TRV Travel
Alles over je favoriete vakantiebestemmingen, vakantie-ervaringen van jezelf en anderen, tips, info en meer. Van Schin op Geul tot de USA.
Hoewel 2 uur voor 300 km op zich best acceptabel is, is 2 uur wachten op de liftroute Nederland-Berlijn gewoonlijk niet nodig 
Vandaag weer terug gekomen uit Berlijn. Het liften was inderdaad erg goed te doen.
Ben woensdag heengegaan vanaf snelwegparkeerplaats Veelseveld in Hengelo. De 4e auto die weer de snelweg op reed nam me al mee, dus ideaal begin. Tot Bad Oeyenhausen met hem meegegaan, en vanuit daar na 10 minuten staan al in een keer meegenomen tot het centrum van Berlijn door een Pool die geen Duits, Engels en Nederlands sprak. Binnen 6 uur was ik in Berlijn, nota bene sneller als met de trein
Daarna Berlijn bezocht en 2 nachten in Berlijn geslapen in een hostel.
De terugweg begonnen vanaf de Alexanderplatz. De S-Bahn genomen naar een van de buitenste plaatsen van het Berlijnse metronetwerk, Michendorf. Vanuit de Raststatte daar snel een lift gekregen naar even voor Bad Oeyenhausen. Daarna 2 korte liftjes gekregen naar Bad Oeyenhausen zelf. Vanuit daar tot een parkeerplaats even na Osnabruck gekomen, daarna gingen ze de andere kant op.
Op deze parkeerplaats zetten de mensen die mij een lift gaven hun auto voor een Nederlandse auto die net op het punt stond om weg te rijden waardoor deze moest stoppen (ik vroeg het niet eens, ze werden helemaal enthausiast toen ze een Nederlands kenteken zagen
). Vriendelijk aan deze mensen gevraagd of ik mee mocht rijden, en dat was geen probleem, waardoor ik weer in Hengelo eindigde. Maar goed ook dat ze me meenamen, want het begon al donker te worden en ik had geen zin in liften in het donker. +/- 10 uur over de terugweg gedaan, waarvan 2 uur in de file gestaan
Echt superaardige mensen gezien, en vond het echt leuk om te doen. Zeker voor herhaling vatbaar, al zou het fijn zijn als het wat langer licht was overdag. Ben echt door allerlei soorten mensen meegenomen, wat het ook echt leuk maakte!
In die 1000 km ook geen andere lifter gezien
Volgende doel: nog geen idee
Ben woensdag heengegaan vanaf snelwegparkeerplaats Veelseveld in Hengelo. De 4e auto die weer de snelweg op reed nam me al mee, dus ideaal begin. Tot Bad Oeyenhausen met hem meegegaan, en vanuit daar na 10 minuten staan al in een keer meegenomen tot het centrum van Berlijn door een Pool die geen Duits, Engels en Nederlands sprak. Binnen 6 uur was ik in Berlijn, nota bene sneller als met de trein
Daarna Berlijn bezocht en 2 nachten in Berlijn geslapen in een hostel.
De terugweg begonnen vanaf de Alexanderplatz. De S-Bahn genomen naar een van de buitenste plaatsen van het Berlijnse metronetwerk, Michendorf. Vanuit de Raststatte daar snel een lift gekregen naar even voor Bad Oeyenhausen. Daarna 2 korte liftjes gekregen naar Bad Oeyenhausen zelf. Vanuit daar tot een parkeerplaats even na Osnabruck gekomen, daarna gingen ze de andere kant op.
Op deze parkeerplaats zetten de mensen die mij een lift gaven hun auto voor een Nederlandse auto die net op het punt stond om weg te rijden waardoor deze moest stoppen (ik vroeg het niet eens, ze werden helemaal enthausiast toen ze een Nederlands kenteken zagen
). Vriendelijk aan deze mensen gevraagd of ik mee mocht rijden, en dat was geen probleem, waardoor ik weer in Hengelo eindigde. Maar goed ook dat ze me meenamen, want het begon al donker te worden en ik had geen zin in liften in het donker. +/- 10 uur over de terugweg gedaan, waarvan 2 uur in de file gestaanEcht superaardige mensen gezien, en vond het echt leuk om te doen. Zeker voor herhaling vatbaar, al zou het fijn zijn als het wat langer licht was overdag. Ben echt door allerlei soorten mensen meegenomen, wat het ook echt leuk maakte!
In die 1000 km ook geen andere lifter gezien
Volgende doel: nog geen idee
Gisteren en vandaag weer eens liftend op en neer Maastricht - 's-Hertogenbosch. Het leven is best druk, maar voor liften maak ik regelmatig tijd en dat hoop ik ook zo te houden.
In Maastricht bij de kruising Viaductweg / Meerssenerweg had ik 35 minuten nodig voor een eerste rit. Is dat lang - ja dat is lang - maar zo is nu eenmaal de nieuwe realiteit in een stad die haar officiele liftersplaats overboord heeft gedaan. Schande Maastricht!
Enfin, toen kon ik mee A2 afrit Urmond in eerste instantie en uiteindelijk het tankstation net voorbij de afrit. Waar ik na enige minuten door een medewerker van Royal Dutch Shell werd geattendeerd op het Shell reglement, dat Shell mensen op haar terreinen niet toestaat om met anderen op dat terrein te spreken. Of wellicht hebben die verliezers zelfs het woord lifter in dit mensonvriendelijke reglement staan.
Dan zoek ik niet langer naar een lekker lange lift op het tankstation, maar een korte lift naar een volgend goed liftpunt. En op de parkeerplaats alweer snel genoeg een Nederlandse Waal, voor een ritje naar het volgende tankstation (geen Shell). En daar een paar chauffeurs bevraagd, en ik kon met een Duits koppel mee dat naar Amsterdam reed. Ze hebben mij voor mijn bestemming gebracht, ergens in 's-Hertogenbosch.
Vanmorgen voor de terugreis werd ik traditiegetrouw door mijn vader naar tankstation De Lucht gebracht langs de A2. En net als altijd was het niet moeilijk om een lift te krijgen. Gewoon vriendelijk mensen aanspreken. Dit keer ging het erg vlot, niet alleen het rondvragen, maar ook de lift. De auto werd onderweg nauwelijks door andere ingehaald, bij een kruissnelheid van 135-140 kmh en pieken tot 150 kmh. Meegereden tot A2 afrit Urmond. Daar nog een minuut of 2-3 gestaan en weer een lift tot aan mijn bestemming binnen Maastricht.
In Maastricht bij de kruising Viaductweg / Meerssenerweg had ik 35 minuten nodig voor een eerste rit. Is dat lang - ja dat is lang - maar zo is nu eenmaal de nieuwe realiteit in een stad die haar officiele liftersplaats overboord heeft gedaan. Schande Maastricht!
Enfin, toen kon ik mee A2 afrit Urmond in eerste instantie en uiteindelijk het tankstation net voorbij de afrit. Waar ik na enige minuten door een medewerker van Royal Dutch Shell werd geattendeerd op het Shell reglement, dat Shell mensen op haar terreinen niet toestaat om met anderen op dat terrein te spreken. Of wellicht hebben die verliezers zelfs het woord lifter in dit mensonvriendelijke reglement staan.
Dan zoek ik niet langer naar een lekker lange lift op het tankstation, maar een korte lift naar een volgend goed liftpunt. En op de parkeerplaats alweer snel genoeg een Nederlandse Waal, voor een ritje naar het volgende tankstation (geen Shell). En daar een paar chauffeurs bevraagd, en ik kon met een Duits koppel mee dat naar Amsterdam reed. Ze hebben mij voor mijn bestemming gebracht, ergens in 's-Hertogenbosch.
Vanmorgen voor de terugreis werd ik traditiegetrouw door mijn vader naar tankstation De Lucht gebracht langs de A2. En net als altijd was het niet moeilijk om een lift te krijgen. Gewoon vriendelijk mensen aanspreken. Dit keer ging het erg vlot, niet alleen het rondvragen, maar ook de lift. De auto werd onderweg nauwelijks door andere ingehaald, bij een kruissnelheid van 135-140 kmh en pieken tot 150 kmh. Meegereden tot A2 afrit Urmond. Daar nog een minuut of 2-3 gestaan en weer een lift tot aan mijn bestemming binnen Maastricht.
Vrijdag Maastricht-Leuven liftend, nadat ik eerst mijn nieuwe Citroen C2 had opgehaald...
Met de auto naar de wijk Malpertuis gereden in Maastricht-west, en naar de Via Regia gewandeld, de uitvalsweg richting de Belgische N2. Op mijn gebruikelijke plek 4 minuten gestaan voor de eerste korte rit naar Mopertingen op de N2. Daar tien minuten tot een chauffeur stopte die onmiddelijk verklaarde mij al eens eerder een lift te hebben gegeven, en dat was ongeveer 1 jaar geleden, langs deze zelfde weg. Toen liftte ik naar het Verenigd Koninkrijk. Meegereden naar de rotonde net voor Bilzen op de N2, een paar kilometer maar. Daar is na de rotonde een sublieme plek voor een korte rit naar Hasselt, die kreeg ik na 2 minuten wachten. Direct naar Brussel of Antwerpen zou ook wel gaan, maar ik vind het toch meer evident eerst naar Hasselt te rijden, waar louter goede opritten zijn om verder Belgie in te liften. Op de oprit Hasselt-Zuid heb ik 12 minuten gestaan. Is een drukke oprit. Namiddagspits. Een Vlaams Turkse met mijn leeftijd (35), die in "immobilien" werkt, of zoals bij ons gewoonlijk genoemd, makerlaardij, in een BMW die volgens haar niet deugd vanwege een slechte carrosserie. 360.000 km heeft de wagen op de teller. Maar mijn "ik rijd als lifter graag in een BMW mee" neemt ze als een compliment. Nochthans is het ook eigenlijk irrelevant voor mij, wat de technische staat is van een wagen. Als het maar rijdt, en dan heeft een grotere wagen gewoon veel meer comfort en ruimte, dan een Alto of een Panda. Ik had mijn bord Brussel gebruikt, want ik moest wel slechts tot Leuven, maar Brussel is veel groter en bovendien had ik dat liftbord al.
Ze heeft me tot het station van Leuven gebracht. Daar vlakbij had ik een afspraak met vrienden voor een film. We zijn de ring van Leuven rond gereden, omdat het de andere kant uit gesloten was.
De volgende dag gewandeld met de vrienden door het groene Hageland, en om terug te keren naar het huis twee korte liftjes (alweer een BMW) om terug te keren.
