R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Hallo iedereen,
Ik weet het, misschien hebben jullie dit soort verhalen meer gelezen op het forum ik wil alleen de mening van anderen. Of deze nu goed of slecht is zijn. Ik kom er zelf niet meer uit, en mijn twijfels lijken mijn leven over te nemen.
Ik ben nog niet heel oud, maar denk dat dit de moeilijkste keuze van mijn leven gaat zijn.
Maar misschien ook de beste..
Laat ik beginnen te zeggen dat ik voor een moeilijke tweesprong sta.. Als ik de ene weg in sla, heb ik een relatie. Die al 7 jaar duurt tot nog toe. Heel wat meegemaakt samen.. Van zijn drugsproblemen tot slaan aan toe, ook zijn schulden helpen niet mee.
Daar tegenover is hij een hele lieve jongen met een best goed karakter.
De laatste 2 jaar is hij gestopt met alle drugs en ook slaan is niet meer gebeurt.
Nu alles zo achter de rug is, heeft hij nog steeds die schulden waar ik erg mee zit.
Dit zijn alleen zijn keuze´s geweest waardoor hij nu zo in de schulden zit. Ik heb hem wel degelijk gewaarschuwd en vaak deed hij dit soort dingen tegen mijn zin in. Waardoor wij dus nu totaal geen huis kunnen kopen. Dat is best jammer..
Ik denk dat door al die jaren heen, wij meer slechte als goede tijden gekend hebben, maar ach hij is mijn aller eerste vriend. Wij zijn al vanaf de middelbare school samen, en het lijkt alsof het vlammetje langzaam dooft. Van elke dag op de bank hangen en net zolang wachten tot ik iets onderneem. Nooit initiatief tonen voor niets. En ontzettend eigenwijs en lui!
Ok.. Ok.. ik kan er soms ook wat van! haha.. Maar werk dan ook de hele week keihard en studeer momenteel aan de Pabo.
Ik wil ontzettend graag iets van mijn leven maken, en het lijkt en voelt alsof ik alleen maar ouder van deze jongen wordt. Ik ben 22 jaar, en hoor nog wat te maken van mijn leven ipv als een getrouwd stel samen op de bank te zitten. En echt waar.. heb alles proberen te ondernemen om die oude gevoelens terug te krijgen maar ik denk dat daar al teveel voor is stuk gemaakt..
Ook een verschikkelijke schoonmoeder speelt daar een rol in helaas.
Mijn andere weg die ik kan inslaan, heb ik vlinders!! Ontzettende vlinders.. en kan er echt niets aan doen! Ik zou ze liever niet hebben want dat zou de keuze erg gemakkelijk maken.
Ik ken deze jongen 3 jaar, en er is altijd een grote klik geweest tussen ons.
Alsof ik de ware vond, toen ik hem eenmaal leerde kennen toen het een tijdje uit was tussen mij en mijn vriend.
Ik ben van de 7 jaar, 3 keer uit deze relatie gestapt en iedere keer terug gekrabbeld.
Er is nooit iets tussen ons gebeurt, en nu nog niet.
Ik heb altijd gezegd, dat ik mijn partner eerder zou vertellen dat ik het niet meer trek en nooit zal vreemdgaan.. maar moet me de laatste tijd toch betrappen op bepaalde fantasien haha.
Ook deze jongen is niet perfect. Zeker niet, maar dat ben ik natuurlijk ook niet.
Over (bijna) alle dingen denken wij hetzelfde. Ook sluit alles in onze levens met elkaar aan. Wat ik met mijn huidige vriend niet heb. Deze jongen staat mij met open armen op te wachten, met allerlei leuke herinneringen aan hem, en de tijd die we samen doorbrengen. En ja, dat blijft echt normaal, samen een filmpje kijken. Hij heeft mij duidelijk laten weten voor mij te willen gaan, en me overal mee naar toe te willen nemen, en dat ik het niet moet pikken om met me eigen te laten sollen. En dat als ik niet gelukkig ben, er niet in te moeten blijven hangen.
Maar heb toch ook hele leuke tijden met mijn huidige vriend meegemaakt, maar de vlinders die ik voel en de enorme passies die we samen delen in onze vrije tijd voelt het voor mij als mijn ware soulmate. Dat wil niet zeggen dat ik dit nooit heb gevoelt voor mijn huidige vriend. Maar in de afgelopen 3 jaar is hij zo veranderd. Wel heeft hij alles voor me over, en staat altijd voor me klaar.. Maar het lijkt alsof ik bij hem een deel mis. Een stukje.. Tja.. Passie, en echte liefde hoort niet zo te voelen.. toch? Ik weet het allemaal niet meer.. Laten we zeggen dat de twijfels er al jaren zijn.. Ook voordat ik de nieuwe jongen leerde kennen, wist ik al dat dit ooit zou gebeuren.. Eenmaal uit elkaar, altijd uit elkaar.
