GC General Chat
Hier kun je praten over van alles en nog wat. Eigenlijk alles wat niet in een van de andere rubrieken thuishoort.
Het waren twee homo's. Koppeltje.quote:Op zondag 15 september 2013 01:41 schreef Che_ het volgende:
[..]
quote:
[..]
Neee, juist totaal niet. Hij was echt zo'n nationalistische Turk. Maar hij vond zichzelf gewoon te goed en omdat zijn dochter HBO deed dacht hij dat hij in zijn recht stond om anderen zo te vernederen.
Eerst voeren ze toestellease in en vervolgens komen ze erachter dat het niet werkt en komen ze met zulke dingen
Was het deze Griek?quote:
Oh btw, dat restaurant had ook een soort van mascotte gibi birsey. Er was een ietwat oude Griekse man die er altijd zat/vriend van de baas was. Hij kwam ook voor mij op toen de baas zo ging praten. Hij vond het ook nergens op slaan toen.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.This isn't even my final form.
quote:
[..]
Was het deze Griek?Nee, wat is deze?SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:
[..]
Was het deze Griek?The Wire!SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Hoi beste medeturken. Ik heb een aantal vraagjes en het komt duidelijk over dat jullie ouder zijn dan ik, dus ja.
Kregen jullie toen jullie rond de 17 waren veel vrijheid? Als in, 's avonds wegblijven, naar feestjes gaan (geen uitgaanscentra of disco's ofzo, maar gewoon feestjes van vrienden), met de trein ergens heengaan etc. etc. of hadden jullie ouders je destijds ook liever de hele dag in het oog? En ik doel eigenlijk vooral op de vrouwen/meisjes.
Ik zit op een school me voornamelijk Nederlanders en dan is het best voor de hand liggend dat mijn vriendenkring ook voornamelijk uit Nederlanders bestaat. Vergeleken bij hen voelt het eigenlijk aan alsof ik een beetje in een gevangenis zit, qua regels en strengheid, en dit overbrengen aan die mensen is ook niet leuk want het botst natuurlijk. Maar ik heb dan ook van die ouders die niet inzien dat een uur in een trein zitten, uitstappen en ergens winkelen niet zo gevaarlijk is als zij denken, want ze hebben het zelf nooit gedaan. Om precies te zijn, mijn ouders komen bijna nooit de provincie uit.
En wat over op kamers gaan / samenwonen met een vriendin oid omdat je ver weg moet studeren? (over een jaar dus) Als het aan mijn ouders ligt ga ik maar elke dag met de trein, maar ik zie het ook niet echt zitten om vijf uur per dag met de trein te reizen. En als ik daarbij ook nog een bijbaantje heb is dat vrijwel onmogelijk.
Ik voel me dus ook een behoorlijke buitenstaander tussen vrienden tot op het punt dat ik soms dagen het huis niet uitga omdat ik het zat ben of om hen smoesjes te vertellen, of mijn ouders. En dan bestaat het probleem niet eens alleen uit mijn ouders maar ook andere familieleden. En laat ik vooral niet over het geforceerde je-moet-geloven-in-wat-wij-geloven verhaal..
Kregen jullie toen jullie rond de 17 waren veel vrijheid? Als in, 's avonds wegblijven, naar feestjes gaan (geen uitgaanscentra of disco's ofzo, maar gewoon feestjes van vrienden), met de trein ergens heengaan etc. etc. of hadden jullie ouders je destijds ook liever de hele dag in het oog? En ik doel eigenlijk vooral op de vrouwen/meisjes.
Ik zit op een school me voornamelijk Nederlanders en dan is het best voor de hand liggend dat mijn vriendenkring ook voornamelijk uit Nederlanders bestaat. Vergeleken bij hen voelt het eigenlijk aan alsof ik een beetje in een gevangenis zit, qua regels en strengheid, en dit overbrengen aan die mensen is ook niet leuk want het botst natuurlijk. Maar ik heb dan ook van die ouders die niet inzien dat een uur in een trein zitten, uitstappen en ergens winkelen niet zo gevaarlijk is als zij denken, want ze hebben het zelf nooit gedaan. Om precies te zijn, mijn ouders komen bijna nooit de provincie uit.
En wat over op kamers gaan / samenwonen met een vriendin oid omdat je ver weg moet studeren? (over een jaar dus) Als het aan mijn ouders ligt ga ik maar elke dag met de trein, maar ik zie het ook niet echt zitten om vijf uur per dag met de trein te reizen. En als ik daarbij ook nog een bijbaantje heb is dat vrijwel onmogelijk.
