Single for a year challenge

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 17:50 schreef helplesssss het volgende:
Laat hem a.u.b. Dit is mijn topic! Ik wil jullie raad hier.

Lienekien?

Aandachtshoer.

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 17:50 schreef helplesssss het volgende:
Laat hem a.u.b. Dit is mijn topic! Ik wil jullie raad hier.

Lienekien?

Ik heb geen idee, meiske.

Ik heb mijn single for 21 years challange succesvol afgerond.

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 17:59 schreef kingtoppie het volgende:
Ik heb mijn single for 21 years challange succesvol afgerond.

Daar loop je ook overal mee te koop he?

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 17:59 schreef Oognip het volgende:

[..]

Daar loop je ook overal mee te koop he?

Beetje gezond tegenwicht.

Wiet roken om je beloningssysteem op tilt te brengen maar daar kan je in blijven hangen.

Gewoon streng zijn is het beste, maar niet makkelijk. Elke verslaving kent zwakke momenten. Bij mij worden de zwakke momenten steeds zwakker als het om het blowen ging maar ik weet niet hoeveel er bekend is over jouw 'verslaving'.

Je moet maar zo denken, alle tijd die je nu niet aan een vriendje besteed is extra vrije tijd in principe.

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 18:23 schreef helplesssss het volgende:

[..]

Bedankt voor je reactie waar ik wat mee kan.

Het schijnt inderdaad te bestaan:
http://m.psychologytoday.(...)ttern-love-addiction

Haha, wat een toeval succes dan.

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 17:48 schreef helplesssss het volgende:
Ontopic graag

Er is niemand die ik als potentie zie, maar er zijn wel een aantal mannen die aanknopingspunten met mij zoeken. 2 ervan vind ik wel aantrekkelijk, maar ze zijn niet geheel mijn type. Ik ben bang dat ik terugval in mijn patroon 'genoegen nemen met 75%'. Ik baal nog steeds dat ik twee jaar lang heb doorgesudderd met mijn ex omdat ik zo graag wou dat het ging slagen, al wist ik diep van binnen dat ik met hem was omdat hij beter is dan alle andere mannen ipv passend bij mij als persoon.

Ik dacht dat je voor een jaar single zou zijn

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 18:47 schreef helplesssss het volgende:
Dat geldt nog steeds

Ik heb gewoon moeite met alleen zijn. Gevoel en verstand hebben soms oorlog wanneer er mannen hun best doen om van mij hun vriendin te willen maken. Ik zoek niets op, maar ik vind het lastig om de hele tijd weg te rennen. Voor de verandering doe ik tijdelijk ook niet aan social network. Hoe dood ik die verlangen?

Met een cursus Nederlands.

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 18:47 schreef helplesssss het volgende:
Dat geldt nog steeds

Ik heb gewoon moeite met alleen zijn. Gevoel en verstand hebben soms oorlog wanneer er mannen hun best doen om van mij hun vriendin te willen maken. Ik zoek niets op, maar ik vind het lastig om de hele tijd weg te rennen. Voor de verandering doe ik tijdelijk ook niet aan social network. Hoe dood ik die verlangen?

Het is ook moeilijk. Het is niet te meten in een aantal gram liefde per dag die je bijv. inslikt ... je doel is om 1 jaar single te zijn, dus geen relatie, had je voor jezelf het onderhouden van 'normale' sociale contacten met mannen daar onder geschaard of denk je zelf dat je het een en het ander gescheiden kan houden? Je zoekt in feite je identiteit, dat vond ik de kern van je topic 1 maand geleden, je was nieuwsgierig naar wie jij was. Ik ben zelf al een hele tijd single dus ik weer verdomd goed wie ik ben als ik het zo moet uitdrukken maar mijn geheugen is niet zo perfect dat ik mij alles voor de geest kan halen wat betreft het hele proces.

Je ervaart nu in elk geval een gemis, realiseer je dat het weekend is natuurlijk. En realiseer je dat er over 2 jaar ook nog mannen zullen zijn met interesse of over 10 jaar. Het is niet zo dat alles nu moet, je wilt het misschien maar wil je het echt? Ik denk het niet omdat je dan jezelf weer zwak vindt. Even doorbijten en vooral niet aan proberen te denken. Dacht ook dat je nu films keek ... zou eerder horror dan romantische komedies aanraden.

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 18:54 schreef helplesssss het volgende:
Overtuig mij eerst waarom ik het nodig heb. Waar maak ik taalfouten? Motiveer het en geef bronnen a.u.b.

Die verlangen zonder s, maar mijn advies is negeren.

Hoe oud ben jij?

Ik bedoel het niet verkeerd.

Maar dit klinkt alsof het bijna niet voor komt/raar is dat iemand een jaar single is.

