Hoe oud is hij nu?
Het kan heel goed verlatingsangst zijn hoor. Eva heeft dit nu ook heel erg en ik kan me nog niet omdraaien, of het is brullen.
Dus hangt ze aan mijn broekspijp, huilt ze als ik in de keuken sta (daar kan ze niet komen ivm kattenvoer enzo) en zit ze soms zelfs op de wc op schoot
Ik weet dat het een fase is en laat haar in me klimmen als ze dat wil. Ik ga dan dingen samen met haar doen en samen ontdekken. Dus als ze zo doet bij een (voor haar) onbekend persoon, dan pak ik haar op en gaan we samen kennismaken. Dus ik ga haar niet bevestigen in haar angst, maar laat zien dat hij bij mij veilig is en dat haar angst niet altijd gegrond is. Veiligheid en geborgenheid zijn het belangrijkst.
Je laatste stukje begrijp ik niet helemaal. De korte, harde gillen. Is dat echt huilen of is dat roepen. Eva roept de hele tijd "HA" en dan roep ik dat terug. Kan zo wel een paar minuten doorgaan. Ze doet het ook om te ontdekken waar ik ben als ze me niet ziet, maar het is ook gewoon een spelletje. Alleen wilde ze dat vanmiddag ook in de AH
Ik zou (als het kan) je wandelwagen gewoon nog even zo zetten dat hij je kan zien en het over een week of twee nog eens proberen. Of, als dat niet lukt, stop dan regelmatig tijdens het wandelen, ga naast hem zitten op je hurken en 'praat' over alles wat jullie zien.