Ok, ik heb nog wel een vraagje: hoe zit het met de muzieksmaak e.d., opvallend veel lesbische vrouwen (nouja, meisjes misschien vooral) houden van Pink, Anouk, Lady GaGa etc. (en ook andere soorten muziek die je vaker terugziet bij lesbiennes, kan het niet helemaal omschrijven maar zit toch overeenkomst in vaak, ook al varieerd het van folk tot rock.)
Op gayfeesten hoor je ook vnl top 40, 80ties, disco en dus idd Pink, Anouk e.d. (al zijn gayfeesten ook voor mannelijke gays en bepaalde nummers, bepaalde disco en bepaalde top 40 hoort misschien eerder bij de mannen dan bij de vrouwen).
Ik vind het zelf vaak geen heel erg intelligente muzieksmaak (op die partys ook). Beetje oppervlakkige muziek vind ik het vaak.
Maargoed, ik hoor het dan ook vnl op de enkele gayparty waar ik geweest ben en nou gaan die feesten natuurlijk ook vaak om ongegeneerd flirten, vrolijk doen, identificeren met zn allen enz. en is dat bij hetero-feesten ook vaak het doel (maar dan zonder het vrolijk doen en identificeren) en vind hetero-top 40 en muziek ook vaak niet boeiend. Maar als ik moet kiezen tussen de muziek van een gayparty en een normale heterokroeg, dan ga ik toch zeker voor de heterokroeg-muziek. Vind die gaymuziek toch een stuk saaier.
En tis wel iets wat echt bij de scene hoort dus niet alleen wat je bij de partys hoort. Als ik naar de muzieksmaak kijk van de gays die ik ken of wat ik op TV zie (in 'uit de kast' bijv. weer zo'n stereotype lesbienne die van lady gaga houdt en Anouk) is die ook nogal van dit kaliber.
Is die muzieksmaak aangeboren en hield je al van dit soort muziek voor je uberhaupt wist dat je op vrouwen viel? (alhoewel je meestal al rond je 12e/ 14e wel grote vermoedens krijgt, dus dan moet het in veel gevallen al voor je 12e zijn en de meeste mensen beginnen pas met actieve muziekinteresse als ze 11/12 zijn....dus niet zo'n steekhoudend argument denk ik, maar wel benieuwd).
Is die voorkeur ontstaan in de tijd dat je vermoedde dat je op vrouwen viel en voelde je je tot deze muziek aangetrokken vanwege de teksten (lady gaga) en/ of vanwege het feit dat je weet dat de zangeres lesbisch is en je je daar mee identificeert, en/of vanwege het feit dat je wist dat het 'lesbische' muziek is en je je daar heimelijk mee identificeert?(muziek gaat toch erg over identificeren met, en uiten door muziek). Alhoewel er denk ik ook veel lesbiennes zijn die in deze tijd juist dingen als Nirvana enzo gingen draaien, van die emo-muziek en harde muziek, om hun emoties weg te dringen.
Is het pas echt erg geworden in de tijd dat je openlijk lesbisch werd en naar gaycafe's en feesten ging, waar dit soort muziek continu gedraaid wordt?Als je ergens bijhoort en er word op die plek veel een bepaalde soorten muziek gedraaid krijg je daar natuurlijk ook herinneringen aan, en je identificeert je ermee. Muziek draait toch ook enorm om identificeren met.
Voorbeeld: ik kan sommige heel foute nummers en nummers die miss soms best gay zijn (maar dan meer mannelijk-gay) best waarderen soms. Omdat het me doet denken aan feesten, het soms vrolijke nrs zijn, omdat het me doet denken aan het feit dat ik het niet erg zou vinden als mijn partner wat bi-trekjes heeft (gay-isch dus) en ik zelf ook niet helemaal hetero ben ws enzo. En omdat ze gewoon fout zijn. Maar die nummers hebben dus die associatie voor mij. Als het door veel mensen met andere dingen werd geassocieerd, zou het me weer minder doen ws.
