... hoe kan hij van mij verwachten dat ik blijf wachten zodat ik over 3 weken alsnog of wéér naar de klote kan gaan?

Vandaag alleen zakelijk appje gestuurd over de verhuizing en meer niet.
Positief punt: 3 kilo afgevallen door de stress en weinig eten.

Het gaat hier redelijk, momenteel wel raar , want aan de andere kant met hem gaat het minder en dat is eigenlijk een heel raar gevoel.
Hij had me eigenlijk eerst afgedankt zonder wat van zich te laten horen , en juist dus via facebook kwam ik erachter dat die een vriendin had , daarna wel uitgepraat via facebook prive en hij zijn excuses aangeboden en geaccepteerd.
Mijn ego heeft er eigenlijk heel wat onder geleden maar ik heb ze ook samengezien en sja het is een rare relatie....

Nu merk ik dus via facebook dat de relatie totaal niet goedgaat, zij heeft een oude foto van hem op achtergrond gezet van hun samen, hij juist heel provocerend een foto waarop die er niet uit ziet en ja als je kijkt het bijna een fuck you ik wil single zijn foto als achtergrond.
Het is heel raar en ja aan een kant sneu aan de andere kant is dit een beetje gevoelsmatig , stiekem voelt het wel een beetje goed van nu voel je ook eens een beetje van hoe ik me gevoeld heb en voelt het een beetje als karma.

Het verklaart wel een hele hoop want ik kreeg terwijl die met haar was soms middernachtelijke berichtjes ineens van hem die ik niet snapte. Ik had altijd het idee als de relatie zo goed was waarom contact zoeken met mij en nu snap ik wel een beetje waarom .

Ik doe er alleen niets mee, en ga gewoon verder , ik heb meer van mezelf nu dat ik zelf even goed in mijn vel wil komen en ook wil blijven en doe juist mijn eigen dingetjes weer waardoor ik me prettiger voel ( momenteel ook issues met familie gehad waar ik mezelf minder door voel) en juist dus gewoon weer uitga en probeer van dingen te genieten want het is een poosje geweest dat ik dat minder kon ( niet alleen vanwege hem maar meerdere dingen waar ik het moeilijk mee had)
Ik krijg wel juist meer en meer het gevoel terug dat ik juist weer even zelf goed voor mezelf moet zorgen juist weer even de levenslust terug krijg want dat vind ik voor mezelf het belangrijkste

Werd vanochtend wakker en zag op mijn telefoon 2 uitnodigingen voor candy crush saga van mijn ex waar ik al 2 jaar niet mee heb gesproken..

Meteen zit ze weer helemaal in mijn hoofd Fucking hell, is al 3,5 jaar uit... Normaal denk ik er nooit meer aan, maar vraag me nu toch wel echt af of er überhaupt ooit een tijd zal komen dat ze me echt niets meer kan schelen.

Na aanleiding van dit topic m'n ene ex op facebook opgezocht, kan niet eens meer herinneren hoe lang het uit is en z'n foto's doen mij niets meer behalve een fijne herinnering (heb het net even opgezocht, van de zomer is het 4 jaar geleden.. en we zijn beide echt andere mensen geworden, misschien dat doordat we beide zo veranderd zijn het nu juist weer goed met elkaar zouden kunnen vinden. ach het was gewoon turbulent en volwassen worden etc.)

met de andere ex is het korter uit (logisch niet even lang natuurlijk ) heb hem ook niet op facebook.. denk dat dat wel raar is mocht ik hem tegenkomen. is nu 2 jaar uit maar hebben nog een jaar een soort ding gehad (met een halfjaar ertussen waarin hij op reis was) wat misschien wel een relatie werd maar toen toch niet. en hij was totaal niet eerlijk tegenover mij. lastig om dat in te zien op dat moment, nu denk ik ook van god hoe heeft t ooit zo ver kunnen komen. maar zijn we beide 'schuldig' aan.

heb nu een relatie die echt heel anders is dan de voorgaande twee, veel gelijkwaardiger. maar het tekent je toch of zo. zonde eigenlijk.

