R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Als ik denk aan het schrijven van een brief, weet ik eigenlijk niet eens wat ik haar wil of kan vertellen. Wat ik raar vind, want bij mijn vorige ex wist ik heel duidelijk wat ik kwijt wilde. Nu echter... geen idee. Ik wil het met haar proberen, maar of ik oprecht kan schrijven dat zij de enige echte juiste voor mij is. Nee. Ik heb wel het idee en gevoel dat ze dat kan zijn. Dit komt doordat ik in de relatie met haar nog teveel met mijn ex bezig was. Ik ben vooral nieuwschierig naar hoe goed ik het met haar zou kunnen hebben.quote:Op dinsdag 24 juli 2012 14:33 schreef erodome het volgende:
[..]
Schrijf een brief, maar weet wel dat je je kwetsbaar opsteld en dat dat niet betekend dat dat ook goed opgenomen wordt door de ander. Het kan veel pijn doen als je je hart openlegd voor iemand en het wordt niet aangenomen. Dat moet je aandurven, het kan goed aflopen, maar ook slecht. In dit geval zet ik meer in op slecht aflopen omdat je al spelletjes hebt gespeeld.
En waarom skeptisch tegen eerlijk zijn, iemand die je niet wil zoals je bent moet je niet willen. Spelletjes en je voordoen als wat anders als je bent is niet vol te houden, dat schiet niet op als je werkelijk een serieuse relatie wil.
Dat is je fout geweest, je voordoen als iets wat je niet bent, zodra dan doorschemert wat je wel bent is dat niet wat zij dacht te vinden in je.
Over dat niet eerlijk zijn, daar heb je een punt. Punt.
Over me anders voordoen dan ik ben. Daar ben ik niet over uit. Ik ben heel erg in twijfel over wie ik nu eigenlijk ben. Ik deed mezelf nooit echt heel anders voor dan ik dacht dat ik was. Ho, misschien ook wel... Ik ben goed in het zijn van een kameleon, zowel bij vrienden als partners. En nu ? Wie ben ik, waar wil ik heen ? :S Pas ik bij een type zoals haar ? Of zoals mijn ex ? Of ? Emotioneel, onder wat er onder de verschijning valt die vele mensen leren kennen voelde ik wel aan dat wij één zijn. Maar of dat genoeg is ? Voor haar niet en ik vond toen ook van niet. Maar nu twijfel ik, omdat ik het gevoel heb dat ik nog alle kanten op kan met die bovenste verschijning of zo...
Ingewikkeld en moeilijk is dit allemaal zeg... :/
Wat bij haar begon door te schemeren was in ieder geval ook deels een foutief beeld. Ik had gewoon heel veel moeite met het vinden van werk. Werk is voor haar heel belangrijk, om slechte ervaringen met ouders als met vriendjes die laks waren op dat vlak. Ze dacht op een bepaald moment zelfs dat ik zoals haar als 16 jarige opstandige nietsdoener was. Wat een kul, ik had de jaren ervoor enorm hard gestudeerd, veel gewerkt, et cetera. Maar dat zag ze niet.
Wat ze verder begon te zien was mijn onzekerheid, die wel echt bestaat en niet te ontkennen valt. Ik was na een paar maanden in de relatie gestopt met mijn angstremmers/ad. Deze zooi hielp me goed om me goed te voelen rondom mensen en gaf me zelfvertrouwen. Ik stopte ermee omdat het in de weg stond geconcentreerd te werken en mijn rijbewijs te halen. Opzich voelde ik me wel goed zonder, behalve als ik bij haar was. Ik werd nerveus en angstig rondom haar. Dat hoort niet nee, maar ik heb nimmer een relatie gehad waar ik het niet gebruikte en had wrs ook bij hun ditzelfde ervaren. Sinds enkele weken gebruik ik het weer, maar 't zelfvertrouwen dat ik voorheen kreeg van dit spul, lijkt nu weg te blijven...