Het terugliften vanuit Leuven ging natuurlijk ook weer van een leien dakje. Nu ja - natuurlijk. Het was mooi weer. Heel anders als vandaag dus.
Eerst naar de oprit bij Vilsele gewandeld, op 3 km van mijn vrienden, over een route met aardig wat groen, een valleitje, populieren, kruiden en meer. Ruime, niet al te drukke oprit, nieuwe plek voor mij. Goede zichtbaarheid met een vrolijk lachend zonnetje over de schouder. Mensen reageren en zijn goeg gehumeurd! Na zeven minuten stopt de Hasseltse Kristel in haar Fordje Ka en verklaard naar het dorp te rijden dat op mijn liftbord vermeld staat: Hasselt. En vraagt onderweg wat ik in Hasselt ga doen, en het antwoord is, "niets, ik lift naar Maastricht". Oprit Hasselt-Zuid weer, nu 3 minuten voor een rit in een werkbusje van de firma Spie liften (LIFTEN), en onderweg komt het nummer "LIFT me up" van Moby voorbij. Mee tot de Ford-garage in Waltwilder. Daar stopt al weer heel snel een chauffeur in een oudere Mercedes voor een lift naar het "rond punt" in Veldwezelt. De zon is inmiddels zo'n beetje achter de horizon verdwenen - de schemering komt en het is tijd voor de laatste lift - die ik na een recordtijd van 20 minuten wachten krijg. Van een Rotterdamse met een bont gekleurde hond op de achterbank.
Met de auto naar de wijk Malpertuis gereden in Maastricht-west, en naar de Via Regia gewandeld, de uitvalsweg richting de Belgische N2. Op mijn gebruikelijke plek 4 minuten gestaan voor de eerste korte rit naar Mopertingen op de N2. Daar tien minuten tot een chauffeur stopte die onmiddelijk verklaarde mij al eens eerder een lift te hebben gegeven, en dat was ongeveer 1 jaar geleden, langs deze zelfde weg. Toen liftte ik naar het Verenigd Koninkrijk. Meegereden naar de rotonde net voor Bilzen op de N2, een paar kilometer maar. Daar is na de rotonde een sublieme plek voor een korte rit naar Hasselt, die kreeg ik na 2 minuten wachten. Direct naar Brussel of Antwerpen zou ook wel gaan, maar ik vind het toch meer evident eerst naar Hasselt te rijden, waar louter goede opritten zijn om verder Belgie in te liften. Op de oprit Hasselt-Zuid heb ik 12 minuten gestaan. Is een drukke oprit. Namiddagspits. Een Vlaams Turkse met mijn leeftijd (35), die in "immobilien" werkt, of zoals bij ons gewoonlijk genoemd, makerlaardij, in een BMW die volgens haar niet deugd vanwege een slechte carrosserie. 360.000 km heeft de wagen op de teller. Maar mijn "ik rijd als lifter graag in een BMW mee" neemt ze als een compliment. Nochthans is het ook eigenlijk irrelevant voor mij, wat de technische staat is van een wagen. Als het maar rijdt, en dan heeft een grotere wagen gewoon veel meer comfort en ruimte, dan een Alto of een Panda. Ik had mijn bord Brussel gebruikt, want ik moest wel slechts tot Leuven, maar Brussel is veel groter en bovendien had ik dat liftbord al.
Ze heeft me tot het station van Leuven gebracht. Daar vlakbij had ik een afspraak met vrienden voor een film. We zijn de ring van Leuven rond gereden, omdat het de andere kant uit gesloten was.
De volgende dag gewandeld met de vrienden door het groene Hageland, en om terug te keren naar het huis twee korte liftjes (alweer een BMW) om terug te keren.
Het terugliften vanuit Leuven ging natuurlijk ook weer van een leien dakje. Nu ja - natuurlijk. Het was mooi weer. Heel anders als vandaag dus.
Eerst naar de oprit bij Vilsele gewandeld, op 3 km van mijn vrienden, over een route met aardig wat groen, een valleitje, populieren, kruiden en meer. Ruime, niet al te drukke oprit, nieuwe plek voor mij. Goede zichtbaarheid met een vrolijk lachend zonnetje over de schouder. Mensen reageren en zijn goeg gehumeurd! Na zeven minuten stopt de Hasseltse Kristel in haar Fordje Ka en verklaard naar het dorp te rijden dat op mijn liftbord vermeld staat: Hasselt. En vraagt onderweg wat ik in Hasselt ga doen, en het antwoord is, "niets, ik lift naar Maastricht". Oprit Hasselt-Zuid weer, nu 3 minuten voor een rit in een werkbusje van de firma Spie liften (LIFTEN), en onderweg komt het nummer "LIFT me up" van Moby voorbij. Mee tot de Ford-garage in Waltwilder. Daar stopt al weer heel snel een chauffeur in een oudere Mercedes voor een lift naar het "rond punt" in Veldwezelt. De zon is inmiddels zo'n beetje achter de horizon verdwenen - de schemering komt en het is tijd voor de laatste lift - die ik na een recordtijd van 20 minuten wachten krijg. Van een Rotterdamse met een bont gekleurde hond op de achterbank.
leuk verslag weer frank! Over twee weken ben ik weer een weekend compleet vrij vanaf vrijdagmiddag en zal ik weer eens een stuk proberen te liften naar een leuke plaats. (suggesties?)
En ik zal eens kijken hoe snel het is om van Nijmegen naar Ahaus (D) te liften is, want met openbaar vervoer ben ik toch al gauw rond de 2.5 uur onderweg terwijl het maar 1 uur en een kwartier rijden is.
En ik zal eens kijken hoe snel het is om van Nijmegen naar Ahaus (D) te liften is, want met openbaar vervoer ben ik toch al gauw rond de 2.5 uur onderweg terwijl het maar 1 uur en een kwartier rijden is.
Gisteren ben ik nog maar eens een rondje gaan liften vanuit Maastricht. Het was aanvankelijk nogal regenachtig, in de ochtend, en dat zou naar het zuiden en noorden vooral ook zo blijven. Maar in België zou het grotendeels droge weer verreweg de overhand hebben.
Ik had geen plannen, of niets te doen, om het zo maar te zeggen. De liftfilm Hitchtanbul, die ik een paar dagen terug had gezien, en ook mijn recente liftreis van Sibenik-Kroatie naar Aken, en andere reisjes voedden de drang om te duim te blijven strekken. Auto’s rijden er tenslotte overal, en meerijden is ook overal mogelijk. Misschien niet bij iedereen, maar bij zo heel veel mensen wel, dat er geen enkele reden is om thuis te blijven zitten.
België dus. Net als vrijdag reed ik eerst, in mijn nieuwe autootje, naar Malpertuis en ik wandelde naar de Via Regia. Ik had het idee om eens nauwgezet mijn wachttijden bij te houden, en ook de duur van de ritlengte, waardoor je dan achteraf de gemiddelde snelheid kan berekenen. Ik ken een lifter die dat al ruim 20 jaar heel precies doet. Ik heb daar minder oog voor. Ik lift gemiddeld genomen ook korter in auto’s mee dan hij, omdat ik meer in de lage landen lift, en hij doet heel veel in grotere Europese landen, waar het ook gemakkelijker is om een langere rit te verkrijgen.
Dus daar stond ik dan om 11:28 bij een verkeerslicht aan de Via Regia, en dat duurde zo tot het 11:58 was geworden. Toen kon ik mee naar de rotonde in Bilzen. Daar begon het na een minuut of 10 te regenen. Ik merkte dat ik ietwat onzeker was, omdat ik vandaag liftte op een manier zoals ik dat eigenlijk nooit doe: zonder precies doel, waar ik heen lift. Voor een chauffeur is dat alleen een wat lastige, als ik zeg (nog) niet te weten waar ik heen wil. “Gewoon, waar u heen rijdt”, voelt misschien wat ‘plakkerig’ aan.
Ik ging schuilen bij een woning naast de rotonde. Het verkeersbord gaf aan: Maastricht 11 en Lanaken 11 kilometer. Daar zag ik een symbolische elfde van de elfde in.
Met het bordje Hasselt kreeg ik later een lift. Ik zei richting Brussel te willen, maar zij reed bij Lummen richting Antwerpen, tot Tessenderlo. Ik reed mee tot tankstation Tessenderlo. Liet daar mijn mobiele telefoon in de auto van mijn liftgever liggen. Belde met een geleende telefoon mezelf een aantal keren op, maar zonder resultaat. Met het koppel van wie ik die telefoon leende kon ik mee aanvankelijk naar Antwerpen, gaande de rit was tot tankstation Hazeldonk mogelijk. Daar was ik nooit eerder geweest, voor zover ik me kon herinneren. Erg druk, even geen behoefte aan praten, wel aan liften, daarom met liftbord Tilburg op de oprit achter het parkeerterrein. Dat bord moest ik wel nog maken. In mijn rugzak zat niet zo veel. Wat eten, wat drinken, thee en water, diverse liftbordjes van de grote stapel liftborden. En blanco bordjes. Terwijl ik het bord maakte stopten al twee auto’s, maar aan een wagen met vier jonge mannen daarin, had ik geen behoefte. Een ANWB-er stopte en kon mij meenemen, tot het moment waarop hij opgeroepen zou worden door de centrale. Sloeg ik ook af. Was achteraf gezien hoogstwaarschijnlijk wel de efficiëntste manier om weg te komen. Maar ik had geen haast.
Na een poosje had ik weer genoeg met mijn bordje gestaan. Tijd om het parkeerterrein over te gaan, en langzaam rijdende (zoekende) automobilisten te wenken. Niet met de duim, maar met uitgestoken wijs- en middelvinger gebaren. Dat is een directief gebaar. Goed te gebruiken bij auto’s die onder de 20 kmh rijden. De duim is vrijblijvender.
Ik kon mee in een BMW. De taal die deze Nederlanders spraken kende ik niet – leek niet op Turks in ieder geval. Dus even gevraagd, ze spraken Farsi. Meegereden tot afrit A58-Ulvenhout bij Breda. Kort ritje om een goede hoek te maken. Dat had de ANWB-er dus ook (minimaal) gekund.
Ruime oprit bij Ulvenhout, niet al te druk, na vijf minuutjes kan ik mee naar (wat op mijn bord staat) Tilburg, nee, tot Eindhoven, want het Nederlandse koppel met Vlaams kenteken rijdt naar Duitsland via Venlo. Bij Eindhoven wijzigen ze voor mij de route en rijden via Roermond naar Düsseldorf, om mij bij afrit Kelpen-Oler uit te kunnen laten stappen.
