quote:
Op donderdag 17 mei 2012 08:38 schreef Susie het volgende:Poeh, TJ, dat wordt een uitdaging ben ik bang! Succes alvast!
Wat betreft het happen, geen idee. Lief gaf Anouk gister een of ander potje met sperciebonen, daar bleken wat stukjes in te zitten, waar mevrouw zich dus zodanig in verslikte, dat lief dat potje heeft weggepleurt en maar ff een flesje heeft gegeven. Dus stukjes gaan we nog heel even niet doen, beetje eng.
Ja ik zie het eigenlijk ook met angst en beven tegemoet
Hier moet Rayen ook niets hebben van stukjes en gaat dan geweldig kokhalzen.
Trouwens vorige week had ik een echt schrikmoment

Hij lag gewoon in de box, ik zat een eind tegen hem te kletsen en ineens verslikt die zich (in zijn eigen spuug geloof ik) zijn ogen stonden ineens heel angstig en hij bleef er haast in.
Ik hem gelijk gepakt maar hij bleef hoesten en heel hard huilen, gelukkig was mijn vriend thuis die heeft hem zowat op de kop gehouden, toen kwam er een hele slijmsliert uit en wat het "verstikkingsmomentje" voorbij.
Jee ik schrok me half dood. Daarna moest hij nog heel hard huilen en hij huilt nooit. (tsja als die zonder borst naar bed moet dan wel natuurlijk

)
Tijd geleden las ik hier een verhaal van iemand waarbij de baby ineens de adem inhield, dat is natuurlijk heel wat anders maar ik kan me nu goed voorstellen hoe je dan moet schrikken zeg, en dat is nog een understatement.
quote:
Op donderdag 17 mei 2012 08:41 schreef Kleurdoos het volgende:TJ, als je hem nou eens een ritueel voorschuift? badje-bordje yoghurt -op bed leggen, handje even vasthouden, liedje zingen en dan wat rommelen op de kamer zodat ie je wel kan zien, maar dat je bijvoorbeeld geen oogcontact met hem maakt?
Ja dat rommelen op de kamer heb ik al geprobeerd maar dat werkt dus helaas niet. Hij denkt harder huilen want dan geeft ze me wel de borst.
En rituelen heb ik al langer ingevoerd.
Wat hij wel doet, soms heeft hij eigenlijk al genoeg gedronken en lukt het nog niet om in slaap te vallen. Dan heeft hij er zelf ook genoeg van en wil geen borst meer.
Dan geef ik hem zijn "slaapkonijn"

en zijn speen, die pakt die dan zelf aan. Hij zuigt daar niet op maar kauwt.
Ik laat hem dan 10 minuten of zo liggen, dan gaat hij weer huilen en daarna pakt hij meestal wel de borst en valt in slaap.
Als ik hem eens in zijn eigen bed leg met zijn konijn, en speen dan gaat dit ook goed, soms een minuut of 10 en dan is het weer huilen omdat hij met een tiet in slaap wil vallen
Ik moet zegggen met schaamte

dat het eigenlijk nu al zo fout is dat hij niet meer normaal op schoot wil drinken.
Hij is zo gewend om liggend in slaap gevoed te worden dat zodra je hem op schoot wil laten drinken hij dit maar even doet, zittend

en zich daarna steeds achterover gooit, zo van "mens doe niet zo raar leg me in jullie bed en geef daar eten.
Als ik dit dan maar "braaf" doe dan is het drinken ook geen enkel probleem.
Maar ja, ga dat volhouden.
Ik voel me al geweldig alsof ik gefaald heb
De laatste keer dat ik hem liet huilen, hield hij het een uur vol

, toen heb ik hem maar eruit gehaald.
@ Sanne, dat ertegenop zien om hem naar bed te brengen, heel herkenbaar (helaas)
Ik was in de naieve veronderstelling dat het op den duur vanzelf wel eraf zou gaan en dat hij zelf zou gaan slapen
Zeker nu er meer vaste voeding ingaat.
Overdag hebben we ook rituelen, maar wat KD zegt 's avonds misschien inderdaad eens proberen badje, yoghurt en dan naar bed.
Maar is elke dag in bad eigenlijk niet erg slecht?
Het erge is ook nog dat hij maar 50 á 45 minuten slaapt, dus als hij dan nog slaap heeft moet ik hem weerrrr in slaap voeden.
Ik vind het een hele belasting worden en ben er eigenlijk helemaal klaar mee. En dat ik dit eigenlijk zelf heb veroorzaakt
Ik heb al verschillende boeken gelezen erover. Maar rituelen inbouwen helpt hier blijkbaar nog niet. En dat word toch in de meeste boeken benoemt als oplossing.
Als ik hem in bed leg weet hij dat hij zijn "slaapkonijn' krijgt, dan zijn speen, hij houdt zijn handjes al klaar om die te grijpen en dan zijn muziekdoosje aan.
Maar zo klein als die al is weet die blijkbaar donders goed dat hij dat zo'n 5 minuten volhoud en dan gaat huilen en uiteindelijk in ons bed beland met een tiet in zijn mond
Jee het lijkt wel een aflevering uit "beste dagboek"
Maar ik zal hier eens verslag doen hoe het verloopt.
En begrijp me niet verkeerd hoor verder is het een heerlijk mannetje en hartstikke nieuwsgierig. Als het mooi weer is pak ik tegenwoordig de buggy. Want als ik de wandelwagen neem met de maxi cosi erop dan zit hij steeds met zijn hoofd naar voren zodat hij goed alles kan zien. Hoe hij het volhoud geen idee, dus met mooi weer in de buggy dan kan hij goed alles zien.
Daarna is hij meestal wel afgepeigerd van alle indrukken.
Verder is hij altijd vrolijk en sinds gisteren heeft hij een nieuw trucje, hij balanceert op zijn buik, benen omhoog en armen naar achteren
het lijkt superman wel