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 19:06 schreef helplesssss het volgende:

[..]

Ik wil ik idd NIET, want ik groei nog heel erg op mentaal/emotioneel niveau, waardoor de kans groot is dat ik weer raak uitgekeken op de persoon met wie ik ben. Dat gebeurt gewoon, omdat ik nog niet de persoon ben die ik wil zijn

Je groeit sinds je gestopt was met het 'rondzoeken'? Want verder groeit iedereen, dat is levenservaring in mijn ogen.

M.a.w. hoe weet je wie je wilt zijn. Of hoe denk je dat te weten (interessante vraag, filosofisch van aard).

quote:

en daardoor niet de juiste keuze kan maken wat betreft degene die bij me past.

Ik kan alleen niet verklaren waarom die verlangen dan zoveel druk op me uitoefent. Het is niet zo dat ik mega onzeker ben of iets. Ik ben mij heel bewust van mijn kwaliteiten en op oppervlakkige niveau vind ik mezelf ook genoeg.

Wat is oppervlakkig niveau?

quote:

Ik ga mezelf heel rot voelen als ik straks weer met iemand ben, want ik snakte heel erg naar mijn vrijheid toen iemand 100% voor me ging. Dus dat iemand voor me gaat is niet wat ik wil. Ik heb gewoon een paar keer het idee gehad dat ik liefde voelde en dat was geweldig. Dat gevoel is verslavend. Ik heb er niet genoeg van kunnen krijgen, omdat ik 95% visualiseerde van wat er niet was. Ik geloof er heilig in dat ik iemand ga ontmoeten met wie ik meer raakvlakken heb en het goed gaat klikken. Ik denk dat ik te ongeduldig ben omdat ik te vaak pogingen heb gewaagd richting liefde waardoor ik vind dat het nu moet komen.

Veel tekst, maar ik hoop dat ik mezelf heb kunnen verwoorden

Ja nu ik het wat uitgebreider lees omdat ik je post een beetje opgeknipt heb snap ik je. In de link die je poste stond het al in contrast met andere verslavingen omdat liefde iets is wat iedereen zoekt en in die zin dus niet voor iedereen verslavend is maar in jouw geval kan je dit plan best een tijdje in de spreekwoordelijke ijskast leggen.

Laatste edit: Na dit jaar, niemand is 100% qua raakvlakken, dus wellicht ... 90% ofzo moet dan wel kunnen

[ Bericht 3% gewijzigd door Scuidward op 06-10-2013 19:24:25 ]

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 19:23 schreef helplesssss het volgende:

[..]

Ik ben sinds mijn 12e niet single. Voor mij is het nieuw om een jaar geen mannen in mijn leven te hebben. Denk dat dat pas raar is.

Oh op die manier, sorry OP niet goed gelezen

Heel veel succes, al moet ik zeggen dat je niet te streng voor jezelf moet zijn bij eventuele verleidingen

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 19:30 schreef MangoLotion het volgende:

[..]

Oh op die manier, sorry OP niet goed gelezen

Heel veel succes, al moet ik zeggen dat je niet te streng voor jezelf moet zijn bij eventuele verleidingen

Ik zie dit door de cannabisbril, een terugval is snel gemaakt. Maar ik weet niet hoe universeel een verslaving is.

Enfin. TS geeft toe dat ze een probleem heeft, dat is voor verslaafden vaak al moeilijk. Dus dat is goed.

Ik denk dat het een goed idee is, wat wel meer mensen eens zouden moeten proberen. Ik ben al een tijd single omdat een relatie niet in mijn leven past, met plannen om veel te reizen en te emigreren. Het bevalt me prima en ik heb om eerlijk te zijn al een tijd lang geen verlangen naar een vaste relatie meer. Wat bij mij helpt is je blijven herinneren aan de voordelen van single zijn en de nadelen van een relatie.

Enorm voordeel is dat je geen afhankelijkheid meer hebt van iemand. Het is gewoon niet nodig, een relatie, om gelukkig te zijn. Dat geeft mij een heel vrij gevoel, en zorgt dat ik sterker in mijn schoenen sta.

Binnenkort een jaar zonder enkele vorm van intimiteit / sex (ook niet solo ). Dat wordt misschien wel wat lastig maar dat gaat vast ook wel lukken en ik weet nu al dat ik daar beter uitkom. Omdat dan ook die afhankelijkheid minder sterk wordt.

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 18:47 schreef helplesssss het volgende:
Dat geldt nog steeds

Ik heb gewoon moeite met alleen zijn. Gevoel en verstand hebben soms oorlog wanneer er mannen hun best doen om van mij hun vriendin te willen maken. Ik zoek niets op, maar ik vind het lastig om de hele tijd weg te rennen. Voor de verandering doe ik tijdelijk ook niet aan social network. Hoe dood ik die verlangen?