Kon ik de tijd maar een paar maanden doorspoelen.
Het is vandaag precies een week geleden en het is nog steeds zo ontzettend zwaar en pijnlijk.
Elke dag vraag ik me af: Waarom op deze manier? Hoe kan hij zo'n egoïstische ongevoelige klootzak zijn? Gaf hij dan helemaal niks om mij? Heeft hij wel écht van mij gehouden?

Hij zou me nog een uitgebreide e-mail sturen met allerlei uitleg enz
Ben erg benieuwd, ik denk dat ik zo'n mail wel echt nodig heb om het allemaal goed af te kunnen sluiten. Anders loop ik over een jaar nog steeds met allerlei vragen... Ik ken mezelf.

Ga uit mijn hoofd verdomme!

Dat spoel de tijd aub snel door gevoel heb ik ook gehad. Ik baalde enorm dat ik mijn emoties niet onder controle had en me zo liet meeslepen. Ik kende mezelf als iemand die goed kan relativeren maar dat valt soms dik tegen!

Zojuist gelezen dat iemand mijn ex aansprak met 'schatje' op facebook...Nieuw liefje! Roept toch mixed feelings op. Van, zou hij dan wel gelukkig worden van dat mens? Tot ze mag hem en al zijn moeilijkheden hebben, good luck!

quote:

Op zondag 2 maart 2014 11:33 schreef Buffell het volgende:

[..]

1. Stop met Candy Crush spelen, je bent geen wijf.

2. Ik hoop dat ik dat niet ga hebben. Kan het me niet voorstellen. Ben er nu al redelijk onverschillig in aan het worden, na een maand of 3. Heb je je relatie wel goed afgesloten? Misschien heeft dat ermee te maken.

Na niet echt, maar had weinig keus

Zij was altijd van ik wil je nooit meer kwijt, voor altijd, etc. En op een gegeven moment was het : We kunnen er misschien maar beter een eind aan maken...

Toen afgesproken in een park in de buurt om er nog 1 x over te praten (avond ervoor was immers feest+alcohol).. Kwam ze aanlopen met een plastic tasje met een vest en trainingsbroek die nog bij haar lag, even uurtje goed gesprek gehad, zij nog janken zelfs... Maar week later ging ze naar Albufeira met vriendinnen, en daarna hebben we elkaar eigenlijk niet meer echt gesproken, al wonen we vlak bij elkaar...

Als we elkaar nu zien is het alleen ''hoi'', blijft vervelend voelen..

Shit, ik heb sex gehad met mijn ex iets meer dan 3 maanden na de breakup. Zaterdagnacht en zondagnacht bij haar geslapen. Ik dacht dat ik er wel tegen kon en prima friends with benefits kon zijn, maar ik krijg weer gevoelens terug. Krijg gemixte signalen van mijn ex. stelt hele gerichte vragen over ons en de relatie. Zodra ik haar niet zie doet ze vreemd en heel afstandelijk. Ik wist dat het fout was, maar het voelde zo goed en het lekker. Wat moet ik nu doen?

zaterdag en zondagnacht


Shit man... ja wat denk je dan

of loslaten en volgende keer weer fuckbuddies spelen.

Of geen contact meer

quote:

Op dinsdag 4 maart 2014 14:39 schreef mitchelll0181 het volgende:
zaterdag en zondagnacht


Shit man... ja wat denk je dan

of loslaten en volgende keer weer fuckbuddies spelen.

Of geen contact meer

Yes, zaterdag samen naar een feest gegaan en uiteindelijk in haar bed beland. Zondag haar opgehaald van een carnavalsfeest om vervolgens afgesproken sex te hebben en niet te blijven slapen, maar uiteindelijk toch gebeurd.

Kon ik het nu maar loslaten en gewoon fuckbuddies spelen. Maar ik zie haar ook heel erg twijfelen over ons, misschien dat ze daarom zo afstandelijk doet, omdat ze niet weet wat ze wilt?

Dat laatste gok ik.... contact met je ex zolang er nog gevoelens zijn blijft complicated.

