Was me dat even schrikken toen ik afgelopen woensdag een sms-je kreeg van de vrouw dat ik juist niet moest schrikken als ik de zwangerschapstesten in de badkamer zou zien liggen als ik thuis zou komen.......
Zoals ik zei: ik schrok me op dat moment al te pleuris, en ik heb direct maar eventjes gevraagd wat de uitslag was van de test. Waarop ik het antwoord kreeg: ''op alle 3 positief, maar ik ga morgen voor de zekerheid naar de dokter......''
Op dat moment sloeg mijn hartje het komende uur eventjes sneller, en ik heb het laatste uur op het werk een beetje verdwaald rondgelopen en voor me uit gestaard. Volgens onze eigen berekeningen 's avonds zou ze zo'n 3 weken zwanger zijn.
Donderdag ochtend is mijn vrouw naar de dokter gegaan, en zou ze 't 's avond rond een uur of 20.00 even moeten bellen voor de uitslag. Ikzelf was nog even een borrel aan het pakken met mijn collega's na een stevige dag op het werk toen ik weer een sms'je kreeg dat ze daadwerkelijk zwanger is, en al 5 á 6 weken.
Wij zijn al 13 jaar bijeen met z'n 2en, wonen al 3 jaar samen en zijn 2 jaar getrouwd. Ik ben ondertussen ook al 30 jaar, en mijn vrouw 28, dus het zou er ook eens van moeten komen in de loop van de komende jaren. Wat dat betreft vind ik het dus absoluut niet erg.
Ware het niet dat we afgelopen mei een voorcontract hebben getekend voor een stuk bouwgrond, waar we komende december alle aktes van gaan tekenen, en dus een pak meer kosten gaan krijgen op onze vaste lasten. Het was de bedoeling om in het begin van 2014 ons huidige huis te koop te zetten, zo lang mogelijk erin te blijven wonen tijdens de bouw van ons nieuwe huis totdat de nieuwe eigenaar ons oude nestje wil betreden. Mocht het nieuwe huis dan nog niet klaar zijn, dan zouden we tijdelijk bij mijn schoonouders kunnen gaan wonen. De afspraak die mijn vrouw en ik halverwege het jaar al gemaakt hadden, was dan ook om het komende jaar geen serieuze pogingen te ondernemen om zwanger te raken. Truuk mislukt zullen we maar zeggen, ze is een aantal dagen de pil vergeten, en het was dus direct raak.
Maar nu waar het schoentje knelt: ik heb gezien hoe mijn schoonma zich gedroeg ten opzichte van mijn schoonbroer nadat hij en zijn vrouw afgelopen jaar een dochtertje hebben gekregen. Als er een ding is wat ik dus absoluut niet wil dan is het tijdens de periode van de zwangerschap, geboorte en erna bij mijn schoonouders wonen. Er is plaats genoeg voor ons 2 en onze kleine, allemaal geen probleem. Maar ik weet gewoon dat ikzelf dan geen ouder voor mijn kind kan zijn, en dat mijn schoonma bij het minste of geringste geluid langs onze kleine gaat af staan, of ons gaat commanderen hoe we ons moeten gedragen als ouders. Zoals ik al zei, ik heb het al gezien hoe ze deed bij die kleine van mijn schoonbroer, iets waarvan hij ook vaker gek van werd. Dit wil ik allemaal gaan vermijden, want ik weet gewoon dat er uiteindelijk ruzie van gaat komen. En dat wil ik natuurlijk ook niet.
Er spelen op dit moment zoveel scenario's door mijn hoofd dat ik mezelf gek aan het maken ben hoe ik alles het komende jaar ga moeten oplossen. De nieuwe woning, onze kleine die ergens in juli verwacht wordt, de zaak die mijn vrouw zou gaan opstarten in de nieuwe woning. Mijn arme hartje begint op het moment van typen weer een pak sneller te slaan van de zenuwen door de gedachte dat ik papa ga worden, en ik ben normaal absoluut geen zenuwachtig persoon maar dit is schijnbaar toch iets dat me op ''dat'' plekje kan raken
Zo, dat moest ik even kwijt, en dan maar eventjes hier aangezien er op 2 mensen na ook nog niemand van op de hoogte is
[ Bericht 1% gewijzigd door Sinister-D- op 23-11-2013 17:13:15 ]
Inwoner van Verenigd Limburgia! [i]Waar in 't bronsgroen eikenhout, 't nachtegaaltje zingt.[/i]