Als ik zie hoe je in het begin schreef, en hoe je nu schrijft heb je toch een heel andere state of mind vermoed ik zo? Als je je hele leven je gevoel boven je verstand hebt lopen prefereren, dan lijk je het nu niet slecht te doen. Even doorzetten dus.

Het voelt wellicht onwerkelijk aan maar je 'moet' je verstand blijven sterker maken, je verlangen heeft je al veel te vaak voor de gek gehouden. Je wilt je toch niet weer zwak voelen en aan dit verlangen toe te geven?

Er komt echt een moment dat je een rotsvast persoon bent en zowel je gevoel als je verstand in de hand hebt. Nelson Mandela zei ooit:

"Er is niets sterkers dan terug te keren naar een plek die onververanderd is gebleven om door te krijgen hoe je zelf bent veranderd..."

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 19:35 schreef helplesssss het volgende:

[..]

Ik heb een ietwat andere achtergrond: ik heb mijn comfortzone verlaten om te worden wie ik wil zijn. Ik leefde een leven en had doelen en dromen die pastten in het plaatje van mijn ouders, familie, omgeving. Nu ik dat doorbreek merk ik dat alles aan me verandert. Ik zoek mezelf op spiritueel gebied (welke geloofsovertuiging past bij me en in hoeverre wordt dat mijn houvast?). Hoe wil ik mijn tijd besteden en waaraan, aan wie? Waar wil ik heen met mijn studie, werk? Waar wil ik wonen? Wat wil ik nog meer ontdekken. Op welke gebieden wil ik mezelf verder ontwikkelen? Ga ik meer lezen of ga ik meer ondernemen? Welke nieuwe hobbies neem ik? Wat boeit mij wat ik nog niet weet? Waar ga ik voor sparen? Wat zijn mijn korte en lange termijn doelen? Waar zie ik mezelf over 5 jaar?

[..]

[..]

Uiterlijk, status, charmes.

[..]

90% is prima. Ik wil geen perfectie. Ik heb veel minder steeds, omdat ik te graag verliefd wil zijn. Als ik terugkijk naar mijn verleden is het niet gelukt omdat we zo 'verschillend' waren. Op eerste gezicht vind je ook snel raakvlakken. En dan lijk je soulmates. Na een paar weken worden de verschillen zichtbaar en dat is bij mij meer dan de overeenkomsten steeds. Of ik ging tijdens de relatie erg groeien waardoor de kloof zo groot werd (nog meer dan het al was).

Ik lees veel overeenkomsten als het gaat om hoe je die zoektocht verwoord, spiritualiteit is een mooi gegeven en je zult ongetwijfeld je draai wat al die dingen die je opnoemt wel gaan vinden en als je ze hebt gevonden weet je ook dat je ze hebt gevonden en dan ben je inderdaad een ander persoon. Ik herken mezelf niet meer als ik denk aan hoe ik ongeveer 4 jaar geleden was (of 1 jaar voor dat gemak).

Ergens is het een mooi doel wat je nastreeft, jammer dat het ontstaan is uit een 'negatief verleden' met bijbehorende ervaringen en dingen die je hebt meegemaakt maar dat zal je allemaal gaan verwerken, dat weet ik wel zeker. Komt goed, meer heb ik op dit moment niet toe te voegen maar ik zal blijven meelezen. Grappig dat je het woord comfort zone gebruikt, dat is echt een modewoord geworden als ik naar mijn leven kijk maar dat is erg off-topic wat dit specifieke onderwerp betreft.

Wat een hoop letters voor iets simpels

Be inspired!


Make that footprint on the sands of time & know that there was something that you left behind.

[ Bericht 7% gewijzigd door Hineni op 06-10-2013 20:34:32 ]

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 20:06 schreef helplesssss het volgende:
Oh wauw, wat een mooie reacties!

Ik merk zelf inderdaad een hoop vooruitgang bij mezelf. In plaats van mijn iemand-obsessie erken ik mijn probleem en probeer ik eraan te werken. Dat heb ik aan enkele fok-leden te danken die de volgende quote probeerden uit te leggen aan mij:

Truth is: Wherever you go, there you are.
The problem is your pattern, not who you are with.

Het valt vies tegen om vanuit het verstand te leven, als je altijd je gevoel hebt gevolgd. Hoe betrouwbaar is een gevoel wanneer het geen kans heeft gekregen om af te koelen?.. denk ik nu.

Hebben jullie enkele praktische tips voor de zwakkere momenten? Het is heel moeilijk om het om te gooien wanneer je altijd met liefde bent bezig geweest. Mijn hele onbewuste zit vol met die neigingen om te dromen over liefde e.d. Dat is echt zwaar vervelend! Ik en mijn vrienden moeten mij regelmatig wakker schudden wanneer ik weer neig te denken ik termen van "Oh, zal hij degene zijn met wie ik oud ga worden?". Ik word hier zo misselijk van, maar het is een mindset die ik jarenlang heb gevoed. Hoe ga ik dat doodmaken?