De dingen die ik graag veranderd wil zien, veranderen altijd voor even. En daarna zitten we weer zoals we zaten. Zelf heb ik er al van alles aangedaan om dingen beter te maken, en echt tijd voor elkaar vrij te maken, maar toch voelt het meer als een hele goede vriend.. of broer.. Waar je heel veel van houdt, en totaal niet kwijt wilt, maar de echte relatie tussen man en vrouw is er dan niet.
Pfff.... Wordt er zelf moe van!
Ik sta voor deze moeilijke keuze, en ben al zovaak terug gekrabbeld..
En durf eigenlijk niet meer weg.. uit angst misschien voor het nieuwe en het enge..
Ik bedoel.. Ik weet nu wat ik heb maar nooit meer wat ik krijg.
Wie kan mij een beetje bijstaan, en me advies geven in deze lastige kwestie...
Sorrie voor het ellendig lange verhaal!! Maar moest echt even mijn hart luchten..
Voel me best stom op dit moment.. Dat ik hier niet eens meer een heldere kijk op kan hebben, en langzaam de realiteit verlies lijkt het..
Alvast bedankt!
[ Bericht 0% gewijzigd door Daniel1976 op 25-02-2011 20:51:51 ]
Ik weet het, misschien hebben jullie dit soort verhalen meer gelezen op het forum ik wil alleen de mening van anderen. Of deze nu goed of slecht is zijn. Ik kom er zelf niet meer uit, en mijn twijfels lijken mijn leven over te nemen.
Ik ben nog niet heel oud, maar denk dat dit de moeilijkste keuze van mijn leven gaat zijn.
Maar misschien ook de beste..
Laat ik beginnen te zeggen dat ik voor een moeilijke tweesprong sta.. Als ik de ene weg in sla, heb ik een relatie. Die al 7 jaar duurt tot nog toe. Heel wat meegemaakt samen.. Van zijn drugsproblemen tot slaan aan toe, ook zijn schulden helpen niet mee.
Daar tegenover is hij een hele lieve jongen met een best goed karakter.
De laatste 2 jaar is hij gestopt met alle drugs en ook slaan is niet meer gebeurt.
Nu alles zo achter de rug is, heeft hij nog steeds die schulden waar ik erg mee zit.
Dit zijn alleen zijn keuze´s geweest waardoor hij nu zo in de schulden zit. Ik heb hem wel degelijk gewaarschuwd en vaak deed hij dit soort dingen tegen mijn zin in. Waardoor wij dus nu totaal geen huis kunnen kopen. Dat is best jammer..
Ik denk dat door al die jaren heen, wij meer slechte als goede tijden gekend hebben, maar ach hij is mijn aller eerste vriend. Wij zijn al vanaf de middelbare school samen, en het lijkt alsof het vlammetje langzaam dooft. Van elke dag op de bank hangen en net zolang wachten tot ik iets onderneem. Nooit initiatief tonen voor niets. En ontzettend eigenwijs en lui!
Ok.. Ok.. ik kan er soms ook wat van! haha.. Maar werk dan ook de hele week keihard en studeer momenteel aan de Pabo.
Ik wil ontzettend graag iets van mijn leven maken, en het lijkt en voelt alsof ik alleen maar ouder van deze jongen wordt. Ik ben 22 jaar, en hoor nog wat te maken van mijn leven ipv als een getrouwd stel samen op de bank te zitten. En echt waar.. heb alles proberen te ondernemen om die oude gevoelens terug te krijgen maar ik denk dat daar al teveel voor is stuk gemaakt..
Ook een verschikkelijke schoonmoeder speelt daar een rol in helaas.
Mijn andere weg die ik kan inslaan, heb ik vlinders!! Ontzettende vlinders.. en kan er echt niets aan doen! Ik zou ze liever niet hebben want dat zou de keuze erg gemakkelijk maken.
Ik ken deze jongen 3 jaar, en er is altijd een grote klik geweest tussen ons.
Alsof ik de ware vond, toen ik hem eenmaal leerde kennen toen het een tijdje uit was tussen mij en mijn vriend.
