R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
De reden dat je jezelf eenzaam en zielig gaat voelen is denk ik omdat je jezelf afmeet aan anderen, wat niet vreemd is, maar wel onnodig. Blijkbaar heb jij meer behoefte op het moment aan alleenschap, om wat voor reden dan ook. Het kan geen kwaad denk ik om uit te zoeken waarom dat zo is, zeker als je je belemmerd voelt in wat jij wil.quote:Op zaterdag 23 maart 2013 00:10 schreef Gengar het volgende:
Hoi allemaal, ik wil hier ook eens wat gaan posten, maar ik weet eigenlijk niet zeker of ik wel tot de doelgroep behoor..
Ik voel me nu al ca. een jaar erg oppervlakkig. Niets hoeft van mij, ik wil niets, tijdens het uitgaan heb ik geen zin om hele gesprekken aan te gaan (zelfs niet met leuke vrouwen). Ik ben niet meer echt opgewekt, alles is me teveel in mijn hoofd, hoewel ik fysiek niet lui ben (zorg wel altijd dat ik de hele dag in touw ben)..
Ben al jaren vrijgezel, terwijl ik genoeg meiden kan krijgen, althans ; Ik heb genoeg sjans. Maar het is me allemaal te veel, te veel gedoe ; Laat mij maar lekker in mijn eentje op vrijdagavond achter mijn laptop op fok zitten..
Als ik af en toe een paar avonden achter elkaar niets te doen heb dan ga ik mezelf eenzaam en zielig voelen, maar de echte lust om ook maar iets te ondernemen is er ook niet.
Ik ben 23 jaar, maar zit praktisch de hele dag bij mijn ouders thuis. Heb onlangs mijn studentenkamer opgezegd, vind het momenteel erg moeilijk om nieuw sociaal contact op te doen, terwijl ik voorheen altijd een groot sociaal leven had. Ik zit in mijn eigen veilige hok en wil daar niet uitkomen.
Zelf ben ik ook niet iemand die snel anderen opzoekt, al sta ik er (meestal) wel voor open wanneer een ander mij opzoekt. Heb daar echter geen problemen mee, integendeel. Het zijn eerder anderen die het opmerken. Zelf denk ik dat het komt omdat ik liefst weinig prikkels vanuit m'n omgeving krijg, zeker van mensen. Soms kan ik erg gevoelig zijn voor wat anderen voelen, wat erg vermoeiend en emotioneel uitputtend kan zijn. Dat noemen ze empathie, geloof ik.
Ik kan jouw woorden alleen maar onderstrepen gewoonmezelf87.quote:Op donderdag 21 maart 2013 23:31 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
[..]
Whoops Detroit bedoel ik...
.Heb er ook twee keer mee geprobeerd te stoppen en dat werd een gigantisch fiasco. Ondertussen gaat het stukken beter, maar pas ik wel 23 keer op om niet dezelfde "fout" te maken.
Raar eigenlijk hè, dat het goed lijkt te gaan met dat afbouwen en dat het dan ineens helemaal fout is!
So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
Way to go Murmeli! High five! One small step for mankind, a huge one for Murmeli.quote:
Ikke niet meer duf. Ik doe ook afbouwschema a la murmeli.
Denk dat IK volgende week naar 20 mg ga, op vrijdag, dan heb ik daarna 3 dagen duf weekend.
En dan maar ff op 20 blijven 1 of 2 maandjes denk ik.
En jullie zijn goehoeddddd! Detroit, burdie, gewoonmezelf enzozo gezellig om jullie weer ff te zien
.*vindt het ook weer leuk Murmeli te zien
So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
Goed om te horen dat het ook zo kan gaan met Paroxetine, lateralize!quote:
Bij mij ging paroxetine afbouwen eigenlijk heel prima. Ik slikte 30mg, en heb in stapjes van 7.5mg afgebouwd. Steeds 3 weken slikken en weer een stapje omlaag. Ik herken wel het slechtere humeur inderdaad. Het is een stuk moeilijker om me niet zo druk te maken om alles, en ik ben minder opgewekt. Maar ja, ik denk dat dat iets is dat je toch zelf moet leren zijn / doen, en waarvoor je niet op medicatie moet vertrouwen.
Ben jij helemaal medicatie-vrij nu?
.
So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
Het slaat ook gewoon in 1x om, de ene dag denk je nog: nou dat gaat best goed, om de dag erna bijna psychotisch te zijn...quote:
[..]
Ik kan jouw woorden alleen maar onderstrepen gewoonmezelf87.
Heb er ook twee keer mee geprobeerd te stoppen en dat werd een gigantisch fiasco. Ondertussen gaat het stukken beter, maar pas ik wel 23 keer op om niet dezelfde "fout" te maken.
Raar eigenlijk hè, dat het goed lijkt te gaan met dat afbouwen en dat het dan ineens helemaal fout is!
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Herkenbaar ja. Echt die gedachten van "wow, shit fuck, dit gaat fout!". En jezelf totaal weg voelen zakken.quote:
[..]
Het slaat ook gewoon in 1x om, de ene dag denk je nog: nou dat gaat best goed, om de dag erna bijna psychotisch te zijn...
En echt doodbang zijn nog veel verder in de shit weg te zakken dan je al zit.
So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
echt? ohjeeee......quote:
[..]
Herkenbaar ja. Echt die gedachten van "wow, shit fuck, dit gaat fout!". En jezelf totaal weg voelen zakken.
En echt doodbang zijn nog veel verder in de shit weg te zakken dan je al zit.
*vreest*
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Haha, nou ja. Gelukkig is dat het verleden. En gaat het nu totaal anders.quote:
En zijn er legio verhalen waarbij het afbouwen wel goed gaat.
Nu is er geen centje pijn bij mij.
Hoe gaat het met je Murmeli? Is het gekomen van dat duffe weekend waar je het eerder over had?
.
So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
Wat is gekomen van dat duffe weekend?
Het gaat goed hiero! geen klachten zeg maar
Volgend weekend weer stapje verder met afbouwen
Het gaat goed hiero! geen klachten zeg maar
Volgend weekend weer stapje verder met afbouwen
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Yep, geheel.quote:
[..]
Goed om te horen dat het ook zo kan gaan met Paroxetine, lateralize!
Ben jij helemaal medicatie-vrij nu?
Overigens ken ik de bijwerkingen wel van onthouding. Een jaar of wat geleden ben ik ook al eens gestopt, simpelweg omdat ik zelf het gevoel had dat het niets voor mij deed (was wel zo, was alleen zo subtiel dat het me niet opviel of zo). Ik ben toen abrupt gestopt, eigenlijk omdat ik geen medicatie meer had liggen en was vergeten de huisarts te bellen voor een herhaalrecept. Ik dacht: nou, mooi moment om gewoon definitief te stoppen.
Dat heb ik geweten..... In het begin realiseerde ik me niet eens dat het door de medicijnen kwam. Hele rare symptomen. Misselijkheid, een dof gevoel in mijn hoofd, oorsuizen, suizen wanneer ik mijn ogen bewoog, en een soort 'elektrische zaps' zoals ze die noemen inderdaad. Heel bizarre ervaringen. Ik begon me na meer dan een week van die symptomen pas af te vragen of het misschien met het stoppen van mijn medicatie te maken had. De eerste 3 dagen of zo had ik namelijk nergens last van, dus ik dacht dat ik gewoon ziek was geworden of iets dergelijks.
Op de vorige pagina zei je zoiets dat je een duf weekend verwachtte vanwege het verminderen van je dosis. Dat dus!quote:
Wat is gekomen van dat duffe weekend?
Het gaat goed hiero! geen klachten zeg maar
Volgend weekend weer stapje verder met afbouwen
Right on! Fijn dat het goed gegaan is, houdt dat vol! En houd jezelf goed in de gaten.
.Wat gewoonmezelf87 zegt ^^^. No spang!quote:
[..]
Liefje zoals je ziet leven Detroit en ik nog, komt wel goed schatje
So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
Bekende verschijnselen!quote:
[..]
Yep, geheel.
Overigens ken ik de bijwerkingen wel van onthouding. Een jaar of wat geleden ben ik ook al eens gestopt, simpelweg omdat ik zelf het gevoel had dat het niets voor mij deed (was wel zo, was alleen zo subtiel dat het me niet opviel of zo). Ik ben toen abrupt gestopt, eigenlijk omdat ik geen medicatie meer had liggen en was vergeten de huisarts te bellen voor een herhaalrecept. Ik dacht: nou, mooi moment om gewoon definitief te stoppen.
Dat heb ik geweten..... In het begin realiseerde ik me niet eens dat het door de medicijnen kwam. Hele rare symptomen. Misselijkheid, een dof gevoel in mijn hoofd, oorsuizen, suizen wanneer ik mijn ogen bewoog, en een soort 'elektrische zaps' zoals ze die noemen inderdaad. Heel bizarre ervaringen. Ik begon me na meer dan een week van die symptomen pas af te vragen of het misschien met het stoppen van mijn medicatie te maken had. De eerste 3 dagen of zo had ik namelijk nergens last van, dus ik dacht dat ik gewoon ziek was geworden of iets dergelijks.
Misschien ook maar goed dat je niet op het internet gekeken hebt naar de bijwerkingen van Seroxat als je het afbouwt, dan durf je het bijna zowat niet meer aan om te stoppen whehe.
Bij Seroxat duurt het meestal lang hè, voordat er zich een beetje klachten beginnen te manifesteren. Met 3 of 4 dagen komt er langzamerhand wat duizeligheid, en dan komt er langzamerhand steeds meer troep bij tot het een echte verschrikking wordt.
Anyway, wanneer begonnen de symptomen af te nemen? Geen problemen gehad naderhand met het op eigen kracht om moeten gaan met gevoelens die dan best wel weer heavy aankomen?
So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
Nou, die eerste keer toen ik plotseling ben gestopt, ben ik dus ook meteen weer begonnen toen ik me realiseerde dat het door het niet nemen van mijn medicijnen kwam
Een half jaar of wat later ben ik opnieuw begonnen met stoppen, maar toen wel netjes afgebouwd. Zoals ik zei, steeds 7.5mg er vanaf per 3 a 4 weken. Toen ging het ook prima. Geen enkele bijwerking ervaren.
Het enige dat ik merk is dat ik nu inderdaad wat meer neiging heb om negatief te denken en me wat meer zorgen maak om mijn sociale onhandigheid--de reden dat ik de medicijnen ben gaan slikken. Hoe ik daarmee omga is nu in ieder geval een stuk gezonder dan toen, want eigenlijk is medicatie nooit een gezonde oplossing. Het is soms hooguit nodig (en achteraf gezien was het dat bij mij niet, ik wilde gewoon niet dealen maar vluchten). Nu richt ik me weer op mijn therapie, op mindfulness, en op spirituele groei. Klinkt misschien nogal lame, maar het kan veel meer voor je doen dan medicatie, en het verandert je definitief, zodat je op eigen kracht kunt leven met het leven dat je gegeven is.
Een half jaar of wat later ben ik opnieuw begonnen met stoppen, maar toen wel netjes afgebouwd. Zoals ik zei, steeds 7.5mg er vanaf per 3 a 4 weken. Toen ging het ook prima. Geen enkele bijwerking ervaren.
Het enige dat ik merk is dat ik nu inderdaad wat meer neiging heb om negatief te denken en me wat meer zorgen maak om mijn sociale onhandigheid--de reden dat ik de medicijnen ben gaan slikken. Hoe ik daarmee omga is nu in ieder geval een stuk gezonder dan toen, want eigenlijk is medicatie nooit een gezonde oplossing. Het is soms hooguit nodig (en achteraf gezien was het dat bij mij niet, ik wilde gewoon niet dealen maar vluchten). Nu richt ik me weer op mijn therapie, op mindfulness, en op spirituele groei. Klinkt misschien nogal lame, maar het kan veel meer voor je doen dan medicatie, en het verandert je definitief, zodat je op eigen kracht kunt leven met het leven dat je gegeven is.
Ik had het inderdaad verkeerd gelezen van jouw afbouwen, my bad!quote:
Nou, die eerste keer toen ik plotseling ben gestopt, ben ik dus ook meteen weer begonnen toen ik me realiseerde dat het door het niet nemen van mijn medicijnen kwam
Een half jaar of wat later ben ik opnieuw begonnen met stoppen, maar toen wel netjes afgebouwd. Zoals ik zei, steeds 7.5mg er vanaf per 3 a 4 weken. Toen ging het ook prima. Geen enkele bijwerking ervaren.
Het enige dat ik merk is dat ik nu inderdaad wat meer neiging heb om negatief te denken en me wat meer zorgen maak om mijn sociale onhandigheid--de reden dat ik de medicijnen ben gaan slikken. Hoe ik daarmee omga is nu in ieder geval een stuk gezonder dan toen, want eigenlijk is medicatie nooit een gezonde oplossing. Het is soms hooguit nodig (en achteraf gezien was het dat bij mij niet, ik wilde gewoon niet dealen maar vluchten). Nu richt ik me weer op mijn therapie, op mindfulness, en op spirituele groei. Klinkt misschien nogal lame, maar het kan veel meer voor je doen dan medicatie, en het verandert je definitief, zodat je op eigen kracht kunt leven met het leven dat je gegeven is.
Ach. Niets mis met sociale onhandigheid. Das toch wel de ideale positie om vanuit te gaan om sociaal handiger te worden: het wordt alleen maar beter.
.Althans, ik herken wel dat het gigantisch vermoeiend is, iedere keer dat weer dat idee opspringt dat je niet helemaal voldoet. Totaal een verkeerd idee, maar toch. Ook perfectionistisch toevallig?
Wat voor therapie doe je op dit moment nog dan? En niets mis met spirituele groei, zelf erg geïnteresseerd in boeddhisme.
.
So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
quote:
Nu richt ik me weer op mijn therapie, op mindfulness, en op spirituele groei. Klinkt misschien nogal lame, maar het kan veel meer voor je doen dan medicatie, en het verandert je definitief, zodat je op eigen kracht kunt leven met het leven dat je gegeven is.
Ook voor mij was dat de weg naar verbetering. Spiritualiteit is in onze cultuur een vies woord, maar betekent weinig anders dan innerlijke belevingswereld. We kunnen natuurlijk proberen het woord 'zelftherapie' draagkracht te geven door dat te gebruiken vanaf nu.quote:
[..]
En niets mis met spirituele groei, zelf erg geïnteresseerd in boeddhisme.
Boeddhisme, met name zen, spreekt mij ook erg aan, al laat ik me door alles inspireren.
Ik heb het gevoel dat het langzamerhand wel wat beter begint te worden: er wordt steeds meer geëxperimenteerd met mindfullness op bijvoorbeeld scholen. Die zweem van "zweverigheid" eromheen is vaak ook gigantisch onterecht.quote:Op zondag 24 maart 2013 17:13 schreef Gray het volgende:
[..]
[..]
Ook voor mij was dat de weg naar verbetering. Spiritualiteit is in onze cultuur een vies woord, maar betekent weinig anders dan innerlijke belevingswereld. We kunnen natuurlijk proberen het woord 'zelftherapie' draagkracht te geven door dat te gebruiken vanaf nu.
Boeddhisme, met name zen, spreekt mij ook erg aan, al laat ik me door alles inspireren.
So, if you're frightened of dying and... and you're holding on, you'll see devils tearing your life away. But if you've made your peace, then the devils are really angels...
En hopelijk wordt het alleen maar meer, nu de neurowetenschappen zo hard gaan. Check dit bijvoorbeeld:quote:
[..]
Ik heb het gevoel dat het langzamerhand wel wat beter begint te worden: er wordt steeds meer geëxperimenteerd met mindfullness op bijvoorbeeld scholen. Die zweem van "zweverigheid" eromheen is vaak ook gigantisch onterecht.
http://www.itsokaytobesma(...)on-by-neuron-a-brain
Hersenonderzoek naar meditatie en mindfulness gaat al op een aardig tempo, en levert interessante inzichten op. Met dat Human Brain-mapping project van Obama zal het alleen maar beter worden.
Oh, en kijk eens wat het internet nu kwam brengen:quote:
Hoi allemaal, ik wil hier ook eens wat gaan posten, maar ik weet eigenlijk niet zeker of ik wel tot de doelgroep behoor..
Ik voel me nu al ca. een jaar erg oppervlakkig. Niets hoeft van mij, ik wil niets, tijdens het uitgaan heb ik geen zin om hele gesprekken aan te gaan (zelfs niet met leuke vrouwen). Ik ben niet meer echt opgewekt, alles is me teveel in mijn hoofd, hoewel ik fysiek niet lui ben (zorg wel altijd dat ik de hele dag in touw ben)..