Mijn verstand is nu sterker. Dat sowieso. Anders zat ik nu te flirten met een man ipv hier te posten. Maar het liefst schakel ik dat destructieve helemaal uit, but how? Ik wil een compleet nuchter persoon worden, want dit zit mij in de weg in het worden wie ik wil zijn en de persoon te ontmoeten op een gezonde manier waarmee een relatie toekomst heeft.

Heej,

Het is mijns inziens niet een kwestie van verstand versus gevoelens. Er is niets mis met gevoelens, maar je moet wel weten welke gevoelens het waard zijn om te voeden en welke niet. En soms moet je bepaalde gevoelens gewoon echt voelen zonder erop te reageren. Bijvoorbeeld een verlangen om een relatie te beginnen of verlangens van intimiteit, als je dit gewoon voelt zonder erop in te gaan, dan voel je ook dat het vanzelf weer over gaat. Dan krijgt het vanzelf minder grip op je, omdat je weet dat die gevoelens weg gaan, ook zonder erop te reageren. En dan bedoel ik dus gewoon echt ervoor gaan zitten om te voelen hoe iets voelt. Niet beredeneren met verstand of ervoor wegrennen.

Sommige gevoelens lijken dan misschien tijdelijk wel heviger te worden, en bijvoorbeeld ook terug te komen in dromen, maar mij is verteld dat dat juist een goed teken is. En ik denk dat dat inderdaad ook zo is. Je geest/lijf/whatever probeert een tijdje harder omdat het merkt dat er niet op ingegaan wordt, maar uiteindelijk zwakt het weer af. Het is dus ook een kwestie van geduld en ik merk dat het met de tijd steeds makkelijker gaat.

Daarnaast eerlijk en realistisch tegenover jezelf blijven. Wat wilde je bereiken, is dat haalbaar en is dat inderdaad goed voor je? Als je jezelf eraan herinnert waarom je ergens aan begonnen bent, dan helpt dat altijd bij de lastigere momenten.

[ Bericht 1% gewijzigd door rijsttafel op 06-10-2013 20:52:30 ]

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 20:26 schreef Koral het volgende:
Be inspired!

Beyoncé - I was here

Make that footprint on the sands of time & know that there was something that you left behind.

quote:

Op zondag 6 oktober 2013 21:10 schreef helplesssss het volgende:

[..]

Hey,

Je doet me een beetje denken aan de username Canillas. Die is ook een voorstander van het accepteren van emoties. Zoals jij zegt maakt het me gewoon bang zodra ik ze accepteer, ze sterker te lijken. Dan ga ik het keihard willen onderdrukken. Wellicht moet ik daar meer geduld hebben zodat ik in de fase kom waarin het afzwakt. Ik ga er meer mee oefenen.

Bedankt voor je inzicht

Ik denk dat Canillas daar wel een goed punt heeft, hoor.

Ja, soms lijken emoties net een tsunami zo sterk, dat ze je bijna meesleuren. Maar uiteindelijk kun je er altijd voor kiezen om er niet te veel op in te gaan maar er toch open voor te staan. In mijn ervaring is het juist het onderdrukken wat ervoor zorgt dat bepaalde gevoelens maar terug blijven komen, en is het juist het open zijn ervoor dat ze uiteindelijk doet afnemen.

Net alsof je een dier steeds terug in z'n hok stopt omdat je er bang voor bent, maar die telkens weer probeert te ontsnappen. Je kan 't beter laten gaan zodat het niet meer terugkomt. Dan komt het wel even dichterbij, maar dat kan je niet voorkomen. En een gevoel wat je dichterbij laat komen kan je ook beter onderzoeken.

Even soort los daarvan, laat dit maar links liggen als het je niet aanspreekt: Onlangs ben ik 6 weken in een klooster geweest waar ook op deze manier werd geleerd met gevoelens om te gaan. Soms kunnen dan best heftige dingen opkomen, maar die raak je dan wel kwijt en als gevolg ben je vrijer en lichter in het leven. En dat gaat dan over gevoelens in alle soorten en maten, bij elke persoon anders. Maar in een klooster weten ze ook alles van single zijn. En zeggen ze ook dat er geen truc is voor dit soort dingen, behalve telkens weer de wil en het lef om het door te staan als zulke gevoelens opkomen.

Op een gegeven moment wordt het ook best wel leuk en interessant om gevoelens gewoon te voelen en te zien zoals ze zijn. Als je er niet bang meer voor bent om ze binnen te laten.