Ik denk dat vooral dat een baby toetrekt naar degene die hem/haar het meest verzorgd.
Mijn Lientje is erg gericht op mij, gaat huilen als ik er even niet ben, zoals van de week naar de fysio. Al ze uitgerust is dan trekt ze dat nog net, maar nu was ze een beetje moe en was het drama. Gelukkig is mijn moeder heel rustig en ervaren en kreeg ze haar toch tot rust en in slaap, maar fijn was het niet. De komende keren moet ze gewoon mee, omdat ik niet telkens oppas kan regelen, dus dan heb ik dat probleem gelukkig niet meer.
Ze hangt enorm aan mij, ik ben haar stabiele factor en vooral haar voedingsbron.
Ze is wel ook gek op haar papa hoor, grapjes maken met hem daar wordt ze enorm blij van en ze is ook graag bij hem.
Maar bij huilen heb ik haar zo stil (met borst) dat lukt niemand anders.