Allereerst, wees blij dat je nog maar 17 bent. Er is nog niets verloren; maar doe alsjeblieft wel wat met de adviezen die hier worden gegeven. Durf je zelf echt in het diepe te gooien om patronen te doorbreken.
Wil je weten hoe het niet moet, neem dan een voorbeeld aan mij

Toen ik 18 was had ik een zelfde soort periode/fase als waar jij nu in zit. Ontevreden over mijn sociale leven en vooral gedachten over de doelloosheid en leegheid van mijn bestaan. In principe had ik gemakkelijk adviezen kunnen opvolgen die destijds ook al op internet werden gegeven, maar ik bleef maar een beetje aanmodderen met de gedachte dat het ooit vanzelf wel eens goed zou komen.
Dat viel tegen

We zijn nu vijf jaar later, en er is weinig veranderd. Ik ben gewoon gaan studeren in de stad waarin ik al woonde, dus ik zette gewoon mijn vaste patronen voort. Die regelmaat heeft mij wel geholpen bij het goed doorlopen van de studie, maar de andere dingen die bij een studentenleven komen kijken heb ik voor mij gevoel totaal gemist. Achteraf heb ik daar best wel spijt van, omdat ik vijf jaar terug de ideale gelegenheid had om mijn leven anders in te richten en daadwerkelijk de persoon te zijn die je gevoelsmatig wilt zijn. Maar omdat die comfortzone natuurlijk wel lekker veilig en overzichtelijk is, zag ik de noodzaak er destijds niet van in.
Kortom, wil je over vijf jaar niet nog in dezelfde situatie te zitten...volg dan een aantal adviezen van dit topic op, en gooi je zelf in het diepe. Uiteindelijk ben je toch echt zelf verantwoordelijk voor de inrichting van je eigen leven. Hoe fijn dat ook zou zijn, niemand zal dat voor jou kunnen doen.