Ik zou pakken wat ik pakken kan. Zij heeft daar nooit bijzonder veel interesse in gehad dan. Of in ieder geval, ze is vrij terughoudend wat sex betreft. Alhoewel, ze na haar vorige wel een rebound nodig had. Maar dat was allemaal ook wel vrij heftig. Sex met een andere scharrel/ex van d'r, dat zie ik wel heel realistisch inquote:
[..]
Die kans zit er vrij dik in. Vooral als ze al gedatet heeft met anderen. Ze zal natuurlijk zeggen van niet maar ervaring leert van wel.
Ze is nu vrij en heeft aandacht van mannen. Wat zou jij doen als het omgekeerd zou zijn?
Ja ik heb wel iets.
Ga toch alsjeblieft verder met je leven joh. Dit gaat toch nergens over? Je maakt je nu al druk over wat ze allemaal uitgespookt heeft als jullie ooit weer samenkomen en als ik het zo inschat gaat dat toch niet gebeuren. Jullie maken elkaar gewoon niet gelukkig zo te lezen en dat is toch wel een vereiste in een relatie, dus wat doe je nou moeilijk dan?
Jij bent duidelijk nog niet klaar voor een relatie en zij lijkt dat ook niet te zijn. Het is nu uit en dat is waarschijnlijk beter voor beide partijen. Maak jezelf eerst eens gelukkig en stabiel. Een man met zelfrespect zoals iemand anders al aangaf een pagina terug. Dan vind je vanzelf iemand die past bij wie jij bent. Op deze manier lukt het niet. Je bent veel te wanhopig en needy. Leer hiervan en move on.
Als direct antwoord op je vraag; als er na een relatiebreuk van twee maanden inderdaad seksuele activiteit is met anderen, waarna de ex weer met hangende pootjes terugkomt, dan zou ik geen relatie meer beginnen. Vind het niet getuigen van een gezonde en stabiele geestelijk balans en dat is wel wat je wilt in een partner. Althans ik.
Ga toch alsjeblieft verder met je leven joh. Dit gaat toch nergens over? Je maakt je nu al druk over wat ze allemaal uitgespookt heeft als jullie ooit weer samenkomen en als ik het zo inschat gaat dat toch niet gebeuren. Jullie maken elkaar gewoon niet gelukkig zo te lezen en dat is toch wel een vereiste in een relatie, dus wat doe je nou moeilijk dan?
Jij bent duidelijk nog niet klaar voor een relatie en zij lijkt dat ook niet te zijn. Het is nu uit en dat is waarschijnlijk beter voor beide partijen. Maak jezelf eerst eens gelukkig en stabiel. Een man met zelfrespect zoals iemand anders al aangaf een pagina terug. Dan vind je vanzelf iemand die past bij wie jij bent. Op deze manier lukt het niet. Je bent veel te wanhopig en needy. Leer hiervan en move on.
Als direct antwoord op je vraag; als er na een relatiebreuk van twee maanden inderdaad seksuele activiteit is met anderen, waarna de ex weer met hangende pootjes terugkomt, dan zou ik geen relatie meer beginnen. Vind het niet getuigen van een gezonde en stabiele geestelijk balans en dat is wel wat je wilt in een partner. Althans ik.
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
Dat hindert niet, als je tegen die tijd ook maar enige gevoelens van jaloezie koestert dan heb je het er zelf niet genoeg van genomen.
Zo, dat zijn wel mindgames. Je dompelt je echt helemaal onder in deze situatie. Kun je ook afstand nemen, en jezelf aanschouwen, en zien wat dit allemaal met je doet?quote:
[..]
Ik ben een ongeloofelijke kneus die niet degene wil zijn die niet verder gaat. In feite heb ik met nog helemaal niemand gedate en heb ik die hele avond dat ik die ene meid tegenkwam depressief voor me uit lopen staren. Ik had gezegt: 'nog niet, jij". Zij zei daarop: "Ja ik wel, 'nog niet meer haar of helemaal niet ?' Waarop ik weer zei: 'nog niet met haar' (omdat ik net las dat zij wel had gedate).
