het zit zo... altijd als ik ga slapen ben ik gewoon vreselijk bang, bang voor het donker, bang voor geesten..
het is gewoon echt vreselijk erg, en ik slaap nu ook serieus met zo'n lichtje boven mn bed. Ik wil er helemaal niet aandenken, maar het gebeurd gewoon, als ik al alleen maar denk aan de naam bijv. Pim Fortuyn of aan weet ik veel wie dood is. Ik durf dan mn ogen echt niet meer dicht te doen, ik ben er gewoon echt bang voor!! En vaak kom ik dan gewoon moeilijk in slaap, ik slaap de laatste dagen ook erg slecht... Alleen als er iemand bij me ligt, (mn vriendje bijv. elk weekend) dan ben ik niet bang, kweetniet, ik heb dan zo'n beschermend gevoel...
Maarja, ik weet niet of iemand me kan helpen of weet ik veel wat, maar ik zit er gewoon echt heel erg mee....
ik ben er gewoon heel erg bang voor allemaal....
Niet echt leuk...
dus ik hoop dat iemand serieuze reacties plaatst ofzo..
ik weet het allemaal niet zo goed eigenlijk..
Hoe kom je van bang in het donker af? Moeilijk punt. Waarom ben je bang in het donker? Komt dat omdat alleen in het donker geesten zijn? Waarom ben je bang van geesten? Komt dat omdat geesten je kwaad zullen doen? Ben je ook bang van onweer?
Probeer het niet als probleem te zien, probeer je angst om te buigen naar iets positiefs. Jij hebt geesten, geesten die over je waken. Daag ze uit. Zo van "nou, het is donker, ik lig in mijn bed, kom maar op met je gruwelen, lets get it over with" .Jij hebt gewoon een kamer vol beschermengelen. Ik wou dat ik die had, bij mij is het maar een lege boel hoor, ik ben maar in mijn eentje.
Angst is ook iets wat mensen opzoeken. Vandaar een achtbaan. Zie het donker als een adrenalinestoot. Het kan voor jou niet snel genoeg donker worden, want dan wordt het spannend, de dag is zo saai.
Leef 's nachts, blijf niet in je bed liggen rillen. Ga gewoon eens rondkijken in het donker. Maak het je uitdaging om je nachtzicht te trainen. Zorg dat het donker je iets gaat bieden dat de dag niet heeft. Koop een telescoop en ga sterrenkijken.
Succes
Je bent bang omdat je dit toelaat. Je hebt een keuze om bang te zijn en blijkbaar heb je die keuze genomen. Het is tijd dat je een andere keuze gaat nemen.
Paradigma verandering heet dat geloof ik.
-Q-
Natuurlijk geloof je er niet in (althanks dat hoop ik voor je...). Ik in iedergeval niet, maar ik was er toch bang voor. En dat is vreemd.. ik ben eigelijk nergens bang voor.
Maar goed, ik heb mijn angst overwonnen door net als wat stigchel zegt je de geesten (die er dus niet zijn) uit te dagen. Ik probeerde in alles wat ik zag een geest te zien en ik kon mezelf niet voor de gek houden en zag dat die geesten eigelijk geen geesten waren maar een stoel/jas of iets dergelijks.
Nouja hopelijk heb je er wat aan...
Ik lig dan in bed en als ik bijna slaap krijg ik er last van. Mijn gedachten gaan alle kanten op en omdat ik versuft ben omdat ik net op het randje van de slaap zit heb ik er ook geen controle over. Meestal krijg ik dan allerlei gedachten over de gevolgen van dingen die ik die dag gedaan of gezegd heb, gevolgd door de angst dat ik iets onomkeerbaars heb gedaan. Een echte angstaanval, compleet met zweet en het gevoel dat het met mijn 'leven' afgelopen is.
Meestal is het ook snel weer over als ik mezelf dan weer klaarwakker laat worden. Het gebeurt echt op het randje van waken en slapen.
Ik probeer er maar mee te leven. Ik denk namelijk dat het hetzelfde is als het gevoel van vallen wat je soms hebt als je bijna in slaap valt. Je schrikt je dan helemaal dood en zit gelijk rechtop in je bed, iedereen heeft het wel eens gehad.
Een (kleine) psychische afwijking die zich vooral voordoet als ik eigenlijk te moe ben (oververmoeid). Ik heb er nooit last van tijdens vakanties of als het rustig is op mijn werk. Het vervelende is dan wel dat als het op mijn werk druk is, ik slaap nodig heb, maar ik JUIST dan problemen met slapen krijg.
Anyway, het is nog nooit met mijn 'leven' afgelopen, dus kan het niet anders dan een waanidee zijn
. Zo lang ik het onder controle kan houden zie ik niet in waarom ik naar een psychiater zou stappen. Maar als ik het niet onder controle kon houden, zou ik dus WEL naar een psychiater gaan (hoewel ik wel weet dat hij voornamelijk zal zeggen dat ik het rustiger aan moet doen).
Sommige mensen doen erg moeilijk over het naar de psychiater stappen, en ik kan dat ook wel begrijpen (waarschijnlijk hebben mannen er meer problemen mee dan vrouwen
). Maar een psychiater kan je echt helpen met dit soort problemen. Maar zorg wel dat je het bij jezelf structureel oplost, laat je niet allerlei pillen voorschrijven waarmee het 'automatisch' opgelost zou moeten worden, bijvoorbeeld Prozac. Ik heb nu bij verschillende mensen gezien wat dat kan aanrichten en eerlijk gezegd vind ik dat pillen als Prozac VEEL te makkelijk wordt voorgeschreven.
Met Prozac krijg je het waanidee dat alles prima deluxe in orde is, terwijl er toch echt psychisch iets met je aan de hand is... Prozac lost niks op, het zorgt alleen maar dat je door kan gaan. Vieze troep. Een echte oplossing komt uit jezelf en daar heb je zelfkennis en doorzettingsvermogen voor nodig. En als je je probleem dan opgelost hebt, ken je jezelf weer een stukje beter en heb je er een stukje eigenwaarde bij verworven.
Anyway, dit is mijn mening. Mensen die Prozac gebruiken zijn misschien een andere mening toegedaan?
[edit]
Ik wil er even op wijzen dat ik niet bedoeld had dat mijn verhaal op psychiaters en prozac zou komen. Eigenlijk is dat een hele andere discussie.
Maar als jouw problemen niet in de hand te houden zijn, zou ik je ECHT aanraden om eens met je huisarts te praten en hem/haar je door te laten verwijzen naar een psychiater. DAT zijn de mensen die het meeste afweten van dit soort dingen. Net als dat je met oogproblemen naar een oogarts gaat.
Misschien bedoel ik ook wel psycholoog, maar ik dacht dat de psycholoog voor de echt zware gevallen was, dus ik denk dat ik psychiater bedoel
. Don't kill me over een woordje
.
[/edit]
[Dit bericht is gewijzigd door RetepV op 04-06-2002 14:21]
ps : dit is een serieuze reactie... een aantal vrienden van me hadden hier last van en dit heeft ze geholpen...
Probeer 't op z'n minst eens.
Alles zit in jouw hoofd..
jij hebt ze gemaakt, dus jij kunt ze ook breken..
(Aan deze opmerking heb ik zelf veel gehad)
Sterkte,
Wolkje
Ikzelf heb niet zoveel problemen ermee gehad maar komt me wel bekend voor ja. Nu kick ik erop als ik om 2 uur in de nacht in het bos loop. Ik ga juist op zoek naar datgene wat ik vroeger had.
Ik denk ook dat je er dwars doorheen moet zoals eerder gepost.
Veel suc6
quote:Dit is ook een hele goede manier.
Op dinsdag 04 juni 2002 14:28 schreef MAY-be het volgende:
Als je echt bang bent voor geesten en je gelooft erin kan ik je het volgende aanraden : Reinig 's avonds voor het slapen je kamer met wierrook. Loop er even een klein rondje mee door je kamer en zorg dat overal wat is geweest. Op die manier zorg je er voor dat je kamer schoon is van negatieve energie. En dan lekker slapenps : dit is een serieuze reactie... een aantal vrienden van me hadden hier last van en dit heeft ze geholpen...
Probeer 't op z'n minst eens.
(iets andres werkt dan natuurlijk ook als je wierook niets vind. Ik vind het enorm stinken namelijk).