En twijfelen is een verschrikkelijke mindfuck. Voor jezelf maar ook voor je (ex)partner.

Hee guys, ik lees (helaas) al een tijdje mee met dit forum en ik zou graag m'n verhaal aan jullie kwijt willen en ongezoute meningen willen horen

Ik ben bijna 6 jaar samen geweest met mijn ex. Bijna een maand geleden vertelde hij me huilend dat hij niet meer van me houdt en dat hij tijd en ruimte nodig heeft. De week die volgde appte hij me soms over koetjes en kalfjes, waarna ik heb gezegd: laten we geen contact hebben en er eind van de week even over praten. In dat gesprek kwam naar voren dat hij heel erg in de war is, vooral over zichzelf. Hij zegt dat hij niet weet wie hij is en wat hij wil in het leven. De periode erop hebben we weer wat meer contact gehad, vooral over normale dagelijkse dingen. Afgelopen zaterdag zei hij dat hij wilde praten. Hij heeft weer vreselijk gehuild en hij vertelde dat hij ongelukkig is met zichzelf en dat hij het gevoel heeft dat ik zijn grote liefde ben. Ook zei hij dat hij niet weet waarom hij zoiets moois weggooit en dat hij niets liever zou willen dat het weer goed komt, ook al kan dat nu niet. Ikzelf heb al eens gezegd dat het niet zo moeilijk is: je houdt wel van iemand of niet, je wilt wel met iemand zijn of niet. Hij vindt dat het niet zo eenvoudig is.

Zoals het nu gaat is het net alsof we nog samen zijn, want hij wil wel graag leuke dingen samen doen en eigenlijk ook gewoon seks blijven hebben. Als ik vraag wat dan het verschil is tussen dat het nu uit is en daarvoor zegt hij "het gevoel". Ik vind het lastig om me hierin een houding te geven... Ergens denk ik dat het gemakkelijker zou zijn om alle contact te verbreken, maar aan de andere kant zie ik ook hoe hij hieronder lijdt en wil ik, hoe dit ook afloopt, dat hij me nooit kan verwijten dat ik er niet voor hem ben geweest terwijl hij het moeilijk had. Iemand geniale tips?

Ik denk dat je voor jezelf heel erg na moet denken of jij het wel kan . Het is namelijk niet helemaal eerlijk naar jou toe en denk dat je het op een gegeven moment gaat knagen.
En ik geloof best dat iemand problemen heeft met zichzelf en niet weet wat die wil maar is het wel helemaal eerlijk om jou daarin mee te sleuren.

Ik denk ergens dat je ook jezelf moet beschermen en geen sex meer met hem moet hebben nu het uit is, het is namelijk wel dat je juist daardoor wel weer hoop geeft en wat als die het gewoon nou echt niet kan ??

quote:

Op vrijdag 7 maart 2014 23:47 schreef formerjellybean het volgende:
Ik denk dat je voor jezelf heel erg na moet denken of jij het wel kan . Het is namelijk niet helemaal eerlijk naar jou toe en denk dat je het op een gegeven moment gaat knagen.
En ik geloof best dat iemand problemen heeft met zichzelf en niet weet wat die wil maar is het wel helemaal eerlijk om jou daarin mee te sleuren.

Ik denk ergens dat je ook jezelf moet beschermen en geen sex meer met hem moet hebben nu het uit is, het is namelijk wel dat je juist daardoor wel weer hoop geeft en wat als die het gewoon nou echt niet kan ??

Dit. En ik ken de situatie niet helemaal, maar het klinkt ook een beetje als "wel de lusten, niet de lasten". Wel leuke dingen met je doen en er verder geen label (relatie) aan hangen, omdat het "gevoel" dan anders is. Het klinkt mij een beetje vreemd in de oren.
Jij moet doen waar jij je het beste bij voelt en volgens mij is dat niet de huidige situatie, althans.. dat maak ik op uit je verhaal. Succes anyway!