Ik hoopte op jaloezie -> ik wil hem terug. Dat heeft gefaald. Inderdaad een verloren slag, maar waarom helemaal vergeten ?
Zo ja, ga naar buiten en geniet van het weer.
Geinspireerd door historische gebeurtenissen en karakters. Dit werk van fictie was ontworpen, ontwikkeld en geproduceerd door een multicultureel team van verschillende religies en geloven.
Haha. En dat geloof jij? Elke vrouw zegt dat ze terughoudend is met seks. Maar ondertussenquote:
[..]
Ik zou pakken wat ik pakken kan. Zij heeft daar nooit bijzonder veel interesse in gehad dan. Of in ieder geval, ze is vrij terughoudend wat sex betreft. Alhoewel, ze na haar vorige wel een rebound nodig had. Maar dat was allemaal ook wel vrij heftig. Sex met een andere scharrel/ex van d'r, dat zie ik wel heel realistisch in
. De vorige keer had ze een rebound nodig. Nu niet denk jij? LOL, beetje naïef niet?
Ik was inderdaad niet klaar voor een relatie en vraag me af of ik dat nu wel ben. Ik heb al behoorlijk aan mezelf gewerkt en belangrijke doelen gesteld en uitgewerkt. Ik voel me redelijk sterk en stabiel, behalve dan op dit vlak...quote:
Ja ik heb wel iets.
Ga toch alsjeblieft verder met je leven joh. Dit gaat toch nergens over? Je maakt je nu al druk over wat ze allemaal uitgespookt heeft als jullie ooit weer samenkomen en als ik het zo inschat gaat dat toch niet gebeuren. Jullie maken elkaar gewoon niet gelukkig zo te lezen en dat is toch wel een vereiste in een relatie, dus wat doe je nou moeilijk dan?
Jij bent duidelijk nog niet klaar voor een relatie en zij lijkt dat ook niet te zijn. Het is nu uit en dat is waarschijnlijk beter voor beide partijen. Maak jezelf eerst eens gelukkig en stabiel. Een man met zelfrespect zoals iemand anders al aangaf een pagina terug. Dan vind je vanzelf iemand die past bij wie jij bent. Op deze manier lukt het niet. Je bent veel te wanhopig en needy. Leer hiervan en move on.
Als direct antwoord op je vraag; als er na een relatiebreuk van twee maanden inderdaad seksuele activiteit is met anderen, waarna de ex weer met hangende pootjes terugkomt, dan zou ik geen relatie meer beginnen. Vind het niet getuigen van een gezonde en stabiele geestelijk balans en dat is wel wat je wilt in een partner. Althans ik.
Of ik überhaupt gelukkig kan zijn zonder een vriendin is ook een belangrijke vraag. Zover ik me herinner ben ik nooit gelukkig geweest zonder een vriendin. Misschien omdat ik geen sex heb zonder vriendin ? Omdat ik tot mijn 18de altijd zonder een vriendin heb gezeten ? Vrouwen zijn sinds ik kan heugen altijd een obsessie voor mij geweest, of in ieder geval zeer belangrijk. Té belangrijk wellicht.
