Heej daar !
Ik heb veel van wat jij hebt gezien ook gezien. Ik had dan een georganiseerde reis van 13 dagen van Los Angeles, naar Santa Maria via Santa Barbara, en toen via wat kleine plaatsjes naar San Fransisco, Las Vegas, en weer terug naar Los Angeles. Tussendoor zijn we ook in veel nationale parken geweest: Zion, Bryce Canyon, Grand Canyon, en Yosemite. Ik heb ook nog een vlucht gemaakt over de Grand Canyon. Toen ben ik geland in Monument Valley waar we een stuk met een Jeep doorheen zijn gereden. Chauffeur was een Indiaan die daar woonde.
Heel erg mooie reis. Wat je zegt over de Grand Canyon klopt inderdaad wel. Je kunt het niet beschrijven. Ik heb veel foto's gemaakt daar en ook veel gefilmd, maar eenmaal terug thuis zag ik het resultaat, en dat is gewoon niet wat ik gezien heb. Als je ook aan de rand van de canyon staat...je ondergaat het gewoon. Een golf van emotie komt over je heen (tenminste bij mij). Je kunt niet stoppen met kijken, alsof je ogen door een enorme magneet aangetrokken wordt. Toen ik daar heen liep was ik druk in gesprek met de buschauffeur van onze bus, maar toen ik ineens de canyon zag viel ik stil, en kon ik niets uitbrengen de eerste minuut.
Ik bedoel, wat moet je ook zeggen. Woorden schieten te kort om het gevoel dat je dan ondergaat te beschrijven. Je krijgt het koud en warm tegelijkertijd als je in de diepte en de verte staart, waar je de colorado rivier ziet lopen, wat er vanaf waar ik stond uitzag als een miezerig stroompje. Ik zag van alle parken de Grand Canyon als laatste, en ik vond dat voordat we erheen gingen een beetje jammer, want ik dacht van "dan heb ik die andere parken allemaal al gezien, en dan zal dit niet meer zo speciaal zijn". Nou daar heb ik me dus enorm in vergist.
De Grand Canyon was het hoogtepunt van mijn reis. Als je daar staat, aan de rand van een van 's werelds wereldwonderen, voel je je heel klein en nietig. Maar bovenal voelde ik dankbaarheid voor dat ik hetgeen dat 1,5 meter voor me begon mocht aanschouwen.
Grand Canyon