40+ 40+ - Memory Lane
Midden in een midlife crisis? Moet je die nog krijgen of ben je die al voorbij? Hier kun je je ei kwijt over ouder worden en herinneringen aan vervlogen tijden.
Nick Cave!quote:Op dinsdag 27 september 2011 10:45 schreef rennecke het volgende:
Wiens zangcarrière werd uit het slop gehaald dankzij de film From here to eternity
Frank Sinatra?quote:
Wiens zangcarrière werd uit het slop gehaald dankzij de film From here to eternity
Ja daarom schakelde hij de mafia in.....The Godfather die zanger is geinspireerd op Sinatraquote:
Was die carrière ooit in het slop, dan?
Dat Sinatra banden met de mafia had was algemeen bekend, maar hebben ze nooit kunnen bewijzen
OpperHeks van de vliegende bezemsteel te Amsterdam
Bekend van o.a. 'My Way', 'New York, New York' en 'Somethin' Stupid', het duet dat hij zingt met zijn dochter Nancy Sinatra. Niet alleen als zanger komt hij in de publiciteit. Hij speelt in diverse films en is samen met Sammy Davis Jr, Dean Martin, Joey Bishop en Peter Lawford lid van The Rat Pack; de playboys in de entertainment industrie. Ook zijn contacten met de maffia zijn berucht. Frank Sinatra overlijdt op 14 mei 1998 in Los Angeles.
Francis Albert Sinatra wordt op 12 december 1915 in Hoboken, New York geboren als zoon van Italiaanse immigranten. Hij bekwaamt zich op school in sport en schrijft daarnaast voor zijn schoolkrant. Ook bokst hij regelmatig en slaat daarbij geen slecht figuur.
De jonge Frank zingt in zijn vrije tijd liedjes van Bing Brosby na, om zo te oefenen op zijn zangkunsten. Geld voor zangles is er niet. Ook richt hij in deze periode richt hij ook 'The Hoboken Four' op. Als hij The Hoboken Four een keer inschrijft voor een zangwedstrijd op de radio, gaat de zangcarrière van Frank echt van start.
Hij krijgt een baan aangeboden in The Rustic Cabin; een kleine club in New Jersey. Hier is hij kelner en zingt hij af en toe. In zijn vrije tijd zingt hij bij lokale radiostations voor wat extra bijverdiensten. Hij trouwt in 1939 met zijn jeugdliefde Nancy Barbato.
Ondertussen zingt hij nog steeds in The Rustic Cabin en wordt hij ontdekt door Harry James. James is de assistent van Benny Goodman, maar is bezig met het opzetten van zijn eigen band en hij weet Frank te strikken.
Na een tournee van 6 maanden en het uitbrengen van een single, sluit Sinatra zich aan bij The Tom Dorsey Orchestra. Sinatra's zalvende stem blijft niet onopgemerkt en de groep scoort een tiental hits in de hitlijsten. In 1940, als de band inmiddels een van de grootste acts van Amerika is, begint zijn filmcarrière met Las Vegas Nights.
Vele films volgen en Sinatra wordt een superster. Zijn zoetgevooisde doet meisjes in katzwijm vallen, vandaar ook zijn bijnaam ' The Voice'. Zijn populariteit is ongekend en het inkomen van Sinatra wordt geschat rond de $1.250.000 per jaar. En dat in een tijd waarin een nieuwe auto nog ongeveer duizend dollar kost.
In 1947 neemt Frank 72 nieuwe nummers op. Een persoonlijk record in een jaar tijd. Toch is dat jaar niet alleen maar succesvol. Hij wordt verdacht van het onderhouden van communistische contacten, in een periode dat er een anticommunistische wind over Amerika raasde. Maar ook zijn vermeende banden met de maffia worden onder de loep genomen, nadat hij in Cuba is gesignaleerd met maffiabaas Lucky Luciano.
Zijn huwelijk met Nancy loopt op de klippen en zijn carrière raakt in het slop nadat bekend wordt dat Frank een buitenechtelijke relatie heeft met filmster Ava Gardner Na zijn scheiding van Nancy trouwt hij met haar, maar ook dit huwelijk houdt geen stand. Ava wil dat Frank zijn ' foute' vrienden en zakenpartners gedag zegt, maar hij wil er niks van weten. Ze scheiden weer in 1953.