Dit denkende vraag ik me af of ik needy ben omdat ik wil wat een vrouw mij bied of wil ik haar in speciaal ? Mijn motivatie om mijn leven weer op te pakken kwam voort uit dat ik iets aan haar wilde bewijzen. Elke keer als ik train, denk ik aan haar, toen ik een studie koos, vroeg ik me af wat zij er van zou vinden, als ik naar een kamer zoek, beeld ik me in hoe het zou zijn met haar te zijn, toen ik mijn gameverslaving tackelde, dacht ik aan haar, als ik werk, dan.... Je snapt mijn punt en ik ben me dit eigenlijk pas sindskort echt gaan beseffen. En als ik me besef dat het met haar misschien niet meer kan, verdwijnt mijn motivatie om mezelf op orde te houden, eigenlijk ook. Hier zie je weer dat vrouwen (in dit geval zij) de motivatie voor mij is überhaupt iets te doen, waar ze ook weer demotiverend kunnen werken wanneer ik een vrouw (zij) heb. Relaties diende in zekere zin ook als deken over de leegheid in mijn leven; het niets doen (wat ik graag doe), de leegte, werd daardoor gemasceert.
Over 't neuken... ben het er mee eens ik vind twee maanden ook kort, maar tegenwoordig... tja... Stel ik kom over een half jaar weer bij haar en ze heeft met een ander geneukt. Zou het voor mij moeten uit maken of dat na twee maanden was of zes ? Wat mij 't t meeste pijn zou doen is het idee dat ze het dan gedaan zou hebben ongeacht wat ik ervan zou vinden - mijn irrelevantie voor haar sexuele activiteiten. Dat is hetgeen dat steekt. Zou ik die gedachten kunnen relativeren op enige wijze ?
Zit ook wat in. Nu al best spijt dat ik mijn vorige ex niet 'gedaan heb' toen dat kon. Voelde me sterk genoeg om haar af te wijzen, maar tja :/quote:Op dinsdag 24 juli 2012 20:48 schreef Panzermaus het volgende:
Dat hindert niet, als je tegen die tijd ook maar enige gevoelens van jaloezie koestert dan heb je het er zelf niet genoeg van genomen.
Die mindgames waren van enkele weken terug dus hebben nu niet meer veel invloed op me, wel de gevolgen nu; het doet veel van me. Ik heb genoten van de zon, werd bruin, en dacht; ik hoop dat ze me binnenkort zietquote:Op dinsdag 24 juli 2012 20:58 schreef Hallmark het volgende:
[..]
Zo, dat zijn wel mindgames. Je dompelt je echt helemaal onder in deze situatie. Kun je ook afstand nemen, en jezelf aanschouwen, en zien wat dit allemaal met je doet?
Zo ja, ga naar buiten en geniet van het weer.
Ik geloof helemaal niks... de eerste heeft mij van al mijn naïviteit afgeholpen, wel probeer ik niet meer tesnel van het negatieve uit tegaan.quote:
[..]
Haha. En dat geloof jij? Elke vrouw zegt dat ze terughoudend is met seks. Maar ondertussen
[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 25-07-2012 19:33:56 ]
Goed zo. Kijk, het is natuurlijk logisch dat je veel aan je ex denkt. Je kunt echter ook jezelf kwellen. Als je jezelf nodeloos gek maakt, daar heb je alleen jezelf mee.quote:
[..]
Die mindgames waren van enkele weken terug dus hebben nu niet meer veel invloed op me, wel de gevolgen nu; het doet veel van me. Ik heb genoten van de zon, werd bruin, en dacht; ik hoop dat ze me binnenkort ziet
Geinspireerd door historische gebeurtenissen en karakters. Dit werk van fictie was ontworpen, ontwikkeld en geproduceerd door een multicultureel team van verschillende religies en geloven.
Ik denk dat als de ander in die tussentijd dingen heeft uitgespookt waar ik mee zou zitten, dat ze die voor onze "eerste" relatie ook al had gedaan, en dat ik haar daarom op dat moment al had afgewezen.
Dan heb ik het over met meerdere mensen buiten een relatie om seks hebben. Dat doe ik zelf ook niet, en de meid die bij mij past ook niet. Maar of ze nou een paar jongens gezoend heeft, of er met 1 in bed beland is, tja, uit = uit, die vrijheid heeft ze.
Dan heb ik het over met meerdere mensen buiten een relatie om seks hebben. Dat doe ik zelf ook niet, en de meid die bij mij past ook niet. Maar of ze nou een paar jongens gezoend heeft, of er met 1 in bed beland is, tja, uit = uit, die vrijheid heeft ze.
"Dit? Dit zijn mijn oorlogswonden, heb jarenlang oorlog gevoerd met mezelf, maar ik heb gewonnen!"
Nouja, ik denk dat je je probleem hier wel inzichtelijk hebt gemaakt. Je leeft niet voor jezelf en maakt je geluk afhankelijk van een partner. Dat is de crux en dat levert je al die stress op en uiteindelijk levert het een eventuele partner ook stress op. Het is nogal wat om de verantwoordelijkheid van een ander zn geluk te dragen en werkt op den duur afschrikwekkend lijkt mij. Het neigt een beetje naar codependency zoals je het nu stelt:quote:
[..]
Ik was inderdaad niet klaar voor een relatie en vraag me af of ik dat nu wel ben. Ik heb al behoorlijk aan mezelf gewerkt en belangrijke doelen gesteld en uitgewerkt. Ik voel me redelijk sterk en stabiel, behalve dan op dit vlak...
Of ik überhaupt gelukkig kan zijn zonder een vriendin is ook een belangrijke vraag. Zover ik me herinner ben ik nooit gelukkig geweest zonder een vriendin. Misschien omdat ik geen sex heb zonder vriendin ? Omdat ik tot mijn 18de altijd zonder een vriendin heb gezeten ? Vrouwen zijn sinds ik kan heugen altijd een obsessie voor mij geweest, of in ieder geval zeer belangrijk. Té belangrijk wellicht.
Dit denkende vraag ik me af of ik needy ben omdat ik wil wat een vrouw mij bied of wil ik haar in speciaal ? Mijn motivatie om mijn leven weer op te pakken kwam voort uit dat ik iets aan haar wilde bewijzen. Elke keer als ik train, denk ik aan haar, toen ik een studie koos, vroeg ik me af wat zij er van zou vinden, als ik naar een kamer zoek, beeld ik me in hoe het zou zijn met haar te zijn, toen ik mijn gameverslaving tackelde, dacht ik aan haar, als ik werk, dan.... Je snapt mijn punt en ik ben me dit eigenlijk pas sindskort echt gaan beseffen. En als ik me besef dat het met haar misschien niet meer kan, verdwijnt mijn motivatie om mezelf op orde te houden, eigenlijk ook. Hier zie je weer dat vrouwen (in dit geval zij) de motivatie voor mij is überhaupt iets te doen, waar ze ook weer demotiverend kunnen werken wanneer ik een vrouw (zij) heb. Relaties diende in zekere zin ook als deken over de leegheid in mijn leven; het niets doen (wat ik graag doe), de leegte, werd daardoor gemasceert.
Over 't neuken... ben het er mee eens ik vind twee maanden ook kort, maar tegenwoordig... tja... Stel ik kom over een half jaar weer bij haar en ze heeft met een ander geneukt. Zou het voor mij moeten uit maken of dat na twee maanden was of zes ? Wat mij 't t meeste pijn zou doen is het idee dat ze het dan gedaan zou hebben ongeacht wat ik ervan zou vinden - mijn irrelevantie voor haar sexuele activiteiten. Dat is hetgeen dat steekt. Zou ik die gedachten kunnen relativeren op enige wijze ?
• moeite om een gezonde eigenwaarde te ontwikkelen
• moeite om gezonde grenzen te hanteren en aan te houden
• moeite om op een functionele manier om te gaan met leerprocessen, fouten maken, zich te kunnen ontwikkelen
• moeite om voor de eigen volwassen behoeften te zorgen
• moeite om op een functionele en gepaste wijze uiting te geven aan de eigen gevoelens en waarheid
Lijkt me wel iets waar je wat onderzoek naar moet doen. Dat je het inmiddels begint te herkennen is een eerste stap. Herkennen-erkennen-verkennen is vaak de route die men doorloopt op zoek naar verandering van problemen. Ik ben geen psycholoog en kan ook geen diagnose geven, maar als dit een struikelblok blijft zal je wel actie moeten gaan ondernemen.