Thanks, allebei! Deze situatie is voor mij op dit moment nog wel uit te houden, maar het is onvermijdelijk dat er in de komende tijd een échte beslissing moet worden gemaakt, het is ja of nee en niet half. Soms heb ik opeens een sterk moment en heb ik zoiets van: joh, flikker jij even lekker een heel eind op met je "ik weet niet wat ik wil" (dit zeg ik uiteraard niet ), maar aan de andere kant staat dan weer dat ik hem totaal niet ken zoals hij nu doet. Hij is normaal gesproken iemand die altijd vrolijk is, iemand die heel stabiel is. Ik heb hem nu dingen horen zeggen waar ik echt van schrok. Dat hij zich voor het eerst in lange tijd gelukkig voelde nadat hij xtc had gebruikt (wat hij normaal nooit doet), dat hij zich schaamt voor zichzelf en dat hij niet van zichzelf houdt. Dat maakt het voor mij nu gewoon heel lastig om er definitief mee te stoppen, omdat ik wel degelijk zie dat er iets aan de hand is, dat hij niet zomaar zo tegen me doet om lullig te doen. Ik wil er heel graag voor hem zijn nu en hem helpen, maar ik heb zelf niet het idee dat het helpt als hij me dagelijks berichtjes stuurt...

Heel eerlijk ik denk eigenlijk dat je hem aan moet sporen hulp te gaan zoeken want dit soort gesprekken zijn niet echt goed.
En het is heel moeilijk want je weet dan ook dat die het niet persoonlijk bedoelt maar ik denk hier een jongen is die erge hulp nodig heeft voor het te laat is, maar daarbij moet je dan toch ook echt je eigen grenzen bewaken.

Hoe hard het ook klinkt , je moet er meer voor jezelf ook zijn, juist in dit soort situaties.
Ik denk juist eigenlijk eerlijk dat je afstand moet nemen om hem juist aan zichzelf te laten werken en hulp te zoeken dan dat die steeds naar je toe blijft trekken en je voor je het weet in een hele rare positie komt te staan omdat je hem graag helpt en er voor hem wilt zijn ( kan doorslaan tot emotionele chantage en al dat soort ongein )

Laat hem...

Mist hij je dan komtie terug.. Anders niet.

En idd verder niks/contact

Morgen is het 2 weken geleden.
Nog steeds zo ontzettend KUT

Liefdesverdriet wordt echt onderschat, door mij in ieder geval wel altijd want dit is mijn eerste keer en wat heb ik het zwaar zeg.

Ik wéét dat het nooit meer goed gaat komen, en tóch dat ene hele kleine beetje hoop krijg ik gewoon niet uit mijn systeem. Ratio vs emotie

quote:

Op zaterdag 8 maart 2014 01:02 schreef formerjellybean het volgende:
Heel eerlijk ik denk eigenlijk dat je hem aan moet sporen hulp te gaan zoeken want dit soort gesprekken zijn niet echt goed.
En het is heel moeilijk want je weet dan ook dat die het niet persoonlijk bedoelt maar ik denk hier een jongen is die erge hulp nodig heeft voor het te laat is, maar daarbij moet je dan toch ook echt je eigen grenzen bewaken.

Hoe hard het ook klinkt , je moet er meer voor jezelf ook zijn, juist in dit soort situaties.
Ik denk juist eigenlijk eerlijk dat je afstand moet nemen om hem juist aan zichzelf te laten werken en hulp te zoeken dan dat die steeds naar je toe blijft trekken en je voor je het weet in een hele rare positie komt te staan omdat je hem graag helpt en er voor hem wilt zijn ( kan doorslaan tot emotionele chantage en al dat soort ongein )

Ik heb het wel aangekaart en hij was op zich niet heel negatief erover, maar hij wil eerst proberen zelf hieruit te komen... Met drank en xtc, kennelijk :/

quote:

Op zaterdag 8 maart 2014 01:10 schreef mitchelll0181 het volgende:
Laat hem...

Mist hij je dan komtie terug.. Anders niet.

En idd verder niks/contact

Dat is ook juist het probleem. Ik laat hem, maar hij stuurt me elke dag berichtjes en vraagt of ik af kan spreken... Wat doe ik dan? Moet ik hem negeren?

