Hedendaagse televisie.

quote:

Op zondag 26 mei 2013 21:30 schreef hakunamatafaka het volgende:

[..]

Geloof ik best. En verder gebeurt er ook niets bijzonders en is het allemaal groot bravour . Wow ze praten met iemand met grote tieten, wow ze zoenen wat, wow een lapdance. zolang er geen orgies zijn met meer dan 10pornovrouwen vind ik die vegas trip maar een mislukt christelijk schoolreisje.

idd en dan hij zo genaamd met die Haagse waarmee hij gaat trouwen bellen en zij hem zeggen van ja je weet wat het betekend als je wat doet he. Verder alleen over tieten tieten tieten alcohol alcohol alcohol Vegas Vegas Vegas Hangover hangover hangover neuken neuken neuken = jokertjes jawoord

quote:

Op zondag 26 mei 2013 21:14 schreef feyenoordfan92 het volgende:

[..]

VI heeft ook alles in scene gezet. Hans die opvlieger krijgt, Wilfred als provocerende presentator, Rene als dorpsclown, Johan die een paar petsen uitdeelt en de immer cynische Johan. Ik ken het onderhand wel, kijk nog slechts sporadisch. Denk zelfs dat dat incident met de voorzitter van Heerenveen volledig in het script was opgenomen.

Pedante lul ben je.

quote:

Op zondag 26 mei 2013 21:36 schreef Meloewa het volgende:

[..]

idd en dan hij zo genaamd met die Haagse waarmee hij gaat trouwen bellen en zij hem zeggen van ja je weet wat het betekend als je wat doet he. Verder alleen over tieten tieten tieten alcohol alcohol alcohol Vegas Vegas Vegas Hangover hangover hangover neuken neuken neuken = jokertjes jawoord

Daar zou ik ook 'ja' op zeggen.

Ik ben het redelijk eens met de TS. Ik (geboren in de jaren '80) heb toen televisie meegemaakt, in de jaren '90, de jaren '00 en nu. Toen ik klein was, was er minder televisie (heb nog een tijdje alleen Nederland 1 en Nederland 2 meegemaakt) en ook minder op de televisie. De omroepen zonden overdag veelal testbeeld uit en het begon pas een beetje te leven rond 16.00/17.00, wat er was vond ik wel aangenamer dan nu. Minder ordinair ook, reality-tv bestond zo gezegd nog niet echt.

In de jaren '90 vond er als het ware een revolutie plaats, de commerciële televisie deed zijn intrede, dit zorgde voor een groter en meer divers aanbod, een grote veramerikanisering van de televisie en een groter aantal speelfilms (zeker toen na RTL 4 meerdere zenders kwamen) en reruns van series (A-team, Knightrider, enz). De shows waren redelijk braaf (5 uur show, the Honeymoonquiz, Het Spijt me, Wie Ben Ik, the Playbackshow, enz). Op zich best een prima tijd toen.

Hier komt dan ook de kanttekening, die mate van beschaafdheid die er toen was en die ik persoonlijk mis bij de hedendaagse televisie zou het nu heel slecht doen. Precies om de reden die TS opgeeft: men wil dat niet. Men vindt het saai en te truttig, er moet worden afgezeken, belachelijk gemaakt, geruzied en er moet een scene worden getrapt. Anders is het saai en sloom. Deze vorm van televisie kijken begon in de jaren '00 en heeft het televisielandschap volledig in zijn greep. Programma's over ruziënde gezinnen, buren, talentenshows met een keiharde onsympathieke jury (niet dat ik zo een softy ben, maar die mensen dikken het wel echt ongelovelijk aan) en andere reality ellende.

Dit heeft geleid bij de commericiëlen tot een televisie aanbod dat bestaat uit: amerikaanse series, amerikaanse talkshows, ordinaire nederlandse reality en shows waar men zich voor de camera en het hele land voor lul zet. De publieke omroepen werden meegezogen in deze vervlakking, vergelijk het niveau van Pauw en Witteman eens met Barend en Van Dorp (nota bene commercieel). Waar er over de grenzen van zendtijd heen gegaan werd en waar men echt de tijd nam om er iets van te maken elke avond weer. Geen mallotige zapservice, zogenaamd grappige one-linertjes en iedereen die even 10 minuutjes de tijd krijgt (waarbij Pauw en Witteman een wedstrijdje 'de spreker zo vaak mogelijk onderbreken' doen).