Een muggenstekker waar je door de citronel olie wat wierrook kruimelt werk ook, en de hele nacht, en veiliger.
quote:Het voordeel van wierrook is dat je er bewust mee bezig bent, je kan een lekker geurtje uitzoeken (dennen & lotus zijn mijn favorieten) en ik raad je aan om een goed merk te halen zoals Mothers Fragnance want die goedkope wierrook ruikt allemaal naar chemische zooi... en dan slaap je echt niet meer
Op dinsdag 04 juni 2002 16:27 schreef stigchel het volgende:
dat is nog niet eens een gek idee, met die wierook.
Je begrijpt zelf denk ik ook wel dat je het je allemaal inbeeld.
Als je jezelf dus kunt overtuigen dat het branden van wierook de kwade invloeden verdrijft, dan zou dat best wel eens heel goed kunne helpen. Goeie tip.(iets andres werkt dan natuurlijk ook als je wierook niets vind. Ik vind het enorm stinken namelijk).
Een muggenstekker waar je door de citronel olie wat wierrook kruimelt werk ook, en de hele nacht, en veiliger.
Dit wierrook-branden-ritueel komt vrijwel rechtstreeks uit de oude natuurgeloven en is zeker niet zonder reden...
Ik hoop serieus dat je vanavond weer lekker slaapt... mocht dat niet zo zijn dan zou je me zelfs kunnen bellen (ik lul je wel in slaap
) Voor m'n nummer mag je me mailen, mark.post@loyensloeff.com
Het is denk ik idd iets waar ik gewoon even doorheen moet, maarja, tis wel moeilijk..
Dat met dat wierrook lijkt me wel een aardig idee ja... alleen kan mn vriendje er niet zo goed tegen, maar dan gebruik ik het gewoon als hij er niet is.
of ik vroeger vaak bij mn ouders heb geslapen??
Klopt ja, vroeger hartstikke vaak, en ook tot een late leeftijd geloof ik ook nog eens.
ik weet dat ik het me allemaal inbeeld, alhoewel ik wel echt in geesten geloof. Er werken ook vrienden van mij in de bioscoop, daar spookt het ook zeggen ze, en ik geloof ze ook best wel, na sluitingstijd ben ik daar nog weleens, en het is gewoon heel eng-ig allemaal daar..
Waar ik precies bang voor bent weet ik eigenlijk zelf niet eens.. ik denk een combinatie van geesten en donker...
want overdag vind ik verhalen over geesten altijd wel spannend, eigenlijk wil ik het niet horen, maar stiekem altijd weer wel... ![]()
Vaak is het ook idd als ik iets ergs heb gezien wat me echt aangrijpt, een film of bijv. die dag dat pim Fortuyn werd vermoord, meestal als ik alleen maar aan de naam denk alleen maar, ga ik me bijv. inbeelden dat hij in mn kamer is ofzo, iets heel stoms! Door zo iets kleins laat ik me echt opfokken...
quote:Sterkte!!!
Op dinsdag 04 juni 2002 16:57 schreef Freaky_pauwie het volgende:Thanks allemaal heel erg voor jullie reacties!!
Het is denk ik idd iets waar ik gewoon even doorheen moet, maarja, tis wel moeilijk..
Dat met dat wierrook lijkt me wel een aardig idee ja... alleen kan mn vriendje er niet zo goed tegen, maar dan gebruik ik het gewoon als hij er niet is.
of ik vroeger vaak bij mn ouders heb geslapen??
Klopt ja, vroeger hartstikke vaak, en ook tot een late leeftijd geloof ik ook nog eens.ik weet dat ik het me allemaal inbeeld, alhoewel ik wel echt in geesten geloof. Er werken ook vrienden van mij in de bioscoop, daar spookt het ook zeggen ze, en ik geloof ze ook best wel, na sluitingstijd ben ik daar nog weleens, en het is gewoon heel eng-ig allemaal daar..
Waar ik precies bang voor bent weet ik eigenlijk zelf niet eens.. ik denk een combinatie van geesten en donker...
want overdag vind ik verhalen over geesten altijd wel spannend, eigenlijk wil ik het niet horen, maar stiekem altijd weer wel...Vaak is het ook idd als ik iets ergs heb gezien wat me echt aangrijpt, een film of bijv. die dag dat pim Fortuyn werd vermoord, meestal als ik alleen maar aan de naam denk alleen maar, ga ik me bijv. inbeelden dat hij in mn kamer is ofzo, iets heel stoms! Door zo iets kleins laat ik me echt opfokken...
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |