Ongeveer een half jaartje geleden, heb ik een leuk meidje leren kennen via de chat. Het klikte meteen tussen ons. We voelden elkaar meteen aan, en we vonden - qua eten en muziek - zelfs dezelfde dingen lekker en mooi! We hadden wat je noemt 'een klik'. Omdat we ook overeenkomstige gevallen hebben meegemaakt in onze vroegste jeugd (we zijn allebei hevig gepest op school) konden we dit ook met elkaar bespreken. Eveneens zijn onze ouders gescheiden. Het leek wel 'of het zo moest zijn' (ok, klinkt cliché, maar toch).
We wilden beiden rustig aandoen, en geen overhaaste beslissingen nemen, dus spraken we af, om elkaar eerst beter te leren kennen. Wel spraken we al snel uren op MSN en we smsten (ongeveer 3 smsjes per dag), over triviale dingen, elkaar welterusten wensen. Soms ook met "xxx", gewoon vrij onschuldig dus.
Dat ging enkele maanden zo verder, totdat natuurlijk het moment kwam, dat we een stapje verder wilden gaan. Ze woont meer dan 150 kilometer bij mij vandaan, maar ik had dat er toch voor over, en dat zei ik haar ook (is toch bijna 2 uur rijden, en zo'n 56 euro benzine, heen en terug). We spraken af, dat zij dan het etentje zou betalen, dat leek me wel zo fair.

We hebben die avond heerlijk met elkaar kunnen kletsen, en er was ook indringend oogcontact. Ze keek me soms verliefd aan.
Later zei ze (per sms) dat ze het erg gezellig had gevonden, en dat ze hoopt dat we opnieuw een keer wat kunnen afspreken. Echter, is het chatten en sms'en sindsdien wel minder geworden. Omdat ze zelf minder Online kwam, heb ik ook wat afstand genomen. Om mezelf te beschermen, wil ook niet te opdringerig overkomen.
Stand van zaken is nu dat ik haar een datum heb gegeven, waarop ik weer een keer naar haar toe kan komen, maar ze smste terug, dat ze die dag moest werken (normaal is ze die dag altijd de hele dag online). Ze heeft ook geen nieuwe datum genoemd, maar ze heeft dus wel aangegeven, dat ze nog een keer wil afspreken.
Wat denken jullie?