Dit.quote:Op maandag 31 december 2012 17:29 schreef Johnny-V het volgende:
Vermoedelijk is zoals je zegt de derealisatie een gevolg van de angst/stress. Probeer daarom dat op te lossen en richt je niet op de derealisatie...
Dat is inderdaad ook wat ik vaak tegenkom. Het gaat om de redenen waarom je het hebt en dat moet verholpen worden. Maar het maakt het lastig als je de oorzaken van die stress/angst niet kent. Of in ieder geval niet weet hoe je het oplost.quote:Op zaterdag 5 april 2014 17:59 schreef Onnozelaar het volgende:
[..]
Dit.
Ik heb er ook last van gehad en het is inderdaad een valkuil om je geheel op de derealisatie te richten, dit is namelijk slechts een symptoom. Door aan de achterliggende oorzaak te werken is het bij mij helemaal verdwenen en ik heb het nu al een paar jaar niet meer gehad. Het hielp bij mij ook om minder in mijn hoofd te zitten en meer met mijn lichaam te doen, dus lichamelijke beweging in plaats van mentale. Wat je uiteindelijk wil is weer je balans herstellen, dus ook de balans tussen lichaam, hoofd en geest.
Succes TS!
Ja, klopt volledig.quote:Op zaterdag 5 april 2014 20:04 schreef jaykop het volgende:
[..]
Dat is inderdaad ook wat ik vaak tegenkom. Het gaat om de redenen waarom je het hebt en dat moet verholpen worden. Maar het maakt het lastig als je de oorzaken van die stress/angst niet kent. Of in ieder geval niet weet hoe je het oplost.
Overigens is het denk ik wel belangrijk om te blijven onthouden dat het gaat om de bescherming en dus juist afkeer van deze stress/angst. Het is daarom niet alleen negatief, maar getuigt juist van een goed mentaal afweersysteem:)
Zeker waar, maar in het geval van angst, is het dan niet beter om deze juist niet te laten rusten en de angsten onder ogen te zien? Heb namelijk het idee dat juist het ontkennen van die angst je verder van jezelf afbrengt. Zit ik in de goede richting?;)quote:Op zondag 6 april 2014 11:30 schreef banaantjeEE het volgende:
[..]
Ja, klopt volledig.
Om minder bezig te zijn met hoe je je voelt, helpt medicatie omdat deze je gevoelens en emoties afvlakt.
Er wordt gezegd dat je idd vaak naar de oorsprong moet gaan...quote:Op zondag 6 april 2014 13:48 schreef jaykop het volgende:
[..]
Zeker waar, maar in het geval van angst, is het dan niet beter om deze juist niet te laten rusten en de angsten onder ogen te zien? Heb namelijk het idee dat juist het ontkennen van die angst je verder van jezelf afbrengt. Zit ik in de goede richting?;)
ik heb het 5 jaar geleden ook gehad ja, en een half jaar geleden had ik nog een kleine terugval van een week.quote:Op maandag 31 december 2012 10:51 schreef banaantjeEE het volgende:
Ik heb sedert een maand ook de diagnose derealisatie/depersonalisatie (vervreemding) gekregen van mijn pyscholoog. Ik zei hem dat mijn klachten hiermee overeenkwamen en hij gaf mij gelijk om het in deze richting te zoeken.
Heb je ook het constant starende/dromerige gevoel? Ik kan uren voor mij uit staren zonder te denken of iets te doen en als ik dan iets doe, dan lijkt alles op automatische piloot te gebeuren zonder veel besef, zonder er echt bij te zijn. Dit is het afwezig gevoel. Het is precies of je continue aan het dromen bent, ook al ben je wakker.
Daarnaast ondervind ik ook moeite met het volgen van gesprekken en heb ik moeite met mensen aan te kijken. Alles lijkt zo onwerkelijk. Praten kan ik gewoon doen, maar in beperkte mate, 1 vs 1 is geen probleem, maar als er dan meer man bijkomt klap ik precies dicht. Het voelt alsof ik op een andere planeet rondloop en ik een poppetje in een film ben.