Ik voel me dus ook een behoorlijke buitenstaander tussen vrienden tot op het punt dat ik soms dagen het huis niet uitga omdat ik het zat ben of om hen smoesjes te vertellen, of mijn ouders. En dan bestaat het probleem niet eens alleen uit mijn ouders maar ook andere familieleden. En laat ik vooral niet over het geforceerde je-moet-geloven-in-wat-wij-geloven verhaal..
Voor de mensen die niet gespoiled willen worden, klik dit filmpje NIET aan!quote:
Op
This isn't even my final form.
Met Turken omgaan. ASAP. Voor je het weet begint alles normaal te worden en vergeet je je roots.quote:Op zondag 15 september 2013 01:46 schreef Poemgirl het volgende:
Hoi beste medeturken. Ik heb een aantal vraagjes en het komt duidelijk over dat jullie ouder zijn dan ik, dus ja.
Kregen jullie toen jullie rond de 17 waren veel vrijheid? Als in, 's avonds wegblijven, naar feestjes gaan (geen uitgaanscentra of disco's ofzo, maar gewoon feestjes van vrienden), met de trein ergens heengaan etc. etc. of hadden jullie ouders je destijds ook liever de hele dag in het oog? En ik doel eigenlijk vooral op de vrouwen/meisjes.
Ik zit op een school me voornamelijk Nederlanders en dan is het best voor de hand liggend dat mijn vriendenkring ook voornamelijk uit Nederlanders bestaat. Vergeleken bij hen voelt het eigenlijk aan alsof ik een beetje in een gevangenis zit, qua regels en strengheid, en dit overbrengen aan die mensen is ook niet leuk want het botst natuurlijk. Maar ik heb dan ook van die ouders die niet inzien dat een uur in een trein zitten, uitstappen en ergens winkelen niet zo gevaarlijk is als zij denken, want ze hebben het zelf nooit gedaan. Om precies te zijn, mijn ouders komen bijna nooit de provincie uit.
En wat over op kamers gaan / samenwonen met een vriendin oid omdat je ver weg moet studeren? (over een jaar dus) Als het aan mijn ouders ligt ga ik maar elke dag met de trein, maar ik zie het ook niet echt zitten om vijf uur per dag met de trein te reizen. En als ik daarbij ook nog een bijbaantje heb is dat vrijwel onmogelijk.
Ik voel me dus ook een behoorlijke buitenstaander tussen vrienden tot op het punt dat ik soms dagen het huis niet uitga omdat ik het zat ben of om hen smoesjes te vertellen, of mijn ouders. En dan is bestaat het probleem niet eens alleen uit mijn ouders maar ook andere familieleden.
Tot een jaar of 16/17 was m'n moeder erg 'streng', moest toestemming vragen als ik ergens 'ver' wou gaan, en paar keer ben ik gecontroleerd op alcohol en sigaretten. Langzamerhand heeft ze me met rust gelaten en nu zegt ze niks meer omdat ze me gewoon vertrouwd. Je ouders zijn gewoon bang omdat je vooral op jouw leeftijd enorm beïnvloedbaar bent en vanzelf nieuwsgierig word naar dingen proberen enzo, dat is wat m'n moeder mij altijd vertelde. En verder moet je zoals Che meer omgaan met Turken.quote:
Hoi beste medeturken. Ik heb een aantal vraagjes en het komt duidelijk over dat jullie ouder zijn dan ik, dus ja.
lap tekst
Hier mag zowat alles mits je je grenzen kent enzo. Ik moet wel zeggen dat ik niet te vergelijken ben/was met de gemiddelde jeugd. Feesten/clubs zijn niks voor mij en ik ging toch alleen maar om met moslims.
Je maakt mee wat veel Turkse meisjes meemaken, sommige in mindere mate, sommige meer. Als je echt vrijheid wil en ze willen niet praten/luisteren, zul je moeten rebelleren.quote:
Hoi beste medeturken. Ik heb een aantal vraagjes en het komt duidelijk over dat jullie ouder zijn dan ik, dus ja.
Kregen jullie toen jullie rond de 17 waren veel vrijheid? Als in, 's avonds wegblijven, naar feestjes gaan (geen uitgaanscentra of disco's ofzo, maar gewoon feestjes van vrienden), met de trein ergens heengaan etc. etc. of hadden jullie ouders je destijds ook liever de hele dag in het oog? En ik doel eigenlijk vooral op de vrouwen/meisjes.
