quote:
Op zondag 18 maart 2012 12:51 schreef pietkanarie het volgende:Het klopt volgens mij wel dat veel vrouwen al jong willen settelen... dat is in ieder geval wat ik om me heen hoor. Samenwonen is nog tot daar aan toe, maar als het meteen zo burgerlijk wordt... daar snap ik echt weinig van! Dat kan nog wel als je 50/60 bent.
"Nee, wij doen niet zoveel 's avonds. Na een drukke week blijven we lekker met z'n tweetjes op de bank hangen" klinkt alsof het gezegd is door een getrouwd stel van minimaal 50 maar nee... dit is toch echt een quote van een 23 jarige."
Zal heel gezellig zijn hoor, maar het klinkt ontzettend saai. Er is toch genoeg te doen buiten op de bank gaan zitten? Waarom zou je die dingen dan niet samen gaan doen? Anders komt de sleur er heel snel in lijkt me.
En dan keihard werken om je zo mooi mogelijk te settelen. Je kan ook wat kleiner wonen en geld overhouden voor het ondernemen van leuke dingen.
Iedereen moet natuurlijk zelf weten wat ie doet. Gesetteld of niet. Maar ik geef alleen maar aan het het mij persoonlijk niks lijkt om al op jonge leeftijd huisje, boompje, beestje, bank en kindje te hebben

Dit dus. Geniale post. Je vrije avonden afstemmen op een TV-gids vind ik ook zo saai en burgerlijk. Ik zie het bij de meeste mensen van mijn leeftijdscategorie. Come on, heb je dan de afgelopen 25 tot 30 jaar geen leven opgebouwd met eigen interesses en hobby’s? Je leeft maar één keer, haal er dan zo veel mogelijk uit. Ja, films en series op TV kunnen hobby’s zijn, maar er zijn zoveel boeiendere dingen in mijn ogen. “Ja, ik ben moe na een dagje werken.” Ja, dat is vooral de sleur die erin is gekomen, waardoor er zo’n saai leven ontstaat. Gewoon vermijden zoiets.
Ik werk ook gewoon full time, maar ’s avonds ben ik druk in de weer met nog van alles, sterker nog: ik kom tijd te kort. Ik snap al die mensen niet die al die hobby’s geleidelijk aan laten vallen. Maar ja, de mensen (en dan vooral de vrouwen) willen vaak ook “iets opbouwen”. Alsof je in je eentje of met zijn tweetjes zonder kinderen niet gelukkig kunt zijn. En stel nou als je ooit eens uit elkaar gaat? Dan heb je niks van hobby’s of interesses om op terug te vallen.
Maar ja, voor ieder wat wils. En zolang we ieders keuzes blijven respecteren (al mag je er natuurlijk ook een mening over hebben), dan vind ik het allemaal wel prima.

quote:
Op zondag 18 maart 2012 20:41 schreef Friek_ het volgende:Verder dat inderdaad. Er zal toch op een gegeven moment een punt komen in de relatie waarbij de vrouw het uit wil bouwen naar iets serieuzers (samenwonen, kinderen krijgen, een hypotheek enzovoort) als zij een wat burgerlijk bestaan op het oog heeft.
Overigens ben ik zelf ook maar zo'n simpele burgerlul. Al hoeft dat niet per definitie te betekenen dat je samen geen toffe dingen kunt doen (emigreren, reizen, de wereld zien, interessante dingen doen).
Toch kun je niet ontkennen dat als er kinderen zijn / komen (weet niet of dit van toepassing is op jou, maar bij het grootste deel van de “burgerlullen” wel) dat het reizen en de wereld verkennen toch flink afneemt of zelfs helemaal stopt. Dan heb je zo’n klein hummeltje waarop alles betrokken wordt en waar je constant rekening mee moet houden. Weg deel van je vrijheid. Ik zou zoiets dus nooit willen. Het leven is al kort genoeg. Kwestie van gewoon de keuzes maken waarmee je zoveel mogelijk problemen voor jezelf vermijdt.
quote:
Op zondag 18 maart 2012 21:54 schreef richard_prf het volgende:Had ik die keuze maar. Gedwongen worden om alleen te leven is ook niet alles maar in jouw geval zal het wel een opluchting zijn, maar ik kan je vertellen dat je het geen 10 jaar lang gaat volhouden om in je eentje te leven dus gelukkig lig je goed in de markt en kom je vanzelf wel weer iemand tegen ws de ware.
Dat kan heel makkelijk. Natuurlijk is dat voor iedereen anders, en ik ken jouw persoonlijke situatie ook niet, maar als je in principe al dat gedoe van een relatie en alles wat later erbij zou kunnen komen niet (meer) wil, plus als je voldoende tijdrovende hobby’s en genoeg sociale contacten hebt, dan gaat dat heel makkelijk. Dan kom je de avonden en weekends wel door hoor. En als je daarvan genoeg kan genieten, plus je hebt je zaakjes gewoon goed voor elkaar wat betreft je woning en je baan, dan is het toch goed? Althans, vind ik dan.