Ja , dan denk ik toch echt dat afstand nemen veel verstandiger is hoor , want iemand die dus denkt met drugs en drank op te lossen is niet echt gezond hoor.

En ja heel eerlijk ja , stel een lijn op zolang jij geen hulp zoekt wil ik geen contact, straks kom je namelijk in de positie dat je hulpverlenertje mag gaan spelen en ik denk niet dat je dat wilt.
En ja als iemand het uitgemaakt heeft mag je best zeggen van ik wil nu even geen contact, ik denk namelijk dat je nu te veel rekening met iemand aan het houden bent met iemand die het niet met jou houd

quote:

Op zaterdag 8 maart 2014 11:26 schreef Buffell het volgende:

[..]

Hoe spendeer je je dag? Toch niet alleen zittend op de bank luisterend naar Air Supply - I'm all out of Love?
Want dat helpt nou ook niet echt. Zorg voor zoveel mogelijk activiteit en mensen om je heen. Dan verzet je makkelijker dan je denkt je aandacht. Ik had het een week nadat het uit was ook erg zwaar, toen nam een vriend me mee naar het casino en de hele middag in dat casino dacht ik geen seconde aan mijn ex. Afleiding helpt echt!

Ik ben nog geen dag alleen geweest.
Familie, vrienden, collega's ... ik word door iedereen op sleeptouw genomen.

Misschien niet helemaal het geschikte topic maar à la. Ik merk dat ik de goedkeuring wil van iemand waarmee ik datete. Ze heeft nu een vriend en wil geen contact met me. Dit ervaar ik als een afwijzing van mij als persoon (ik weet dat het rationeel bezien wellicht wat anders ligt) en raak dat gevoel niet kwijt. Omdat ik vaker in situaties kom waarin een vrouw me wel leuk vindt maar nooit echt leukleuk en me vooral voor seks interessant vindt, begin ik een beetje het gevoel te krijgen dat ik niets voorstel. Het zou goed mogelijk zijn dat het allemaal te maken heeft met m'n geslacht, ze willen vaak toch een man, maar soms twijfel ik daar wel aan. Komt dit iemand misschien enigszins bekend voor?

Heel cliché, maar toch even fijn om dit van me af te typen.

Dus je bent een vrouw, en bent (al vaker?) afgewezen door vrouwen die uiteindelijk toch voor een man kiezen?

Ik zou lekker verder daten en dan komt er vast iemand voorbij die wel voor je kiest!

quote:

Op zaterdag 8 maart 2014 12:23 schreef formerjellybean het volgende:
Ja , dan denk ik toch echt dat afstand nemen veel verstandiger is hoor , want iemand die dus denkt met drugs en drank op te lossen is niet echt gezond hoor.

En ja heel eerlijk ja , stel een lijn op zolang jij geen hulp zoekt wil ik geen contact, straks kom je namelijk in de positie dat je hulpverlenertje mag gaan spelen en ik denk niet dat je dat wilt.
En ja als iemand het uitgemaakt heeft mag je best zeggen van ik wil nu even geen contact, ik denk namelijk dat je nu te veel rekening met iemand aan het houden bent met iemand die het niet met jou houd

Ja, daar heb je ook helemaal gelijk in...

Ik vind het gewoon knettergek om een relatie die meer dan 5,5 jaar goed is geweest weg te gooien omdat er een paar weken wat moeilijkheden zijn. Misschien ben ik dan gewoon ouderwets, maar ik denk dan: dan praat je er toch over, dan werk je er toch aan... Maar kennelijk niet.

quote:

Op maandag 10 maart 2014 18:12 schreef meIIyou het volgende:
Dus je bent een vrouw, en bent (al vaker?) afgewezen door vrouwen die uiteindelijk toch voor een man kiezen?

Ik zou lekker verder daten en dan komt er vast iemand voorbij die wel voor je kiest!

Let's hope so.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 15:07 schreef IGotMine het volgende:

[..]

Ja, daar heb je ook helemaal gelijk in...

