Onbewust flirten

Ik flirt heel veel. Soms bewust maar toch 80% van de tijd onbewust. Op zich niet zo'n grote ramp, het hoeft van mij ook niet volledig te verdwijnen maar het begint op mijn werk de spuigaten uit te lopen.

Het is algemeen bekend dat ik geen relatie heb en ik werk in een mannenwereld (transportplanner). Onderhand krijg ik bijna elke dag chocola toegestopt van iemand, iedere dag wordt bevestigd dat ik mooi ben, om de paar weken wel iemand die me toevoegt op facebook om vervolgens berichtjes te sturen, mensen die mijn nummer vragen, mannelijke collega's van andere vestigingen en bedrijven die 'zomaar' langskomen, bloemen gekregen etc. Niet om op te scheppen (ik zie het niet als een prestatie of zo ) maar om aan te geven dat het in mijn geval wel redelijk extreem is. Ik neem zelf nooit het initiatief tot flirten maar blijkbaar straal ik wel sterk uit dat ik beschikbaar ben. En op mijn werk ben ik nu net niet beschikbaar want mijn dramatisch liefdesleven dient niet geëxtrapoleerd te worden naar het werk.

Voor mij was het simpel, dacht ik. Ik ben redelijk sociaal, kan met iedereen een praatje maken en ik maak daarin geen onderscheid tussen mannen en vrouwen. Ik lach ook veel, als ik iemand goeiedag zeg dan lach ik daarbij. Ik lach ook al snel om grapjes want er is nu eenmaal veel dat op mijn lachspieren werkt. Ik ben op mijn werk ook altijd vrolijk want ik heb het daar enorm naar mijn zin. Ik maak echter zelden flirterige opmerkingen. Maar toch ligt dit natuurlijk grotendeels aan mij, want er zijn nog wel wat vrouwen maar die krijgen allemaal geen chocola enzo . Het probleem is dus dat ik de grens tussen goedlachs/vriendelijk en flirten niet meer herken. Ook als anderen met mij flirten overigens, ik vat dat soort dingen al heel snel op als een grapje.

Ik wéét dat die mensen niet verliefd op mij zijn, dus nogmaals: het is niet bedoeld als opschepperij. Uit ervaring weet ik dat mannen met mij willen neuken en geen relatie, ik ben ook zeker niet buitengewoon aantrekkelijk. Misschien leuke meid om te zien, meer niet. Ik kan wel wat hulp gebruiken bij het leren herkennen van de grens tussen vriendelijkheid en flirtgedrag. Iemand een idee waar te beginnen?

quote:

Op donderdag 6 januari 2011 13:44 schreef Lienekien het volgende:
Is het nou eigenlijk wel een probleem?

Ik vind van wel. Ik ben nu 27. Ik wil hier volwassen mee om kunnen gaan. Bovendien, het leidt tot ongewenste aandacht, het is ook niet echt leuk om bekend te staan als het meisje waarmee iedereen wel de koffer in wil. Zulke types staan bij promoties bekend als degenen die zich omhoog neuken bijvoorbeeld. En op deze manier zal ik nooit een partner vinden met oprechte interesse in mij. Aangezien het op mijn werk het ergste is, wil ik daar beginnen.

Mijn mannelijke collega's kunnen er gelukkig wel om lachen. Mijn baas zei laatst nog dat ik niets moest veranderen aan mijn persoonlijkheid, maar dan nog.. dit kan natuurlijk wel tot problemen leiden en die wil ik voor zijn.

quote:

Op donderdag 6 januari 2011 13:45 schreef maickeltje het volgende:

[..]

precies. je ziet het zelf niet als een probleem maar als iets leuks zo lijkt het

Ik geniet van de aandacht, inderdaad. Maar het probleem zit 'm dus erin dat mensen geen oprechte interesse hebben.

quote:

Op donderdag 6 januari 2011 13:48 schreef Molurus het volgende:
Opschepper! Volgens mij ben jij stiekum toch zo iemand die een kick krijgt uit zo veel mogelijk contacts op facebook.

helemaal niet. Ik vind het 2 dagen leuk en aardig als iemand me berichten stuurt (ik reageer er beleefd op) en daarna weet ik alweer genoeg en taai ik af.

quote:

Op donderdag 6 januari 2011 13:48 schreef jpg97 het volgende:
Als je zelf de scheidingslijn tussen flirten en meer niet kan aangeven voor jezelf dan zou ik helemaal stoppen met flirten als ik jou was.

Ja, maar dat is dus het probleem. Ik weet niet wanneer een ander mijn gedrag als flirterig opvat. In mijn optiek ben ik vooral goedlachs, vrolijk, behulpzaam en vriendelijk. Maar voor anderen ben ik blijkbaar 'beschikbaar'.

Het baart me zorgen voor de toekomst ook. Tegen de tijd dat ik 40 ben, is het gedaan met de sex-appeal en als je dan nog zo overkomt op mensen, dan word je als triest beschouwt.

quote:

Op donderdag 6 januari 2011 13:53 schreef Molurus het volgende:

[..]

Zeg eens eerlijk... hoeveel facebook contacts heb je?

Tot een jaar geleden altijd tussen 200 en 300 omdat ik mensen waarmee ik niet echt contact meer heb er gewoon weer uitflikkerde. Binnenkort weer eens een ronde doen, zit nu op 404.

quote:

Op donderdag 6 januari 2011 13:54 schreef Jovatov het volgende:
Hoe reageeer je op de chocolaatjes, berichtjes op Facebook, bezoekjes, bloemen en dergelijke?

Vriendelijk. Hoewel één persoon te ver ging en die heb ik keihard op zijn plaats gezet.

quote:

Een grapje maken moet kunnen, glimlachen bij goeiedag zeker ook, daar is zeker niets mis mee.
Maar op die overduidelijk flirt-dingen als chocolaatjes enzo zou ik toch wel duidelijk proberen te maken dat je het niet ziet zitten. Dat is het moment om van je af te bijten, en dan is het ook duidelijk van: oké grapje is leuk, maar ik hoef verder niets te proberen.

Denk ik dan.

Ik bedank voor de chocola enzo inderdaad altijd vriendelijk. Meestal met een grapje over dat ze me over een jaar met een vorklift buiten moeten rijden. Dus ja, zeker niet afwijzend. Maar dat vind ik dan ook weer lastig. Er is één persoon, die overigens samenwoont met zijn vriendin, die me meerdere keren per week chocola geeft. Dus dat is nu zo'n gewoonte dat het ook weer moeilijk is om daar ineens afwijzend op te reageren.

quote:

Op donderdag 6 januari 2011 13:53 schreef Silenus het volgende:
Zolang je niet daadwerkelijk met collega's de koffer in duikt is er ook niks aan de hand. Die gaan dan bij de koffieautomaat echt niet zeggen 'zag je Seven weer lachen? Wat een slet!'

Hahahaha, thanks. Dit stelt me wel gerust. En met collega's de koffer induiken is zeker niet mijn ding. Ooit bij een bijbaantje wel eens gedaan hoor (callcenter ) maar dat soort dingen hou ik altijd heel bewust gescheiden.

quote:

Op donderdag 6 januari 2011 13:56 schreef Molurus het volgende:

[..]

I rest my case. Als je dat allemaal vrienden noemt en ze allemaal 1 keer per jaar ( ) ziet dan zit je agenda meer dan vol.

Ik heb 5 echte vrienden. Dan nog een stuk of 20-30 die onder goede kennis vallen en al de rest is kennis.