Wat betreft het sex hebben met een ander. Ook deze kwestie zie je primair vanuit je eigen perspectief, vanuit je eigen onzekerheid. 'Zou het voor mij moeten uit maken of dat na twee maanden was of zes ? Wat mij 't t meeste pijn zou doen is het idee dat ze het dan gedaan zou hebben ongeacht wat ik ervan zou vinden'
Zelf zou ik huiverig zijn om weer een relatie aan te gaan als een ex binnen no-time sex heeft met anderen, omdat het mij doet twijfelen aan de mentale stabiliteit van de persoon in kwestie. Mijn partner dient eigenwaarde te hebben, dient ook alleen te kunnen leven/gelukkig te zijn en niet afhankelijk te zijn van de goedkeuring danwel aandacht van anderen. Je schrijft zelf dat jij 'zou pakken wat je pakken kan' in haar geval. Dat maakt jouw instelling nou net datgene waar ik over zou struikelen als een ex van mij er ook zo instond. En eigenlijk denk ik dat je nog het meeste bang bent dat zij net zo is als jou. Je projecteert jezelf op haar. Verander je eigen onzekerheid en je verandert je vermogen om te relativeren.
[ Bericht 0% gewijzigd door VaLkyRie op 26-07-2012 10:44:33 (voutje bedankd) ]
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
Dus je bent je nu aan het voorbereiden op iets wat misschien wel zou kunnen gebeuren en waar je misschien bepaalde ideeën over hebt?
[b] Unstable. Volatile. Dangerous. [/b]
YES! The rhythm, the rebel.
YES! The rhythm, the rebel.
Ben weer terug na een break van fok/dit topic. Ik merk dat ik mezelf nu pas (twee maanden na dato?!) echt goed gek begin te maken. Ben vandaag halvewege de werkdag opgestapt. Knettergek werd ik op de werkvloer. Het was simpel kutwerk waardoor ik vrijwel de gehele dag aan haar kon denken. Maarja, nu zit ik thuis, en wat doe ik ? ... Juist. Het was slechts tijdelijk werk maar toch ben ik diep telleurgesteld in mezelf.quote:
[..]
Goed zo. Kijk, het is natuurlijk logisch dat je veel aan je ex denkt. Je kunt echter ook jezelf kwellen. Als je jezelf nodeloos gek maakt, daar heb je alleen jezelf mee.
Hoe langer ik alleen ben, hoe meer ik begin te verlangen, hoe bijzonder en mooier zij wordt. Ik kan mezelf voor de kop slaan dat ik niet in zag hoeveel geluk ik eigenlijk had met haar. Waarom zie ik de negatieve dingen aan haar niet of nouwelijks meer ? Als ik haar probeer te relativeren, als de juiste voor mij zijnde, dan denk ik; 'dat doe je alleen maar om het verdriet te remmen.'
Mijn zelfvertrouwen, mijn zelfacceptatie... foetsie. Ik weet niet hoe, maar ik voel mijzelf voor geen vrouw goed genoeg meer. Of ik vind veel vrouwen niet goed genoeg meer. Als ik in een bar sta en ik kijk om me heen dan zie ik haar naast elke vrouw staan die ik probeer te keuren. Een groepje meisjes fluit naar mij, ik loop door, roep iets, maar durf en wil niets. Het is lang geleden dat ik mezelf zo klein en onwaardig voelde. Mijn ex was ook uit in dezelfde stad die avond. Ik keek om me heen en dacht; die kerel is knapper, die oogt socialer, die lijkt me beter voor haar. 'Waarom was ze überhaupt met mij ?' was en is de hoofdgedachte.
Misschien heeft dat te maken met de laatste weken van onze relatie, waar ze mij van zich probeerde af te stoten. Veel lullige en denigrerende opmerkingen kreeg ik te verduren. Ze leek opzoek naar al het negatieve/slechte/zwakke/domme/lelijke in mij en vond blijkbaar genoeg.
Valt natuurlijk te nuanceren door ervaren te hebben hoeveel moeite ze in het begin had met de breuk en dat doordat ze het wilde vinden. (Als je het wilt vinden in iemand, vind je het ook). Maar nu het contact weg is, en het overduidelijk is dat ze er klaar mee is en misschien al lang mee was, krijg ik niet uit mijn hoofd dat ik daadwerkelijk te min was voor haar. Toendertijd kon ik weinig weerstand biede aan haar aanvallen; ik voelde me zwak omdat het bij mij ook aan veel schortte op dat moment. Mijn sociale leven lag stil, ik gamede 5up, had geen geld, werkte niet en had geen school: totale afhankelijkheid van haar. De break was een opluchting, nu twee maanden later, aan mezelf gewerkt te hebben, is ze er niet meer; ik kan het niet aan haar tonen, ik ben haar al kwijt en zal alsnog compleet afhankelijk van haar zijn omdat ik haar wel wil, maar zij mij niet.
Hiermee kom ik terug op de post van VaLkyRie. Jouw post heeft me een paar dagen goed geholpen. Je sloeg de spijker op zijn kop. Het klopt dat mijn zelfwaarde afhankelijk is van andere mensen (lees: vrouwen). Ik herken het, ik weet alleen niet hoe ik nu verder moet. Hoe kan ik lekker in mijn vel zitten zonder de acceptatie van een vrouw (die ik wil) ?
Ik heb geen duidelijke persoonlijkheid. Ik heb het gevoel alsof ik op een kruistpunt sta zonder een idee te hebben waar ik heen kan en wil gaan. Nu ga ik binnenkort studeren om iets te bewijzen aan haar of een hypothetische vrouw. Maar ook daarvan denk ik; je bent al 23, wie wil nou met iemand die dan pas een studie begint.
Vroeger, voorheen, interesseerde me dat helemaal niets; in ieder geval niet wat een vrouw van mijn levensinrichting zou vinden. Maar nu, zelfs iets kleins als mijn haar. Het kapsel wat ik had toen ik begon met mijn ex wilde zij veranderd hebben. Nu rondlopen met datzelfde kapsel voelt als een stap naar achter.... om maar aan te geven hoe emotioneel-afhankelijk ik ben van een ander. Ziekmakend niet waar ?
Wat ook mee kan spelen is het facebook-component. Ze is een behoorlijk actief gebruiker en ik check zo'n 20 keer per dag of ze weer iets nieuws heeft gepost of met wie ze vrienden geworden. Wat kan dat slopend zijn. Tientallen kerels achter d'r aan, maar wie vindt ze leuk/met wie dat date ze ? 't gaat haar zo gemakkelijk af met die tientallen kerels achter d'r aan. En ik ? Nops, nada, eenzaamheid.
Het is uit. Dus staat het haar vrij om te doen (en laten) wat ze wil.quote:
[..]
Ik verwacht juist dat ze wat met een ander doet... maar in hoeverre ik dit kan/mag accepteren is voor mij de vraag waar het om gaat...
Het is niet het einde van de wereld.quote:
Wat ook mee kan spelen is het facebook-component. Ze is een behoorlijk actief gebruiker en ik check zo'n 20 keer per dag of ze weer iets nieuws heeft gepost of met wie ze vrienden geworden. Wat kan dat slopend zijn. Tientallen kerels achter d'r aan, maar wie vindt ze leuk/met wie dat date ze ? 't gaat haar zo gemakkelijk af met die tientallen kerels achter d'r aan. En ik ? Nops, nada, eenzaamheid.
|
|