Ik ben van de 7 jaar, 3 keer uit deze relatie gestapt en iedere keer terug gekrabbeld.
Er is nooit iets tussen ons gebeurt, en nu nog niet.
Ik heb altijd gezegd, dat ik mijn partner eerder zou vertellen dat ik het niet meer trek en nooit zal vreemdgaan.. maar moet me de laatste tijd toch betrappen op bepaalde fantasien haha.
Ook deze jongen is niet perfect. Zeker niet, maar dat ben ik natuurlijk ook niet.
Over (bijna) alle dingen denken wij hetzelfde. Ook sluit alles in onze levens met elkaar aan. Wat ik met mijn huidige vriend niet heb. Deze jongen staat mij met open armen op te wachten, met allerlei leuke herinneringen aan hem, en de tijd die we samen doorbrengen. En ja, dat blijft echt normaal, samen een filmpje kijken. Hij heeft mij duidelijk laten weten voor mij te willen gaan, en me overal mee naar toe te willen nemen, en dat ik het niet moet pikken om met me eigen te laten sollen. En dat als ik niet gelukkig ben, er niet in te moeten blijven hangen.
Maar heb toch ook hele leuke tijden met mijn huidige vriend meegemaakt, maar de vlinders die ik voel en de enorme passies die we samen delen in onze vrije tijd voelt het voor mij als mijn ware soulmate. Dat wil niet zeggen dat ik dit nooit heb gevoelt voor mijn huidige vriend. Maar in de afgelopen 3 jaar is hij zo veranderd. Wel heeft hij alles voor me over, en staat altijd voor me klaar.. Maar het lijkt alsof ik bij hem een deel mis. Een stukje.. Tja.. Passie, en echte liefde hoort niet zo te voelen.. toch? Ik weet het allemaal niet meer.. Laten we zeggen dat de twijfels er al jaren zijn.. Ook voordat ik de nieuwe jongen leerde kennen, wist ik al dat dit ooit zou gebeuren.. Eenmaal uit elkaar, altijd uit elkaar.
De dingen die ik graag veranderd wil zien, veranderen altijd voor even. En daarna zitten we weer zoals we zaten. Zelf heb ik er al van alles aangedaan om dingen beter te maken, en echt tijd voor elkaar vrij te maken, maar toch voelt het meer als een hele goede vriend.. of broer.. Waar je heel veel van houdt, en totaal niet kwijt wilt, maar de echte relatie tussen man en vrouw is er dan niet.
Pfff.... Wordt er zelf moe van!
Ik sta voor deze moeilijke keuze, en ben al zovaak terug gekrabbeld..
En durf eigenlijk niet meer weg.. uit angst misschien voor het nieuwe en het enge..
Ik bedoel.. Ik weet nu wat ik heb maar nooit meer wat ik krijg.
Wie kan mij een beetje bijstaan, en me advies geven in deze lastige kwestie...
Sorrie voor het ellendig lange verhaal!! Maar moest echt even mijn hart luchten..
Voel me best stom op dit moment.. Dat ik hier niet eens meer een heldere kijk op kan hebben, en langzaam de realiteit verlies lijkt het..
Alvast bedankt!
[ Bericht 0% gewijzigd door Daniel1976 op 25-02-2011 20:51:51 ]
You sow what you reap....
Ik kijk even langs deze breezah achtig geschreven tekst heen:
Het verstandigste is om hem te verlaten maar je moet naar mijn mening toch doen wat jou het gelukkigst maakt. Als je erg verliefd op hem bent zou je beter bij hem kunnen blijven? En daarnaast, hij heeft je schijnbaar nodig!
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 25-02-2011 20:36:58 ]
Het verstandigste is om hem te verlaten maar je moet naar mijn mening toch doen wat jou het gelukkigst maakt. Als je erg verliefd op hem bent zou je beter bij hem kunnen blijven? En daarnaast, hij heeft je schijnbaar nodig!
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 25-02-2011 20:36:58 ]
Ik denk dat je jezelf al redelijk antwoord hebt gegeven in het verhaal, namelijk eenmaal uit elkaar is altijd uit elkaar, maar dit is niet altijd correct.
Er zullen genoeg koppels zijn die wel na een time out weer verder gaan.
Je geeft zelf aan dit leventje zat te zijn zoals het nu gaat, maar je wilt hem niet kwijt.
De oplossing is best simpel, jij vind jou leven op dit moment niet leuk, verander het.
Je hebt geprobeerd hem te veranderen (wat overigens niet altijd de beste oplossing is), dat werkte niet of heel kort, dan zou ik als ik jou was er uit stappen.
