abonnement Unibet Coolblue Bitvavo
pi_92291989
Ik ben gisteren eindelijk naar de psychiater gegaan en heb daarbij ook genoemd dat op het moment dat ik in een psychose zit dat ik dan suicidaal ben. Ik wil m'n ouders niets vertellen, maar het psychiater wil dat nu wel heel graag van mij. (al dwingen ze mij niet)
Erg vervelend vind ik dat.

De psychiater zit me nu continu te vragen wat ik nou wil, eigenlijk heb ik geen idee. Ik ben een beetje een gevaar voor mezelf, maar ik weet niet wat ik wil. Ik heb geen zin in het gezeik met m'n ouders, maar om nou over 3 weken weer op het spoor te gaan zitten, daar heb ik ook geen zin in.

Voor mij is het nu wel een bevestiging dat er echt iets aan de hand is. Ze zagen bevoorbeeld dat ik enorm trilde en ik bleek een beetje mezelf te wiegen (Ja, weet niet hoe ik het anders moet noemen.) En m'n stem ook. Ik schrok me wild, want ik had het zelf totaal niet door, maar zag het daarna ook. Wel een bevestiging voor mezelf dat er echt iets aan de hand is.

Heeft iemand ervaring met psychotische aandoeningen en wat er eigenlijk mee/aan te doen valt? Want medicijnen werden eigenlijk al meteen genoemd, maar vervolgens dor het daadwerkelijke psychiater niet meer, die wilde me geen medicijnen voorschrijven voordat m'n ouders er vanaf weten. Dus ik heb ook een beetje het gevoel dat ik word gechanterd, of ik vertel het m'n ouders, of ik krijg geen medicijnen.
Als god bestaat, is hij een enorme sadist!
Ben jij ook een Atheïst, plaats dan ook deze signature in je profiel!
pi_92292069
Hoe oud ben je dan?
pi_92292190
quote:
1s.gif Op donderdag 3 februari 2011 20:41 schreef HSG-BOMBER het volgende:
Hoe oud ben je dan?
16
Als god bestaat, is hij een enorme sadist!
Ben jij ook een Atheïst, plaats dan ook deze signature in je profiel!
pi_92292260
quote:
1s.gif Op donderdag 3 februari 2011 20:43 schreef Rodrigo_Borgia het volgende:

[..]

16
Dan is het wel logisch. Sowieso lijkt het me in dit geval juist bijzonder nuttig je ouders te informeren over je geestelijke toestand. Zijn er bepaalde dingen die je niet wil vertellen of zo? Want ik kan me niet voorstellen dat je zomaar gezeik krijgt.
pi_92292264
Mijn moeder heeft een psychose gehad en dat was redelijk heftig. Hoe ben je er zelf over heb je wel idee dat je hulp nodig hebt .
En over het medicijnen kan ik voorstellen dat ze een beetje huiverig zijn omdat je toch al aangeeft suicidaal te zijn. Waarschijnlijk is dan het plan dat je ouders de medicijnen monitoren.
Kan me voorstellen dat je het moeilijk vind maar ik denk toch dat het beste is je ouders te inlichten , hoe moeilijk het vind.
  donderdag 3 februari 2011 @ 20:46:07 #6
36815 Silenus
Frikandel of kroket?
pi_92292311
Je ouders gaan niet op je zeiken joh, die houden van je en willen alleen dat je gezond en gelukkig bent. Vertel het nou gewoon. :)
Gourmetten of steengrillen?
pi_92292510
Is niet bepaald makkelijk, mijn ouders hebben zwaar iets tegen psychiaters. En ze hebben al een boel gezeik met mij gehad. Ik ben jarenlang onverklaarbaar ziek geweest, dat is inmiddels verklaard en ben daardoor al eerder in het psychiater beland, maar dit alles toen verzwegen. Ik heb veel ruzie met ze en er al meerdere malen over gedacht en overwogen vervroegt het huis uit te gaan.
Ik denk niet dat ze dit accepteren.
Als god bestaat, is hij een enorme sadist!
Ben jij ook een Atheïst, plaats dan ook deze signature in je profiel!
pi_92292580
quote:
1s.gif Op donderdag 3 februari 2011 20:43 schreef Rodrigo_Borgia het volgende:

[..]

16
Je kan het het beste wel aan je ouders vertellen, dan kunnen ze met je meewerken en weten zij ook hoe ze moeten reageren als er iets is. In plaats van dat ze je gaan tegenwerken uit onbegrip.