Mijn derealisatie komt van angst/stress en migraine.
Ook erg is dat mijn derealisatie continue aanwezig is. (ik sta ermee op en ga ermee slapen)
Kan er iemand tips geven hoe hiermee om te gaan? Op mijn werk kan ik (denk ik) wel gewoon functioneren. Bij vragen stel ik ze etc. En mijn werk is ook gewoon gedaan. Maar hoe ervaren jullie het praten tegen andere mensen?
Zijn er nog lotgenoten? Hoe hebben jullie dit gekregen? Hoe gaan jullie ermee om op het werk?
Minder zijn dat soort periodes he, maar wat ik me ben gaan realiseren is: Kop op, juist in dit soort periodes. Weet dat er weer betere tijden aan zitten te komen!quote:Op zondag 13 april 2014 21:12 schreef banaantjeEE het volgende:
[..]
Er wordt gezegd dat je idd vaak naar de oorsprong moet gaan...
Hoe gaat het nu met je? Hier de laatste tijd weer enorm moe en heb paar dagen geleden weer een serieuze migraine-aanval gehad, waardoor ik weer enorm suf ben.
Ja, dat is het beste wat je kan doen...niet nadenken...sinds ik die Efexor neem heb ik quasi geen angsten meer en ook het droomgevoel is nog sporadisch aanwezigquote:Op dinsdag 15 april 2014 18:56 schreef jaykop het volgende:
[..]
Minder zijn dat soort periodes he, maar wat ik me ben gaan realiseren is: Kop op, juist in dit soort periodes. Weet dat er weer betere tijden aan zitten te komen!
Hoet zit het bij jou overigens met angsten en dergelijke? Nog vaak last van het droomgevoel?
Op dit moment ervaar ik het gevoel van dromen en gevoel dat alles op automatische piloot gaat meer dan ooit. Gek genoeg ben ik de laatste tijd heel erg vrolijk, kan zelfs met genot uitkijken naar een voetbalwedstrijd op tv. Verder probeer ik het zoveel mogelijk te laten gaan.
Succes!
Mag ik vragen wat voor angsten jij ervaarde?quote:Op woensdag 16 april 2014 20:44 schreef banaantjeEE het volgende:
[..]
Ja, dat is het beste wat je kan doen...niet nadenken...sinds ik die Efexor neem heb ik quasi geen angsten meer en ook het droomgevoel is nog sporadisch aanwezig. Ook ik ben gelukkiger nu met een milde DR/DP dan vroeger (ik dacht echt te veel na, begon alles te analyseren, werd achterdochtig etc.)
Pure sociale angst.quote:Op donderdag 17 april 2014 20:09 schreef jaykop het volgende:
[..]
Mag ik vragen wat voor angsten jij ervaarde?
Zo dat moet fijn zijn dat alles weer echt is zeg. Had vandaag een vlaag waarvan ik dacht dat het er weer een beetje op begon te lijken, maar was ook gauw weer over.
Maar indd dat achterdochtig enzo heb ik ook gehad, beste is om het maar een beetje te laten gaan allemaal:)
Je hebt het vaak over efexor trouwens, werkt dat echt zo goed?
Een beetje het gevoel van onzekerheid dat het overgrote deel van de middelbare school heeft?quote:Op donderdag 17 april 2014 20:17 schreef banaantjeEE het volgende:
[..]
Pure sociale angst.
Het is niet zo dat ik geen last meer heb van die onwerkelijkheid en dat starend, dromend gevoel. Ik kan er mij gewoon makkelijker overzetten en meteen weer gefocust zijn.