Ik zit op een school me voornamelijk Nederlanders en dan is het best voor de hand liggend dat mijn vriendenkring ook voornamelijk uit Nederlanders bestaat. Vergeleken bij hen voelt het eigenlijk aan alsof ik een beetje in een gevangenis zit, qua regels en strengheid, en dit overbrengen aan die mensen is ook niet leuk want het botst natuurlijk. Maar ik heb dan ook van die ouders die niet inzien dat een uur in een trein zitten, uitstappen en ergens winkelen niet zo gevaarlijk is als zij denken, want ze hebben het zelf nooit gedaan. Om precies te zijn, mijn ouders komen bijna nooit de provincie uit.
En wat over op kamers gaan / samenwonen met een vriendin oid omdat je ver weg moet studeren? (over een jaar dus) Als het aan mijn ouders ligt ga ik maar elke dag met de trein, maar ik zie het ook niet echt zitten om vijf uur per dag met de trein te reizen. En als ik daarbij ook nog een bijbaantje heb is dat vrijwel onmogelijk.
Ik voel me dus ook een behoorlijke buitenstaander tussen vrienden tot op het punt dat ik soms dagen het huis niet uitga omdat ik het zat ben of om hen smoesjes te vertellen, of mijn ouders. En dan bestaat het probleem niet eens alleen uit mijn ouders maar ook andere familieleden. En laat ik vooral niet over het geforceerde je-moet-geloven-in-wat-wij-geloven verhaal..
En dan bedoel ik niet je misdragen tegenover je ouders. Maar je moet beetje bij beetje steeds meer je vrijheden nemen. Gewoon dingen doen die je wil doen (niet meteen iets ergs, maar gewoon een keertje gaan shoppen in een andere stad bijvoorbeeld).
Op die manier moet je ze er aan laten wennen. Dat lijkt me het beste. Ik weet natuurlijk niet hoe flexibel je ouders zijn.
This isn't even my final form.
Ik kreeg redelijk veel vrijheid. Maar mijn ouders waren niet bepaald consistent in hun doen en laten. Dus de ene keer mocht ik iets wel, de andere keer niet.
Oh en op kamers wonen etc. had ik zeker wel gemogen als dat nodig was geweest voor school. School was echt de magic key in mijn pubertijd. Als ik ergens het woordje 'school' in verwerkte mocht ik het.
Oh en op kamers wonen etc. had ik zeker wel gemogen als dat nodig was geweest voor school. School was echt de magic key in mijn pubertijd. Als ik ergens het woordje 'school' in verwerkte mocht ik het.
Sowieso, ook al heb je 3 universitaire diploma's maar je bent zo'n 'sonradan görme'-type die neerkijkt op andere Turken die helaas niet gezegend waren met de hersenen of middelen om ook te studeren en dat je helemaal niets weet te betekenen voor je omgeving (familie en kennissen) en zelfs de centen nog na gaat tellen, dan ben je voor mij geen knip voor de neus waard.
Haha helemaal mee eens. Ik heb dit jaar best veel vrijheid afgedwongen door te rebelleren.quote:
[..]
Je maakt mee wat veel Turkse meisjes meemaken, sommige in mindere mate, sommige meer. Als je echt vrijheid wil en ze willen niet praten/luisteren, zul je moeten rebelleren.
Oh je bedoelt de mensen die zich standaard scheiden van de rest van de school, bijna alleen maar met elkaar omgaan (of met evt. andere buitenlanders mits zelfde geloofsovertuiging of iig gelovig), met meisjes die zich gedragen als een heilig boontje bij hun ouders en toch achter hun rug om dingen uithalen? Of de meisjes die altijd 'de perfecte dochter' zijn in gesprekken tussen vrouwen? Ik trek niet iedereen over 1 kam maar hier komt het voor mij wel zo over. Ik meng me liever in de samenleving, leer van alle culturen wel wat mensen kennen etc. etc. Ik wil me niet anders voordoen. En vooral niet schijnheilig voordoenquote:Op zondag 15 september 2013 01:48 schreef Che_ het volgende:
[..]
Met Turken omgaan. ASAP. Voor je het weet begint alles normaal te worden en vergeet je je roots.
Maar de groep Turken bij ons op school zijn dus niet echt de soort Turken waar ik mee wil omgaan. De meeste niet, in ieder geval. De mensen die ik wel mag ga ik ook gewoon mee om, en ook wat Turken die niet bij mij op school zitten, maar het zijn er nou eenmaal niet veel. En ik ga niet naar een willekeurige groep Turkse mensen lopen om te vragen of ze vrienden willen worden
quote:
[..]
Je maakt mee wat veel Turkse meisjes meemaken, sommige in mindere mate, sommige meer. Als je echt vrijheid wil en ze willen niet praten/luisteren, zul je moeten rebelleren.
En dan bedoel ik niet je misdragen tegenover je ouders. Maar je moet beetje bij beetje steeds meer je vrijheden nemen. Gewoon dingen doen die je wil doen (niet meteen iets ergs, maar gewoon een keertje gaan shoppen in een andere stad bijvoorbeeld).
Op die manier moet je ze er aan laten wennen. Dat lijkt me het beste. Ik weet natuurlijk niet hoe flexibel je ouders zijn.
Precies dit.
Dude, ben jij mijn soulmate ofzo. Bij 9 v/d 10 van jouw berichten heb ik een soortgelijke gedachte :d.quote:
Mij ook niet. Maar het komt wel vaker voor hoor. Heb het iig vaker meegemaakt dat bepaalde mensen vonden dat ze per definitie gelijk hadden omdat zij nou eenmaal hoger studeerden.quote:
Sowieso, ook al heb je 3 universitaire diploma's maar je bent zo'n 'sonradan görme'-type die neerkijkt op andere Turken die helaas niet gezegend waren met de hersenen of middelen om ook te studeren en dat je helemaal niets weet te betekenen voor je omgeving (familie en kennissen) en zelfs de centen nog na gaat tellen, dan ben je voor mij geen knip voor de neus waard.
Sommige Uni/HBO Turken behandelen je echt als ito als je zegt dat je MBO doet/deed. Mennn, ik deed MBO4, was niet zwakzinnig of zo.
Ooit kom je er achter dat alles en iedereen uit groepjes bestaat, ook al denk je van niet.quote:
[..]
Oh je bedoelt de mensen die zich standaard scheiden van de rest van de school, bijna alleen maar met elkaar omgaan (of met evt. andere buitenlanders mits zelfde geloofsovertuiging of iig gelovig), met meisjes die zich gedragen als een heilig boontje bij hun ouders en toch achter hun rug om dingen uithalen? Of de meisjes die altijd 'de perfecte dochter' zijn in gesprekken tussen vrouwen? Ik trek niet iedereen over 1 kam maar hier komt het voor mij wel zo over. Ik meng me liever in de samenleving, leer van alle culturen wel wat mensen kennen etc. etc. Ik wil me niet anders voordoen. En vooral niet schijnheilig voordoen
Heheheh, real recognize realquote:
[..]
Dude, ben jij mijn soulmate ofzo. Bij 9 v/d 10 van jouw berichten heb ik een soortgelijke gedachte :d.
Ik ga ook niet of nauwelijks om met Turken (vaak niet mijn type mensen), maar ik kan aanraden om je Turkse roots niet te vergeten (Turkse nieuws volgen, de taal goed beheersen, omgang met familie bevorderen, lezen over de cultuur en geschiedenis, islamitische waardes eigen maken), want het laatste wat een Turkse ouder moet willen, is een verkaasde zoon/dochter.quote:
[..]
Tot een jaar of 16/17 was m'n moeder erg 'streng', moest toestemming vragen als ik ergens 'ver' wou gaan, en paar keer ben ik gecontroleerd op alcohol en sigaretten. Langzamerhand heeft ze me met rust gelaten en nu zegt ze niks meer omdat ze me gewoon vertrouwd. Je ouders zijn gewoon bang omdat je vooral op jouw leeftijd enorm beïnvloedbaar bent en vanzelf nieuwsgierig word naar dingen proberen enzo, dat is wat m'n moeder mij altijd vertelde. En verder moet je zoals Che meer omgaan met Turken.
Hier mag zowat alles mits je je grenzen kent enzo. Ik moet wel zeggen dat ik niet te vergelijken ben/was met de gemiddelde jeugd. Feesten/clubs zijn niks voor mij en ik ging toch alleen maar om met moslims.
Die trouwt dan weer een verkaasde Turk of een Nederlander en van de volgende generatie is dan maar weinig Turks of islamitisch over. Moet je niet willen.
Wel grappig hoe de meeste hier zo op en top Turk zijn maar allemaal niet met Turken omgaan.
Wij hebben elkaar echt gevonden hier.
Wij hebben elkaar echt gevonden hier.
Spreekt wel een beetje tegen met je vorige post vind ik.quote:Op zondag 15 september 2013 02:00 schreef TheMagnificent het volgende:
[..]
Ik ga ook niet of nauwelijks om met Turken (vaak niet mijn type mensen), maar ik kan aanraden om je Turkse roots niet vergeten (Turkse nieuws volgen, de taal goed beheersen, omgang met familie bevorderen, lezen over de cultuur en geschiedenis, islamitische waardes eigen maken), want het laatste wat een Turkse ouder moet willen, is een verkaasde zoon/dochter.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |