Het babytopic (0-1 jaar) Deel 37

Aventura, op zich denk ik dat je grafiekjes er oké uit zien (zeker zijn lengte, wat een lange is het zeg!), maar ik zou het wel in de gaten houden, omdat zijn gewicht wat grilliger is. Desnoods een keertje tussendoor gaan wegen?
Zijn temperatuur van 37,6 was oké, maar is iets verhoging hè. Tussen 37,5 en 38,5 is het verhoging. Boven de 38,5 koorts.

Mignonne, die foto

Mijn mini is onrustig als haar neefje in de buurt is. Voor de rest heb ik nog niet gemerkt dat ze onrustig reageert op een bepaalde persoon of omgeving.

Ik ben benieuwd hoe het met kleine Seth is!

quote:

Op vrijdag 16 september 2011 20:51 schreef danic het volgende:
Aventura, op zich denk ik dat je grafiekjes er oké uit zien (zeker zijn lengte, wat een lange is het zeg!), maar ik zou het wel in de gaten houden, omdat zijn gewicht wat grilliger is. Desnoods een keertje tussendoor gaan wegen?
Zijn temperatuur van 37,6 was oké, maar is iets verhoging hè. Tussen 37,5 en 38,5 is het verhoging. Boven de 38,5 koorts.

Mignonne, die foto

Jep, zoals ik al aangaf ga ik vanaf nu even elke week wegen. Ik wil even niet verrast worden en eventueel snel kunnen reageren. 37,6 is iets verhoogd, heb gisteren zijn wollen dekentje achterwege gelaten en onder z'n lakentje gelegd. Vandaag is hij alweer helemaal de oude

Hij is thuis!
We mochten hem rond 12.00 ophalen, we kwamen binnen en we zagen nog net hoe hij zijn fles afvuurde op de zuster. De moed zonk me alweer in de schoenen maar volgens hun kan het voorkomen dat het eerst een tijdje erger is dan het was. We moeten het in de gaten houden en ook kijken of hij goed plast. Hij is totaal overprikkeld en schreeuwt de hele boel bij elkaar. Het is ook niet niks voor zo'n klein prulletje. Bij mij komt het er nu ook uit, heb me de hele weer stoer gehouden maar nu komt het los. Maak me ook nog steeds wel zorgen, vind flesjes geven bijna eng.

Wat een week V-T, maar wat fijn dat jullie ventje weer thuis is! Wel 'geruststellend' dat het eerst erger kan zijn voordat het beter gaat. Daar moet je dan maar even oo vertrouwen voor nu denk ik. Snap wel dat het je toch heel wat doet. Ik vond het al zo moeilijk om mijn jochie zo huilerig en sloom te zien na zijn prikjes. Hartverscheurend.

Oh VT, wat fijn dat hij thuis is!
Maar ik kan me zo goed voorstellen wat dit allemaal emotioneel met jou doet! En het eng vinden om flesjes te geven begrijp ik ook heel goed. Iedere keer weer die spanning of hij het erin houdt of niet.
voor jou meis, gooi het er maar even lekker uit, dat lucht ook op!

quote:

Op vrijdag 16 september 2011 22:00 schreef danic het volgende:
Oh VT, wat fijn dat hij thuis is!
Maar ik kan me zo goed voorstellen wat dit allemaal emotioneel met jou doet! En het eng vinden om flesjes te geven begrijp ik ook heel goed. Iedere keer weer die spanning of hij het erin houdt of niet.
voor jou meis, gooi het er maar even lekker uit, dat lucht ook op!

Hier sluit ik me helemaal bij aan!

VT wat fijn voor jullie allemaal dat hij thuis is! Lekker weer in jullie eigen vertrouwde omgeving en nu hopen dat het spugen snel over gaat. En dat jullie weer heerlijk kunnen genieten

Fannetje, gefeliciteerd met je dreumes !!! Je bent 1 jaar mamma

Tot over iets meer dan een maand!

vt wat fijn dat hij thuis is. En het lijkt mij idd nog een hele tijd spannend of hij zijn fles wel binnen houdt

Fannetje gefeliciteerd met Anne

Fannetje gefeliciteerd met je dreumes

Fannetje gefeliciteerd met Anne je hebt nu een echte dreumes

VT dat is goed nieuws!! Fijn dat Seth weer thuis is! lekker bij papa en mama en lekker in zijn eigen bedje slapen. Ik hoop dat hij snel opknapt en dat het spugen de komende dagen minder veel wordt.


en dr is dr een jarig, hoera hoera!!! Gefeliciteerd Fannetje! mooie blonde Anne is al een jaar

Wij hebben onze eerste vermaanddag
Ik heb het schoonouderbezoek overleefd; en gister Liene voor het eerst ingebakerd in een Pacco-doek, die ik van mijn collega te leen kreeg (nadat ik dr vertelde hoe onrustig Liene soms is.). En toeval of niet, Liene was van8 veel rustiger, EN melde zich ook minder vaak.
Voedingen om 21, 1:15, 5:30 en net om 8:30
Zullen zien de komende dagen/ nachten of het toeval was, of dat ons meisje er goed op reageert. Ik hoop natuurlijk op het laatste

Fannetje gefeliciteerd met je dametje!