Door zijn rol in From Here To Eternity pakt Sinatra de draad weer op. Hij krijgt een Oscar voor zijn acteerprestatie en zijn wisseling van platenmaatschappij legt hem ook geen windeieren. Door de vele filmrollen die volgen en zijn natuurlijke manier van spelen komt hij bekend te staan als zowel een goede zanger, als een goed acteur.
Sinatra blijkt een invloedrijk man. Niet alleen binnen de artiestenwereld, ook op politiek gebied laat Sinatra zijn mening gelden. Hij schaart zich achter de toenmalige senator John F. Kennedy, tijdens diens gooi naar het presidentsschap. Dit deed hij in 1944 ook al voor Franklin Delano Roosevelt tijdens zijn campagne .
Het verhaal gaat dat Kennedy en Sinatra zelfs een vriendinnetje hebben gedeeld; Judith Exner. Maar door Kennedy's reputatie als 'Tough On Crime' president en Sinatra's vermeende maffiabanden, kon de vriendschap geen stand houden.
Hij trouwt in 1966 op zijn 51ste met de 21 jaar oude Mia Farrow, maar ook dit huwelijk - zijn derde - houdt niet lang stand. in 1968 wordt er alweer echtscheiding aangevraagd. Dan breekt de tijd van The Rat Pack aan. De vriendengroep ontstaat in 1960, nadat ze samen in de film Oceans Eleven hebben gespeeld en bestaat uit Sammy Davis Jr., Dean Martin, Joey Bishop en Peter Lawford. Ze komen bekend te staan als een groep zingende playboy's. Samen kennen ze de hele Amerikaanse Jetset.
In 1971 besluit Frank een punt achter zijn muzikale carrière te zetten. Hij wil meer tijd met zijn familie doorbrengen en ook de negatieve media-aandacht is hij zat. Zijn vervroegd pensioen is echter van korte duur. In 1973 komt hij terug met Ol' Blue Eyes Is Back. Maar zijn productiviteit is niet meer zo hoog als in vroeger dagen.
In de film The Godfather uit 1972 komt een personage voor die gebaseerd zou zijn op Sinatra. Johnny Fontaine, een zanger/acteur van Italiaanse afkomst, heeft banden met de Corleone familie en hij komt hen om hulp vragen voor zijn filmcarrière. Door een afgehakt paardenhoofd in het bed van een van de filmbazen te leggen, overtuigen ze hem van de noodzaak Fontaine een rol te geven.
In 1976 trouwt Frank voor de vierde en laatste keer. Barbara Marx, de weduwe van Marx Brother Zeppo, is de gelukkige.
In de jaren tachtig geeft Frank voornamelijk live optredens. Las Vegas, waar hij ook al aandelen heeft in een casino, is de plek waar hij avond aan avond optredens geeft. De jaren negentig brengen nog succes voor The Voice. Hij neemt een aantal nummers op met andere artiesten, zoals Bono van U2, Aretha Franklin en Tony Bennet.
Frank overlijdt op 14 mei 1998 op 82-jarige leeftijd aan een hartaanval.
Francis Albert Sinatra wordt op 12 december 1915 in Hoboken, New York geboren als zoon van Italiaanse immigranten. Hij bekwaamt zich op school in sport en schrijft daarnaast voor zijn schoolkrant. Ook bokst hij regelmatig en slaat daarbij geen slecht figuur.
De jonge Frank zingt in zijn vrije tijd liedjes van Bing Brosby na, om zo te oefenen op zijn zangkunsten. Geld voor zangles is er niet. Ook richt hij in deze periode richt hij ook 'The Hoboken Four' op. Als hij The Hoboken Four een keer inschrijft voor een zangwedstrijd op de radio, gaat de zangcarrière van Frank echt van start.
Hij krijgt een baan aangeboden in The Rustic Cabin; een kleine club in New Jersey. Hier is hij kelner en zingt hij af en toe. In zijn vrije tijd zingt hij bij lokale radiostations voor wat extra bijverdiensten. Hij trouwt in 1939 met zijn jeugdliefde Nancy Barbato.
Ondertussen zingt hij nog steeds in The Rustic Cabin en wordt hij ontdekt door Harry James. James is de assistent van Benny Goodman, maar is bezig met het opzetten van zijn eigen band en hij weet Frank te strikken.
Na een tournee van 6 maanden en het uitbrengen van een single, sluit Sinatra zich aan bij The Tom Dorsey Orchestra. Sinatra's zalvende stem blijft niet onopgemerkt en de groep scoort een tiental hits in de hitlijsten. In 1940, als de band inmiddels een van de grootste acts van Amerika is, begint zijn filmcarrière met Las Vegas Nights.
Vele films volgen en Sinatra wordt een superster. Zijn zoetgevooisde doet meisjes in katzwijm vallen, vandaar ook zijn bijnaam ' The Voice'. Zijn populariteit is ongekend en het inkomen van Sinatra wordt geschat rond de $1.250.000 per jaar. En dat in een tijd waarin een nieuwe auto nog ongeveer duizend dollar kost.
In 1947 neemt Frank 72 nieuwe nummers op. Een persoonlijk record in een jaar tijd. Toch is dat jaar niet alleen maar succesvol. Hij wordt verdacht van het onderhouden van communistische contacten, in een periode dat er een anticommunistische wind over Amerika raasde. Maar ook zijn vermeende banden met de maffia worden onder de loep genomen, nadat hij in Cuba is gesignaleerd met maffiabaas Lucky Luciano.
Zijn huwelijk met Nancy loopt op de klippen en zijn carrière raakt in het slop nadat bekend wordt dat Frank een buitenechtelijke relatie heeft met filmster Ava Gardner Na zijn scheiding van Nancy trouwt hij met haar, maar ook dit huwelijk houdt geen stand. Ava wil dat Frank zijn ' foute' vrienden en zakenpartners gedag zegt, maar hij wil er niks van weten. Ze scheiden weer in 1953.
Door zijn rol in From Here To Eternity pakt Sinatra de draad weer op. Hij krijgt een Oscar voor zijn acteerprestatie en zijn wisseling van platenmaatschappij legt hem ook geen windeieren. Door de vele filmrollen die volgen en zijn natuurlijke manier van spelen komt hij bekend te staan als zowel een goede zanger, als een goed acteur.
Sinatra blijkt een invloedrijk man. Niet alleen binnen de artiestenwereld, ook op politiek gebied laat Sinatra zijn mening gelden. Hij schaart zich achter de toenmalige senator John F. Kennedy, tijdens diens gooi naar het presidentsschap. Dit deed hij in 1944 ook al voor Franklin Delano Roosevelt tijdens zijn campagne .
Het verhaal gaat dat Kennedy en Sinatra zelfs een vriendinnetje hebben gedeeld; Judith Exner. Maar door Kennedy's reputatie als 'Tough On Crime' president en Sinatra's vermeende maffiabanden, kon de vriendschap geen stand houden.
Hij trouwt in 1966 op zijn 51ste met de 21 jaar oude Mia Farrow, maar ook dit huwelijk - zijn derde - houdt niet lang stand. in 1968 wordt er alweer echtscheiding aangevraagd. Dan breekt de tijd van The Rat Pack aan. De vriendengroep ontstaat in 1960, nadat ze samen in de film Oceans Eleven hebben gespeeld en bestaat uit Sammy Davis Jr., Dean Martin, Joey Bishop en Peter Lawford. Ze komen bekend te staan als een groep zingende playboy's. Samen kennen ze de hele Amerikaanse Jetset.
In 1971 besluit Frank een punt achter zijn muzikale carrière te zetten. Hij wil meer tijd met zijn familie doorbrengen en ook de negatieve media-aandacht is hij zat. Zijn vervroegd pensioen is echter van korte duur. In 1973 komt hij terug met Ol' Blue Eyes Is Back. Maar zijn productiviteit is niet meer zo hoog als in vroeger dagen.
In de film The Godfather uit 1972 komt een personage voor die gebaseerd zou zijn op Sinatra. Johnny Fontaine, een zanger/acteur van Italiaanse afkomst, heeft banden met de Corleone familie en hij komt hen om hulp vragen voor zijn filmcarrière. Door een afgehakt paardenhoofd in het bed van een van de filmbazen te leggen, overtuigen ze hem van de noodzaak Fontaine een rol te geven.
In 1976 trouwt Frank voor de vierde en laatste keer. Barbara Marx, de weduwe van Marx Brother Zeppo, is de gelukkige.
In de jaren tachtig geeft Frank voornamelijk live optredens. Las Vegas, waar hij ook al aandelen heeft in een casino, is de plek waar hij avond aan avond optredens geeft. De jaren negentig brengen nog succes voor The Voice. Hij neemt een aantal nummers op met andere artiesten, zoals Bono van U2, Aretha Franklin en Tony Bennet.
Frank overlijdt op 14 mei 1998 op 82-jarige leeftijd aan een hartaanval.
Nog meer? Wie is/zijn degenen die.je.niet.zoekt?
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
zou leuk zijn als iedereen kort een verhaaltje eronder zet......bv Mia Farrow is bij Woody Alen weggegaan omdat hij hun adoptiedochter van 19 jaar toen aan het *bewerken* was............quote:
OpperHeks van de vliegende bezemsteel te Amsterdam
Moet dat?quote:
[..]
zou leuk zijn als iedereen kort een verhaaltje eronder zet......bv Mia Farrow is bij Woody Alen weggegaan omdat hij hun adoptiedochter van 19 jaar toen aan het *bewerken* was............
The love you take is equal to the love you make.
huh deze snap ik niet, ik zoek heel veel mensen niet hoorquote:
Nog meer? Wie is/zijn degenen die.je.niet.zoekt?
OpperHeks van de vliegende bezemsteel te Amsterdam
zeg niet dat het moet maar is wel leuk gewoon korte omschrijving.............leest zo lekker weg beetje achtergrond informatiequote:
OpperHeks van de vliegende bezemsteel te Amsterdam
ze is negen jaar getrouwd geweest 1970 tot 1979quote:
ook met andre Previn
maar dat was voor woody allen
3 kinderen gekregen
waarom ze gescheiden is weet ik niet
Woody regiseerde een film met haar in de hoofdrol en ja verliefd op de werkvloer........weet niet of hij Rosemary`s baby heeft gemaakt vraag ik me nu afquote:
[..]
ze is negen jaar getrouwd geweest 1970 tot 1979
3 kinderen gekregen
waarom ze gescheiden is weet ik niet
OpperHeks van de vliegende bezemsteel te Amsterdam
Nee.quote:
[..]
Woody regiseerde een film met haar in de hoofdrol en ja verliefd op de werkvloer........weet niet of hij Rosemary`s baby heeft gemaakt vraag ik me nu af
The love you take is equal to the love you make.
maar wat is nu het goeie antwoordquote:
Met wie is Mia Farrow nog meer getrouwd geweest
André Previn. Kennelijk was ze met Woody Allen niet getrouwd.
The love you take is equal to the love you make.
Maria de Lourdes Villiers-Farrowquote:
[..]
maar wat is nu het goeie antwoord
Farrow is de dochter van regisseur John Farrow en zijn vrouw Maureen O'Sullivan. Ze trouwde met Frank Sinatra op 19 juli 1966. De scheiding kwam in 1968 toen ze werkte aan de film Rosemary's baby met regisseur Roman Polański. Daarnaast speelde ze in onder meer The Great Gatsby, Death on the Nile, Avalanche, New York Stories, Crimes and Misdemeanors, Miami Rhapsody en de rol van de aan Alzheimer lijdende Diane McGowin in de televisiefilm Forget Me Never.
Daarna trouwde Farrow met André Previn in 1970, waarmee ze drie kinderen kreeg. Samen adopteerden ze nog drie andere kinderen. Ze zijn gescheiden in 1979.
Farrow was daarna de levenspartner van Woody Allen. Samen hebben ze één biologische zoon en adopteerden ze ook nog een dochter en een zoon. Farrow beschuldigde Allen van kindermisbruik, nadat ze uit elkaar gingen.
OpperHeks van de vliegende bezemsteel te Amsterdam
nou hier nog een vraag dan
welke bekende nederlander zag op 20 februari 1947 het levenslicht in rotterdam
maar ik wil wel zijn echte naam
welke bekende nederlander zag op 20 februari 1947 het levenslicht in rotterdam
maar ik wil wel zijn echte naam
Op 
Andre van duin /Kievon of met een C geloof ik van achterenquote:
nou hier nog een vraag dan
welke bekende nederlander zag op 20 februari 1947 het levenslicht in rotterdam
maar ik wil wel zijn echte naam
OpperHeks van de vliegende bezemsteel te Amsterdam
Adrianus Marinus Kyvon zag op 20 februari 1947 het levenslicht in Rotterdam. Zijn vader werkte als magazijnbediende bij de Rotterdamsche Droogdok Maatschappij. Kyvon zag daar als kleine jongen op personeelsfeesten optredens van onder meer Johnny Kraaykamp en Rita Corita. Hierop bekwaamde hij zich in het imiteren van bekende Nederlanders. Op de lagere school viel Kyvon niet alleen op met zijn rode haar, maar ook door deze imitaties en zijn gevoel voor humor. Hij werd al snel de ster van elk klassenfeest.
Na de lagere school ging Kyvon naar de ambachtsschool voor een opleiding als machinebankwerker. Zijn grote interesse bleef echter het parodiëren van artiesten, al waren zijn leerkrachten vaak niet blij met de momenten die Kyvon koos voor zijn imitaties. In september 1962 typte hij een open sollocitatiebrief aan de toenmalige chefs lichte muziek van de verschillende omroepen, die hij tekende met zijn artiestennaam: André van Duin. Hij werd afgewezen maar bleef proberen. Intussen vond hij werk als jongste bediende bij een Rotterdams verzekeringskantoor. In 1964 hadden zijn brieven succes. Hij mocht een aantal optredens verzorgen voor het radioprogramma Mignon. Kyvon was toen 16 jaar.
In datzelfde jaar organiseerde de AVRO de talentenjacht Nieuwe Oogst. Kyvon meldde zich meteen aan. Hij doorliep de voorrondes met gemak. Op 24 juli 1964 won hij de finale en kreeg een bokaal en een optreden in de televisieshow van Willy en Willeke Alberti: de Zaterdagavondshow. Kyvon brak definitief door als Van Duin. Twee maanden later, op 8 augustus 1964, vormde zijn bandparodie het voorprogramma van het legendarische optreden van de Rolling Stones in het Kurhaus.
De telefoon bleef rinkelen en de aanbiedingen stroomden binnen. Van Duin zocht en kreeg daarom managers: Theo Rekkers en Huug Kok. Al snel richtten ze André van Duin Producties op.
In 1965 kwam Van Duins eerste single uit bij Philips: Hé hé ik heet André, bekend van zijn optreden bij Willy en Willeke Alberti.
In 1968, op zijn 18e, maakte Van Duin onder regie van Guus Verstraete jr. vijf televisieshows voor de AVRO met de titel Een avondje tv met André. Hij trad verder op als gast in onder meer de Rudi Carell Show, de Mounties en Oebele. Ook toerde hij door de Nederlandse Antillen en Suriname.
Ook in 1968 stond hij voor het eerst professioneel in het theater als onderdeel van de Snip-en-Snaprevue. Zijn aandeel was de toen al bekende act van gekkebekkentrekker bij lollig aan elkaar gemonteerde uitspraken, die ruim tien minuten duurde.
In 1970 ging een lang gekoesterde wens van Van Duin in vervulling. Onder leiding van Joop van den Ende Theaterproducties bracht hij een eigen revue: Lach in de ruimte. De revue trok 2 jaar door Nederland. Sidekicks waren Frans van Dusschoten en Ria Valk. Er zou een reeks van revues volgen.
Televisiecarrière (twintigste eeuw)
Vanaf 1967 was Van Duin regelmatig te zien op de Nederlandse televisie. Enkele jaren later begon hij met zijn theatercarrière. In zijn door de TROS uitgezonden revues werd hij bijgestaan door Frans van Dusschoten en Corrie van Gorp. In 1972 speelde hij een grote rol in de NCRV-televisiefilm Het meisje met de blauwe hoed.
In 1973 begon Van Duin samen met Ferry de Groot met de Dik Voormekaar Show op de radio. Eerst (1972-1973) bij Radio Noordzee (waar hij moest vertrekken toen hij directeur John de Mol sr. voor gek zette), later (1976-1985) bij de NCRV en weer later (2000-2003) bij de TROS. De slome meneer De Groot, de opvliegerige Ome Joop (Van Duin zelf: "Nee, nou wordt-ie helemaal mooi!") en de sullige Harry Nak (ook weer door Van Duin: "Daar is de koffie!") vervulden daarin de hoofdrollen. Op meneer De Groot en Toos na, deed Van Duin alle stemmen in het programma.
Eind jaren tachtig presenteerde Van Duin het programma Animal Crackers, waarin filmpjes van dierentuindieren door hem van grappige voice-overs werden voorzien. Als Jaap Aap deed hij hetzelfde met beelden uit de actualiteit. Het bekendst hieruit was 'de Minuut van Ruud', waarin hij de stem insprak van Ruud Lubbers. Hij sloot altijd af met de uitspraak: "Tuut tuut tuut, de groetjes van Ruud." Begin 1987 was Van Duin op televisie te zien in De Ep Oorklep Show, samen met onder meer Frans van Dusschoten en Hans Otjes.
Van Duin speelde hoofdrollen in meerdere Nederlandse speelfilms. zoals Joep Meloen in Ik ben Joep Meloen en de rondreizende kiezentrekker in De Boezemvriend (een persiflage op de novelle De Inspecteur-generaal van Nikolaj Gogol). Ook maakte hij enkele andere producties, waaronder een kerstshow bij de TROS in 1978 en in 1982 de musical Boem-Boem.
In 1978 en 1979 presenteerde hij het TROS-programma Te land, ter zee en in de lucht. Hij beperkte zich niet tot presenteren, maar gedroeg zich tijdens het programma ook als komiek. Tijdens het muzikaal intermezzo van Luv' ging hij bijvoorbeeld tussen de meiden staan en als typetje Willempie mee dansen en zingen. Verder maakte hij zich onsterfelijk als commentator. René Stokvis had namelijk het idee dat ze, behalve Van Duin, eigenlijk nog een tweede presentator moesten hebben die de voice-over deed. De TROS zette een leeg hokje op het terrein en in dat hokje zat 'meneer Vreugdevol' die zogenaamd commentaar gaf. Op geheel eigen wijze begeleidde Van Duin de deelnemers met komisch commentaar. In de aftitelingen van 1979 stond dit typetje vermeld: 'commentaar: de heer Vreugdevol'. Van 1990 tot 1999 speelde Van Duin samen met Ron Brandsteder de quiz Wie ben ik?.
Muzikale carrière (twintigste eeuw)
Al vanaf het begin van zijn carrière nam Van Duin plaatjes op. Zijn tweede single, uit 1965, was Stoele stoele, een persiflage op Wooly bully van Sam the Sham & the Pharaohs. (Veel) meer persiflages volgden. Soms was Van Duins persiflage een grotere hit dan het origineel, zo bereikte Van Duin met Doorgaan de achtste plaats in de Nederlandse Top 40, terwijl het origineel niet verder kwam dan nummer 13. Van Duin bracht ook oorspronkelijk werk, zoals Jo met de jojo en Family story, in 1973 geschreven door Bas en Aad van Toor.
Van Duin heeft ook de nodige carnavalskrakers opgenomen. Hieronder vallen onder meer Willempie (1976), 'k Heb hele grote bloemkoole (1979), Er staat een paard in de gang/Flip Fluitketel (1981), Joep Meloen (1982), Gatzdeladigee (1983), Wij zijn de vuilnisman (1984) en Mijn opoe heeft een zadel op d'r rug (1985). Van Duin schreef daarnaast ook carnavalsnummers voor onder meer Corrie van Gorp en Ria Valk.
Willempie was een groot succes, het nummer stond drie weken op de eerste plaats van de Nationale Hitparade. Willempie ging echter duidelijk over een verstandelijk minder begaafd iemand. Sommigen vatten het op als de spot drijven met verstandelijk gehandicapten. Ouders en verzorgers van een geestelijk gehandicapte spanden zelfs een kort geding aan, omdat Willempie volgens hen een karikatuur van de geestelijk gehandicapte medemens zou zijn, waarbij deze in zijn menselijke waardigheid zou worden aangetast. AVRO's Toppop, dat de Nationale hitparade volgde, toonde het nummer daarom enige tijd niet. Van Duin voorkwam de rechtzaak door in Toppop zijn excuses aan te bieden voor het onopzettelijk kwetsen van de betrokkenen.
Serieuzer werk bracht Van Duin met enige regelmaat in albumvorm, zoals de vijfdelige And're André-serie, Wij, Wij Twee, Zing (met vertalingen van Perry Como-songs) en Recht uit het hart.
Na de lagere school ging Kyvon naar de ambachtsschool voor een opleiding als machinebankwerker. Zijn grote interesse bleef echter het parodiëren van artiesten, al waren zijn leerkrachten vaak niet blij met de momenten die Kyvon koos voor zijn imitaties. In september 1962 typte hij een open sollocitatiebrief aan de toenmalige chefs lichte muziek van de verschillende omroepen, die hij tekende met zijn artiestennaam: André van Duin. Hij werd afgewezen maar bleef proberen. Intussen vond hij werk als jongste bediende bij een Rotterdams verzekeringskantoor. In 1964 hadden zijn brieven succes. Hij mocht een aantal optredens verzorgen voor het radioprogramma Mignon. Kyvon was toen 16 jaar.
In datzelfde jaar organiseerde de AVRO de talentenjacht Nieuwe Oogst. Kyvon meldde zich meteen aan. Hij doorliep de voorrondes met gemak. Op 24 juli 1964 won hij de finale en kreeg een bokaal en een optreden in de televisieshow van Willy en Willeke Alberti: de Zaterdagavondshow. Kyvon brak definitief door als Van Duin. Twee maanden later, op 8 augustus 1964, vormde zijn bandparodie het voorprogramma van het legendarische optreden van de Rolling Stones in het Kurhaus.
De telefoon bleef rinkelen en de aanbiedingen stroomden binnen. Van Duin zocht en kreeg daarom managers: Theo Rekkers en Huug Kok. Al snel richtten ze André van Duin Producties op.
In 1965 kwam Van Duins eerste single uit bij Philips: Hé hé ik heet André, bekend van zijn optreden bij Willy en Willeke Alberti.
In 1968, op zijn 18e, maakte Van Duin onder regie van Guus Verstraete jr. vijf televisieshows voor de AVRO met de titel Een avondje tv met André. Hij trad verder op als gast in onder meer de Rudi Carell Show, de Mounties en Oebele. Ook toerde hij door de Nederlandse Antillen en Suriname.
Ook in 1968 stond hij voor het eerst professioneel in het theater als onderdeel van de Snip-en-Snaprevue. Zijn aandeel was de toen al bekende act van gekkebekkentrekker bij lollig aan elkaar gemonteerde uitspraken, die ruim tien minuten duurde.
In 1970 ging een lang gekoesterde wens van Van Duin in vervulling. Onder leiding van Joop van den Ende Theaterproducties bracht hij een eigen revue: Lach in de ruimte. De revue trok 2 jaar door Nederland. Sidekicks waren Frans van Dusschoten en Ria Valk. Er zou een reeks van revues volgen.
Televisiecarrière (twintigste eeuw)
Vanaf 1967 was Van Duin regelmatig te zien op de Nederlandse televisie. Enkele jaren later begon hij met zijn theatercarrière. In zijn door de TROS uitgezonden revues werd hij bijgestaan door Frans van Dusschoten en Corrie van Gorp. In 1972 speelde hij een grote rol in de NCRV-televisiefilm Het meisje met de blauwe hoed.
In 1973 begon Van Duin samen met Ferry de Groot met de Dik Voormekaar Show op de radio. Eerst (1972-1973) bij Radio Noordzee (waar hij moest vertrekken toen hij directeur John de Mol sr. voor gek zette), later (1976-1985) bij de NCRV en weer later (2000-2003) bij de TROS. De slome meneer De Groot, de opvliegerige Ome Joop (Van Duin zelf: "Nee, nou wordt-ie helemaal mooi!") en de sullige Harry Nak (ook weer door Van Duin: "Daar is de koffie!") vervulden daarin de hoofdrollen. Op meneer De Groot en Toos na, deed Van Duin alle stemmen in het programma.
Eind jaren tachtig presenteerde Van Duin het programma Animal Crackers, waarin filmpjes van dierentuindieren door hem van grappige voice-overs werden voorzien. Als Jaap Aap deed hij hetzelfde met beelden uit de actualiteit. Het bekendst hieruit was 'de Minuut van Ruud', waarin hij de stem insprak van Ruud Lubbers. Hij sloot altijd af met de uitspraak: "Tuut tuut tuut, de groetjes van Ruud." Begin 1987 was Van Duin op televisie te zien in De Ep Oorklep Show, samen met onder meer Frans van Dusschoten en Hans Otjes.
Van Duin speelde hoofdrollen in meerdere Nederlandse speelfilms. zoals Joep Meloen in Ik ben Joep Meloen en de rondreizende kiezentrekker in De Boezemvriend (een persiflage op de novelle De Inspecteur-generaal van Nikolaj Gogol). Ook maakte hij enkele andere producties, waaronder een kerstshow bij de TROS in 1978 en in 1982 de musical Boem-Boem.
In 1978 en 1979 presenteerde hij het TROS-programma Te land, ter zee en in de lucht. Hij beperkte zich niet tot presenteren, maar gedroeg zich tijdens het programma ook als komiek. Tijdens het muzikaal intermezzo van Luv' ging hij bijvoorbeeld tussen de meiden staan en als typetje Willempie mee dansen en zingen. Verder maakte hij zich onsterfelijk als commentator. René Stokvis had namelijk het idee dat ze, behalve Van Duin, eigenlijk nog een tweede presentator moesten hebben die de voice-over deed. De TROS zette een leeg hokje op het terrein en in dat hokje zat 'meneer Vreugdevol' die zogenaamd commentaar gaf. Op geheel eigen wijze begeleidde Van Duin de deelnemers met komisch commentaar. In de aftitelingen van 1979 stond dit typetje vermeld: 'commentaar: de heer Vreugdevol'. Van 1990 tot 1999 speelde Van Duin samen met Ron Brandsteder de quiz Wie ben ik?.
Muzikale carrière (twintigste eeuw)
Al vanaf het begin van zijn carrière nam Van Duin plaatjes op. Zijn tweede single, uit 1965, was Stoele stoele, een persiflage op Wooly bully van Sam the Sham & the Pharaohs. (Veel) meer persiflages volgden. Soms was Van Duins persiflage een grotere hit dan het origineel, zo bereikte Van Duin met Doorgaan de achtste plaats in de Nederlandse Top 40, terwijl het origineel niet verder kwam dan nummer 13. Van Duin bracht ook oorspronkelijk werk, zoals Jo met de jojo en Family story, in 1973 geschreven door Bas en Aad van Toor.
Van Duin heeft ook de nodige carnavalskrakers opgenomen. Hieronder vallen onder meer Willempie (1976), 'k Heb hele grote bloemkoole (1979), Er staat een paard in de gang/Flip Fluitketel (1981), Joep Meloen (1982), Gatzdeladigee (1983), Wij zijn de vuilnisman (1984) en Mijn opoe heeft een zadel op d'r rug (1985). Van Duin schreef daarnaast ook carnavalsnummers voor onder meer Corrie van Gorp en Ria Valk.
Willempie was een groot succes, het nummer stond drie weken op de eerste plaats van de Nationale Hitparade. Willempie ging echter duidelijk over een verstandelijk minder begaafd iemand. Sommigen vatten het op als de spot drijven met verstandelijk gehandicapten. Ouders en verzorgers van een geestelijk gehandicapte spanden zelfs een kort geding aan, omdat Willempie volgens hen een karikatuur van de geestelijk gehandicapte medemens zou zijn, waarbij deze in zijn menselijke waardigheid zou worden aangetast. AVRO's Toppop, dat de Nationale hitparade volgde, toonde het nummer daarom enige tijd niet. Van Duin voorkwam de rechtzaak door in Toppop zijn excuses aan te bieden voor het onopzettelijk kwetsen van de betrokkenen.
Serieuzer werk bracht Van Duin met enige regelmaat in albumvorm, zoals de vijfdelige And're André-serie, Wij, Wij Twee, Zing (met vertalingen van Perry Como-songs) en Recht uit het hart.