Als je toch besluit het niet te vertellen, moet je dat tegen je psychiater vertellen en dan kan die je ook gewoon helpen zonder je ouders daarbij te betrekken.
  donderdag 3 februari 2011 @ 20:52:41 #9
36815 Silenus
Frikandel of kroket?
pi_92292697
quote:
1s.gif Op donderdag 3 februari 2011 20:49 schreef Rodrigo_Borgia het volgende:
Is niet bepaald makkelijk, mijn ouders hebben zwaar iets tegen psychiaters. En ze hebben al een boel gezeik met mij gehad. Ik ben jarenlang onverklaarbaar ziek geweest, dat is inmiddels verklaard en ben daardoor al eerder in het psychiater beland, maar dit alles toen verzwegen. Ik heb veel ruzie met ze en er al meerdere malen over gedacht en overwogen vervroegt het huis uit te gaan.
Ik denk niet dat ze dit accepteren.
Het laatste wat ze willen is dat hun zoon in tienduizend bloederige stukjes op het spoor ligt. Je moet gewoon weer beter worden, dan word je ook weer een leuker ventje. Voor jezelf, voor je ouders en voor de hele wereld.

Kortom, ze gooien je echt niet uit huis. En anders moet je het hele verhaal over je ouders aan je psych vertellen.
Gourmetten of steengrillen?
  donderdag 3 februari 2011 @ 21:26:24 #10
68576 eleusis
fokked op kidz
pi_92294640
quote:
1s.gif Op donderdag 3 februari 2011 20:40 schreef Rodrigo_Borgia het volgende:
Heeft iemand ervaring met psychotische aandoeningen en wat er eigenlijk mee/aan te doen valt?
Dat is moeilijk te zeggen en is het domein van de psychiater. Er zijn mensen die door tijdelijke factoren zoals stress een manische of psychotische episode krijgen die goed behandelbaar is met pillen, rust en praten. Waarna ze weer helemaal normaal zijn, sommigen zullen op stress moeten blijven letten maar voor velen is het één keer. Maar er zijn ook mensen die vrijwel altijd psychotisch zijn, en die langdurig en met zware medicatie behandeld moeten worden om dat te dempen. Tot welke groep jij behoort kunnen wij niet voorspellen, al vind ik dat je redelijk scherp en helder je verhaal overbrengt, 't kan een stuk slechter.
quote:
Want medicijnen werden eigenlijk al meteen genoemd, maar vervolgens dor het daadwerkelijke psychiater niet meer, die wilde me geen medicijnen voorschrijven voordat m'n ouders er vanaf weten. Dus ik heb ook een beetje het gevoel dat ik word gechanterd, of ik vertel het m'n ouders, of ik krijg geen medicijnen.
Op het eerste gezicht raar. Wat ik denk, is dat een hulpverlener er enigszins druk op zal zetten om open communicatie te creëren tussen jou en je ouders. Een verstoorde relatie waarin je dit soort belangrijke dingen verzwijgt, kan een enorme stressfactor zijn voor een jongere. Dat kan zeker de druppel zijn die de emmer doet overlopen, dus zoiets wil hij misschien wegnemen. Maar het kan ook andersom zijn: misschien levert vertellen wel meer stress op. Als je het echt geheim wil houden, kan dat natuurlijk wel. Voel je je gechanteerd dan is zo'n gevoel iets dat je eigenlijk daar gewoon op tafel moet leggen. Dan kan er over gediscussieerd worden.

Je neemt goede stappen iig, succes.
Ik in een aantal worden omschreven: Ondernemend | Moedig | Stout | Lief | Positief | Intuïtief | Communicatief | Humor | Creatief | Spontaan | Open | Sociaal | Vrolijk | Organisator | Pro-actief | Meedenkend | Levensgenieter | Spiritueel
pi_92296012
Tja, zolang je thuis niet jouw situatie wilt/durft te vertellen, zal de stres blijven en wordt het misschien erger. Zou je het niet fijn vinden om even een time-out te nemen (bij bijvoorbeeld een crisisopvang of open opname)? Ik ken jouw situatie niet en ik weet ook niet wat de mogelijkheden zijn, maar je zou het met je psychiater over kunnen hebben.

succes ermee :*
signatuurloos
pi_92296266
Je hebt recht op een medische behandeling, hoe zit het met je zorgverzekering, wat weet je zelf van hoe je verzekerd bent?

Voorzover ik weet is bij jongeren onder de 16 toestemming van de ouders nodig voor behandeling, vanaf 16 alleen van de patient. Je arts heeft een beroepsgeheim, hij mag je ouders niets vertellen over jouw problemen tenzij jij toestemming geeft.