Ben al jaren vrijgezel, terwijl ik genoeg meiden kan krijgen, althans ; Ik heb genoeg sjans. Maar het is me allemaal te veel, te veel gedoe ; Laat mij maar lekker in mijn eentje op vrijdagavond achter mijn laptop op fok zitten..
Als ik af en toe een paar avonden achter elkaar niets te doen heb dan ga ik mezelf eenzaam en zielig voelen, maar de echte lust om ook maar iets te ondernemen is er ook niet.
Ik ben 23 jaar, maar zit praktisch de hele dag bij mijn ouders thuis. Heb onlangs mijn studentenkamer opgezegd, vind het momenteel erg moeilijk om nieuw sociaal contact op te doen, terwijl ik voorheen altijd een groot sociaal leven had. Ik zit in mijn eigen veilige hok en wil daar niet uitkomen.
Misschien is dat wel de reden voor je verandering.quote:An introvert may feel asocial when pressured to go to a party that doesnt interest her. But for her, the event does not promise meaningful interaction. In fact, she knows that the party will leave her feeling more alone and alienated. Her social preference may be to stay home and reflect on a conversation with a friend, call that friend, and come to an understanding that is meaningful to her. Or she might indulge in the words of a favorite author, feeling a deep connection with a person she has never met. From the perspective of a partygoer, this introvert may appear to be asocial, when, in fact, the introvert is interacting in a much different way.
Laurie Helgoe, Introvert Power
[ Bericht 47% gewijzigd door Gray op 24-03-2013 19:13:37 ]
en 
!
Ik moet me helaas ook weer hier melden 
Na een jaar stabiel gaat het nu weer de verkeerde kant op. Ik ben erg down en heb nergens zin in. Ik slik braaf mijn medicijnen maar op de een of andere manier komt de depressie er gewoon doorheen. Weet even niet goed wat ik hiermee moet 
het liefst zou ik de hele dag op bed liggen maar ik sleep mezelf gewoon naar mijn werk want anders is het einde zoek. Misschien is het ook wel het weer, ik wil lente!!
Na een jaar stabiel gaat het nu weer de verkeerde kant op. Ik ben erg down en heb nergens zin in. Ik slik braaf mijn medicijnen maar op de een of andere manier komt de depressie er gewoon doorheen. Weet even niet goed wat ik hiermee moet het liefst zou ik de hele dag op bed liggen maar ik sleep mezelf gewoon naar mijn werk want anders is het einde zoek. Misschien is het ook wel het weer, ik wil lente!!
26 oktober - 2 november Frankrijk | 3 feb - 6 feb Hong Kong/6 feb - 26 feb Vietnam
@Majo misschien praten met de dokter of... zodat tijdelijk de medicatie iets hoger word gezet en dan weer afbouwen naar het oude level? Mijn vader had het pas ook en toen hebben ze dat zo opgelost. Niet zelf proberen natuurlijk maar eerst overleggen met een medisch iemand.
Het vervelende is dat ik een afspraak met de psych wilde maken maar omdat ik langer dan een half jaar bij haar ben uitgeschreven (vanwege het eigen risico dat ze vorig jaar wilden invoeren) ik nu helemaal opnieuw aangemeld moet worden Volgende week woensdag intake en dan waarschijnlijk wachtlijst. En ondertussen voel ik dat ik steeds verder wegzak
Volgende week woensdag intake en dan waarschijnlijk wachtlijst. En ondertussen voel ik dat ik steeds verder wegzak
26 oktober - 2 november Frankrijk | 3 feb - 6 feb Hong Kong/6 feb - 26 feb Vietnam
he gatsiejakkiebah!quote:
Het vervelende is dat ik een afspraak met de psych wilde maken maar omdat ik langer dan een half jaar bij haar ben uitgeschreven (vanwege het eigen risico dat ze vorig jaar wilden invoeren) ik nu helemaal opnieuw aangemeld moet worden
meds kunnen natuurlijk ook niet alles tegenhouden helaas.
Is er geen andere uitweg? via huisarts oid:
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
