Vandaag maar besloten het toch maar weer anders aan te pakken. Kan er nu niets meer aan veranderen, gebeurt is gebeurt. Het is eigenlijk gewoon maar een klein incident.
De jongen die laatst dus werd uitgelachen is voor mij ook weer wat meer inzicht gekomen in zijn voortraject. Zoals ik al had verwacht, heeft hij het ook wel het ergst/zwaarst van de groep gehad.
Hij heeft onder andere 4 maanden in een isolatiecel gezeten voor zijn "klachten". Ik heb in totaal 6 weken vrijwillig in opnamen gezeten. 3 weken gesloten en 3 maanden om weer rustig mijn leven op te kunnen pakken. Mijn situatie is niet echt te vergelijken met die van de andere, omdat de klachten toch een andere oorzaak hebben. Dat is ook wel iets lastig aan de therapie. Ik heb een compleet andere diagnose dan hun. Mijn situatie is gewoon zo uniek dat er eigenlijk gewoon geen "lotgenoten" zijn en ik eigenlijk word behandeld alsof ik een andere diagnose heb dan dat ik daadwerkelijk heb.
Mijn symptomen zijn goed te vergelijken, maar de last die het met zich mee brengt ligt toch anders. Ik kan in principe iets gematigd doorleven. Voor de rest ligt dit niet zo makkelijk.
I dare you all to write one more thing that you won't say to my face. - Marilyn Manson