Heb je dan na al die zelfhulpshit wel enig idee hoe je zo onzeker gekomen bent?
In ieder geval: als je nu je relatie uitmaakt wordt het een zelf-fulfilling prophecy. Want: dan maak je het uit, omdat je denkt dat je niet goed genoeg bent. Dan krijgt je vriend dus nooit de kans om te bewijzen dat jij het wel waard bent. Krijg hij anders ook niet, maar op deze manier kap je het zelf af.
Zo doorgaan in deze relatie heeft waarschijnlijk hetzelfde effect: ook een self-fulfilling prohecy. Want: jij blijft doorgaan dat je je niet goed voelt bij jezelf, etc. Je vriend wordt moe van jou, omdat hij zich zo machteloos voelt. Hij wil je vertellen dat je het wel waard bent, maar je hebt bananen in je oren. Voor hem is een relatie op die manier niet leuk. Hij wil een relatie met JOU, niet met je onzekerheid. Op een gegeven moment trekt hij dat niet meer en is hij weg. En dan denk jij: "zie je wel? Ik ben het niet waard". Terwijl jouw vriend jou verliet, omdat hij bedolven werd onder jouw onzekerheid, denk jij dat hij jou verliet om JOU.
De conclusie: er moet iets veranderen aan jouw onzekerheid. Geef mensen eens de kans om je te vertellen wat het waard is van jou. Leer complimenten te horen/zien en neem ze in je op als zijnde een compliment. Niet meteen omdat waar moet zijn wat jou verteld is, wel omdat jij moet leren dat anderen mensen positieve dingen tegen jou zeggen. Schrijf ze op, verzamel ze en lees ze eens door. Nog steeds als zijnde: "Dingen die mensen over/tegen jou gezegd hebben". Dit zul je ongetwijfeld al wel een keer gedaan hebben, maar zonder hulp uit je omgeving kom jij hier niet uit.
Je kent ongetwijfeld ook de methode om de 10 voor jou belangrijkste eigenschappen op de schrijven en die vervolgens te becijferen. Een lijstje met diezelfde eigenschappen geef je vervolgens aan 5 mensen om jou te becijferen en zie wat eruit rolt. Durf dan ook eerlijk te kijken wat andere mensen tegen je zeggen, zonder allerlei afweermechanismen zoals: "ze kennen mij niet goed genoeg, daarom zeggen ze dit".
En rem jezelf ook af op het moment dat je verzandt in je: "ik ben negatief". Denk dan: "Oh, daar zijn die negatieve gedachten weer." Zie het dus als negatieve gedachten en niet als onderdeel van jezelf. Gedachten komen en gaan, dus als je je dat realiseert, dan weet je dat je niet meteen hoeft te reageren op zo'n gedachte.
Leer oprecht open te staan voor wat anderen van jou vinden, zonder steeds naar complimenten te vissen en je onzekerheid te uiten. Zeg ook alsjeblieft tegen je vriend dat hij je niet meer steeds MAG bevestigen. Alleen door middel van daden kan het tot uiting komen, maar reageren op jouw opmerkingen is echt even niet helpend. Jij kunt intussen leren afleiden dat hij wel om je geeft. Bijvoorbeeld omdat hij elke nacht bij je slaapt (ik weet niet hoe oud je bent) of omdat hij toch ieder weekend bij je komt, omdat ...
Onzekerheid en faalangst is een hardnekkig probleem, maar de kunst is elk succes op te merken en op te slaan en alle tegenvallers niet meteen uit te vergroten. Leer ook reële waarden erop na te houden. Haal jij altijd 8en, dan snap ik dat je geen genoegen neemt met een 6, ook al is het voldoende. Maar dan moet je ook niet zeggen dat je gefaald hebt als je een 7,9 hebt. En dan is een 7 gewoon iets minder, maar geen falen. Het is voldoende en altijd nog hoger dan een 5,5. Leer dingen op die manier in een ander perspectief te plaatsen.
Maargoed, als het goed is weet je dit allemaal wel na die 3 psychologen. In dat geval rest mij niets anders dan toch met de wortels van je onzekerheid aan de slag te gaan, als je dat nog niet gedaan hebt.