quote:
Hoe minder moeite je het kost om je te verzetten, hoe minder je ervoor beloond gaat worden
een lintje tegen kanker, kost 1 euro, wellicht 3 minuten van je tijd, maar je bereikt er geen kut mee. niemand die ondertussen weet welk lintje voor wat staat, en niemand die er meer over te weten komt. totaal ineffectief
Een demonstratie is dan al ietstjes effectiever, maar je moet er een dag voor uittrekken en loopt kans dat de politie je als piñata gaat gebruiken en evt arresteert, maar je draagt wel uit dat je tegen iets bent, bent met lotgenoten, en maakt wellicht hier en daar wat mensen van bewust. kleine kans dat mensen actief mee gaan doen, maar ze krijgen de booschap mee als je het goed doet.
Een jaar lang opletten met wat je koopt (of langer), door bijv standaard niks meer te kopen van iets wat je niet aanstaat. ik neem hier israel hier als voorboold (omdat ik laatst een docu over hun wanpraktijken heb gezien) Het kost je alleen meer tijd/moeite door het gehele jaar, en wellicht in de beginfase om de juiste keuze te maken in de boycotkeuze. Alle producten met streepjescode die beginnen met de cijfers 729 zijn van Israël, weg ermee, die komen mijn winkelwagen niet meer in. Hiermee pak je een land bij zijn portemonnee en als je het goed doet krijg je een bedrijf / land op zijn knieën. Schulden kunnen jou op je knieën krijgen, maar dat werkt ook de andere kant op.
Er zijn natuurlijk meer methodes, maar ik zie geen reden om die te posten aangezien het internet niet vrij is. Ook in nederland word je vastgezet voor een mening die niet binnen het beleidskader past, waare het minder duidelijk zichtbaar gebeurt. facebook is al aanleiding gebruikt voor het toepassen van maatregelen in de vorm van huiszoekingen e.d, dus waarom zou ik dit hier op fok gaan zetten?
quote:
[..]
Je achter wetten verschuilen vind ik geen burgerlijke ongehoorzaamheid.
Hoezo niet? Niets leuker om beleid te dwarsbomen met regels vanuit dat eigen beleid. .Heel wat groeperingen zijn hiermee weg gekomen omdat instanties die ze hadden gestopt door middel van arrestatie, hun eigen beleid overtraden door middel van bijvoorbeeld afluisteren, uitlokking etcetera.
quote:
[..]
Agenten handelen uit maatschappelijk belang? Wtf? De politie is de sterke arm van de staat, een criminele organisatie.
Dat hang natuurlijk van je interpretatie af, ware het niet dat ik nog een stuk kinderlijke naïviteit in me heb die gelooft in dat het goed kan komen. ik ben het met je eens dat er aardig wat corrupte figuren in de wereld rondwandelen, maar ben me ook op de hoogte van redelijke agenten, al zijn het er zo verdomde weinig.
Ik zal even een stukje quoten uit een boek wat ik aan het lezen ben, wat heel toevallig inspringt over het hele gebeuren van strafrecht, en dus relevant aan dit topic van burgerlijke ongehoorzaamheid;
het antwoord op de vraag waarom de overheid de gedragingen burgers soms wel en soms niet poogt te reguleren met formele sancties hangt mede samen met het perspectief dat wordt gebruikt. Achtereenvolgens zullen de volgende drie perspectieven worden behandelt, die alle drie betrekking hebben op het (straf)recht en de samenleving waarbinnen dat (straf)recht geldt, te weten het consensus perspectief, het pluralistisch perspectief en het conflicts perspectief. (zie Hebberecht, 1985)
Wetten worden door sommige criminologen gezien als het resultaat van consensus, van onderlinge overeenstemming over de regels die anders moeten worden vastgelegd en worden gehandhaafd. Uitgangspunt is dat de samenleving goed geïnteresseerd is en dat de burgers het in principe eens zijn over wat goed is en wat kwaad, en dat er straf moet volgen als die regels niet in acht worden genomen.
