Goedemogge trouwens.
Net eventjes wat topics teruggelezen, maar heel erg hoogstaand was het niveau niet (met dank aan vriend Baje geloof ik

).
Verder: een nieuw thematoernooi, en het enige wat EA kan bedenken is: "ach, laten we maar weer eens 100% chem eisen." Niet erg creatief, ik had zo gehoopt op een silver of bronze tournament. Of had voor Movember dan gewoon geeist dat er minimaal 5 spelers met snor in de basis moesten staan

Tenslotte; ik had gisteren weer eens een frustrerend avondje: speelde wat H2H-potjes met NAC (Divisie 2 of 3 geloof ik); het lukte weer eens allemaal net niet. Potjes waarin ik echt de bovenliggende partij was (of minimaal gelijkwaardig), maar waarin ik gewoon een paar keer domme pech had en een paar lelijke counters tegen kreeg. Toppunt was het laatste potje: ik mocht tegen Hellas Verona (wat een pacehoerenteam is dat zeg, belachelijk). Na 15 minuten komt die gast op voorsprong (counter natuurlijk), en nog voor hij maar kan juichen heeft hij 'm al op pauze gezet, een verdediger extra ingebracht, en zijn formatie geswitched naar 5-2-2-1, ultra defensive. Uit pure nijd probeer ik direct na de aftrap de aanval te zoeken, maar ik krijg weer onmiddellijk een counter om mijn oren; krijgt-ie zo'n penalty die eigenlijk helemaal geen penalty is (u kent dat wel). 2-0 achter dus, waarna meneer ook maar even het hele veld "sssshh"-end rondloopt. U begrijpt, ik vrat bijna mijn controller op.
De resterende 20 mins van de 1e helft liep meneer achterin rond te tikken tot ik hem echt volledig onder druk had staan, waarna hij de bal kansloos naar voren schoot (hij was alleen vergeten dat z'n spitsen door de ultra defensive-instelling nog op eigen helft stonden). Als variatie had hij ook nog een andere manier van tijdrekken: in zijn eigen cornerhoek de bal gaan staan afschermen, zodat hij in 75% van de gevallen gewoon een achterbal kreeg op de momenten dat ik tegen zijn mannetje (en bal) aanliep.
In de rust heb ik me herpakt, ben naar de koelkast gelopen, biertje geopend, een flinke slok genomen, en me voorgenomen me niet meer te gaan irriteren aan iets, op balbezit te spelen en mijn aanvallen met geduld en zorgvuldig op te bouwen, en niet meer te verwachten dat ik nog terug zou komen in de wedstrijd.
De 2e helft gaat meneer gewoon rustig door met zijn treitertactiek maar ik slaag er in een paar keer door zijn defensie te tikken, en krijg een paar halve kansjes. 20 minuten voor tijd weer een combinatie door het centrum van zijn verdediging, die Hadouir mooi afrondt. Het kan dus misschien toch nog, maar de laatste kansen verpruts ik helaas. Tot Keesje Luijcks ver in de blessuretijd een corner snoeihard binnenkopt, waarna hij "sssh-end" het hele veld over rent. Vervolgens ben ik achterover gaan zitten, en heb ik, nippend van mijn bier, nog eens rustig alle herhalingen zitten kijken, om daarna moe maar voldaan mijn nest in te kruipen.
Moraal van het verhaal: bier en rust
[ Bericht 0% gewijzigd door PrideoftheSouth op 13-11-2012 07:59:24 ]