Efexor is verschrikkelijk verslavend. Ik ben momenteel aan het afbouwen en ben al twee keer moeten herbeginnen omdat het te snel gebeurde (misselijkheid, hoofdpijn, overgeven, brain zaps,...). Ik ben uiteindelijk tot 18,5mg geraakt, maar dus nog steeds niet tot 0mg (ik kom van 140mg of zoiets)
Dat is denk ik wel een goede omschrijving. Maar dat mannetje in je hoofd maakt wel weer wie je bent. Die controleert immers je gedrag, toch?quote:Op vrijdag 18 april 2014 17:19 schreef DO2 het volgende:
Het klinkt een beetje als een verschuiving in bewustzijn. In feite is er namelijk ook niemand aanwezig ( in je kop ).
Dat 'mannetje in je hoofd' zijn louter ( heel veel ) repeterende gedachten die doen alsof er iemand is.
Het is letterlijk een droom in wakkere toestand. Een centraal ik-figuur die in werkelijkheid niet bestaat.
Wellicht wordt die illusie ( half ) doorzien. En dat kan nogal bevreemdend en beangstigend zijn, ja.
Herkenbaar... dat gevoel van controleverlies. Ik werd op een gegeven moment echt een beetje bang voor mezelf. Omdat mijn lichaam/geest de controle hadden overgenomen. Ik was gewoon een speelbal van mezelf. Herken je dat? Want dat is volgens wat je bedoelt toch?quote:Op vrijdag 18 april 2014 22:53 schreef jaykop het volgende:
[..]
Dat is denk ik wel een goede omschrijving. Maar dat mannetje in je hoofd maakt wel weer wie je bent. Die controleert immers je gedrag, toch?
Wat het engste gevoel is, vooral op het begin, is dat het lijkt dat je jezelf aan het kwijtraken bent. Er lijkt een afstand tussen je lichaam en geest te zijn en dat geeft het gevoel dat je gek aan het worden bent, dat je geen controle meer hebt over de daden van je lichaam. Dat die maar een beetje zijn eigen weg zal gaan. En vaak lijkt dat ook zo, om dat een groot gedeelte op automatische piloot gebeurt.
Dit is een beetje wat ik ervaar, overigens weet ik niet eens 100% zeker dat ik dit heb, maar als ik zo eens rondkijk naar de klachten van anderen komt bijna alles overeen
Nee, het mannetje in je hoofd controleert niets. Het is een illusie, dus het heeft feitelijk geen enkele zeggenschap.quote:Op vrijdag 18 april 2014 22:53 schreef jaykop het volgende:
[..]
Dat is denk ik wel een goede omschrijving. Maar dat mannetje in je hoofd maakt wel weer wie je bent. Die controleert immers je gedrag, toch?
Wat het engste gevoel is, vooral op het begin, is dat het lijkt dat je jezelf aan het kwijtraken bent. Er lijkt een afstand tussen je lichaam en geest te zijn en dat geeft het gevoel dat je gek aan het worden bent, dat je geen controle meer hebt over de daden van je lichaam. Dat die maar een beetje zijn eigen weg zal gaan. En vaak lijkt dat ook zo, om dat een groot gedeelte op automatische piloot gebeurt.
Dit is een beetje wat ik ervaar, overigens weet ik niet eens 100% zeker dat ik dit heb, maar als ik zo eens rondkijk naar de klachten van anderen komt bijna alles overeen
Dat bedoel ik inderdaad ja. Die hebben de controle overgenomen en ik huppel er maar achteraan als het ware.quote:Op zaterdag 19 april 2014 00:00 schreef pietkanarie het volgende:
[..]
Herkenbaar... dat gevoel van controleverlies. Ik werd op een gegeven moment echt een beetje bang voor mezelf. Omdat mijn lichaam/geest de controle hadden overgenomen. Ik was gewoon een speelbal van mezelf. Herken je dat? Want dat is volgens wat je bedoelt toch?
Pfoe, die heeft even een locatie uitgekozen zeg hahaquote:Op zaterdag 19 april 2014 07:41 schreef DO2 het volgende:
[..]