Ik vind het gewoon knettergek om een relatie die meer dan 5,5 jaar goed is geweest weg te gooien omdat er een paar weken wat moeilijkheden zijn. Misschien ben ik dan gewoon ouderwets, maar ik denk dan: dan praat je er toch over, dan werk je er toch aan... Maar kennelijk niet.

Ik kan me dat voorstellen maar ik denk ook dat degene waarschijnlijk meer met zichzelf in de knoop zit dan met jou en ik denk dat er dan soms heel moeilijk over te praten valt omdat het probleem bij hemzelf ligt en niet met jou, alleen het punt is dan moet die aan zichzelf gaan werken en gezien de reactie wil die dat niet helemaal , sterker nog hij wil het met drank en drugs oplossen en ja dat probleem lost zichzelf dan niet op.

Heel erg eerlijk sinds die al zegt dat die heel erg het probleem wil oplossen met drank en drugs , denk ik ergens dat je misschien stiekem een beetje blij moet zijn dat het over is , want stel dat die juist terwijl die nog in de relatie zat dat soort rare dingen wilde gaan doen , dan zit je daar toch ook niet echt op te wachten.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 15:47 schreef formerjellybean het volgende:

[..]

Ik kan me dat voorstellen maar ik denk ook dat degene waarschijnlijk meer met zichzelf in de knoop zit dan met jou en ik denk dat er dan soms heel moeilijk over te praten valt omdat het probleem bij hemzelf ligt en niet met jou, alleen het punt is dan moet die aan zichzelf gaan werken en gezien de reactie wil die dat niet helemaal , sterker nog hij wil het met drank en drugs oplossen en ja dat probleem lost zichzelf dan niet op.

Heel erg eerlijk sinds die al zegt dat die heel erg het probleem wil oplossen met drank en drugs , denk ik ergens dat je misschien stiekem een beetje blij moet zijn dat het over is , want stel dat die juist terwijl die nog in de relatie zat dat soort rare dingen wilde gaan doen , dan zit je daar toch ook niet echt op te wachten.

Ja, dat is waar, thanks voor je reactie. Hij gaf wel zelf aan dat hij dit niet elke week gaat doen gelukkig, dat is op zich wel positief. Soms zou ik hem gewoon een schop onder z'n kont willen geven en willen zeggen: "En nú ga jij alleen op je kamer zitten nadenken en je komt er pas uit als je iets te melden hebt." Maar ik geloof niet dat dat een heel gepaste aanpak is

quote:

Op zondag 2 maart 2014 11:44 schreef Probability het volgende:
Na aanleiding van dit topic m'n ene ex op facebook opgezocht, kan niet eens meer herinneren hoe lang het uit is en z'n foto's doen mij niets meer behalve een fijne herinnering (heb het net even opgezocht, van de zomer is het 4 jaar geleden.. en we zijn beide echt andere mensen geworden, misschien dat doordat we beide zo veranderd zijn het nu juist weer goed met elkaar zouden kunnen vinden. ach het was gewoon turbulent en volwassen worden etc.)

met de andere ex is het korter uit (logisch niet even lang natuurlijk ) heb hem ook niet op facebook.. denk dat dat wel raar is mocht ik hem tegenkomen. is nu 2 jaar uit maar hebben nog een jaar een soort ding gehad (met een halfjaar ertussen waarin hij op reis was) wat misschien wel een relatie werd maar toen toch niet. en hij was totaal niet eerlijk tegenover mij. lastig om dat in te zien op dat moment, nu denk ik ook van god hoe heeft t ooit zo ver kunnen komen. maar zijn we beide 'schuldig' aan.

heb nu een relatie die echt heel anders is dan de voorgaande twee, veel gelijkwaardiger. maar het tekent je toch of zo. zonde eigenlijk.

Oh het is uit met m'n vriend dus ik mag mij hier melden of zo.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 22:32 schreef Probability het volgende:

[..]

Oh het is uit met m'n vriend dus ik mag mij hier melden of zo.

Wat rot! Wat is er gebeurd?

Ruzie en toen kon hij het niet meer

quote:

Op woensdag 12 maart 2014 23:32 schreef Buffell het volgende:

[..]

Ervaring leert dat er nooit slechts 1 ruzie vooraf gaat, dus er zal denk ik meer gebeurd zijn/aan de hand zijn?

Maar hij kan nog wel vrienden zijn dus dat snap ik ook niet hebben al samen op een terrasje gezeten. Maar dat kan ik weer niet

Nou, daar gaan we...
6 jaar terug ben ik uit bittere noodzaak weg gegaan bij mijn ex. We waren zo ontzettend goed samen. Nooit ruzie, altijd alles uit praten, gezelligheid ten top. Hij zijn ding, ik het mijne. Alle respect voor elkaar in elk opzicht.
Alleen hij heeft kindertjes bij zijn ex en die maakte het hem zo moeilijk dat ik voor hem gekozen heb en ben om die reden bij hem weg gegaan.
Tot de dag vandaag heb ik geen relatie weer gehad (wel geprobeerd,maar ik kan mezelf niet zien bij een andere man) droom ik over hem (dat ik hem zoek, vind en dan niet kan aanraken, omdat hij weg loopt)
Ik ben bang dat ik hem niet los kan laten....
En mis hem nog elke dag....

Kinderen zijn inmiddels 6 jaar ouder...

Neem is contact op met hem zou ik zeggen..

Hij heeft een relatie met een jong blaadje...
En wil mij niet meer spreken heb ik van anderen vernomen.

Het is denk ik toch beter om je eigen geluk weer eens op te gaan zoeken dan... Ik weet niet hoe je leven er nu uitziet, maar ik kan me voorstellen dat eens uit je comfort zone van gemis stappen helpt.

Wellicht was hij je enige grote liefde, maar een minder grote liefde kan je leven soms ook enorm rijk maken!

Bleh, met mij en m'n ex is alles nog een beetje hetzelfde. Ik zoek nu niet echt meer contact met hem, ik stuur hem geen appjes en ik bel hem niet. Vanaf het moment dat ik dat ging doen begon hij mij te appen en te bellen en te vragen of we konden afspreken. Tegen z'n familie zegt hij dat we uit elkaar zijn, maar dat er nog een kans is dat we weer bij elkaar komen. Of dan zegt hij dat hij zich afvraagt waar hij mee bezig is. Dat vraag ik me ook af... Irritant dit!

Vanaf het begin dat ze mij verliet heb ik direct al het contact afgebroken.
Niet even bellen/appen, geblokkeerd op facebook etc.
Toch best vreemd, vorig jaar zomer hadden we het nog hartstikke leuk samen op Gran Canaria.
Je gaat een beetje in de toekomst kijken,plannen maken.. en ineens is daar helemaal niets meer van over.
Nu 3 maanden later heb ik het wel een plekje kunnen geven maar soms denk ik nog van.. teringwijf.

quote:

Op dinsdag 18 maart 2014 23:47 schreef Buffell het volgende:

[..]

Vervang Gran Canaria met Kreta en je hebt éxact wat ik tot voor kort ook best wel voelde. Het ebt snel weg nu gelukkig. Bij jou ook hopelijk?!

Same here, maar dan Zuid-Spanje. Bizar idee dat dat nog geen jaar geleden is... Ik had ook in het begin heel erg het gevoel dat mijn hele toekomst in elkaar stortte, maar dat ebt inderdaad weg... Hoe lang duurde dat bij jou?

Het ebt wel weg ja, maar soms denk je er nog aan als je bijvoorbeeld vakantiefoto's bekijkt.
Ook dat gevoel dat je wereld in elkaar stort komt me bekend voor.
Hetgeen waar je voor leefde is er opeens niet meer, in feite is het een beetje een rouwproces.

Dus.

Ik mis hem. Fucking hell wat mis ik hem.

quote:

Op vrijdag 21 maart 2014 12:35 schreef Sarasi het volgende:
Ik mis hem. Fucking hell wat mis ik hem.

Time will heal you ... it will..