Close encounters #3: Asteroiden scheren langs de aarde

quote:

Asteroïde 2024 YR4 zal bij inslag op de maan in 2032 met de helderheid van Venus schijnen

De Universiteit van Californië, Santa Cruz (VS) heeft nieuw onderzoek gedaan aan de asteroïde 2024 YR4. De studie wees uit dat bij inslag op de maan in december 2032, de rots voor een waar lichtspektakel op aarde zal kunnen zorgen in de vorm van supermeteorenregens, en een felle lichtflits. De kans dat dit gebeurt is weliswaar bescheiden, zo’n 4 procent, maar de nieuwe studie heeft ook uitgewezen dat deze inslag op de maan mogelijk met het blote oog zichtbaar is. Het was de postdoctoraal onderzoeker Yifei Jiao, die geïntrigeerd door deze aanstaande gebeurtenis, een flinke reeks simulaties uitvoerde, en de gevolgen van de impact beschreef. NASA stelt, aldus recente berekeningen dat de kans dat asteroïde 2024 YR4 de maan raakt, zo’n 4,3% is. Deze kans blijft waarschijnlijk gelijk tot de ruimtesteen in 2028 dichterbij komt, en dit fenomeen betekende voor Jiao en zijn team, een zeldzaam ‘natuurlijk experiment’, een voorspelbare inslag van een klein hemellichaam waarvan de sporen ‘wetenschappelijk rijk en operationeel relevant zouden kunnen zijn’, aldus Jiao.

e ruimtesteen werd ontdekt op 27 december 2024, en verwierf kortstondig bekendheid in februari 2025, toen astronomen berekenden dat de kans op een botsing met de aarde groter was dan ooit tevoren voor asteroïden van die grootte of groter. Hoewel deze kans opliep tot 3,1%, maakten meer gedetailleerde schattingen van de baan van de asteroïde elke kans op een botsing met de aarde tijdens zijn nadering op 22 december 2032 onmogelijk. Er is echter nog steeds een kans van 4,3% dat 2024 YR4 in plaats daarvan de maan raakt, aldus NASA.

Verder onderzoek aan de rots wees uit dat een dergelijke inslag een energie zou vrijgeven die gelijk staat aan 6,5 miljoen ton TNT, waarmee het de grootste maaninslag zou zijn die in de moderne tijd is geregistreerd, en mogelijk bijvoorbeeld satellieten kan beschadigen. Yifei Jiao e.a. wilde daarom alle plausibele uitkomsten beoordelen, en dit kwam neer op zo’n 10.000 gesimuleerde botsingen. Hiervoor creëerden ze computermodellen van het zonnestelsel, inclusief de asteroïde, alle planeten, de maan en de zon, en simuleerden ze het pad van 2024 YR4 terwijl deze door het binnenste deel van het zonnestelsel raasde. Door het traject van de ruimtesteen aan te passen, creëerde het team 10.000 van dergelijke simulaties, waarmee ze de meest waarschijnlijke botsingsgebieden op de maan in kaart brachten.

quote:

Eight bright fireballs reported over U.S. in March as spring fireball season returns

Eight bright fireballs were reported over the U.S. between March 3 and 24, 2026, drawing renewed attention to a seasonal increase in fireball activity often seen around the March equinox. NASA has long said sporadic fireball rates can rise by about 10% to 30% during this period, a pattern recognized for more than four decades, even though its cause remains unresolved.

At least eight bright fireballs were reported over the U.S. from March 3 to 24, 2026, drawing renewed discussion over why so many have been seen this month. The increase is consistent with a seasonal rise in fireball activity often observed around the March equinox.

The increase is associated with the weeks around the March equinox, when the Sun crosses the celestial equator and the Northern Hemisphere spring begins. NASA has long noted that bright sporadic fireballs tend to become more common during this period.

According to NASA, the rate of sporadic fireballs can increase by about 10% to 30% during this period. What makes the pattern notable is that no single explanation for it has been confirmed.

Researchers have recognized the pattern for decades, but no single explanation has been confirmed.

One proposed explanation involves the geometry of Earth’s motion through space and the direction from which meteoroids encounter the atmosphere. In simple terms, some researchers have suggested that seasonal viewing geometry may favor faster, more direct encounters with particles large enough to produce bright fireballs.

Another possibility is that Earth passes through a somewhat denser region of meteoroidal debris during this part of its orbit, increasing the likelihood of bright entries.

Another theory involves velocity and size. Meteoroids enter Earth’s atmosphere at speeds starting near 11 km/s (6.8 miles/s), and brighter fireballs are generally produced by larger objects and higher-energy entries, which generate stronger compression heating and more intense ablation in the upper atmosphere.

Some of the increase may also reflect observational bias, including more people outdoors in spring and a larger number of cameras capturing events. However, the pattern has been recognized for decades, suggesting that viewing conditions alone do not fully explain it.

While these ideas offer partial explanations, none have been confirmed, and the cause of the spring fireball surge remains unresolved