Je wil hier niet zijn, heb je erover nagedacht waar je wel wil zijn? Misschien is het mogelijk om in een woongemeenschap te gaan wonen, dit zou je met je psychiater kunnen bespreken. Al is het maar tijdelijk dan kun je misschien zo veranderen dat je het leven weer leuker gaat vinden en ook meteen beter voorbereid bent op zelfstandig (of op kamers) te gaan wonen, er komt nogal wat bij kijken (schoonmaken, wassen, boodschappen doen, koken, rekeningen betalen enz).
pi_92303837
Gebruik je drugs of iets dergelijks? Je weet maar nooit.

Verder lijkt het mij met 16 jaar sowieso wel handig dat je ouders ervan weten. Voor hetzelfde geld draai je een keer door (no offence) en weten zij niet wat er met je aan de hand is. Dan is het handiger dat ze de oorzaak kennen (psychose) en weten dat het menens is.
pi_92305712
Nog even twee dingen toevoegen nu, 1 ik gebruik geen drugs en 2 ik heb de klachte in lichtere maten welliswaar al sinds ik een jaar of 6 ben...
Als god bestaat, is hij een enorme sadist!
Ben jij ook een Atheïst, plaats dan ook deze signature in je profiel!
pi_92305869
quote:
1s.gif Op vrijdag 4 februari 2011 00:37 schreef Rodrigo_Borgia het volgende:
Nog even twee dingen toevoegen nu, 1 ik gebruik geen drugs en 2 ik heb de klachte in lichtere maten welliswaar al sinds ik een jaar of 6 ben...
Weten je ouders wel van die lichtere klachten dan, sinds je 6e levensjaar?
  vrijdag 4 februari 2011 @ 08:33:32 #16
19440 Maanvis
Centuries in a lifetime
pi_92310216
Medicijnen voor psychische stoornissen zijn vaak erg verslavend en soms ook erg ongezond, dus vandaar dat ze die niet liggelijk voorschrijven.
Trots lid van het 👿 Duivelse Viertal 👿
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
pi_92310735
Als je denkt het niet alleen te kunnen is het wellicht handig om die psychiater te laten mee komen en/of iemand te sturen om het allemaal uit te leggen aan je ouders. Ik kan me ook best voorstellen dat je het allemaal neit zou goed kunt uitdrukken en/of het misschien wat zwaarder overkomt van een volwassene.

Welke culturele achtergrond hebben je ouders?
pi_92371164
Mijn ouders weten dat ik heel angstig was toen ik een jaarof 6 was, maar hebben dat nooit echt serieus genomen. Alle stress factoren hebben er wel voor gezorgd dat ik niet veel daarna een blackout heb in m'n gheugen. Ik kan me vrijwel niets herrineren van 7 jaar tot 10 jaar. Mijn herrineringen uit de peuter tijd zijn een stuk sterker.
Mijn moeder komt uit een katholiek huishouden en mijn vader uit een protestants gezin. Het geloof doet ze niets meer, dat hebben ze achter zich gelaten. Ik ben homo, dat hebben mijn ouders met een beetje moeite kunnen accepteren, het was voor mijn moeder veel makkelijker dan voor mijn vader.
Mijn ouders kunnen er verder totaal niet mee om gaan. Ik kan geen normale vrienden meer mee naar huis nemen, omdat ze dan dingen gaan denken. En elke keer als ze niet weten waar ik ben denken ze ook dat ik dingen aan het doen ben.
Mijn vader is een enorme bankhanger en mijn moeder is altijd wel ergens mee bezig en heeft eigenlijk nooit de tijd voor mij, omdat ze dan wel weer bezig is met een computerspelletje.

Frustrerend als het is, wil m'n psycholoog dat ik m'n ouders vertel dat er wat aan de hand is en dat ik naar hem toe ga. En dat er een vragenlijst word ingevuld. Dat is mijn opdracht, voor komende woensdag, maar daar heb ik niet echt zin in.
Als god bestaat, is hij een enorme sadist!
Ben jij ook een Atheïst, plaats dan ook deze signature in je profiel!
  zaterdag 5 februari 2011 @ 16:44:58 #19
68576 eleusis
fokked op kidz
pi_92374399
En toch is het volgens mij wel een goed idee...

Het klinkt niet alsof je thuis veel support krijgt, dan vind ik ook niet dat je hun het naar de zin hoeft te maken voor de lieve vrede. Je moet je eigen weg gaan. Waarschijnlijk ga je die al langer. Maar je hebt nu het voordeel, mocht er een conflict ontstaan, dat je wel direct hulp hebt.
Ik in een aantal worden omschreven: Ondernemend | Moedig | Stout | Lief | Positief | Intuïtief | Communicatief | Humor | Creatief | Spontaan | Open | Sociaal | Vrolijk | Organisator | Pro-actief | Meedenkend | Levensgenieter | Spiritueel
abonnement Unibet Coolblue Bitvavo
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')