Het regent dan weer een beetje. Zet mijn liftbord tegen een reflectorpaaltje, om de paraplu uit mijn rugzak te halen, en op dat moment stopt alweer een chauffeur. Het is een (of misschien wel dé) pastoor van Weert, die drie Weerter parochies onder zijn hoede heeft. Had mijn bord “Maastr.” gezien en was op weg naar de bedevaartsplaats Banneux in de Ardennen - “daar ga ik een paar keer per jaar heen” - en zo kon ik mee. Op Maastricht CS uitgestapt en met stadsbus 2 terug naar mijn auto gereden.
290 km in 5h45m met 6 chauffeurs / 3 Belgische en 3 Nederlandse kentekens. Wachttijd per rit ongeveer één kwartier.
Ik had geen plannen, of niets te doen, om het zo maar te zeggen. De liftfilm Hitchtanbul, die ik een paar dagen terug had gezien, en ook mijn recente liftreis van Sibenik-Kroatie naar Aken, en andere reisjes voedden de drang om te duim te blijven strekken. Auto’s rijden er tenslotte overal, en meerijden is ook overal mogelijk. Misschien niet bij iedereen, maar bij zo heel veel mensen wel, dat er geen enkele reden is om thuis te blijven zitten.
België dus. Net als vrijdag reed ik eerst, in mijn nieuwe autootje, naar Malpertuis en ik wandelde naar de Via Regia. Ik had het idee om eens nauwgezet mijn wachttijden bij te houden, en ook de duur van de ritlengte, waardoor je dan achteraf de gemiddelde snelheid kan berekenen. Ik ken een lifter die dat al ruim 20 jaar heel precies doet. Ik heb daar minder oog voor. Ik lift gemiddeld genomen ook korter in auto’s mee dan hij, omdat ik meer in de lage landen lift, en hij doet heel veel in grotere Europese landen, waar het ook gemakkelijker is om een langere rit te verkrijgen.
Dus daar stond ik dan om 11:28 bij een verkeerslicht aan de Via Regia, en dat duurde zo tot het 11:58 was geworden. Toen kon ik mee naar de rotonde in Bilzen. Daar begon het na een minuut of 10 te regenen. Ik merkte dat ik ietwat onzeker was, omdat ik vandaag liftte op een manier zoals ik dat eigenlijk nooit doe: zonder precies doel, waar ik heen lift. Voor een chauffeur is dat alleen een wat lastige, als ik zeg (nog) niet te weten waar ik heen wil. “Gewoon, waar u heen rijdt”, voelt misschien wat ‘plakkerig’ aan.
Ik ging schuilen bij een woning naast de rotonde. Het verkeersbord gaf aan: Maastricht 11 en Lanaken 11 kilometer. Daar zag ik een symbolische elfde van de elfde in.
Met het bordje Hasselt kreeg ik later een lift. Ik zei richting Brussel te willen, maar zij reed bij Lummen richting Antwerpen, tot Tessenderlo. Ik reed mee tot tankstation Tessenderlo. Liet daar mijn mobiele telefoon in de auto van mijn liftgever liggen. Belde met een geleende telefoon mezelf een aantal keren op, maar zonder resultaat. Met het koppel van wie ik die telefoon leende kon ik mee aanvankelijk naar Antwerpen, gaande de rit was tot tankstation Hazeldonk mogelijk. Daar was ik nooit eerder geweest, voor zover ik me kon herinneren. Erg druk, even geen behoefte aan praten, wel aan liften, daarom met liftbord Tilburg op de oprit achter het parkeerterrein. Dat bord moest ik wel nog maken. In mijn rugzak zat niet zo veel. Wat eten, wat drinken, thee en water, diverse liftbordjes van de grote stapel liftborden. En blanco bordjes. Terwijl ik het bord maakte stopten al twee auto’s, maar aan een wagen met vier jonge mannen daarin, had ik geen behoefte. Een ANWB-er stopte en kon mij meenemen, tot het moment waarop hij opgeroepen zou worden door de centrale. Sloeg ik ook af. Was achteraf gezien hoogstwaarschijnlijk wel de efficiëntste manier om weg te komen. Maar ik had geen haast.
Na een poosje had ik weer genoeg met mijn bordje gestaan. Tijd om het parkeerterrein over te gaan, en langzaam rijdende (zoekende) automobilisten te wenken. Niet met de duim, maar met uitgestoken wijs- en middelvinger gebaren. Dat is een directief gebaar. Goed te gebruiken bij auto’s die onder de 20 kmh rijden. De duim is vrijblijvender.
Ik kon mee in een BMW. De taal die deze Nederlanders spraken kende ik niet – leek niet op Turks in ieder geval. Dus even gevraagd, ze spraken Farsi. Meegereden tot afrit A58-Ulvenhout bij Breda. Kort ritje om een goede hoek te maken. Dat had de ANWB-er dus ook (minimaal) gekund.
Ruime oprit bij Ulvenhout, niet al te druk, na vijf minuutjes kan ik mee naar (wat op mijn bord staat) Tilburg, nee, tot Eindhoven, want het Nederlandse koppel met Vlaams kenteken rijdt naar Duitsland via Venlo. Bij Eindhoven wijzigen ze voor mij de route en rijden via Roermond naar Düsseldorf, om mij bij afrit Kelpen-Oler uit te kunnen laten stappen.
Het regent dan weer een beetje. Zet mijn liftbord tegen een reflectorpaaltje, om de paraplu uit mijn rugzak te halen, en op dat moment stopt alweer een chauffeur. Het is een (of misschien wel dé) pastoor van Weert, die drie Weerter parochies onder zijn hoede heeft. Had mijn bord “Maastr.” gezien en was op weg naar de bedevaartsplaats Banneux in de Ardennen - “daar ga ik een paar keer per jaar heen” - en zo kon ik mee. Op Maastricht CS uitgestapt en met stadsbus 2 terug naar mijn auto gereden.
290 km in 5h45m met 6 chauffeurs / 3 Belgische en 3 Nederlandse kentekens. Wachttijd per rit ongeveer één kwartier.
Net terug van twee weekjes liften in Frankrijk en Andorra. Was voor mij de eerste keer in Frankrijk (als je het stuk naar Calais vanuit Belgie niet meerekent), maar het beviel goed Lekker zonnig weer, aardige mensen en relatief kort wachten op lifts.
Terug in 13,5 uur de 1050km vanuit de Ardeche naar Utrecht gelift, een van m'n betere dagen!
Lekker zonnig weer, aardige mensen en relatief kort wachten op lifts. Terug in 13,5 uur de 1050km vanuit de Ardeche naar Utrecht gelift, een van m'n betere dagen!
Morgen met mijn liftwederhelft per duim naar Oostende!
Voor mij bijzonder, omdat ik nog nooit aan de Belgische kust ben geweest (voor zover ik mij herinner, althans). Voor haar nog veel bijzonderder, omdat zij de Atlantische Oceaan nog nooit gezien heeft. Haar reis begon in Vladivostok en ze liftte de hele weg tot aan Berlijn. Van daar uit is zij met vrienden meegereden en nu in Maastricht.
Hoeveel mensen doen dat, liften van Vladivostok naar Berlijn. Niet echt veel, me dunkt.
Voor mij bijzonder, omdat ik nog nooit aan de Belgische kust ben geweest (voor zover ik mij herinner, althans). Voor haar nog veel bijzonderder, omdat zij de Atlantische Oceaan nog nooit gezien heeft. Haar reis begon in Vladivostok en ze liftte de hele weg tot aan Berlijn. Van daar uit is zij met vrienden meegereden en nu in Maastricht.
Hoeveel mensen doen dat, liften van Vladivostok naar Berlijn. Niet echt veel, me dunkt.
Met nog een uur vertraging in de spits rond Brussel, kun je nagaan wat voor dag ik hadquote:Op woensdag 30 oktober 2013 22:37 schreef Frank_NL het volgende:
78 kmh gemiddeld, da's inderdaad niet verkeerd!
Ik heb toevallig in september nog met iemand gelift die in één zomer alle 4 hoeken van Rusland had gelift (Murmansk / Caucasus / Vladivostok / Magadan). Echt een geniale onderneming, heen vanuit Duitsland, terug wel vanaf het Baikalmeer ofzo terug met het vliegtuig naar Moskou. Staat hoog op m'n lijstje om ook nog eens zo ver naar het oosten te liften
We hebben in Oostende bij een liftende opa gelogeerd. Niet zomaar een opa overigens, de man is alweer tien jaar een van mijn voorbeelden in het liften. Zo gezegd, er zijn diverse lifters die duizenden uren met chauffeurs hebben doorgebracht. Daaruit leidde ik af dat de idee, dat elke chauffeur een moordenaar is, niet meer serieus moest nemen.
Profiel van de liftende opa:
http://hitchwiki.org/en/User:Prino
Krijgt, zoals hij zelf zei, tegenwoordig vooral liften omdat mensen nieuwschierig zijn, waarom een vijftiger lift. Zijn antwoord weet ik wel: WHY NOT.
We, dat waren ik en Diann.
Diann is de laatste maanden vanuit Vladivostok naar Berlijn gelift, en vanaf daar is zij met vrienden doorgereisd naar Nederland. Zelf had ik ook iets te vieren: recent de 75.000 liftkilometers gepasseerd.
De heenreis?
Met Diann vertrokken uit Maastricht vanaf de oprit Europaplein na een bovengemiddelde wachttijd van 25 minuten. Via Luik is het altijd opletten - de goede richting vinden als lifter is ietwat lastig gezien het aantal snelwegen rondom die stad. Chauffeur naar de luchthaven van Luik, we zijn uitgestapt op de E40 afrit 33 / Rocourt. Regende toen licht, dus onder de paraplu, met bordje Brussel. Later zonder bordje, want anders had ik geen hand vrij, en ik wist dat mijn duim op dat moment meer overtuigingskracht had.
Geluk, na 50 minuten een chauffeur in een P207, en die reed naar een dorp aan de westzijde van Brussel. Bood zelf aan om ons op tankstation Groot Bijgaarden uit te laten stappen, wat voor hem een kleine omweg was. Maar Brussel hadden we zo achter ons. Al vrij snel een lift naar het volgende tankstation, chaffeur op weg naar vriendin in Rijssel / Lille. Daar wat rondgevraagd, stapten al snel in een Volvo waarvan de chauffeur zijn kinders op ging halen in Westende. Het was Allerzielen die dag en daarom schoolvakantie. Reed voor ons langs Oostende.