Nee, het mannetje in je hoofd controleert niets. Het is een illusie, dus het heeft feitelijk geen enkele zeggenschap.
Maar zolang die illusie er is, lijkt het alsof die zeggenschap bestaat. Dat is een onderdeel van de illusie.
--
Hier wordt het redelijk goed uitgelegd:
Het mindert een beetje, maar niet spectaculair. Ik heb alleszins geen nood aan een hogere dosis...dus positief m.i.quote:Op vrijdag 18 april 2014 22:48 schreef jaykop het volgende:
[..]
Een beetje het gevoel van onzekerheid dat het overgrote deel van de middelbare school heeft?
Ik snap het, klinkt goed in ieder geval!
En de perioden dat je minderde met efexor, in hoeverre is dp dan aanwezig?
Jup, is 100% DR/DP. Nu jouw klachten kunnen ook aanwezig zijn doordat je een milde depressie/burn-out hebt en je het gewoon niet merkt of gewoonweg omdat je verkeerd ademhaalt (hyperventileert). In ieder geval, deze klachten impliceren niet dat je jezelf kwijtraakt of je hoofd. Probeer wat te aarden en er zo weinig mogelijk mee bezig te zijn.quote:Op vrijdag 18 april 2014 22:53 schreef jaykop het volgende:
[..]
Dat is denk ik wel een goede omschrijving. Maar dat mannetje in je hoofd maakt wel weer wie je bent. Die controleert immers je gedrag, toch?
Wat het engste gevoel is, vooral op het begin, is dat het lijkt dat je jezelf aan het kwijtraken bent. Er lijkt een afstand tussen je lichaam en geest te zijn en dat geeft het gevoel dat je gek aan het worden bent, dat je geen controle meer hebt over de daden van je lichaam. Dat die maar een beetje zijn eigen weg zal gaan. En vaak lijkt dat ook zo, om dat een groot gedeelte op automatische piloot gebeurt.
Dit is een beetje wat ik ervaar, overigens weet ik niet eens 100% zeker dat ik dit heb, maar als ik zo eens rondkijk naar de klachten van anderen komt bijna alles overeen
Dat er iemand bestaat die ( denkt dat ie ) voor zichzelf kan denken is de illusie.quote:Op zaterdag 19 april 2014 10:10 schreef jaykop het volgende:
Wel vind ik het nu moeilijk om te verklaren hoe je jezelf aanzet tot bepaalde gedachten. Je hebt de puzzel alleen maar groter gemaakt trouwens haha
Neen, nog steeds hetzelfde, voel wel dat het eens zo erg is wanneer ik zeer moe ben of zware inspanningen doe.quote:Op zondag 4 mei 2014 16:09 schreef jaykop het volgende:
En Banaantje,
Hoe staat ervoor? Al veranderingen op het gebied van efexor en dergelijke.
Ik heb besloten nog een keer naar de dokter te gaan, kijken wat hij ervan zegt. Als hij weer meldt dat er niks is, zal ik denk ik naar de psycholoog gaan. Dat is dan het enige wat ik kan doen denk ik. Voor de rest laat ik het allemaal er maar bij, heb het geaccepteerd en leef mijn leven
Helaas man.quote:Op zondag 4 mei 2014 16:30 schreef banaantjeEE het volgende:
[..]
Neen, nog steeds hetzelfde, voel wel dat het eens zo erg is wanneer ik zeer moe ben of zware inspanningen doe.
Efexor nog steeds aan 18,5mg en doe hetgeen ik nog over heb uit.
Hou mij op de hoogte hoe je gesprek ging!
Hoe gaat het nu met je?quote:Op zondag 4 mei 2014 16:32 schreef jaykop het volgende:
[..]
Helaas man.
Overigens is het me de afgelopen twee weken opgevallen hoeveel mensen het gevoel kennen. Alleen bij iedereen ging het na een paar dagen weg.
Maar goed, ik hou je op de hoogte!
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |