Vanavond afgesproken met een jongen die ik tijdens het uitgaan heb ontmoet. Vriendschappelijk

Hij was met zijn vriend. Eerst was gesprekken gehad. Daarna gewoon verder gechillt. Halverwege een groep van 16-jarige studentjes ontmoet en ons gemengd tussen hun. Wij zijn 24+ dus dat was best een leuke ervaring! Ze hadden een muziekbox, wij blikjes bier en ik haalde patat bij de B.King. Uiteindelijk iets gevonden waar we met zn allen in kwamen. We waren sportief gekleed en uitgaan was niet de plan, maar het was super leuk. Ik ga met de stroming mee

heerlijk dit! En oh de avond heb ik gekookt voor een hele goede vriend. De middag heb ik een workshop communiceren gevolgd. Volgend week nog iets ontrent regie over leven ofzo. Heb leuke aanraders gekregen van leden daar. En een meisje leren kennen die ook workshops volgt. Ze is een jaartje ouder dan ik, single, afgestudeerd, woont op zichzelf.
Het gaat allemaal de goede kant op....

volgend week begint mijn school weer.
Ik mis die jongen wel... ik gebruik nu dus een ander nummer voor Whapp. Mijn oude nummer staat wel aan. Dus als hij me ergens mist... ik hoop dat ik wel iets van hem hoor. Ik maak mijn geluk er niet zo afhankelijk meer van. Stukje bij beetje wordt mijn leven leuker. Maar dat gemis houdt niet op. Wat hij me laat voelen is toch anders, wat niet te vervangen is. Of ik moet nog 'afkicken' van het idee dat ik dat nodig heb om gelukkig te zijn.
Niet gelijk aanvallen mensen... ik vind het nog lastig. Ik doe wel erg mijn best

Zoooo bedtijd...
Bedankt voor het lezen en reageren uiteraard