Deze post is al tamelijk lang, maar ik moet nog iets kwijt over kindertelevisie. Goede producten van Nederlandse bodem zijn niet meer te vinden. Als je kijkt naar wat we hadden (van Ome Willem tot Meneer Kaktus tot Geef Nooit Op) en wat we nu hebben...ook de tekenfilms zijn 13 in een dozijn slappe en zwakke amerikaanse troep. Raar getekende hoofden, kronkelscheve huizen, domme humor waar het neerkomt op 'ik trek een gekke bek, dus lach eens!' Als ik dat vergelijk met Nederlandse series (zoals Alfred J. Kwak), Japanse series (Saban berwerkingen als Peter Pan, Gullivers Travels, Maple Town) en zelfs Amerikaanse series (Heathcliff, Dennis the Menace) dan moet ik toch wel zeggen dat de tekenkwaliteit als wel het verhaal en de humor de kijker iets hoger inschatten toen. Zelfs een 'domme' serie als Boes was al minder absurd getekend.

Het vreemde is wel dat als kinderen van nu eens iets daarvan zien (ik heb er nog videobanden vol van) dan vinden ze het soms nog leuker ook dan sommige hedendaagse series.

quote:

Op maandag 27 mei 2013 01:08 schreef Heer_van_Bartolhoven het volgende:
Ik ben het redelijk eens met de TS. Ik (geboren in de jaren '80) heb toen televisie meegemaakt, in de jaren '90, de jaren '00 en nu. Toen ik klein was, was er minder televisie (heb nog een tijdje alleen Nederland 1 en Nederland 2 meegemaakt) en ook minder op de televisie. De omroepen zonden overdag veelal testbeeld uit en het begon pas een beetje te leven rond 16.00/17.00, wat er was vond ik wel aangenamer dan nu. Minder ordinair ook, reality-tv bestond zo gezegd nog niet echt.

In de jaren '90 vond er als het ware een revolutie plaats, de commerciële televisie deed zijn intrede, dit zorgde voor een groter en meer divers aanbod, een grote veramerikanisering van de televisie en een groter aantal speelfilms (zeker toen na RTL 4 meerdere zenders kwamen) en reruns van series (A-team, Knightrider, enz). De shows waren redelijk braaf (5 uur show, the Honeymoonquiz, Het Spijt me, Wie Ben Ik, the Playbackshow, enz). Op zich best een prima tijd toen.

Hier komt dan ook de kanttekening, die mate van beschaafdheid die er toen was en die ik persoonlijk mis bij de hedendaagse televisie zou het nu heel slecht doen. Precies om de reden die TS opgeeft: men wil dat niet. Men vindt het saai en te truttig, er moet worden afgezeken, belachelijk gemaakt, geruzied en er moet een scene worden getrapt. Anders is het saai en sloom. Deze vorm van televisie kijken begon in de jaren '00 en heeft het televisielandschap volledig in zijn greep. Programma's over ruziënde gezinnen, buren, talentenshows met een keiharde onsympathieke jury (niet dat ik zo een softy ben, maar die mensen dikken het wel echt ongelovelijk aan) en andere reality ellende.

Dit heeft geleid bij de commericiëlen tot een televisie aanbod dat bestaat uit: amerikaanse series, amerikaanse talkshows, ordinaire nederlandse reality en shows waar men zich voor de camera en het hele land voor lul zet. De publieke omroepen werden meegezogen in deze vervlakking, vergelijk het niveau van Pauw en Witteman eens met Barend en Van Dorp (nota bene commercieel). Waar er over de grenzen van zendtijd heen gegaan werd en waar men echt de tijd nam om er iets van te maken elke avond weer. Geen mallotige zapservice, zogenaamd grappige one-linertjes en iedereen die even 10 minuutjes de tijd krijgt (waarbij Pauw en Witteman een wedstrijdje 'de spreker zo vaak mogelijk onderbreken' doen).

Deze post is al tamelijk lang, maar ik moet nog iets kwijt over kindertelevisie. Goede producten van Nederlandse bodem zijn niet meer te vinden. Als je kijkt naar wat we hadden (van Ome Willem tot Meneer Kaktus tot Geef Nooit Op) en wat we nu hebben...ook de tekenfilms zijn 13 in een dozijn slappe en zwakke amerikaanse troep. Raar getekende hoofden, kronkelscheve huizen, domme humor waar het neerkomt op 'ik trek een gekke bek, dus lach eens!' Als ik dat vergelijk met Nederlandse series (zoals Alfred J. Kwak), Japanse series (Saban berwerkingen als Peter Pan, Gullivers Travels, Maple Town) en zelfs Amerikaanse series (Heathcliff, Dennis the Menace) dan moet ik toch wel zeggen dat de tekenkwaliteit als wel het verhaal en de humor de kijker iets hoger inschatten toen. Zelfs een 'domme' serie als Boes was al minder absurd getekend.

Het vreemde is wel dat als kinderen van nu eens iets daarvan zien (ik heb er nog videobanden vol van) dan vinden ze het soms nog leuker ook dan sommige hedendaagse series.

Niet gelezen man, maar wat een post en dat om half 2.

quote:

Op maandag 27 mei 2013 01:30 schreef ikjijallebei het volgende:

[..]

Niet gelezen man, maar wat een post en dat om half 2.

Ga toch lezen man, heb ik ook gedaan, leer je nog eens wat, en dat om half 2.

quote:

Op maandag 27 mei 2013 01:30 schreef ikjijallebei het volgende:

[..]

Niet gelezen man, maar wat een post en dat om half 2.

Wat degene onder jou en boven mij zegt. En tja ik besteed soms liever wat meer tijd aan mijn posts en denk even na alvorens ik op 'invoeren' druk. De mentaliteit van "zo vaak, zo (zogenaamd) grappig en zo 'gevat' mogelijk posten" in een topic is mij helaas niet vreemd (al doe ik er soms op een recalcitrant moment zelfs aan mee ).

Maar een wat inhoudelijkere en genuanceerdere post af en toe, onderscheid hierbij de mannen (en vrouwen) van de kinderen (trollers, baggeraargs en ander grut).

quote:

Op maandag 27 mei 2013 01:08 schreef Heer_van_Bartolhoven het volgende:
Ik ben het redelijk eens met de TS. Ik (geboren in de jaren '80) heb toen televisie meegemaakt, in de jaren '90, de jaren '00 en nu. Toen ik klein was, was er minder televisie (heb nog een tijdje alleen Nederland 1 en Nederland 2 meegemaakt) en ook minder op de televisie. De omroepen zonden overdag veelal testbeeld uit en het begon pas een beetje te leven rond 16.00/17.00, wat er was vond ik wel aangenamer dan nu. Minder ordinair ook, reality-tv bestond zo gezegd nog niet echt.

In de jaren '90 vond er als het ware een revolutie plaats, de commerciële televisie deed zijn intrede, dit zorgde voor een groter en meer divers aanbod, een grote veramerikanisering van de televisie en een groter aantal speelfilms (zeker toen na RTL 4 meerdere zenders kwamen) en reruns van series (A-team, Knightrider, enz). De shows waren redelijk braaf (5 uur show, the Honeymoonquiz, Het Spijt me, Wie Ben Ik, the Playbackshow, enz). Op zich best een prima tijd toen.

Hier komt dan ook de kanttekening, die mate van beschaafdheid die er toen was en die ik persoonlijk mis bij de hedendaagse televisie zou het nu heel slecht doen. Precies om de reden die TS opgeeft: men wil dat niet. Men vindt het saai en te truttig, er moet worden afgezeken, belachelijk gemaakt, geruzied en er moet een scene worden getrapt. Anders is het saai en sloom. Deze vorm van televisie kijken begon in de jaren '00 en heeft het televisielandschap volledig in zijn greep. Programma's over ruziënde gezinnen, buren, talentenshows met een keiharde onsympathieke jury (niet dat ik zo een softy ben, maar die mensen dikken het wel echt ongelovelijk aan) en andere reality ellende.

Dit heeft geleid bij de commericiëlen tot een televisie aanbod dat bestaat uit: amerikaanse series, amerikaanse talkshows, ordinaire nederlandse reality en shows waar men zich voor de camera en het hele land voor lul zet. De publieke omroepen werden meegezogen in deze vervlakking, vergelijk het niveau van Pauw en Witteman eens met Barend en Van Dorp (nota bene commercieel). Waar er over de grenzen van zendtijd heen gegaan werd en waar men echt de tijd nam om er iets van te maken elke avond weer. Geen mallotige zapservice, zogenaamd grappige one-linertjes en iedereen die even 10 minuutjes de tijd krijgt (waarbij Pauw en Witteman een wedstrijdje 'de spreker zo vaak mogelijk onderbreken' doen).

Deze post is al tamelijk lang, maar ik moet nog iets kwijt over kindertelevisie. Goede producten van Nederlandse bodem zijn niet meer te vinden. Als je kijkt naar wat we hadden (van Ome Willem tot Meneer Kaktus tot Geef Nooit Op) en wat we nu hebben...ook de tekenfilms zijn 13 in een dozijn slappe en zwakke amerikaanse troep. Raar getekende hoofden, kronkelscheve huizen, domme humor waar het neerkomt op 'ik trek een gekke bek, dus lach eens!' Als ik dat vergelijk met Nederlandse series (zoals Alfred J. Kwak), Japanse series (Saban berwerkingen als Peter Pan, Gullivers Travels, Maple Town) en zelfs Amerikaanse series (Heathcliff, Dennis the Menace) dan moet ik toch wel zeggen dat de tekenkwaliteit als wel het verhaal en de humor de kijker iets hoger inschatten toen. Zelfs een 'domme' serie als Boes was al minder absurd getekend.

Het vreemde is wel dat als kinderen van nu eens iets daarvan zien (ik heb er nog videobanden vol van) dan vinden ze het soms nog leuker ook dan sommige hedendaagse series.

amish maffia nu op discovery zkr chill

quote:

Op maandag 27 mei 2013 01:39 schreef Scuidward het volgende:

[..]

Ga toch lezen man, heb ik ook gedaan, leer je nog eens wat, en dat om half 2.

Ik ben bezig en leer momenteel al wat anders, en dat om half 3. Zal speciaal morgenochtend de post doorlezen.

quote:

Op maandag 27 mei 2013 02:29 schreef ikjijallebei het volgende:

[..]

Ik ben bezig en leer momenteel al wat anders, en dat om half 3. Zal speciaal morgenochtend de post doorlezen.

Dat zien wij graag.

Klagen over de kwaliteit op tv en dan aankomen met VI als het absolute pareltje van de Nederlandse tv.

quote:

Op zaterdag 25 mei 2013 02:09 schreef hakunamatafaka het volgende:
Gegroet,

Normaliter kijk ik welhaast geen televisie, behalve VI, voor de rest laat ik alles links liggen omdat ik de hoop in dit medium allang heb opgegeven. Echter, ik kom af en toe wel eens bij mensen thuis, of uit pure verveling zap ik wat voorbij en dan stuit ik regelmatig op drek van de hoogste orde. Dan met name Rtl 5. Waar de ene pulpshow na de ander uit de vuilnisbak wordt gehaald. Neem bijvoorbeeld programma's als Take me Out en Jokertjes Ja woord; dergelijke dingen zijn ten eerste niveauloos, maar dat is nog niet het ergst. Niet alles hoeft op niveau te zijn, maar maak het dan tenminste inventief en met enige mate van humor (zoals VI uitzondering die de regel bevestigt) . Maar nee, dat zit er niet in. Het is gewoon pijnlijk om zulke programma's te aanschouwen en het niveau van de gemiddelde Nederlander zakt hierdoor naar een pijnlijk dieptepunt.

Het leuke aan dit alles is: het is de schuld van het volk zelf om dat soort programma's te kijken in plaats van ze keihard te boycotten, zodat die hele bende opgedoekt kan worden.
Maar nee, schaapachtig staren mensen erna en het brein van de gemiddelde mens reduceert zich totdat er geen één hersencel over is.

Vroeger werd televisie in ieder geval nog gebruikt om mensen te informeren over politieke zaken, de wereld en snedige satirische humor. Nu wordt dat minder en lijkt oppervlakkigheid de boventoon te voeren. Het wordt louter gebruikt als middel van verstrooiing en niet om de bevolking van relevante informatie te voorzien. Dit is zelfs op publieke omroepen hevig gaande. In plaats van bijv. informatieve documentaire's of goede films op primetime uit te zenden, wordt die kostbare tijd opgevuld met drekprogramma's als de wereld draait door.

Dit allen is de oorzaak van de bevolking zelf, wij bepalen wat trekt en wat niet. Moeten we nu concluderen dat de mens zo oppervlakkig is geworden dat er louter nog naar stupide dingen wordt gekeken op televisie? Is de mens gereduceerd tot een slapend automaat zonder normen en waarden die zich kan vermaken met gescripte programma's? Is niemand dan meer kritisch?

Het probleem is nu ook al op straat te zien waar ik de inhoud van gesprekken van mensen steeds sneller zie wegebben. Mensen praten louter over alledaagse dingen of over flauwe televisieprogramma's en de escapades die hun soapsterretjes hebben meegemaakt. Levensbeschouwing of een beetje inhoud zit er totaal niet meer bij. Alle conversaties onder mensen is zo voorspelbaar dat je er droevig van wordt. Dit is mede te danken aan zulke televisie en het feit dat wij in een maatschappij leven waar iedereen elkaar volgt en daardoor elkaar aantrekt in domheid, terwijl er met nodige veranderingen waarschijnlijk meer uit mensen te halen zou zijn. Om Woody Allen te citeren: "Life doesn't imitate art, it imitates bad television."

Ik vind dit jammer.

een avondje tv kijken met jou. we beginnen met het 8 uur journaal, daarna tegenlicht, nieuwsuur en pauw en witteman

quote:

Op maandag 27 mei 2013 01:08 schreef Heer_van_Bartolhoven het volgende:
Ik ben het redelijk eens met de TS. Ik (geboren in de jaren '80) heb toen televisie meegemaakt, in de jaren '90, de jaren '00 en nu. Toen ik klein was, was er minder televisie (heb nog een tijdje alleen Nederland 1 en Nederland 2 meegemaakt) en ook minder op de televisie. De omroepen zonden overdag veelal testbeeld uit en het begon pas een beetje te leven rond 16.00/17.00, wat er was vond ik wel aangenamer dan nu. Minder ordinair ook, reality-tv bestond zo gezegd nog niet echt.

In de jaren '90 vond er als het ware een revolutie plaats, de commerciële televisie deed zijn intrede, dit zorgde voor een groter en meer divers aanbod, een grote veramerikanisering van de televisie en een groter aantal speelfilms (zeker toen na RTL 4 meerdere zenders kwamen) en reruns van series (A-team, Knightrider, enz). De shows waren redelijk braaf (5 uur show, the Honeymoonquiz, Het Spijt me, Wie Ben Ik, the Playbackshow, enz). Op zich best een prima tijd toen.

Hier komt dan ook de kanttekening, die mate van beschaafdheid die er toen was en die ik persoonlijk mis bij de hedendaagse televisie zou het nu heel slecht doen. Precies om de reden die TS opgeeft: men wil dat niet. Men vindt het saai en te truttig, er moet worden afgezeken, belachelijk gemaakt, geruzied en er moet een scene worden getrapt. Anders is het saai en sloom. Deze vorm van televisie kijken begon in de jaren '00 en heeft het televisielandschap volledig in zijn greep. Programma's over ruziënde gezinnen, buren, talentenshows met een keiharde onsympathieke jury (niet dat ik zo een softy ben, maar die mensen dikken het wel echt ongelovelijk aan) en andere reality ellende.

Dit heeft geleid bij de commericiëlen tot een televisie aanbod dat bestaat uit: amerikaanse series, amerikaanse talkshows, ordinaire nederlandse reality en shows waar men zich voor de camera en het hele land voor lul zet. De publieke omroepen werden meegezogen in deze vervlakking, vergelijk het niveau van Pauw en Witteman eens met Barend en Van Dorp (nota bene commercieel). Waar er over de grenzen van zendtijd heen gegaan werd en waar men echt de tijd nam om er iets van te maken elke avond weer. Geen mallotige zapservice, zogenaamd grappige one-linertjes en iedereen die even 10 minuutjes de tijd krijgt (waarbij Pauw en Witteman een wedstrijdje 'de spreker zo vaak mogelijk onderbreken' doen).

Deze post is al tamelijk lang, maar ik moet nog iets kwijt over kindertelevisie. Goede producten van Nederlandse bodem zijn niet meer te vinden. Als je kijkt naar wat we hadden (van Ome Willem tot Meneer Kaktus tot Geef Nooit Op) en wat we nu hebben...ook de tekenfilms zijn 13 in een dozijn slappe en zwakke amerikaanse troep. Raar getekende hoofden, kronkelscheve huizen, domme humor waar het neerkomt op 'ik trek een gekke bek, dus lach eens!' Als ik dat vergelijk met Nederlandse series (zoals Alfred J. Kwak), Japanse series (Saban berwerkingen als Peter Pan, Gullivers Travels, Maple Town) en zelfs Amerikaanse series (Heathcliff, Dennis the Menace) dan moet ik toch wel zeggen dat de tekenkwaliteit als wel het verhaal en de humor de kijker iets hoger inschatten toen. Zelfs een 'domme' serie als Boes was al minder absurd getekend.

Het vreemde is wel dat als kinderen van nu eens iets daarvan zien (ik heb er nog videobanden vol van) dan vinden ze het soms nog leuker ook dan sommige hedendaagse series.

Gelezen maar is ook een stukje algemene kennis toch.

Boesboes
Alfred J. Kwak
Ome Willem.

Vergane glorie.

ZON BUITEN.

hakunamatafakatopique, leest altijd lekker weg. Terechte klacht soberso.

Terechte klacht, daarom heb ik geen TV, al jaren niet.

quote:

Op zaterdag 25 mei 2013 02:15 schreef Nikmans het volgende:
Terechte klacht, ik heb het dan ook al lang geleden opgegeven

Boeken en Vrije geluiden op zondagmorgen