Hoe lang moet je vrijgeven bij verlies zoon?

quote:

Op dinsdag 1 januari 2013 22:40 schreef niels0 het volgende:
Ik zou minstens 2 weken geven. Iemand die er met zijn hoofd niet bij is is ook nog 'ns zo wat. In m'n eigen beroep zou dat levensgevaarlijk zijn.

Een paar foutieve aangiftes OB en LH zijn voor TS vast geen probleem.

quote:

Op woensdag 2 januari 2013 01:37 schreef Piet_Piraat het volgende:

[..]

Iedereen in dit land tilt de belasting wanneer de kans er is.

Moet je voor de lol als bedrijf eens een paar maanden achter elkaar een foutje maken.... of gewoon een paar dagen te laat betalen. Feest

quote:

Op dinsdag 1 januari 2013 22:37 schreef trovey het volgende:
Volgen dan maar, volgknop doet het niet bij mij.

Vroeger noemden we dat TVP

quote:

Op dinsdag 1 januari 2013 21:48 schreef Nizno het volgende:

[..]

uit de ABU CAO in dit geval:

[..]

Dan leest het mij als dat de periode van A door D ook al overschreven moet worden, aangezien je van je kind over het algemeen de begrafenis regelt.

CAO specifiek ja. Die passage is in de wetgeving zelf niet opgenomen (wat op zich wel vreemd is).

Op psychologische gronden gaat de persoon in kwestie in de ziektewet op een gegeven moment. Vergelijkbaar met burn out.

Hoe lang je vrij moet geven is niet zo relevant.

quote:

Op woensdag 2 januari 2013 08:03 schreef Artbij2 het volgende:
Op psychologische gronden gaat de persoon in kwestie in de ziektewet op een gegeven moment. Vergelijkbaar met burn out.

Per definitie?

quote:

Hoe lang je vrij moet geven is niet zo relevant.

Als je echt antwoord op de vraag wilt geven wel. Je moet als werkgever slechts 4 dagen geven.

_{In die zin dat moeten inhoudt datgene waar je wettelijk toe verplicht bent. En dat als een werknemer ziek is er geen sprake van vrijgeven is.}

In het oude topic heeft TS het over het missen van een kracht. Hoe lang hij vrij moet geven is niet relevant, de tijd dat een werknemer weg blijft wel.

Mijn moeder had een halfjaar niet gewerkt bij het overlijden van mijn vader ofzo
In overleg met bedrijfsarts ofzo. Denk dat het per situatie zal verschillen.

Tsja, vrij geven? Dat klinkt bijna als een soort vakantie, en dat is het niet. Verlies verwerken is kei- en keihard werken, en je krijgt er niets voor terug.

[ Bericht 39% gewijzigd door zwarteweduwe op 02-01-2013 13:00:45 ]

quote:

Op woensdag 2 januari 2013 06:17 schreef JumpingJacky het volgende:

[..]

Vroeger noemden we dat TVP

Weet ik maar ik wou wat uitleg erbij geven.

quote:

Op woensdag 2 januari 2013 11:22 schreef Artbij2 het volgende:
In het oude topic heeft TS het over het missen van een kracht. Hoe lang hij vrij moet geven is niet relevant, de tijd dat een werknemer weg blijft wel.

Als je het zo stelt is het ook relevant hoe het wegblijven wordt verantwoord (ziek is het eigenlijk niet, doorbetaald verlof ook niet wettelijk gezien).

quote:

Op woensdag 2 januari 2013 12:50 schreef sanger het volgende:
(ziek is het eigenlijk niet,

Je zou het als ziek kunnen aanmerken toch? Niet in staat om werk te verrichten door een lichamelijk of geestelijk gebrek. Een vorm van overspannenheid?

quote:

Op woensdag 2 januari 2013 13:48 schreef JumpingJacky het volgende:

[..]

Je zou het als ziek kunnen aanmerken toch? Niet in staat om werk te verrichten door een lichamelijk of geestelijk gebrek. Een vorm van overspannenheid?

Overspannen??!

Omdat je moet proberen om te gaan met vreseljke wendingen van het leven?

Alsjeblieft zeg.

Noem het alles, ziek voor mijn part, maar schuif een nabestaande wier leven zojuist aan diggelen is geslagen geen overspannenheid in de schoenen. Overspannen is echt wat anders.

Een rouwende is ook niet per definite depressief.

Ok, dan niet.

Nare situatie uiteraard, maar wat mij betreft is zakelijk blijven en medeleven tonen de goede optie . Vertel haar dat ze 4-5 dagen wettelijk gezien heeft, maar dat jij dit te kort vind en haar zoveel dagen extra gunt om te rouwen. Begeleid haar hier eventueel in als ex-partner zijnde en maak ondertussen duidelijk dat het leven weer door gaat.

quote:

Op woensdag 2 januari 2013 18:29 schreef Strell het volgende:
Nare situatie uiteraard, maar wat mij betreft is zakelijk blijven en medeleven tonen de goede optie . Vertel haar dat ze 4-5 dagen wettelijk gezien heeft, maar dat jij dit te kort vind en haar zoveel dagen extra gunt om te rouwen. Begeleid haar hier eventueel in als ex-partner zijnde en maak ondertussen duidelijk dat het leven weer door gaat.

Eh ja, ongeveer.

Dat van dat het leven doorgaat, hoef je niet hardop te zeggen, dat is zout in de wonden strooien. Want geloof me, dat besef dringt gauw genoeg door. Ongeveer op het moment dat de laatste condoleancekaart is bezorgd.

Wel vragen wanneer ze weer komt werken, en dan rustig beginnen, en dan uren opbouwen.

Niet hardop een maximum stellen aan het aantal dagen dat de werknemer misschien nog nodig gaat hebben, omdat dat verlammend werkt ("o jee, nog meer drie dagen, dan moet ik hersteld zijn"). Zeker als je elkaar al lang kent, dan mag je als werkgever het vertrouwen hebben dat je werknemer je niet onnodig gaat beduvelen. Ik denk dat er weinig mensen zijn die het verlies van een kind of partner gaan aangrijpen om de boel willens en wetens te beduvelen.

Zakelijk is prima, maar pas op met harde deadlines.

Rouw en verwerking gaat helaas gepaard met terugvallen, die - heerlijk - ook nog eens volkomen onverwacht je kunnen overvallen en je volledig van slag kunnen brengen.

quote:

Op woensdag 2 januari 2013 18:29 schreef Strell het volgende:
Nare situatie uiteraard, maar wat mij betreft is zakelijk blijven en medeleven tonen de goede optie . Vertel haar dat ze 4-5 dagen wettelijk gezien heeft, maar dat jij dit te kort vind en haar zoveel dagen extra gunt om te rouwen. Begeleid haar hier eventueel in als ex-partner zijnde en maak ondertussen duidelijk dat het leven weer door gaat.

Ik zou dat laatste maar niet letterlijk zeggen, dat gaat niet goed vallen.