Terugreis naar Maastricht was een makkie waarbij we een gemiddelde snelheid van rond 86 kmh haalden inclusief het wachten. Robert reed ons allereerst naar zijn gebruikelijke liftplek om Oostende te verlaten richting Brussel. Daar wat chauffeurs gevraagd aan de stoplichten en toen weer mee tot het tankstation voor Aalst, Wetteren. Brussel voor ons, en volgens Robert was dat nogal lastig. Niet dus, paar keer gevraagd en we konden mee in een lease-Mini langs Luik, we zijn afgezet in Luik bij mijn gebruikelijke liftplek aldaar naar Maastricht.
De beste liftplek in Luik naar Maastricht is in 2013 dezelfde als de plek die het was in 1980. Dit is het begin van de snelweg ter hoogte van de brug Pont de l'Atlas langs de "oude tunneltjesroute" langs de Luikse Maasboulevard.
Al is het pretentieus te beweren dat het de beste liftplek vanuit Luik naar Maastricht is, veel betere zal je objectief niet gemakkelijk vinden. Daar vijf minuutjes, mogelijk mede met dank aan het nogal grote liftbord MAASTR. waar ik de laatste paar jaar mee lift. BMW die op het Limburgse deel van het traject even piekte op 170 kmh, slechts 10 kmh onder mijn maximale liftsnelheid in Nederland.
En voor de deur gebracht, zoals het goed liftgeverschap betaamt.
Profiel van de liftende opa:
http://hitchwiki.org/en/User:Prino
Krijgt, zoals hij zelf zei, tegenwoordig vooral liften omdat mensen nieuwschierig zijn, waarom een vijftiger lift. Zijn antwoord weet ik wel: WHY NOT.
We, dat waren ik en Diann.
Diann is de laatste maanden vanuit Vladivostok naar Berlijn gelift, en vanaf daar is zij met vrienden doorgereisd naar Nederland. Zelf had ik ook iets te vieren: recent de 75.000 liftkilometers gepasseerd.
De heenreis?
Met Diann vertrokken uit Maastricht vanaf de oprit Europaplein na een bovengemiddelde wachttijd van 25 minuten. Via Luik is het altijd opletten - de goede richting vinden als lifter is ietwat lastig gezien het aantal snelwegen rondom die stad. Chauffeur naar de luchthaven van Luik, we zijn uitgestapt op de E40 afrit 33 / Rocourt. Regende toen licht, dus onder de paraplu, met bordje Brussel. Later zonder bordje, want anders had ik geen hand vrij, en ik wist dat mijn duim op dat moment meer overtuigingskracht had.
Geluk, na 50 minuten een chauffeur in een P207, en die reed naar een dorp aan de westzijde van Brussel. Bood zelf aan om ons op tankstation Groot Bijgaarden uit te laten stappen, wat voor hem een kleine omweg was. Maar Brussel hadden we zo achter ons. Al vrij snel een lift naar het volgende tankstation, chaffeur op weg naar vriendin in Rijssel / Lille. Daar wat rondgevraagd, stapten al snel in een Volvo waarvan de chauffeur zijn kinders op ging halen in Westende. Het was Allerzielen die dag en daarom schoolvakantie. Reed voor ons langs Oostende.
Terugreis naar Maastricht was een makkie waarbij we een gemiddelde snelheid van rond 86 kmh haalden inclusief het wachten. Robert reed ons allereerst naar zijn gebruikelijke liftplek om Oostende te verlaten richting Brussel. Daar wat chauffeurs gevraagd aan de stoplichten en toen weer mee tot het tankstation voor Aalst, Wetteren. Brussel voor ons, en volgens Robert was dat nogal lastig. Niet dus, paar keer gevraagd en we konden mee in een lease-Mini langs Luik, we zijn afgezet in Luik bij mijn gebruikelijke liftplek aldaar naar Maastricht.
De beste liftplek in Luik naar Maastricht is in 2013 dezelfde als de plek die het was in 1980. Dit is het begin van de snelweg ter hoogte van de brug Pont de l'Atlas langs de "oude tunneltjesroute" langs de Luikse Maasboulevard.
Al is het pretentieus te beweren dat het de beste liftplek vanuit Luik naar Maastricht is, veel betere zal je objectief niet gemakkelijk vinden. Daar vijf minuutjes, mogelijk mede met dank aan het nogal grote liftbord MAASTR. waar ik de laatste paar jaar mee lift. BMW die op het Limburgse deel van het traject even piekte op 170 kmh, slechts 10 kmh onder mijn maximale liftsnelheid in Nederland.
En voor de deur gebracht, zoals het goed liftgeverschap betaamt.
23 november 2013
Maastricht-Enschede
Het was weer tijd om te liften. Naar een verjaardag dit keer, bij een kameraad die in Enschede woont. Randy. Ik was één keer eerder bij hem op bezoek, alweer zes jaar geleden. Toen woonde hij nog in Hengelo. Maastricht-Enschede, een goede 250 kilometer. Althans, via Venlo of Eindhoven. Er is een kortere route door Duitsland en over de Duitse A31. En er is een langere route, via Keulen en Bad Oeyenhausen, wat een flinke omweg is.
Bij het rustig ontwaken rond de tijd van de ochtendschemering had ik nog een scenario in gedachten, namelijk via de Afsluitdijk. Ja, ook dat is een flinke omweg. Maar ik ben nog nooit op of over de Afsluitdijk geweest. Niet per fiets, niet per auto of per bus, en liftend ook niet. Dus dat staat nog op mijn verlanglijstje. Misschien zelfs hoger, dan het bezoeken van landen waar ik nog nooit ben geweest. Maar ook dat is niet waar. Ik wil wel graag nieuwe landen bezoeken. Alleen heb ik daarbij geen voorkeur. Elk nieuw land is goed, gewoon, omdat het nieuw is. Maar, dan is de Afsluitdijk, op zo’n 300 kilometer vanaf Maastricht, toch dichterbij.
Enfin, er moet nog een en ander in huis gedaan worden. Maar wat is er beter dan al dagdromend wakker worden? En de gelukzalige wetenschap dat ik straks weer door de liefde van vriendelijke automobilisten wordt omgeven – of ik nu rechtstreeks naar Enschede reis of via een uitstap door Duitsland of Groningen?
Dan komt natuurlijk ook altijd de vraag op, waar begin ik met de reis. Wel, bij de voordeur natuurlijk!
Maar waar begin ik dat met liften?
Acht jaar lang had ik in Maastricht mijn vaste plek, een geeikte locatie, waar ik ruim zeventig keer ben vertrokken, waar ik misschien zes of acht keer op moest geven omdat ik geen lift kreeg, maar waar ik nooit en te nimmer meer dan eens door dezelfde chauffeur werd opgepikt.
Dat was de officieel aangwezen Maastrichter liftersplaats, maar de Maastrichter liftersplaats is niet meer. Ze heeft plaats gemaakt voor een groot project, waarbij de doorgaande weg door Maastricht een nieuwe plaats krijgt: ondergronds.
Voor mij als ervaren lifter is de verdwenen liftersplaats geen ramp. Voor potentiële lifters, en voor de beeldvorming rondom liften, vind ik het minder gunstig dat de liftersplaats weg is.
Daarna liftte ik regelmatig langs de Viaductweg nabij de kruising met de Meerssenerweg, als ik naar het noorden wilde liften. Of anders gezegd, als ik vanuit Maastricht ergens anders wilde zijn in Nederland. En bijna alles wat bij Nederland hoort, ligt boven Maastricht. Al wil ik Eijsden en de bovenwindse eilanden niet te kort doen.
Daar aan de Viaductweg kon ik ook goed liften. Recent is de situatie daar weer veranderd vanwege de wegwerkzaamheden. Daarmee is het niet perse slechter liften. Het is op dit moment erg makkelijk om bij de stoplichten bij de genoemde kruising om een lift te vragen, de A2 op.
Maar dit kruispunt is aan de andere kant van de stad, wat niet erg is. Ik ben er in één uur lopen, of één kwartier met de bus en één kwartier lopen, of een minuut of 20 fietsen. Maar ik heb op dit moment geen fiets die echt geschikt is.
Waarom moeilijk doen, er is ook een oprit op 15 minuten lopen van mijn woning. Alleen zijn we dan wel nog aan de zuidzijde van de stad. Er is minder verkeer. En passief met duim en karton op de oprit is daarom te passief. Ook is er minder ruimte om te stoppen. Maar de auto’s, een deel daarvan, stopt wel bij verkeerslichten vlak voor de oprit. Ik kan daar te voet komen, alleen mag dat volgens de verkeersregels niet. Maar precies één week geleden was dat wat ik deed. En zo had ik toen na drie keer vragen een lift de A2 op, tot de afrit Grathem, 40 kilometer boven Maastricht.
En zo begon de reis nu ook. Bij hetzelfde stoplicht als vorige week, bij de oprit van Maastricht Randwyck. Maar nu trof ik, bij de tweede of derde chauffeur die ik bevroeg, een agente, die meende dat het op de plek waar ik stond, ‘levensgevaarlijk’ was om te zijn als voetganger.
In contact met politie blijft het bij mij vrijwel altijd bij een kleine reprimande van hun kant. Meestal ga ik net even ergens anders staan. Nu liep ik de Oeslingerbaan af. Ik strekte de duim bij een invoegstrook. Wat later strekte ik de duim opnieuw bij de bushalte op de hoek met de Molensingel. Dat hield ik een kwartier vol ongeveer. Behalve twee heren die een eindje achter me stopten, en vervolgens weer weg reden toen ik het voertuig genaderd was. Na dat kwartier wachtte ik bij het verkeerslicht voor de kruising. Hier stond ik zelf op het troittoir, om chauffeurs aan te spreken, als het verkeerslicht rood was.
35 minuten
Iets meer dan een half uur duurde het vanaf mijn aankomst op het punt waar ik door de agente werd aangesproken, tot het verkrijgen van de 1e lift. De rit ging naar Sittard, A2-afrit Urmond. De man reed een op leeftijd zijnde Nissan.
Op de oprit van Urmond heb ik niet vaak gestaan, maar als ik daar stond, was ik altijd binnen een mum van tijd weer weg. Vandaag was het anders. Na een half uur op de oprit, had ik er genoeg van. Bij de stoplichten voor de oprit duurde het daarna niet lang, voor ik iemand vond, die me op het volgende tankstation kon brengen. Een paar kilometer verder. Maar op tankstations is het vaak goed liften.
Toen ik mijn kameraad in 2007 bezocht, was ik ook op dit tankstation. Swentibold. Toen ik vorige maand op Swentibold was, gebeurde mij iets, wat mij in tien jaar liften nooit is gebeurd. Ik werd door de uitbater van de pomp geordonneerd om zijn klanten niet aan te spreken. In 2007 kreeg ik hier, na een half uur, een lift naar Almelo. 246 kilometer volgens mijn liftlogboek. Het was een rit in een stoere Peugeot 309, waarin ik mijn Nederlandse lifttopsnelheid verbeterde naar 180 kmh.
Maar toen was toen en nu was nu.
Maar ook hier duurde het weer lang. Verbazingwekkend lang, want nog voor de eerstvolgende grote wegsplitsing ligt het volgende tankstation, zodat het hier peanuts moet zijn, om tenminste tot dat tankstation verder te gaan. En zo ging het ook, alleen duurde het een minuut of veertig voor de verlossende “ja” kwam op mijn “kan ik meerijden?”. Twee Limburgers die in Maasmechelen hadden gemountainbiked. Een lifter hadden ze nog nooit aan boord, en ze hadden erg veel plezier van het vernemen van mijn ervaringen en bedrevenheid met deze hobby. En ik reed mee naar Bosserhof. Dertien kilometer is het, geloof ik.
Al met al was de reis traag begonnen.
Op Bosserhof had ik na 10 minuten een chauffeur naar Venlo. Hoewel de snelweg boven Venlo gedeeltelijk afgesloten zou zijn, wilde ik toch over Venlo en niet over Eindhoven. Dit omdat het vanuit Eindhoven relatief lastig liften is naar Nijmegen. Ook op het tankstation voor Eindhoven, Grote Bleek bij Maarheeze, rijdt maar weinig verkeer die kant op. De meest logische routes waren daarom via Venlo, via ’s-Hertogenbosch-Oss, of via Utrecht-Amersfoort. Maar de A73 is leuker!
Maar voor Venlo is er op de A73 geen tankstation. Bij Roermond is wel ruimte gereserveerd voor de latere ontwikkeling van een tankstation. Maar op dit moment is het alleen maar een parkeerplaats langs de snelweg.
Mijn chauffeur reed bij Venlo-Zuid van de snelweg af. Daar is het slecht liften naar het noorden, naar mijn idee. Venlo-West (ofwel Blerick) moet al een stuk beter zijn. Wetend dat de snelweg boven Venlo dicht is, ga ik per bus door het stadje aan de Maas, tot bij het Van der Valk hotel aan de A67. Daar staan ook gele bordern met alternatieve routes richting Nijmegen. Ik had zelf ingeschat dat de N271 langs Velden en Gennep een goed alternatief was, maar de omleiding blijkt via de N277 te lopen. Ik meende, dat dat de zogeheten Middenpeelweg is. Wisten deed ik het alleen niet. Vandaag had ik geen kaart bij me – die was ik vergeten mee te nemen.
Op de bushalte reden de auto’s voorbij, maar de stoplichten bij de A67 staan lang op rood. De meeste chauffeurs wilden alleen het raampje niet open draaien. Op sommige plekken hebben mensen schrik van vreemden. De oprit van de A67 is hier niet erg geschikt om te liften, om niet te zeggen ongeschikt. Het moest dus gebeuren bij de stoplichten, maar ik zag nog een optie. De N271 dus – de oude Rijksweg van Venlo naar Nijmegen.
Na het kruispunt zag ik genoeg plek, hier kunnen ze wel stoppen. Dus gewoon de duim in de lucht zonder bordje, want het is gewoon meerijden over de provinciale weg, zo ver en zo lang als het gaat. Een militair die niet aan het werk was, stopte na een minuut of tien. Het had me weer een uur ongeveer gekost, om vijf-zes kilometer op te schieten.
Hij reed naar Nieuw-Bergen, wat al een aardig stukje de goede kant op is. Genoeg ook om weer verkeer te hebben dat naar de volgende grote stad rijdt. Mijn chafffeur reed naar Vierlingsbeek en daarmee kwam ik weer terug op de A73 en wel boven het deel dat afgesloten was. Ik stelde voor om bij oprit Venray-Noord uit te stappen, want daar was ik al eens vlot en goed weggekomen. Alleen bleek die afrit afgesloten, en daarom werd het de volgende afrit: Vierlingsbeek / Overloon. En daar was het stil.
Rustig.
Heerlijk.
De wind in mijn haren.
Maar…
…niet voor lang.
Want ik werd nu door de eerste passerende chauffeur opgepikt en die reed richting Utrecht, zodat ik meereed tot tankstation De Slenk ter hoogte van Wolfheze.
Het was de namiddag en het werd tijd om alleen nog tussen tankstations te liften. Want de donkere avond is niet altijd de grootste vriend van de lifter, maar op veel tankstations brand 24 uur per dag het licht. Dus ik begon te hoppen. Na 20 minuten een rit naar tankstation De Somp, daar na 20 minuten naar tankstation De Paal en vanaf daar na tien minuten naar de afrit Enschede-Centrum op de A35. In een Citroen DS3, de éérste keer dat ik in een DS zat!
Citroen DS3
Dicht bij die afrit is een bushalte. De bus naar Enschede kwam snel, en de busrit kostte niets, want de kaartlezer werkte niet.
Al bij al ben ik ongeveer 7h45m onderweg geweest en heb ik 275 kilometer gereisd. Dat komt neer op een laag gemiddelde van ongeveer 35 kmh.
24 november 2013
Enschede-Maastricht
Randy reed mij naar de omgeving van de oprit Enschede-Centrum op de A35. Het was 15h30. Ik bereikte de oprit om 15h38. We hadden samen een vergelijking gemaakt van diverse opritten langs de A35. Beide vonden wij dat die van Enschede-Centrum het meest geschikt leek om te liften.
Alleen miste ik in mijn rugzak een paar liftbordjes met daarop de namen Eindhoven, Maastricht en Deventer. Van Nijmegen had ik nog wel een oud bordje. Ik had ook één blanco bordje en een stapeltje blanco A3-tjes bij me.
Het bordje Nijmegen maakte weinig gebaren los bij de chauffeurs. Tijd voor een bordje Deventer, waarbij ik alleen de eerste letter als hoofdletter deed, want dat schijnt makkelijker leesbaar te zijn - en vriendelijker en rustiger over te komen… Liften is psychologie en wat dat betreft wist ik dat ik één ding tegen me had, mijn zwarte jas. Waar denkt een gemiddeld mens aan bij het zien van een man met een zwarte jas en blauwe jeans aan?
Na een kwartier had ik een lift naar het tankstation tussen Deventer en Apeldoorn, langs de A1. Tankstation Vundelaar. Het begon wat te regenen, maar op een tankstation sta je droog. Het was makkelijk om een chauffeur naar Utrecht of Amsterdam te vinden. Ik wilde langs Nijmegen. Maar ik realiseerde me, dat de chauffeur die via Utrecht naar Breda reed, mij ook wel verder had kunnen helpen, maar wel via een omweg. Dus richting Breda was ook een mogelijkheid.
Ik had de tijd. Er stond een vrachtwagen van Gehlen en Schols. Die zitten in Kerkrade, dus niet ver van mijn bestemming. Maar het verschil tussen een stilstaande vrachtwagen en één waarvan de chauffeur aanstalten maakt om de weg op te gaan is enorm.
Er kwam een BMW X3 met een gepensioneerd koppel met Veldhoven onder de kentekenplaat. Ik kon mee. Ze reden naar Oirschot. Na een heerlijk rustige rit stapte ik uit op tankstation Sonse Heide op de A50, kort boven Eindhoven. Ik kon mee naar Veldhoven – waar het bij de stoplichten voor de oprit vrij gemakkelijk is om een lift naar Limburg te krijgen. Maar ik koos voor Sonse Heide en daarmee voor een onbekende, voor mij nieuwe plek. De snelweg en het tankstation bestonden zelfs nog niet toen ik actief werd als lifter.
BMW X3
Van 18:07 tot 19:51 was ik op Sonse Heide. Toen kwam eindelijk de verlossende “ja”, deze keer niet in de vorm van een ja, maar simpelweg het maken van ruimte in het voertuig voor mij. En mijn nieuwe chauffeur reed naar Wittem, in het zuiden van Zuid-Limburg. Hoewel zijn Volkswagen Caddy met aanhanger beide zwaar beladen waren, reed hij een paar kilometer om, langs de windmolen die symbool is van de wijk waarin ik woon.
Zo duurde de terugreis 6u05m en 275 km ofwel 45 kmh.
Maastricht-Enschede
Het was weer tijd om te liften. Naar een verjaardag dit keer, bij een kameraad die in Enschede woont. Randy. Ik was één keer eerder bij hem op bezoek, alweer zes jaar geleden. Toen woonde hij nog in Hengelo. Maastricht-Enschede, een goede 250 kilometer. Althans, via Venlo of Eindhoven. Er is een kortere route door Duitsland en over de Duitse A31. En er is een langere route, via Keulen en Bad Oeyenhausen, wat een flinke omweg is.
Bij het rustig ontwaken rond de tijd van de ochtendschemering had ik nog een scenario in gedachten, namelijk via de Afsluitdijk. Ja, ook dat is een flinke omweg. Maar ik ben nog nooit op of over de Afsluitdijk geweest. Niet per fiets, niet per auto of per bus, en liftend ook niet. Dus dat staat nog op mijn verlanglijstje. Misschien zelfs hoger, dan het bezoeken van landen waar ik nog nooit ben geweest. Maar ook dat is niet waar. Ik wil wel graag nieuwe landen bezoeken. Alleen heb ik daarbij geen voorkeur. Elk nieuw land is goed, gewoon, omdat het nieuw is. Maar, dan is de Afsluitdijk, op zo’n 300 kilometer vanaf Maastricht, toch dichterbij.
Enfin, er moet nog een en ander in huis gedaan worden. Maar wat is er beter dan al dagdromend wakker worden? En de gelukzalige wetenschap dat ik straks weer door de liefde van vriendelijke automobilisten wordt omgeven – of ik nu rechtstreeks naar Enschede reis of via een uitstap door Duitsland of Groningen?
Dan komt natuurlijk ook altijd de vraag op, waar begin ik met de reis. Wel, bij de voordeur natuurlijk!
Maar waar begin ik dat met liften?
Acht jaar lang had ik in Maastricht mijn vaste plek, een geeikte locatie, waar ik ruim zeventig keer ben vertrokken, waar ik misschien zes of acht keer op moest geven omdat ik geen lift kreeg, maar waar ik nooit en te nimmer meer dan eens door dezelfde chauffeur werd opgepikt.
Dat was de officieel aangwezen Maastrichter liftersplaats, maar de Maastrichter liftersplaats is niet meer. Ze heeft plaats gemaakt voor een groot project, waarbij de doorgaande weg door Maastricht een nieuwe plaats krijgt: ondergronds.
Voor mij als ervaren lifter is de verdwenen liftersplaats geen ramp. Voor potentiële lifters, en voor de beeldvorming rondom liften, vind ik het minder gunstig dat de liftersplaats weg is.
Daarna liftte ik regelmatig langs de Viaductweg nabij de kruising met de Meerssenerweg, als ik naar het noorden wilde liften. Of anders gezegd, als ik vanuit Maastricht ergens anders wilde zijn in Nederland. En bijna alles wat bij Nederland hoort, ligt boven Maastricht. Al wil ik Eijsden en de bovenwindse eilanden niet te kort doen.
Daar aan de Viaductweg kon ik ook goed liften. Recent is de situatie daar weer veranderd vanwege de wegwerkzaamheden. Daarmee is het niet perse slechter liften. Het is op dit moment erg makkelijk om bij de stoplichten bij de genoemde kruising om een lift te vragen, de A2 op.
Maar dit kruispunt is aan de andere kant van de stad, wat niet erg is. Ik ben er in één uur lopen, of één kwartier met de bus en één kwartier lopen, of een minuut of 20 fietsen. Maar ik heb op dit moment geen fiets die echt geschikt is.
Waarom moeilijk doen, er is ook een oprit op 15 minuten lopen van mijn woning. Alleen zijn we dan wel nog aan de zuidzijde van de stad. Er is minder verkeer. En passief met duim en karton op de oprit is daarom te passief. Ook is er minder ruimte om te stoppen. Maar de auto’s, een deel daarvan, stopt wel bij verkeerslichten vlak voor de oprit. Ik kan daar te voet komen, alleen mag dat volgens de verkeersregels niet. Maar precies één week geleden was dat wat ik deed. En zo had ik toen na drie keer vragen een lift de A2 op, tot de afrit Grathem, 40 kilometer boven Maastricht.
En zo begon de reis nu ook. Bij hetzelfde stoplicht als vorige week, bij de oprit van Maastricht Randwyck. Maar nu trof ik, bij de tweede of derde chauffeur die ik bevroeg, een agente, die meende dat het op de plek waar ik stond, ‘levensgevaarlijk’ was om te zijn als voetganger.
In contact met politie blijft het bij mij vrijwel altijd bij een kleine reprimande van hun kant. Meestal ga ik net even ergens anders staan. Nu liep ik de Oeslingerbaan af. Ik strekte de duim bij een invoegstrook. Wat later strekte ik de duim opnieuw bij de bushalte op de hoek met de Molensingel. Dat hield ik een kwartier vol ongeveer. Behalve twee heren die een eindje achter me stopten, en vervolgens weer weg reden toen ik het voertuig genaderd was. Na dat kwartier wachtte ik bij het verkeerslicht voor de kruising. Hier stond ik zelf op het troittoir, om chauffeurs aan te spreken, als het verkeerslicht rood was.
35 minuten
Iets meer dan een half uur duurde het vanaf mijn aankomst op het punt waar ik door de agente werd aangesproken, tot het verkrijgen van de 1e lift. De rit ging naar Sittard, A2-afrit Urmond. De man reed een op leeftijd zijnde Nissan.
Op de oprit van Urmond heb ik niet vaak gestaan, maar als ik daar stond, was ik altijd binnen een mum van tijd weer weg. Vandaag was het anders. Na een half uur op de oprit, had ik er genoeg van. Bij de stoplichten voor de oprit duurde het daarna niet lang, voor ik iemand vond, die me op het volgende tankstation kon brengen. Een paar kilometer verder. Maar op tankstations is het vaak goed liften.
Toen ik mijn kameraad in 2007 bezocht, was ik ook op dit tankstation. Swentibold. Toen ik vorige maand op Swentibold was, gebeurde mij iets, wat mij in tien jaar liften nooit is gebeurd. Ik werd door de uitbater van de pomp geordonneerd om zijn klanten niet aan te spreken. In 2007 kreeg ik hier, na een half uur, een lift naar Almelo. 246 kilometer volgens mijn liftlogboek. Het was een rit in een stoere Peugeot 309, waarin ik mijn Nederlandse lifttopsnelheid verbeterde naar 180 kmh.
Maar toen was toen en nu was nu.
Maar ook hier duurde het weer lang. Verbazingwekkend lang, want nog voor de eerstvolgende grote wegsplitsing ligt het volgende tankstation, zodat het hier peanuts moet zijn, om tenminste tot dat tankstation verder te gaan. En zo ging het ook, alleen duurde het een minuut of veertig voor de verlossende “ja” kwam op mijn “kan ik meerijden?”. Twee Limburgers die in Maasmechelen hadden gemountainbiked. Een lifter hadden ze nog nooit aan boord, en ze hadden erg veel plezier van het vernemen van mijn ervaringen en bedrevenheid met deze hobby. En ik reed mee naar Bosserhof. Dertien kilometer is het, geloof ik.
Al met al was de reis traag begonnen.
Op Bosserhof had ik na 10 minuten een chauffeur naar Venlo. Hoewel de snelweg boven Venlo gedeeltelijk afgesloten zou zijn, wilde ik toch over Venlo en niet over Eindhoven. Dit omdat het vanuit Eindhoven relatief lastig liften is naar Nijmegen. Ook op het tankstation voor Eindhoven, Grote Bleek bij Maarheeze, rijdt maar weinig verkeer die kant op. De meest logische routes waren daarom via Venlo, via ’s-Hertogenbosch-Oss, of via Utrecht-Amersfoort. Maar de A73 is leuker!
Maar voor Venlo is er op de A73 geen tankstation. Bij Roermond is wel ruimte gereserveerd voor de latere ontwikkeling van een tankstation. Maar op dit moment is het alleen maar een parkeerplaats langs de snelweg.
Mijn chauffeur reed bij Venlo-Zuid van de snelweg af. Daar is het slecht liften naar het noorden, naar mijn idee. Venlo-West (ofwel Blerick) moet al een stuk beter zijn. Wetend dat de snelweg boven Venlo dicht is, ga ik per bus door het stadje aan de Maas, tot bij het Van der Valk hotel aan de A67. Daar staan ook gele bordern met alternatieve routes richting Nijmegen. Ik had zelf ingeschat dat de N271 langs Velden en Gennep een goed alternatief was, maar de omleiding blijkt via de N277 te lopen. Ik meende, dat dat de zogeheten Middenpeelweg is. Wisten deed ik het alleen niet. Vandaag had ik geen kaart bij me – die was ik vergeten mee te nemen.
Op de bushalte reden de auto’s voorbij, maar de stoplichten bij de A67 staan lang op rood. De meeste chauffeurs wilden alleen het raampje niet open draaien. Op sommige plekken hebben mensen schrik van vreemden. De oprit van de A67 is hier niet erg geschikt om te liften, om niet te zeggen ongeschikt. Het moest dus gebeuren bij de stoplichten, maar ik zag nog een optie. De N271 dus – de oude Rijksweg van Venlo naar Nijmegen.
Na het kruispunt zag ik genoeg plek, hier kunnen ze wel stoppen. Dus gewoon de duim in de lucht zonder bordje, want het is gewoon meerijden over de provinciale weg, zo ver en zo lang als het gaat. Een militair die niet aan het werk was, stopte na een minuut of tien. Het had me weer een uur ongeveer gekost, om vijf-zes kilometer op te schieten.
Hij reed naar Nieuw-Bergen, wat al een aardig stukje de goede kant op is. Genoeg ook om weer verkeer te hebben dat naar de volgende grote stad rijdt. Mijn chafffeur reed naar Vierlingsbeek en daarmee kwam ik weer terug op de A73 en wel boven het deel dat afgesloten was. Ik stelde voor om bij oprit Venray-Noord uit te stappen, want daar was ik al eens vlot en goed weggekomen. Alleen bleek die afrit afgesloten, en daarom werd het de volgende afrit: Vierlingsbeek / Overloon. En daar was het stil.
Rustig.
Heerlijk.
De wind in mijn haren.
Maar…
…niet voor lang.
Want ik werd nu door de eerste passerende chauffeur opgepikt en die reed richting Utrecht, zodat ik meereed tot tankstation De Slenk ter hoogte van Wolfheze.
Het was de namiddag en het werd tijd om alleen nog tussen tankstations te liften. Want de donkere avond is niet altijd de grootste vriend van de lifter, maar op veel tankstations brand 24 uur per dag het licht. Dus ik begon te hoppen. Na 20 minuten een rit naar tankstation De Somp, daar na 20 minuten naar tankstation De Paal en vanaf daar na tien minuten naar de afrit Enschede-Centrum op de A35. In een Citroen DS3, de éérste keer dat ik in een DS zat!
Citroen DS3
Dicht bij die afrit is een bushalte. De bus naar Enschede kwam snel, en de busrit kostte niets, want de kaartlezer werkte niet.
Al bij al ben ik ongeveer 7h45m onderweg geweest en heb ik 275 kilometer gereisd. Dat komt neer op een laag gemiddelde van ongeveer 35 kmh.
24 november 2013
Enschede-Maastricht
Randy reed mij naar de omgeving van de oprit Enschede-Centrum op de A35. Het was 15h30. Ik bereikte de oprit om 15h38. We hadden samen een vergelijking gemaakt van diverse opritten langs de A35. Beide vonden wij dat die van Enschede-Centrum het meest geschikt leek om te liften.
Alleen miste ik in mijn rugzak een paar liftbordjes met daarop de namen Eindhoven, Maastricht en Deventer. Van Nijmegen had ik nog wel een oud bordje. Ik had ook één blanco bordje en een stapeltje blanco A3-tjes bij me.
Het bordje Nijmegen maakte weinig gebaren los bij de chauffeurs. Tijd voor een bordje Deventer, waarbij ik alleen de eerste letter als hoofdletter deed, want dat schijnt makkelijker leesbaar te zijn - en vriendelijker en rustiger over te komen… Liften is psychologie en wat dat betreft wist ik dat ik één ding tegen me had, mijn zwarte jas. Waar denkt een gemiddeld mens aan bij het zien van een man met een zwarte jas en blauwe jeans aan?
Na een kwartier had ik een lift naar het tankstation tussen Deventer en Apeldoorn, langs de A1. Tankstation Vundelaar. Het begon wat te regenen, maar op een tankstation sta je droog. Het was makkelijk om een chauffeur naar Utrecht of Amsterdam te vinden. Ik wilde langs Nijmegen. Maar ik realiseerde me, dat de chauffeur die via Utrecht naar Breda reed, mij ook wel verder had kunnen helpen, maar wel via een omweg. Dus richting Breda was ook een mogelijkheid.
Ik had de tijd. Er stond een vrachtwagen van Gehlen en Schols. Die zitten in Kerkrade, dus niet ver van mijn bestemming. Maar het verschil tussen een stilstaande vrachtwagen en één waarvan de chauffeur aanstalten maakt om de weg op te gaan is enorm.
Er kwam een BMW X3 met een gepensioneerd koppel met Veldhoven onder de kentekenplaat. Ik kon mee. Ze reden naar Oirschot. Na een heerlijk rustige rit stapte ik uit op tankstation Sonse Heide op de A50, kort boven Eindhoven. Ik kon mee naar Veldhoven – waar het bij de stoplichten voor de oprit vrij gemakkelijk is om een lift naar Limburg te krijgen. Maar ik koos voor Sonse Heide en daarmee voor een onbekende, voor mij nieuwe plek. De snelweg en het tankstation bestonden zelfs nog niet toen ik actief werd als lifter.
BMW X3
Van 18:07 tot 19:51 was ik op Sonse Heide. Toen kwam eindelijk de verlossende “ja”, deze keer niet in de vorm van een ja, maar simpelweg het maken van ruimte in het voertuig voor mij. En mijn nieuwe chauffeur reed naar Wittem, in het zuiden van Zuid-Limburg. Hoewel zijn Volkswagen Caddy met aanhanger beide zwaar beladen waren, reed hij een paar kilometer om, langs de windmolen die symbool is van de wijk waarin ik woon.
Zo duurde de terugreis 6u05m en 275 km ofwel 45 kmh.
De planning is om volgende week maandag naar Londen te liften. Moet daar nog wel een slaapplek regelen. Weet zelf niet eens hoelang ik blijf. Ik heb een week vakantie, maar wil zo min mogelijk plannen.
Het wordt de eerste keer internationaal in m'n eentje liften en voor het eerst de sloot naar Engeland oversteken (via Calais). Twee zaken die ik toch wel spannend vind, maar ik wil het een keer gedaan hebben.
Het wordt de eerste keer internationaal in m'n eentje liften en voor het eerst de sloot naar Engeland oversteken (via Calais). Twee zaken die ik toch wel spannend vind, maar ik wil het een keer gedaan hebben.
Gisteren reed ik mee in zo'n auto.
Van tankstation 't Haasje (A2 / Maarheeze) tot de wijk in Maastricht waar ik woon.
Onderweg reden we een tijdje achter een politieauto, die 120 reed waar 100 is toegestaan. Later haalden we de politie met 140 in, waar 120 is toegestaan.
Leuk, maar wat ik mij afvraag is of de politie te snel mag rijden en onder alle omstandigheden?
Hoewel een overschrijding met 20 kmh niet zo veel is, het is wettelijk toch een overtreding.
Van tankstation 't Haasje (A2 / Maarheeze) tot de wijk in Maastricht waar ik woon.
Onderweg reden we een tijdje achter een politieauto, die 120 reed waar 100 is toegestaan. Later haalden we de politie met 140 in, waar 120 is toegestaan.
Leuk, maar wat ik mij afvraag is of de politie te snel mag rijden en onder alle omstandigheden?
Hoewel een overschrijding met 20 kmh niet zo veel is, het is wettelijk toch een overtreding.
En - oh ja - op 1 december had ik een Jaguar - ook vanaf 't Haasje. Maar dat was nog niet alles, na die Jaguar stond ik langs de weg en gebeurde het ongelofelijke, want er stopte opnieuw een Jaguar.
Considerans, dat in Nederland 1 op 400 auto's een Jaguar is...
Verder afgelopen weekeinde heen en weer geweest naar Luxemburg en omdat ik nog tijd had, even tot bij Nancy gegaan.
Komende zondag lift ik van Aire de Courneuve, Aubervillers in het noorden van Parijs, terug naar de zuidelijkste stad van Nederland.
Bon journee a tous!
Considerans, dat in Nederland 1 op 400 auto's een Jaguar is...
Verder afgelopen weekeinde heen en weer geweest naar Luxemburg en omdat ik nog tijd had, even tot bij Nancy gegaan.
Komende zondag lift ik van Aire de Courneuve, Aubervillers in het noorden van Parijs, terug naar de zuidelijkste stad van Nederland.
Bon journee a tous!
Ja, dat mag wettelijk geloof ik, zelfs zonder zwaailicht of sirene. Het is gek maar zo is het...quote:
Gisteren reed ik mee in zo'n auto.
[ afbeelding ]
Leuk, maar wat ik mij afvraag is of de politie te snel mag rijden en onder alle omstandigheden?
Hoewel een overschrijding met 20 kmh niet zo veel is, het is wettelijk toch een overtreding.
Altijd mooi om in een wat duurdere/specialere auto te zitten, meestal zijn het ook (daarom?) interessante gesprekken
Parijs-Maastricht gisteren in 3h55m / 3 ritten, inclusief 0h33m wachten, exclusief 1h25m voortransport (metro / bus a 1,70 euro) en 0h20m natransport (te voet verder vanaf de afrit).
Hallo Frank_NL,
Ongeveer een jaar geleden was bij mij een vriendin die veel door Frankrijk en Duitsland liftte, daarbij gebruikmakend van websites waar je ritten kon zoeken. In Frankrijk en Duitsland was dat redelijk populair. In NL kon ze zo'n website niet vinden en hebben we er eentje gemaakt. Heb jij wel eens gebruik gemaakt van carpool.com, blablacar, mitfahrtgelegenheit of covoiturage? Je bent een ervaren lifter begrijp ik uit dit forum, en ik ben benieuwd naar je mening over dit soort websites.
gr
John
Ongeveer een jaar geleden was bij mij een vriendin die veel door Frankrijk en Duitsland liftte, daarbij gebruikmakend van websites waar je ritten kon zoeken. In Frankrijk en Duitsland was dat redelijk populair. In NL kon ze zo'n website niet vinden en hebben we er eentje gemaakt. Heb jij wel eens gebruik gemaakt van carpool.com, blablacar, mitfahrtgelegenheit of covoiturage? Je bent een ervaren lifter begrijp ik uit dit forum, en ik ben benieuwd naar je mening over dit soort websites.
gr
John
Dit is autodelen of carsharing. Liften gebeurt op straat, zonder gebruik van telecommunicatiemiddelen, eventueel wel met gebruik van CB radiofrequenties.quote:Ongeveer een jaar geleden was bij mij een vriendin die veel door Frankrijk en Duitsland liftte, daarbij gebruikmakend van websites waar je ritten kon zoeken.
http://nl.wikipedia.org/wiki/27_MC
Dan ben je niet de enige. Er zijn er meer. Maar jouw website wordt niet zomaar een succes.quote:In Frankrijk en Duitsland was dat redelijk populair. In NL kon ze zo'n website niet vinden en hebben we er eentje gemaakt.
Blabla en covoiturage zijn dezelfde. Ik gebruik ridesharewebsites om zelf ritten aan te bieden, of om treinreizen aan te bieden als samen een treinreis maken voordeliger is <vb Schoenes Wochenendticket, Quer durchs land ticket>, of als ik voor mijzelf of een ander een goedkoop Bahn-treinticket heb geboekt dat hij, zij of ik uiteindelijk niet gebruik <vb Europa Spezial>.quote:Heb jij wel eens gebruik gemaakt van carpool.com, blablacar, mitfahrtgelegenheit of covoiturage?
Niks mis mee, maar de praktijk is dat MFG, MFZ en de Franse Blabla bemiddelingskosten rekenen die oplopen tot 11% van de ritprijs. Daarnaast loop je als meerijder altijd de kans dat een afspraak niet door gaat. Ben je daar voldoende op voorbereid. Wat doe je dan? Alsnog een last minute treinticket a 250 euro kopen?quote:Je bent een ervaren lifter begrijp ik uit dit forum, en ik ben benieuwd naar je mening over dit soort websites.
Vergelijking liften versus vooraf online regelen: dan is liften flexibel en online autodelen niet, je kan vertrekken wanneer je wil, op de dag, uur en minuut precies. Bijvoorbeeld als de zon op komt, een uur voor je 20 km verderop op je werk moet verschijnen en de eerste dag in plaats van de derde dag nadat je vakantie begonnen is. Andersom werkt liften ook niet altijd. Er is ook weer kunde / vakmanschap en begeestering voor nodig en dan nog kan het niet altijd. Een lifter heeft meer last van slecht weer en duisternis, dan iemand die online een meerijdmogelijkheid regelt.
[ Bericht 1% gewijzigd door Frank_NL op 15-01-2014 15:03:41 ]
Hee ,
heb met veel interesse dit topic gevolgd en dit heeft
mijn interesse gewekt om ook een lift trip te plannen.
Heb mijzelf goed proberen in te lezen maar zit nog steeds
met een aantal vragen.
De trip die ik wil maken is:
Nijmegen - Berlijn
Route:
Nijmegen - Enschede
Vervolgens naar de A1
De A1 loopt direct naar Berlijn. Dus
vanaf hier is het maar net kijken hoe
ver mensen je mee nemen.
Berlijn
Wat ik me vooral afvragen met liften. Je wordt
niet altijd op een ideale plek afgezet. Of mensen gaan niet helemaal
je route hoe pak je dit aan?
Bijvoorbeeld bij Enschede moet ik heel specifiek de A1 op richting Duitsland.
Want stel ik krijg een lift richting Enschede en ik word op de snelweg onder Enschede afgezet bij een tankstation
afgezet. Hoe kom je dan op de A1 terecht richting Duitsland. Want neem aan dat je niet altijd het geluk hebt dat mensen precies heen gaan waar je moet zijn.
Stel dat je ergens terecht komt wat van je route afwijkt en geen geschikte lift kan vinden. Wat kun je dan het beste doen?
Denk dat een hoop van mijn vragen vanzelf beantwoord worden als ik het uitprobeer maar deze
vragen vind ik wel belangrijk om te weten.
Alvast bedankt voor de info
, heb met veel interesse dit topic gevolgd en dit heeft
mijn interesse gewekt om ook een lift trip te plannen.
Heb mijzelf goed proberen in te lezen maar zit nog steeds
met een aantal vragen.
De trip die ik wil maken is:
Nijmegen - Berlijn
Route:
Nijmegen - Enschede
Vervolgens naar de A1
De A1 loopt direct naar Berlijn. Dus
vanaf hier is het maar net kijken hoe
ver mensen je mee nemen.
Berlijn
Wat ik me vooral afvragen met liften. Je wordt
niet altijd op een ideale plek afgezet. Of mensen gaan niet helemaal
je route hoe pak je dit aan?
Bijvoorbeeld bij Enschede moet ik heel specifiek de A1 op richting Duitsland.
Want stel ik krijg een lift richting Enschede en ik word op de snelweg onder Enschede afgezet bij een tankstation
afgezet. Hoe kom je dan op de A1 terecht richting Duitsland. Want neem aan dat je niet altijd het geluk hebt dat mensen precies heen gaan waar je moet zijn.
Stel dat je ergens terecht komt wat van je route afwijkt en geen geschikte lift kan vinden. Wat kun je dan het beste doen?
Denk dat een hoop van mijn vragen vanzelf beantwoord worden als ik het uitprobeer maar deze
vragen vind ik wel belangrijk om te weten.
Alvast bedankt voor de info
Hi Frank,
Dank voor de respons!
Nee, garanties heb je nooit. Maar de kans op een lift kan wel toenemen als meer chauffeurs om hen moverende redenen uitkijken naar lifters, danwel dat lifters ook beter zichtbaar zijn.
Ons idee was een "systeem" (rotwoord) te bedenken waarbij de kans op een rideshare wordt vergroot en ook nog iets bij te dragen aan de veiligheid (of het veiligheidsgevoel).
Van MFG heb ik begrepen dat ze hun data aan de duitse fiscus moesten afstaan, hetgeen door de gebruikers niet in dank werd afgenomen. Ook het "boeken" van stoelen gaat een beetje in tegen de enigzins idealistische geest van liften, Nou ja, alles heb z'n voor- en nadelen.
In ieder geval gaan we nog even door met pogingen ons "systeem" te perfectioneren, o.a. met een web-app voor lifters. Mocht je geinteresseerd zijn, onze site is te vinden op http://www.gogorideshare.com
Alle commentaar en opmerkingen zijn welkom!
gr,
John
Dank voor de respons!
Nee, garanties heb je nooit. Maar de kans op een lift kan wel toenemen als meer chauffeurs om hen moverende redenen uitkijken naar lifters, danwel dat lifters ook beter zichtbaar zijn.
Ons idee was een "systeem" (rotwoord) te bedenken waarbij de kans op een rideshare wordt vergroot en ook nog iets bij te dragen aan de veiligheid (of het veiligheidsgevoel).
Van MFG heb ik begrepen dat ze hun data aan de duitse fiscus moesten afstaan, hetgeen door de gebruikers niet in dank werd afgenomen. Ook het "boeken" van stoelen gaat een beetje in tegen de enigzins idealistische geest van liften, Nou ja, alles heb z'n voor- en nadelen.
In ieder geval gaan we nog even door met pogingen ons "systeem" te perfectioneren, o.a. met een web-app voor lifters. Mocht je geinteresseerd zijn, onze site is te vinden op http://www.gogorideshare.com
Alle commentaar en opmerkingen zijn welkom!
gr,
John
Denk dat je een goede route kiest in ieder geval. Eerste stukje kan wel lastig zijn, om langs Arnhem op de A50 te komen. Je moet trouwens niet naar/via Enschede, maar via Hengelo! Binnendoor Nijmegen-Enschede kan ook, maar het is erg lastig om van de A35 op de A1 ri Duitsland te komen.quote:
Hee
heb met veel interesse dit topic gevolgd en dit heeft
mijn interesse gewekt om ook een lift trip te plannen.
Heb mijzelf goed proberen in te lezen maar zit nog steeds
met een aantal vragen.
De trip die ik wil maken is:
Nijmegen - Berlijn
Route:
Nijmegen - Enschede
Vervolgens naar de A1
De A1 loopt direct naar Berlijn. Dus
vanaf hier is het maar net kijken hoe
ver mensen je mee nemen.
Berlijn
Wat ik me vooral afvragen met liften. Je wordt
niet altijd op een ideale plek afgezet. Of mensen gaan niet helemaal
je route hoe pak je dit aan?
Bijvoorbeeld bij Enschede moet ik heel specifiek de A1 op richting Duitsland.
Want stel ik krijg een lift richting Enschede en ik word op de snelweg onder Enschede afgezet bij een tankstation
afgezet. Hoe kom je dan op de A1 terecht richting Duitsland. Want neem aan dat je niet altijd het geluk hebt dat mensen precies heen gaan waar je moet zijn.
Stel dat je ergens terecht komt wat van je route afwijkt en geen geschikte lift kan vinden. Wat kun je dan het beste doen?
Denk dat een hoop van mijn vragen vanzelf beantwoord worden als ik het uitprobeer maar deze
vragen vind ik wel belangrijk om te weten.
Alvast bedankt voor de info
Wat je het beste kunt doen is voordat je van de route afwijkt afgezet worden bij een tankstation aan de snelweg. De eerste goede voor jou zou dan De Somp zijn, op de A50 net voor Apeldoorn. Tankstations op de A1 zijn De Paal (net na het knooppunt), Bolder (bij Holten, groot en de moeite waard om op een goede lift te wachten!) en Lonnekermeer (net na Hengelo, laatste tankstation voor de grens en de enige binnen 130km erna).
Ik denk dat je met een beetje geduld vanaf Bolder wel een ritje naar Berlijn kunt krijgen, en anders moet je gewoon in Duitsland op de A30/A2 van tankstation naar tankstation hoppen.
Als je een rit naar/langs Berlijn hebt kun je het beste bij tankstation Michendorf (op de ring) eruit om een ritje de stad in te scoren
Check ook http://hitchwiki.org/maps/
Oh en Nijmegen heeft een liftplaats, vlakbij de Waalbrug. Ik heb er geen ervaring mee maar ziet er goed uit.
En als je echt bent afgeweken van je route; afhankelijk van het tijdstip óf proberen terug op de route te komen met de omweg die je gemaakt hebt, of je tent opzetten in een geschikt bosje en jezelf in slaap huilen
Met de juiste voorbereidingen (reflecterend hesje, hoofdlamp, reflecterend bandje op je benen etc.) kan in het donker liften trouwens ook goed werken, je moet alleen iets meer geduld hebben. En bij een tankstation kan je altijd vragen. Gewoon goed opletten waar je bent en op tijd aangeven dat je eruit wil!Succes!
[ Bericht 5% gewijzigd door Novito12 op 18-01-2014 01:38:14 ]
Nijmegen-Berlijn. Twee routes komen duidelijk in aanmerking om te liften.
Nijmegen-Arnhem-Apeldoorn en dan de A1 / E30 tot Berlijn.
Nijmegen-Arnhem-Dieren-Zutphen-Deventer en dan de A1 / E30 tot Berlijn.
Welke van deze twee het wordt hangt mede af van de ritten die je krijgt.
Nijmegen-Zaarderheiken (Venlo)-Berlijn kan ook, maar is minder makkelijk.
Tankstations Bolder en Lonnekermeer zijn erg goed om een rit naar Berlijn te vinden of tot halverwege, Braunschweig of Hannover. Bij tankstations Zweidorfer Holz resp. Garbsen weer verder kijken.
Als je een chauffeur hebt die naar Enschede rijdt, dan uitstappen bij tankstation Bolder bij Holten en daar verder kijken.
Op Hitchwiki maps vindt je goede liftplekken vanuit Nijmegen en Arnhem ri. Apeldoorn. Ik zou ook proberen vanuit de liftplaats in NMG een rit naar Apeldoorn (tankstation De Somp) te krijgen, maar als je ook weet waar je vanuit Arnhem verder kan liften, dan helpt dat enorm. De oprit ri. Apeldoorn bij knooppunt Waterberg A12 x A50 is matig geschikt om te liften, er is niet veel plek om te stoppen, ik stond daar voor het stoplicht, wat zeker kan als het niet druk is (dus 's morgens erg vroeg).
Via Dieren-Zutphen is er een goede liftplek aan het eind van de snelweg die bij Dieren/Doesburg eindigt. Tussen NMG-Arnhem is er natuurlijk ook een tankstation, waar je om een rit ri. Arnhem of ri. Dieren/Zutphen kan vragen!
Let op, tussen tankstation Lonnekermeer en Osnabruck zijn geen tankstations over een afstand van 125 km. Parkeerplaats Brockbachtal is er wel, kort voor Osnabruck, waar redelijk wat verkeer is. Verder kan je na het 1e stoplicht in Bad Oeyenhausen, waar de snelweg is onderbroken, ook langs de weg staan met een duidelijk bord BERLIN. In de praktijk eigenlijk niet nodig, want je zit dan al in een goede rit richting Hannover / Berlijn
Nijmegen-Arnhem-Apeldoorn en dan de A1 / E30 tot Berlijn.
Nijmegen-Arnhem-Dieren-Zutphen-Deventer en dan de A1 / E30 tot Berlijn.
Welke van deze twee het wordt hangt mede af van de ritten die je krijgt.
Nijmegen-Zaarderheiken (Venlo)-Berlijn kan ook, maar is minder makkelijk.
Tankstations Bolder en Lonnekermeer zijn erg goed om een rit naar Berlijn te vinden of tot halverwege, Braunschweig of Hannover. Bij tankstations Zweidorfer Holz resp. Garbsen weer verder kijken.
Als je een chauffeur hebt die naar Enschede rijdt, dan uitstappen bij tankstation Bolder bij Holten en daar verder kijken.
Op Hitchwiki maps vindt je goede liftplekken vanuit Nijmegen en Arnhem ri. Apeldoorn. Ik zou ook proberen vanuit de liftplaats in NMG een rit naar Apeldoorn (tankstation De Somp) te krijgen, maar als je ook weet waar je vanuit Arnhem verder kan liften, dan helpt dat enorm. De oprit ri. Apeldoorn bij knooppunt Waterberg A12 x A50 is matig geschikt om te liften, er is niet veel plek om te stoppen, ik stond daar voor het stoplicht, wat zeker kan als het niet druk is (dus 's morgens erg vroeg).
Via Dieren-Zutphen is er een goede liftplek aan het eind van de snelweg die bij Dieren/Doesburg eindigt. Tussen NMG-Arnhem is er natuurlijk ook een tankstation, waar je om een rit ri. Arnhem of ri. Dieren/Zutphen kan vragen!
Let op, tussen tankstation Lonnekermeer en Osnabruck zijn geen tankstations over een afstand van 125 km. Parkeerplaats Brockbachtal is er wel, kort voor Osnabruck, waar redelijk wat verkeer is. Verder kan je na het 1e stoplicht in Bad Oeyenhausen, waar de snelweg is onderbroken, ook langs de weg staan met een duidelijk bord BERLIN. In de praktijk eigenlijk niet nodig, want je zit dan al in een goede rit richting Hannover / Berlijn
