Jaren lang heb ik met veel plezier bij de Albert Heijn gewerkt. Leuke collega' s, tussen de mensen, op mijn eigen dorp, dus vrijwel iedereen zie je regelmatig. Het beste was nog dat ik eigenlijk altijd terecht kon, als ik zin had om te werken. En als ik het een keer was vergeten, dan werd er niemand boos oid...
De ene week kon ik zeggen dat ik weinig tijd had, en dan hoefde ik 5 uurtjes te werken, en als ik vertelde dat ik de volgende week wel wilde helpen, dan stond ik er zo 40 + uur te werken...
Maar de mooie tijden zijn veranderd. Ik ben nu 21, en opzich is dat nog niet eens het probleem, maar de nieuwe manager let enorm op de uren. Kan nu alleen op de zaterdag een paar uurtjes terecht, en verder kan ik praten als een brugman, maar heb in de afgelopen 5 weken 1 extra werkdagje erbij weten te sprokkelen, waarop ik ook nog eens na 2 uur naar huis werd gestuurd, omdat het te rustig was...
Vrije tijd in overvloed, en een bankrekening die nodig gespekt moet worden dacht ik ; Hoe moeilijk kan het zijn om een ander bijbaantje te vinden. Ik zit op de universiteit, en ben toch alsnog relatief jong met mijn 22 jaar. Moet toch zo ergens aan de bak kunnen? Sowiezo dat ik tov. mijn mbo en hbo vrienden al een voorkeur geniet.
Maar niets blijkt minder waar. De mbo' ers kunnen makkelijker aan de bak : Timmerwerkjes, verzorgenden, metselaars, automonteurs, overal staan ze je te smeken om binnen te komen. Maar je moet wel die verdomde voorkennis hebben.
En tussen universiteit en HBO lijkt geen verschil meer te zitten, geeneen advertentie die het onderscheid nog maakt.
Lekker dan, denk je je hele leven goed bezig te zijn, word je al vanaf de kleuterschool aangespoord om toch vooral goed je best te doen. Maar dan heb je eindelijk dat vwo diploma, en ja bachelor en ben je bezig aan je master, en dan komt iedereen zonder enige problemen aan een baan, behalve jij en je mede studerende vrienden..
Het is toch eigenlijk te gek voor woorden, de omgedraaide wereld? Afgestudeerde vrienden van mij zitten al maanden thuis omdat ze geen baan kunnen krijgen, terwijl ursula met haar mbo managementassistente maar hoeft te knippen, en ze heeft een baan.
Zelfs is het zo erg, dat vrienden van mij ook best als managementassistent aan het werk willen, maar ze hebben niet het juiste papiertje. Bedrijven zullen toch juist in hun handjes moeten knijpen dat een afgestudeerde bedrijfseconoom hun administratief werk wil doen ipv een of andere mbo doos? Maar nee, ze nemen de mbo doos aan, want die heeft al vanaf haar 16e ervaring...
Wat zijn nu als 21/22 jarige student nog plekken waar je terecht kunt om een zakcentje te verdienen eigenlijk? Ben inmiddels 3 afwijzingen verder, zowel door leeftijd als door gebrek aan (praktijk) ervaring. Maar je moet toch ergens beginnen?