In dit verband wordt vrijwel altijd de naam van de socioloog Emile Durkheim genoemd. Hij zag strafbaarstellingen als de weerspiegeling van wat hij het collectieve bewustzijn noemde. (Durkheim, 1985) In het consensusperspectief werkt de staat als instrument om de gedeelde moraal ten uitdrukking te brengen. De strafwetgever is slechts de vertaler van de gemeenschappelijke onderschreven waarden. Deze opvatting over (straf)rechten samenleving wordt wel geassocieerd met conservatieve politieke stromingen.
Het pluralistisch perspectief gaat er vanuit dat binnen een samenleving diverse groepen met verschillende belangen, waarden, doeleinden en opvattingen op elkaar zijn aangewezen. Deze groepen zijn het onderling eens over de manier conflicten over die waarden en belangen moeten worden opgelost, namelijk via een een neutraal niet waarden- en belangengebonden systeem van regels dat functioneert in algemeen belang. Over materiële strafrechtregels bestaat een verschil van mening, maar men is het eens over de procedures voor het tot stand komen of schrappen van die materiële regels en de wijze waarop het formele strafrecht wordt ingezet om conflicten tot een oplossing te brengen. De oplossing is steeds tijdelijk van aard. (Hebberecht 1985). Het pluralistische perspectief, dat wel wordt verbonden met liberale en sociaal democratische politieke denkbeelden, is veel dynamischer tot de formele en materiële regels dan het consumentenperspectief.
Vanuit het conflictperspectief worden de in het strafrecht vastgelegde regels gezien als een uitkomsten van strijd of conflict tussen groepen met verschillende opvattingen over wat in de strafwet is of moet worden vastgelegd, en over de vroeg hoe conflicten moeten worden opgelost. Volgens deze visie komen strafrechtregels tot stand als macht: de groepen met de meeste macht leggen in de regels vast wat wel en niet in belang is en wat daarom strafbaar is of niet. Het wet van strafrecht kent veel vormen van diefstal ( bijvoorbeeld eenvoudige diefstal, diefstal in vereniging, diefstal met geweld). Deze bescherming van eigendom is vanuit de conflictversie een typische voorbeeld van de wijze waarop kapitalisten hun belangen hebben beschermd. het conflictenperspectief is typerend voor een maatschappijkritische, marxistische visie.
Ook voor een goed begrip van de latere fases van het criminaliseringsproces moeten we weten vanuit welk perspectief de betrokken criminoloog de samenleving en de plaats van het recht bestudeert. Wie uitgaat van consensus beschouwt de zaak van de politie en justitie als een zaak van algemeen belang. Wie denkt in termen van conflict herkent in het handhaven van strafrechtregels steeds weer de belangen van een specifieke dominante groep.quote:
[..]
Eens.
quote:
[..]
Je wordt er misschien zelf niet direct beter van als je je verzet, maar dat hoeft ook niet altijd het uitgangspunt te zijn van je beslissingen.

Alles maar accepteren alleen om directe nadelige gevolgen voor jezelf te voorkomen, daar is een maatschappij nog nooit beter van geworden.

Soms kan iets je in de problemen brengen, maar moet je het toch doen.
hoe zit dat dan met een gelukkigere gemoedstoestand door datgene te doen waar je voor staat, daar word je toch ook beter van, hetzij op een psychisch gebied? dat doe je in plaats van het laten te schieten van een kans omdat je te bang bent. waardoor je je ongelukkig gaat voelen of schuldig
mijn persoonlijke noot die ik hieraan zou willen toevoegen,
als je besluiten neemt in je leven, om dan graag andere mensen mee te nemen in de besluiten die je neemt en redelijke te zijn tot op een bepaalde hoogte. Vrijheid is belangrijk, maar daar dien je ook verantwoordelijk mee om te gaan.
Ik vind dat zelfs de grootste klootzak in principe een kans moet geven, en door duidellijk te communiceren tegen diegene dat je diens gedrag maar niks vind vraag je om dat niet te doen. Werkt het niet en doet diegene niks, raak je geirriteerd, dan doe je gewoon precies hetzelfde wat diegene doet bij jou en vermeld je ook even dat je het daarom doet.
Het alleberlangrijkste van deze uit de klauwen geschoten reactie is dat je voor jezelf denkt, en dat je vraagtekens zet bij dingen die er gebeuren, die je zelf doet, en bij wat mensen zeggen, en dus ook dit bericht onder de loep neemt.
succes ts!