Mijn vriend en ik hebben nogal verschillende behoeftes op het gebied van seks. Hij vind de missionarishouding al voldoende of wanneer ik hem aftrek, of pijp. Zodra zijn orgasme is geweest, is hij helemaal klaar met de seks en that's it. Hij wil ook alleen maar seks in ons eigen bed, 's ochtends en 's avonds. Ik begin mij ondertussen dood te vervelen, krijg maar 2-3x per week een orgasme en ben er zo langzamerhand een beetje klaar mee.
Hij weet wat ik lekker vind, maar hij doet er verder niets mee omdat hij onzeker voelt of gewoon geen behoefte heeft om er enige moeite in te steken. Hierdoor doe ik ook geen moeite meer. Hij loopt hij op zijn werk met zijn vrienden te praten over dat hij slecht in bed is. Dat is hij in principe niet, hij is goed, maar dodelijk saai. Ik heb het nou wel een keer gezien.
Eergisteren lagen we in bed en zei hij: nou, jij bent anders ook niet zo goed. Waardoor ik zoiets had van: nee, bekant vreemd, he? Want alles wat ik wil doen; is bij hem geen optie want hij wil alleen seks in ons bed, op zijn manier en thats it. Hij neemt geen enkel initiatief; behalve dan wat geknuffel en vervolgens mijn hand op zijn penis leggen, zodat ik hem kan aftrekken. Ik heb hem gezegd dat ik mezelf continu af moet remmen vanwege zijn gebrek aan - wat is het juiste woord? - andere behoeftes.
Hij heeft (volgens eigen zeggen!) verder geen fantasieën, geen wensen, geen verlangens en hij kijkt nooit porno sinds we een relatie hebben. Ik kijk nog regelmatig porno, ook zijn gedownloade porno van toen hij nog single was overigens, en stroom over van de fantasieën, wensen, verlangens en dingen die ik met hem wil doen. Als ik zeg dat ik een ander standje in bed wil uitproberen, doet hij dit met lichte tegenzin en moet ik dat vooral niet vaker dan 1x per 2 maanden vragen.
We wonen sinds april samen en hebben nu ongeveer 2x per dag seks, maar ik begin er genoeg van te krijgen. Het is saai in bed en ik begin me zo langzamerhand heel erg te kunnen vinden in Lily Allen's liedje:
Ik raak nog steeds opgewonden van hem en zodra hij zijn shirt uit trekt en ik zijn ontblote bovenlichaam zie, heb ik al zin in seks, maar dan niet de standaard-seks. Ik stoor me er de laatste tijd ontzettend aan en heb gewoon steeds minder zin in seks. Het lijkt soms wel alsof ik de vent in huis ben en dat vind ik alles behalve leuk. Ik droom zelfs van zijn alterego, die wel goed is in bed en it's driving me crazy. Nodeloos om te zeggen dat dit ook doortrekt naar andere vlakken van de relatie en dat probeer ik te voorkomen, onze relatie buiten de slaapkamer is namelijk vrijwel perfect.
Hij erkent dit probleem overigens ook, hij weet het donders goed, maar de daadkracht blijft uit. Ik begin mezelf zo langzamerhand de 'moeite' niet waard te vinden en loop een fikse deuk in mijn zelfvertrouwen op, terwijl ik hem het liefst alle hoeken van de kamer laat zien (ik wilde dat hij dat met me deed). Hierdoor krijg ik in ieder geval ook veel minder zin in seks en ik MOET iets doen om mijn aandacht erbij te houden. Ik wil niet dat meisje zijn dat naar het plafond ligt te staren en haar boodschappenlijstje alvast voorbereid gedurende de seks.
"Ik ga speeltjes voor in bed kopen, wil je ook iets?"
- Ik ben niet goed genoeg, he?
"Het is
geen vervanging, het is een aanvulling"
*eeuwige stilte*
Iemand tips?