V_T fijn dat je mannetje weer thuis is!

B-J wat lekker dat je meisje vannacht beter geslapen heeft, geeft jou ook wat rust. Hopelijk aankomende nacht weer.

Floris is net een hongerig wolfje af en toe, terwijl hij echt goed aan de borst drinkt. Vannacht kwam hij voor zijn doen veel 22.30, 0.15, 2.15, 5.30 en 7.00. Om 8.15 weer een keer en nu ligt hij weer heerlijk te slapen. Deze mama is nu een beetje gesloopt. Zo maar lekker douchen, boodschapjes doen, richting schoonouders op de Veluwe en een beetje proberen te relaxen. Lief en ik gaan vanavond naar een pop-up restaurant, ik ben zeer benieuwd!
En meteen de eerste keer dat opa en oma een avondje op de kleine man passen hopelijk gaat dat goed.
Fijn weekend iedereen!

Fannetje en Anne gefeliciteerd

Welkom Wickie met Wies

Welkom ook Floris en Joris en Simon en Noah. Heb ik nu alle verse baby's gehad?

Zo! Dat is zeker vermoeiend Mrien!

Liedjes, wat is een pop up restaurant??

Na een hele heftige periode ben ik eindelijk in staat om in het babytopic te posten. De eerste dagen na de bevalling waren nog zo rooskleurig, maar de woensdag erna sloeg alles om. Ons mannetje werd aan het begin van de middag ziek, heel erg ziek. Hij hield geen voeding meer binnen, had pijn en huilde haast ononderbroken. Ook leken zijn oogjes raar te staan... Bang dat ik een overbezorgde moeder zou zijn, durfde ik niemand te bellen. Tot een vriendin (moeder van 2) 's avonds kwam en zei dat hij er heel slecht uit zag en dat ik toch echt een dokter moest bellen, omdat ze dit niet vertrouwde.

En toen begon het... De huisartsenpost kwam en kereltje ging met ambulance met toeters en bellen naar het ziekenhuis. Ze hadden nog geen idee wat, maar er was iets goed mis met ons kleintje En daar zit je dan als moeder, hulpeloos te wachten, wachten en wachten. Onderzoek zus, onderzoek zo en wij zagen ons mannetje alleen maar zieker en verdrietiger worden. En het kon nog zoveel zijn, van spierziektes tot verminderd functionerende organen. Alles kwam voorbij, alles werd genoemd, we moesten maar rekening houden met... Na dagen van onderzoek kwamen de eerste uitslagen: verminderde werking van de nieren, spierzwakte en een grote kans op een autoimmuunziekte. Z'n spierzwakte hebben we achteraf zelf al eerder bemerkt, maar het stomme is dat we daar nooit bij stil gestaan hebben. Vrijdag na de geboorte was alles heel krachtig en maandag zei ik nog tegen m'n ouders dat ik vond dat hij veel rustiger was met armen en benen.

Inmiddels is na 7 weken ziekenhuis bekend dat ons mannetje ten gevolge van een autoimmuunziekte ernstige spierzwakte heeft gekregen en dat er een ontsteking dan wel bloeding geweest moet zijn in of rond zijn nieren, waardoor deze sterk verminderd werken. Ons mannetje is vandaag 3 maanden oud en heeft de gehele medische malle molen al moeten doorlopen en krijgt al een hele rits medicijnen en ligt iedere nacht aan de dialyse... Ook heb ik moeten stoppen met bv, omdat dit de groei van de thymus stimuleert en dat waarschijnlijk de oorzaak is van de autoimmuunziekte.

Omdat dit voor mij, in principe alleenstaande moeder en zelfs nog studente (ik hoopte alweer in de schoolbanken te kunnen zitten), te zwaar blijkt heb ik samen met de vader de moeilijke keuze moeten maken om ons mannetje binnenkort niet meer volledig thuis te verzorgen. Ook nu hebben we kinderthuiszorg, maar voor 7 dagen per week is dit voor mij niet haalbaar... Begrijp me niet verkeerd, alle verpleegkundigen doen stuk voor stuk fantastisch werk! Maar m'n privacy en het gelukkige gevoel dat ik had toen ik zelf voor m'n zoontje zorgde worden zoveel minder wanneer zij van 's morgens 7 tot 's middags 1 en 's middags half 5 en 's avonds 8 bij ons zijn, om nog maar te zwijgen over het feit dat de nachten me opbreken... Hoe we dit precies gaan regelen en waar is nog niet helemaal duidelijk, vanuit het ziekenhuis en consultatiebureau zijn we met meerdere opties bezig. Maar als het maar het beste is voor ons kleintje, hoewel ik me nu al een slechte moeder voel

Owwww Danielle wat heftig. Hele dikke knuffel voor jou. En ik denk dat het een goede beslissing is om hem niet me volledig thuis te verzorgen, ook al druist het in tegen al je eigen principes en gevoelens als moeder.

Zit echt met dikke brok in mn keel bij jou verhaal

dicht