Vriendin praat te veel voor mij

quote:

Op woensdag 12 september 2012 22:38 schreef Hallmark het volgende:
Haha, begint een goede thread te worden.

Natuurlijk is dit een klein punt in het grotere geheel van een gelukkige relatie. Bovendien ga ik dit gewoon accepteren van haar. Maar ik ga mijn eigen grenzen wel wat duidelijker stellen, dat sluit elkaar niet uit.

Ik had het er net met d'r over, en ze zei dat ze het moeilijk vond om intuitief de grens te zien, en dat ze het liefste heeft dat ik gewoon een tijdslimiet opgeef. Zo van: "lieverd, ik ben een beetje moe, laten we tien minuten kletsen en dan ga ik effe wat lezen".

Ik moet me wat bewuster worden van hoeveel energie ik wil besteden aan zo'n gesprek. Zoals sommigen zeggen, dan maar oor-in-oor-uit, en gewoon de slap-ouwehoeren-tijd beperkt houden.

En wat Chai hierboven zegt, bel af en toe ook maar iemand anders. Ik ga niet zeggen dat ze dat moet doen, ik hou mijn grenzen in de gaten. Maar als ze om raad vraagt, dan is dat natuurlijk prima advies.

maar waarom ga je dat niet zeggen dat ze dat moet doen?
ik krijg het gevoel dat je veel moeite hebt met je grens uit spreken
je kunt dat toch ook gewoon zeggen? als je het maar aardig doet

quote:

Op woensdag 12 september 2012 22:46 schreef Hallmark het volgende:

[..]

Beetje ongelukkig opgeschreven, maar dat is wat ik bedoel.

Grenzen stellen heb ik geen probleem mee, maar ik vind het lastig om te detecteren wanneer mijn geduld op is.

Het liefste zou ik gewoon helemaal niet zoveel woorden wisselen. Ja, 2x per maand uit eten, en dan even het werk bespreken -- dat is mijn stijl. Maar dat is voor haar echt geen haalbare kaart. Dus het moet iets er tussenin. Eigenlijk heb ik een hekel aan compromissen in relaties, maar ik zie niet echt een andere manier.

maar een relatie (en vooral samen wonen) is compromissen sluiten
en communiceren en praten

ik snap niet zo goed hoe je samen met iemand kunt leven en dan denken: het liefst praten we zo min mogelijk en gaan we op ieder een eigen eiland zitten

en dat bedoelde ook toen ik eerder zei dat je me moeilijk lijkt om samen mee te leven
dit is niet hoe samenwonen 'werkt'
niet lullig bedoeld hoor, maar je moet je wel beseffen dat je het zo alles behalve makkelijker maakt voor je vriendin

quote:

Op woensdag 12 september 2012 22:46 schreef Hallmark het volgende:
Het liefste zou ik gewoon helemaal niet zoveel woorden wisselen. Ja, 2x per maand uit eten, en dan even het werk bespreken -- dat is mijn stijl. Maar dat is voor haar echt geen haalbare kaart. Dus het moet iets er tussenin. Eigenlijk heb ik een hekel aan compromissen in relaties, maar ik zie niet echt een andere manier.

Waarom ben je dan gaan samenwonen?

Leuk topic, TVP.

Voor TS een linkje, en let vooral op punt nr. 3
http://www.newstart.nl/bl(...)erschil-naar-begrip/

Zoals vele mensen hier al in dit topic zeggen: het komt vooral door het hoofdzakelijke, algemene verschil tussen mannen en vrouwen: vrouwen gebruiken nou eenmaal veel woorden, terwijl mannen meer van het "dingen doen" zijn. Vrouwen vinden ook het einde om een hele dag (na elkaar een tijdje niet meer gezien te hebben) bij elkaar te zitten en alles aan elkaar te vertellen. En dan is de dag voorbij, en dan is nog niet alles besproken. En als ik naar de vrouwen om me heen kijk: mijn zusje is ook veel extraverter en spontaner dan ik. Mijn moeder ook. Als die twee met elkaar bellen dan zijn ze na een uur nog niet klaar. Soms snap ik niet wat ze elkaar allemaal moeten vertellen. Maar hey, ik ben een man he...

Met alle respect, maar zo zijn vrouwen nou eenmaal.Ik ken er ook die niet kunnen samenvatten, of die maar blijven door ratelen (zo ver dat het ook écht vervelend wordt), of die zo gedetailleerd op een onderwerp ingaan dat ik op een gegeven moment denk: "wat boeit dit?"... Och ja, nogmaals zo zijn ze nou eenmaal. Dat zul je moeten accepteren, maar van de andere kant zou het van haar kant misschien ook wat minder kunnen, al zal dat moeilijk worden, want het is ook deels de aard van het beestje...

Ik vind het overigens wel redelijk normaal om aan elkaar te vragen hoe je dag was als je samenwoont en elkaar pas 's avonds weer ziet. Als je bijvoorbeeld merkt dat één van de twee slechte zin heeft, dan kan dat komen door een rotdag en dan kun je dat tenminste meteen bespreken.

Ik kan me trouwens indenken dat je er geen zin in hebt als je ook zelf nog moet 'unwinden' van je werkdag. Mijn vader verborg zich gewoon even een tijdje achter een krant...

Wat ook kan werken, is 's avonds even een half uurtje samen een blokje om. Beetje praten tijdens het wandelen werkt vaak goed en het stoort dan niet bij andere bezigheden. Of onder de afwas, maar ja, wie heeft er tegenwoordig nog geen afwasmachine...

quote:

Op donderdag 13 september 2012 10:15 schreef Lienekien het volgende:
Of onder de afwas, maar ja, wie heeft er tegenwoordig nog geen afwasmachine...

Hoi.

quote:

Op donderdag 13 september 2012 10:30 schreef PBateman1978 het volgende:

[..]

Hoi.

Goede relatietherapie?

quote:

Op donderdag 13 september 2012 10:32 schreef Lienekien het volgende:

[..]

Goede relatietherapie?

Nah.

quote:

Op donderdag 13 september 2012 10:43 schreef Hallmark het volgende:

[..]

Omdat ik van haar gezelschap geniet, ook als er niet gepraat wordt. Ik vind het dus heerlijk als ze om me heen is, en lekker iets voor zichzelf aan het doen is. Dat is dus ook wat me tegenvalt; als ik vroeger met haar afsprak, dan zag ik schilderspullen liggen, of een blad met noten, of breinaalden. Dat doet ze allemaal niet meer, nu ze bij me woont.

Ik heb wel eens gevraagd wat er met haar hobbies is gebeurd, maar daar heeft ze niet echt een antwoord op.

Maar die rust die er in het huis heerst wanneer ieder voor zich bezig is, dat mis ik wel eens.

Dat is ook fijn hoor, samen in huis zijn maar ieder bezig met zijn eigen ding.

Maar het kwam even op me over alsof je een keer of 2 per maand wilt praten met 'r, en verder je eigen gang wilt gaan, dat lijkt me wat karig voor als je samenwoont.

Dat wat eerder was genoemd van er een spelletje van maken kan ik me ook nog wel vinden. Niet telkens een spelletje maar af en toe. En je kan haar ook een keer innig gaan zoenen terwijl ze praat. Is leuk en werkt

Dus je vriendin mag max 20 minuten tegen je aan lullen? Begin mij toch af te vragen of er niets iets scheef zit bij jou, sorry.

Een lastige, want het ligt in het aard van het beestje.

Persoonlijk heb ik bij veel stress altijd een uurtje (of soms wat meer) rustig nodig om weer tot mijzelf te komen, als dat gecombineerd wordt met iemand die juist praten nodig heeft om te ontstressen, en inderdaad lastig kan samenvatten, dan wordt dat inderdaad wat lastig.

Door communicatie een stuk begrip creëren van beide zijden is belangrijk, verder geen man overboord.
Communicatie is heel erg vaak gewoon key.

quote:

Op donderdag 13 september 2012 10:50 schreef MPC60 het volgende:
Dus je vriendin mag max 20 minuten tegen je aan lullen? Begin mij toch af te vragen of er niets iets scheef zit bij jou, sorry.

Als ik een beetje met stress uit mijn werk kom ga je mij ook niet blij maken met 20 minuten aan zeer gedetailleerde verhalen. Een uurtje later heb ik al een stuk meer aandacht.

quote:

Op donderdag 13 september 2012 10:43 schreef Hallmark het volgende:

[..]

Omdat ik van haar gezelschap geniet, ook als er niet gepraat wordt. Ik vind het dus heerlijk als ze om me heen is, en lekker iets voor zichzelf aan het doen is. Dat is dus ook wat me tegenvalt; als ik vroeger met haar afsprak, dan zag ik schilderspullen liggen, of een blad met noten, of breinaalden. Dat doet ze allemaal niet meer, nu ze bij me woont.

Ik heb wel eens gevraagd wat er met haar hobby's is gebeurd, maar daar heeft ze niet echt een antwoord op.

Maar die rust die er in het huis heerst wanneer ieder voor zich bezig is, dat mis ik wel eens.

Ik krijg er zelf beetje het gevoeletje dat ze wel erg aan je hangt en langzaam haar eigen leven/dingen/hobby's/vrienden een beetje op een laag pitje heeft gezet omdat ze het samenwonen misschien wel erg leuk vindt ofzo, en ik kan me voorstellen dat het erg veel is om dan als één persoon dat allemaal op te vangen, ook als je wel graag en veel luistert.

Hahaha mooi topic, zo zijn alle vrouwen toch?

Wees blij dat ze nog tegen je praat, als de dag komt dat ze dat niet doet, lult ze waarschijnlijk tegen een andere man

quote:

Op woensdag 12 september 2012 20:57 schreef rhubarbje het volgende:

[..]

Voor mij is het echt een must
als ik dat niet kwijt zou kunnen dan word het erg ongezellig in huis omdat ik dan met stress blijf zitten en daar word ik nou niet echt een lief knuffelig meisje van
of ik er nou bewust voor zou kiezen of niet, ik gok dat mijn relatie geen lang leven beschoren zou zijn

Ik vind dus: moet ze maar minder praten ook wat kort door de bocht

Dit herinnert me waarom ik niet aan een relatie wil doen

quote:

Op woensdag 12 september 2012 22:46 schreef Hallmark het volgende:

[..]

Beetje ongelukkig opgeschreven, maar dat is wat ik bedoel.

Grenzen stellen heb ik geen probleem mee, maar ik vind het lastig om te detecteren wanneer mijn geduld op is.

Het liefste zou ik gewoon helemaal niet zoveel woorden wisselen. Ja, 2x per maand uit eten, en dan even het werk bespreken -- dat is mijn stijl. Maar dat is voor haar echt geen haalbare kaart. Dus het moet iets er tussenin. Eigenlijk heb ik een hekel aan compromissen in relaties, maar ik zie niet echt een andere manier.

Ik begrijp wel wat je wilt zeggen alleen komt het misschien een beetje lomp over als je zegt dat je slechts 2x per maand wil praten. Ik heb dat zelf ook wel een beetje, als soms iemand op bezoek is die ik alweer een tijdje niet gezien heb, die vertel ik alles, ook over mijn werk en dan krijg ik soms van mijn vriendin als verwijt dat ik haar sommige dingen nog niet eens verteld heb. Dat doe ik niet eens bewust, maar het praat voor mij makkelijker als je gewoon even over je werk kan praten over een periode dan over alleen de afgelopen dag. Als ik thuis kom heb ik juist absoluut geen behoefte om daarover te praten.

Mijn vriendin daarentegen doet precies het tegenovergestelde, als zij thuiskomt moet zij tot in den treure de hele dag in detail vertellen, inclusief vaktermen waar ik geen touw aan vast kan knopen en me absoluut niet interesseren. Snel to the point komen kan ze niet, net zoals de vriendin van TS. Als ik haar onderbreek ben ik niet attent en luister ik niet. Als ik eens een keer toch iets vertel over mijn werk (vakinhoudelijke zooi laat ik achterwege, ik wil haar daar niet eens mee lastigvallen), krijg ik het idee dat ze totaal niet naar mij luistert en ze mij juist elke keer onderbreekt.

Lastig ja, ik weet ook niet altijd hoe ik de aandacht vast moet houden bij die ellenlange verhalen die ook nog eens drie keer herhaald worden... Ik ben niet zo'n prater, zij wel, maar doordat zij zoveel praat, weerhoudt ze mij er vaak ook nog eens van om te praten. Dat wil ook nog wel eens botsen...

quote:

Op donderdag 13 september 2012 11:31 schreef TheSwooshdockSaints het volgende:
Hahaha mooi topic, zo zijn alle vrouwen toch?

Wees blij dat ze nog tegen je praat, als de dag komt dat ze dat niet doet, lult ze waarschijnlijk tegen een andere man

hier is het anders net andersom hoor ik ben meer het type "laat me met rust" terwijl mijn partner nu juist aan 1 stuk door kan kletsen. en ja; geregeld denk ik dan ook "man! laat me ff met rust joh, ik wil een boek lezen"

we hebben het hier trouwens opgelost door een eigen ruimte te hebben. dus ik heb een eigen hobbiekamer (kind en kat vrij) waar ik me terug kan trekken en in ons nieuwe huis komt een goede (kind en katvrije) werkplek voor hem zodat hij nog eens thuis kan werken zonder gedoe. kortom; wij hebben het opgelost door naar de praktische dingetjes te kijken. kunnen jullie dat niet ook?

Blijkbaar vind je het onderbewust heerlijk, zo'n theemuts

quote:

Op woensdag 12 september 2012 22:38 schreef Hallmark het volgende:
Haha, begint een goede thread te worden.

Natuurlijk is dit een klein punt in het grotere geheel van een gelukkige relatie...

...

Ik moet me wat bewuster worden van hoeveel energie ik wil besteden aan zo'n gesprek. Zoals sommigen zeggen, dan maar oor-in-oor-uit, en gewoon de slap-ouwehoeren-tijd beperkt houden.

Ik zou dit persoonlijk een absoluut, definitief breekpunt vinden