De relatie is zoals jij het omschrijft doelloos.
Je bent 22 en studeert, waarom maak je het jezelf lastig door naar huis te gaan met de gedachte "we gaan weer op de bank hangen".
Ik moet er ook bij zeggen, het stuk verhaal dat je schrijft over de "nieuwe" jongen lijkt veel meer op een toekomst die jij wil op dit moment.
In ieder geval succes
Er zullen genoeg koppels zijn die wel na een time out weer verder gaan.
Je geeft zelf aan dit leventje zat te zijn zoals het nu gaat, maar je wilt hem niet kwijt.
De oplossing is best simpel, jij vind jou leven op dit moment niet leuk, verander het.
Je hebt geprobeerd hem te veranderen (wat overigens niet altijd de beste oplossing is), dat werkte niet of heel kort, dan zou ik als ik jou was er uit stappen.
De relatie is zoals jij het omschrijft doelloos.
Je bent 22 en studeert, waarom maak je het jezelf lastig door naar huis te gaan met de gedachte "we gaan weer op de bank hangen".
Ik moet er ook bij zeggen, het stuk verhaal dat je schrijft over de "nieuwe" jongen lijkt veel meer op een toekomst die jij wil op dit moment.
In ieder geval succes
Op donderdag 1 december 2011 13:57 schreef mootie het volgende:
Het voelt toch vreemd, Bambino niet als ts.
Het voelt toch vreemd, Bambino niet als ts.
Hoe kan je een leuke tijd hebben met iemand die je heeft geslagen, drugsverslaafd is geweest en schulden heeft gehad ???
liefde kan blind zijnquote:Op vrijdag 25 februari 2011 20:40 schreef formerjellybean het volgende:
Hoe kan je een leuke tijd hebben met iemand die je heeft geslagen, drugsverslaafd is geweest en schulden heeft gehad ???
Op donderdag 1 december 2011 13:57 schreef mootie het volgende:
Het voelt toch vreemd, Bambino niet als ts.
Het voelt toch vreemd, Bambino niet als ts.
Je vriendje bakt niks van zijn leven, heeft schulden, heeft je slecht behandeld, jullie doen nauwelijks wat en je 'studeert' Pabo..
Slechter kan het niet gaan bij je 'nieuwe' vriendje.
Slechter kan het niet gaan bij je 'nieuwe' vriendje.
Op je 22e al vastzitten aan een partner die je geslagen heeft, (diep) in de schulden zit en een verslavingsverleden/probleem heeft lijkt mij no way to live. Ik raad je dan ook van harte aan deze jongen te dumpen en nu je nog jong en (hopelijk voor jou) mooi bent iets van je leven te maken. Genoeg vissen in de zee enzo.quote:
Hallo iedereen,
Ik weet het, misschien hebben jullie dit soort verhalen meer gelezen op het forum ik wil alleen de mening van anderen. Of deze nu goed of slecht is zijn. Ik kom er zelf niet meer uit, en mijn twijfels lijken mijn leven over te nemen.
Ik ben nog niet heel oud, maar denk dat dit de moeilijkste keuze van mijn leven gaat zijn.
Maar misschien ook de beste..
Laat ik beginnen te zeggen dat ik voor een moeilijke tweesprong sta.. Als ik de ene weg in sla, heb ik een relatie. Die al 7 jaar duurt tot nog toe. Heel wat meegemaakt samen.. Van zijn drugsproblemen tot slaan aan toe, ook zijn schulden helpen niet mee.
Daar tegenover is hij een hele lieve jongen met een best goed karakter.
De laatste 2 jaar is hij gestopt met alle drugs en ook slaan is niet meer gebeurt.
Nu alles zo achter de rug is, heeft hij nog steeds die schulden waar ik erg mee zit.
Dit zijn alleen zijn keuze´s geweest waardoor hij nu zo in de schulden zit. Ik heb hem wel degelijk gewaarschuwd en vaak deed hij dit soort dingen tegen mijn zin in. Waardoor wij dus nu totaal geen huis kunnen kopen. Dat is best jammer..
Ik denk dat door al die jaren heen, wij meer slechte als goede tijden gekend hebben, maar ach hij is mijn aller eerste vriend. Wij zijn al vanaf de middelbare school samen, en het lijkt alsof het vlammetje langzaam dooft. Van elke dag op de bank hangen en net zolang wachten tot ik iets onderneem. Nooit initiatief tonen voor niets. En ontzettend eigenwijs en lui!
Ok.. Ok.. ik kan er soms ook wat van! haha.. Maar werk dan ook de hele week keihard en studeer momenteel aan de Pabo.
Ik wil ontzettend graag iets van mijn leven maken, en het lijkt en voelt alsof ik alleen maar ouder van deze jongen wordt. Ik ben 22 jaar, en hoor nog wat te maken van mijn leven ipv als een getrouwd stel samen op de bank te zitten. En echt waar.. heb alles proberen te ondernemen om die oude gevoelens terug te krijgen maar ik denk dat daar al teveel voor is stuk gemaakt..
Ook een verschikkelijke schoonmoeder speelt daar een rol in helaas.
Mijn andere weg die ik kan inslaan, heb ik vlinders!! Ontzettende vlinders.. en kan er echt niets aan doen! Ik zou ze liever niet hebben want dat zou de keuze erg gemakkelijk maken.
Ik ken deze jongen 3 jaar, en er is altijd een grote klik geweest tussen ons.
Alsof ik de ware vond, toen ik hem eenmaal leerde kennen toen het een tijdje uit was tussen mij en mijn vriend.
Ik ben van de 7 jaar, 3 keer uit deze relatie gestapt en iedere keer terug gekrabbeld.
Er is nooit iets tussen ons gebeurt, en nu nog niet.
Ik heb altijd gezegd, dat ik mijn partner eerder zou vertellen dat ik het niet meer trek en nooit zal vreemdgaan.. maar moet me de laatste tijd toch betrappen op bepaalde fantasien haha.
Ook deze jongen is niet perfect. Zeker niet, maar dat ben ik natuurlijk ook niet.
Over (bijna) alle dingen denken wij hetzelfde. Ook sluit alles in onze levens met elkaar aan. Wat ik met mijn huidige vriend niet heb. Deze jongen staat mij met open armen op te wachten, met allerlei leuke herinneringen aan hem, en de tijd die we samen doorbrengen. En ja, dat blijft echt normaal, samen een filmpje kijken. Hij heeft mij duidelijk laten weten voor mij te willen gaan, en me overal mee naar toe te willen nemen, en dat ik het niet moet pikken om met me eigen te laten sollen. En dat als ik niet gelukkig ben, er niet in te moeten blijven hangen.
Maar heb toch ook hele leuke tijden met mijn huidige vriend meegemaakt, maar de vlinders die ik voel en de enorme passies die we samen delen in onze vrije tijd voelt het voor mij als mijn ware soulmate. Dat wil niet zeggen dat ik dit nooit heb gevoelt voor mijn huidige vriend. Maar in de afgelopen 3 jaar is hij zo veranderd. Wel heeft hij alles voor me over, en staat altijd voor me klaar.. Maar het lijkt alsof ik bij hem een deel mis. Een stukje.. Tja.. Passie, en echte liefde hoort niet zo te voelen.. toch? Ik weet het allemaal niet meer.. Laten we zeggen dat de twijfels er al jaren zijn.. Ook voordat ik de nieuwe jongen leerde kennen, wist ik al dat dit ooit zou gebeuren.. Eenmaal uit elkaar, altijd uit elkaar.
De dingen die ik graag veranderd wil zien, veranderen altijd voor even. En daarna zitten we weer zoals we zaten. Zelf heb ik er al van alles aangedaan om dingen beter te maken, en echt tijd voor elkaar vrij te maken, maar toch voelt het meer als een hele goede vriend.. of broer.. Waar je heel veel van houdt, en totaal niet kwijt wilt, maar de echte relatie tussen man en vrouw is er dan niet.
Pfff.... Wordt er zelf moe van!
Ik sta voor deze moeilijke keuze, en ben al zovaak terug gekrabbeld..
En durf eigenlijk niet meer weg.. uit angst misschien voor het nieuwe en het enge..
Ik bedoel.. Ik weet nu wat ik heb maar nooit meer wat ik krijg.
Wie kan mij een beetje bijstaan, en me advies geven in deze lastige kwestie...
Sorrie voor het ellendig lange verhaal!! Maar moest echt even mijn hart luchten..
Voel me best stom op dit moment.. Dat ik hier niet eens meer een heldere kijk op kan hebben, en langzaam de realiteit verlies lijkt het..
Alvast bedankt!
Je suis Charlie Sheen
..alsmede een gigantische hoeveelheid plastic troep maar dit is een ander verhaal. 
Je suis Charlie Sheen
Dit dusquote:Op vrijdag 25 februari 2011 20:46 schreef NotYou het volgende:
[..]
Op je 22e al vastzitten aan een partner die je geslagen heeft, (diep) in de schulden zit en een verslavingsverleden/probleem heeft lijkt mij no way to live. Ik raad je dan ook van harte aan deze jongen te dumpen en nu je nog jong en (hopelijk voor jou) mooi bent iets van je leven te maken. Genoeg vissen in de zee enzo.
Als je vecht kan je verliezen, als je niet vecht heb je al verloren...
Zo! Dat gaat vlot..
Haha, het was niet mijn bedoeling om het volledig bold te maken.
Foutje
Maar het klopt inderdaad dat ik soms het gevoel heb dat dit gewoon niet werkt.
En nog even voor de duidelijkheid, ik heb hem altijd naar zijn mening gevraagd en heb hem ook altijd gezegd dat hij vooral zichzelf moest blijven alleen dan zonder alle narigheid.
Hij verteld constant dat hij van me houdt en bij me wilt zijn en niets liever wilt dan een nieuwe start voor ons.
Maar dat zegt hij nu al 5 jaar, en ik heb het gevoel dat mijn energie op is om ervoor te vechten.. En ik wil ook niet direct een andere relatie in. Ook die andere jongen weet dat, en dringt zich verder niet aan.
Maar ik denk dat onze karakters veel beter bij elkaar passen.
Het blijft gewoon moeilijk.
7 jaar is niet niks inclusief 4 jaar samenwonen, en iedere keer zijn baan verliezen en alles op mij neer komt, met mijn eenvoudige salaris.
Dat is toch moeilijk. Maar je doet het omdat je van elkaar houdt. Maar ik denk dat de koek ooit op is.
Want ik wil wel dolgraag verliefd op hem zijn, maar het is meer een houden van, en als hij dan ook nog is best saai blijkt te zijn valt het allemaal niet mee.
Haha, het was niet mijn bedoeling om het volledig bold te maken.
Foutje
Maar het klopt inderdaad dat ik soms het gevoel heb dat dit gewoon niet werkt.
En nog even voor de duidelijkheid, ik heb hem altijd naar zijn mening gevraagd en heb hem ook altijd gezegd dat hij vooral zichzelf moest blijven alleen dan zonder alle narigheid.
Hij verteld constant dat hij van me houdt en bij me wilt zijn en niets liever wilt dan een nieuwe start voor ons.
Maar dat zegt hij nu al 5 jaar, en ik heb het gevoel dat mijn energie op is om ervoor te vechten.. En ik wil ook niet direct een andere relatie in. Ook die andere jongen weet dat, en dringt zich verder niet aan.
Maar ik denk dat onze karakters veel beter bij elkaar passen.
Het blijft gewoon moeilijk.
7 jaar is niet niks inclusief 4 jaar samenwonen, en iedere keer zijn baan verliezen en alles op mij neer komt, met mijn eenvoudige salaris.
Dat is toch moeilijk. Maar je doet het omdat je van elkaar houdt. Maar ik denk dat de koek ooit op is.
Want ik wil wel dolgraag verliefd op hem zijn, maar het is meer een houden van, en als hij dan ook nog is best saai blijkt te zijn valt het allemaal niet mee.
You sow what you reap....
Als dit de enige redenen zijn die je echt kan verzinnen vraag ik me af wat je in godsnaam nog doet bij die waardeloze zak hooi die je nu je vriend noemt. Heel veel slechter kan je het niet treffen, dus waar ben je eigenlijk bang voor?quote:
En durf eigenlijk niet meer weg.. uit angst misschien voor het nieuwe en het enge..
Ik bedoel.. Ik weet nu wat ik heb maar nooit meer wat ik krijg.
[/b]
Trouwens, als je je door bovenstaande redenen tegen laat houden wordt heel je leven sowieso een aaneenschakeling van treurige ellende. Alle nieuwe dingen zijn moeilijk of eng, en je zult altijd dingen achter moeten laten. That's life.
"Ill fares the land, to hastening ills a prey;
Where wealth accumulates, and men decay"
- Oliver Goldsmith, The Deserted Village
Where wealth accumulates, and men decay"
- Oliver Goldsmith, The Deserted Village
Run for your life.
En niet voor die ander, gewoon voor jezelf. Zoals je zelf zegt: je bent 22 en keihard bezig iets van je leven te maken. Trap dat blok van je been.
1) scheid financiėle zaken zoveel mogelijk van tevoren
2) regel woonruimte
3) dikke doei
4) kijk na 1,5 jaar of die ander nog steeds zo leuk lijkt
En niet voor die ander, gewoon voor jezelf. Zoals je zelf zegt: je bent 22 en keihard bezig iets van je leven te maken. Trap dat blok van je been.
1) scheid financiėle zaken zoveel mogelijk van tevoren
2) regel woonruimte
3) dikke doei
4) kijk na 1,5 jaar of die ander nog steeds zo leuk lijkt
If you have a problem, if no-one else can help, and if you can find them, maybe you can hire the A-Team
ik heb dat even voor je opgelost.quote:Op vrijdag 25 februari 2011 20:50 schreef Honey-Lips het volgende:
Zo! Dat gaat vlot..
Haha, het was niet mijn bedoeling om het volledig bold te maken.
Foutje
Klopt het als ik denk dat jouw vriend je een beetje als vanzelfsprekend ziet? zoals het meubilair ofzo. Zo van het is er dus ik hoef toch geen moeite meer voor haar te doen?quote:Maar het klopt inderdaad dat ik soms het gevoel heb dat dit gewoon niet werkt.
En nog even voor de duidelijkheid, ik heb hem altijd naar zijn mening gevraagd en heb hem ook altijd gezegd dat hij vooral zichzelf moest blijven alleen dan zonder alle narigheid.
Hij verteld constant dat hij van me houdt en bij me wilt zijn en niets liever wilt dan een nieuwe start voor ons.
Maar dat zegt hij nu al 5 jaar, en ik heb het gevoel dat mijn energie op is om ervoor te vechten.. En ik wil ook niet direct een andere relatie in. Ook die andere jongen weet dat, en dringt zich verder niet aan.
Maar ik denk dat onze karakters veel beter bij elkaar passen.
Het blijft gewoon moeilijk.
7 jaar is niet niks inclusief 4 jaar samenwonen, en iedere keer zijn baan verliezen en alles op mij neer komt, met mijn eenvoudige salaris.
Text message break up, meer is hij niet waardquote:
Zo! Dat gaat vlot..
Haha, het was niet mijn bedoeling om het volledig bold te maken.
Foutje
Maar het klopt inderdaad dat ik soms het gevoel heb dat dit gewoon niet werkt.
En nog even voor de duidelijkheid, ik heb hem altijd naar zijn mening gevraagd en heb hem ook altijd gezegd dat hij vooral zichzelf moest blijven alleen dan zonder alle narigheid.
Hij verteld constant dat hij van me houdt en bij me wilt zijn en niets liever wilt dan een nieuwe start voor ons.
Maar dat zegt hij nu al 5 jaar, en ik heb het gevoel dat mijn energie op is om ervoor te vechten.. En ik wil ook niet direct een andere relatie in. Ook die andere jongen weet dat, en dringt zich verder niet aan.
Maar ik denk dat onze karakters veel beter bij elkaar passen.
Het blijft gewoon moeilijk.
7 jaar is niet niks inclusief 4 jaar samenwonen, en iedere keer zijn baan verliezen en alles op mij neer komt, met mijn eenvoudige salaris.
Dat is toch moeilijk. Maar je doet het omdat je van elkaar houdt. Maar ik denk dat de koek ooit op is.
Want ik wil wel dolgraag verliefd op hem zijn, maar het is meer een houden van, en als hij dan ook nog is best saai blijkt te zijn valt het allemaal niet mee.
Als je vecht kan je verliezen, als je niet vecht heb je al verloren...
Thanx!quote:
[..]
ik heb dat even voor je opgelost.
[..]
Klopt het als ik denk dat jouw vriend je een beetje als vanzelfsprekend ziet? zoals het meubilair ofzo. Zo van het is er dus ik hoef toch geen moeite meer voor haar te doen?
Inderdaad.
Het zit maar te zitten, en tv te kijken.
Ik ben zelf een jonge aantrekkelijke meid, die verder niet alleen zou komen te zitten.
Maar ik wil iedereen kansen geven, maar ondanks dat hij nu wel hard werkt, en zijn best een beetje doet met het stoppen van drugs en lief voor me wil zijn, voel ik er niets meer voor.
De ene keer wel, andere keer niet.
Iedereen om mij heen vind mijn vriend wel veranderd en dat is hij ook.
Alleen qua karakter lijken wij zo anders te zijn..
En vind ik hem anders leuk zeg maar.
Zijn persoonlijkheid is altijd leuk, vriendelijk en aardig geweest.
Maar zijn karakter is soms hatelijk, overdreven kinderachtig en ontzettend eigenwijs.
En wil echt niet overkomen als een meid die altijd ontevreden is hoor!
Ben met kleine dingetjes ook gelukkig..
En ik ben ook niet perfect, en kan soms ook het bloed onder iemands zijn nagels vandaan halen haha.
Er is iets gebeurt toen we 5,5 jaar gingen met elkaar, we kregen ruzie om mijn eigen geld, waar hij drugs van wilde kopen en hij pakte me de hele tijd beet, en wil van hem wegkomen rende van de trap met mijn hakken en gleed uit en viel vol met mijn hoofd tegen een trede en de deur.
Ik lag daar op de grond en voelde me heel eng. In plaats dat hij vroeg hoe het was, pakte hij eerst het geld uit mijn zak
You sow what you reap....
Dat karakter kun je omzeilen. Niet meer in discussie gaan maar eisen stellen. Baan houden, kappen (compleet) met drugs en laat hem eens per maand iets leuks voor je regelen. En hou rekening met dat er gewoon teveel gebeurd kan zijn om nog verder te kunnen.quote:
[..]
Thanx!
Inderdaad.
Het zit maar te zitten, en tv te kijken.
Ik ben zelf een jonge aantrekkelijke meid, die verder niet alleen zou komen te zitten.
Maar ik wil iedereen kansen geven, maar ondanks dat hij nu wel hard werkt, en zijn best een beetje doet met het stoppen van drugs en lief voor me wil zijn, voel ik er niets meer voor.
De ene keer wel, andere keer niet.
Iedereen om mij heen vind mijn vriend wel veranderd en dat is hij ook.
Alleen qua karakter lijken wij zo anders te zijn..
En vind ik hem anders leuk zeg maar.
Zijn persoonlijkheid is altijd leuk, vriendelijk en aardig geweest.
Maar zijn karakter is soms hatelijk, overdreven kinderachtig en ontzettend eigenwijs.
Lekkerquote:En wil echt niet overkomen als een meid die altijd ontevreden is hoor!
Ben met kleine dingetjes ook gelukkig..
En ik ben ook niet perfect, en kan soms ook het bloed onder iemands zijn nagels vandaan halen haha.
Er is iets gebeurt toen we 5,5 jaar gingen met elkaar, we kregen ruzie om mijn eigen geld, waar hij drugs van wilde kopen en hij pakte me de hele tijd beet, en wil van hem wegkomen rende van de trap met mijn hakken en gleed uit en viel vol met mijn hoofd tegen een trede en de deur.
Ik lag daar op de grond en voelde me heel eng. In plaats dat hij vroeg hoe het was, pakte hij eerst het geld uit mijn zak
Waarom ben je toen niet gillend weggerend en gebleven? Je bent 22, het is helemaal niet gek om dan bijvoorbeeld terug te gaan naar je ouders bijvoorbeeld totdat je weer iets voor jezelf vindt.
If you have a problem, if no-one else can help, and if you can find them, maybe you can hire the A-Team
Ja op jouw leeftijd moet je die problemen nog helemaal niet willen hebben.
Ik zou zeggen dat je het uit moet maken en het uit moet houden deze keer.
Daar kun je zelf alleen maar beter van worden en voor hem is het misschien ook wel goed.
Als hij zich weer eens voor een (andere) meid uit moet sloven, komt ie ook weer eens tot leven.
Ik zou zeggen dat je het uit moet maken en het uit moet houden deze keer.
Daar kun je zelf alleen maar beter van worden en voor hem is het misschien ook wel goed.
Als hij zich weer eens voor een (andere) meid uit moet sloven, komt ie ook weer eens tot leven.
Je wil niet verder met zo'n sukkel, stel je voor dat je bij hem blijft, wat leverd dat jou dan op?
Jij kunt vast meer uit je leven halen dan alleen maar hem pleasen en op hem passen en hem rechtzetten alsof je zijn moeder bent.
Wat heb je te verliezen? Of blijf je bij hem uit medellijden?
Doe wat leuks met je leven en spring niet direct in een andere relatie met allerlei strings attached.
REN REN! Of gooi hem de deur uit
Jij kunt vast meer uit je leven halen dan alleen maar hem pleasen en op hem passen en hem rechtzetten alsof je zijn moeder bent.
Wat heb je te verliezen? Of blijf je bij hem uit medellijden?
Doe wat leuks met je leven en spring niet direct in een andere relatie met allerlei strings attached.
REN REN! Of gooi hem de deur uit
Als je vecht kan je verliezen, als je niet vecht heb je al verloren...
|
|