Voorbeeld 2: als ik uit een gezin zou komen waar voornamelijk jazz wordt gedraaid (is niet zo), en ik zit later ergens op vakantie in een ver land en ik hoor jazz, kan ik dat associeren met thuis en er een lekker gevoel van krijgen, en de drang krijgen om bijv. jazz op te gaan zetten om me fijn te voelen.
En als ik ergens vaak ben uitgegaan waar ze een bepaald nummer veel draaiden, doet dat nummer me altijd denken aan die uitgaansavonden, en krijg ik er dus ook een bepaald gevoel bij.
Hoe denken jullie erover? En wat is jullie eigen muzieksmaak (ja ik weet dat het vaak best breder is dan lady gaga en veel oudere lesbiennes lady gaga misschien niks vinden en misschien meer van bepaalde folk/ singer-songwriter of weet ik veel houden maar zoals ik int begin aangaf zit er m.i. wel een bepaalde overeenkomst in muziek vaak in) noem eens een paar artiesten?
En zit er bij jullie mening nog verschil tussen de muzikale voorkeur van een lesbienne en een biseksueel? Ik denk t zelf in sommige gevallen toch van wel omdat bijv. int geval van de biseksueel deze misschien eerst met mannen ging en pas later erachter kwam dat ze lesbisch was, of dat later pas is toe gaan geven, waardoor deze vrouw misschien een stuk identificatie met bepaalde muziek in de puberteit en/ of begin van de gayscene heeft gemist.
En als je meer met mannen ook omgaat en minder met alleen vrouwen kun je dus ook meer een voorkeur krijgen voor wat 'hardere' muziek omdat dat meestal iets is waar mannen meer van houden. Vrouwen is allemaal wat minder hard en wat zachter enz. (minder bassen en minder geschreeuw in muziek. En nee, Pink en lichte (status quo achtige) rock(elementen) in bepaalde nrs enzo tel ik niet mee als harde muziek).
Ik heb zelf overigens wel eens getwijfeld aan mijn seksualiteit, maar de keren dat ik per ongeluk op gaypartys terecht ben gekomen denk ik toch qua muziek vaak 'yuck'. Er zijn een paar lekkere gayisch nummers die ik dan leuk vind (maar ik identificeer mij vreemd genoeg dan dus op bepaalde manier meer met mannelijke gays qua gedragingen) maar verder vind ik het vaak rete-saaie en oppervlakkige muziek. Ik ben niet zo van de disco, 80ties, 'I will survive' en Pink.
Ook op t gebied van lesbische humor en gepraat (het topic in GC bijv.) denk ik vaak

Heb ook een keer geprobeerd een aflevering van 'the L word' t te kijken maar dat heb ik na 10 minuten geloof ik uitgezet, vond er geen flikker aan.
Dat terwijl ik de humor van mannelijke gays vaak wel enorm kan waarderen. Sowieso vind ik vrouwelijke humor vaak niks.
Ik heb me serieus wel eens afgevraagd of er door dat gebrek aan overeenkomst qua muziek en humor, UBERHAUPT wel een kans bestaat dat ik lesbisch of bi zou zijn. Want ik zou me er dus totaal niet thuisvoelen, in die 'scene' volgens mij (zou me meer thuisvoelen tussen de mannelijke gays denk ik).
Ben momenteel ook te oud om me er uberhaupt nog mee te gaan identificeren (want dat is iets wat je meestal in je tiener/begin twintiger-tijd doet) dus verloren zaak.
Ok, dit was weer een

vraag, die ongetwijfeld denigrerend of bevooroordeeld over komt maar zo bedoel ik het niet. Hoop toch dat er wat vrouwen willen antwoorden
[ Bericht 0% gewijzigd door bulbjes op 14-01-2013 17:33:38 ]