Tokyo monogatari? Nee man, dat is helemaal een film waar mensen worden geconfronteerd met hun achterhaalde normen en dan radeloos zijn als ze zichzelf de afgrond in werken. Daar kan ik geen medelijden mee hebben, ik vind ze vooral heel irritant. Het is bijna een curiosum, hoe gevangen die Japanners uit begin jaren vijftig zitten in hun zelfgeschapen kooi en daar ook totaal geen besef van hebben. Ik kan me ook precies voorstellen dat het toen zo ging, maar het is bijna niet menselijk meer. Als je Camus leest denk je ook constant: waarom is die samenleving op zo'n bizarre manier georganiseerd? Maar het boek heet niet voor niets de vreemdeling, hij staat dus geheel buiten die samenleving en begrijpt er maar weinig van. Tokyo monogatari en A separation zijn slechts objectieve registraties die mijn beeld van die afwijkende culturen alleen maar bevestigen, met nauwelijks humor. Madame Bovary is ook een registratie, maar zo ironisch opgeschreven dat het echt een klucht is geworden.
Graag op anoniem