Het grote babietjestopic (6-12 maanden) deel 60

Ik heb Sint en Kerst altijd heel erg leuk gevonden met ons eigen gezin, maar ook met de grote familie aan mijn moeders kant. Ik verheug me bijvoorbeeld ook erg op zondag, dan vieren we weer met iedereen mijn oma's verjaardag. Ik hou ervan, met iedereen bij elkaar.

En toch kan ik me heel goed voorstellen dat je juist me de feestdagen heel bewust bent van eventueel 'gemis' in je eigen familie. Ik vind Kerst ook echt anders met mijn ouders aan de andere kant van de wereld. Minder fijn, ook al zoek ik altijd de rest van de familie op.

Ik kan me eigenlijk niet echt herinneren dat wij naar opa en oma gingen met die dagen. Die kwamen altijd bij ons sinterklaas vieren, en kerst was meestal ook gewoon thuis met vrienden/opa/oma's... Oud en Nieuw was wel verschillend, maar 1-1 is standaard naar Oma (die is dan jarig) en dat is ook ongeveer het enige moment in het jaar dat de hele familie bij elkaar komt (niet heel hecht) dus wel heel leuk om weer even bij te kletsen en de nieuwe aanwas te bewonderen. Vorig jaar vond ik heel tof, toen was Minke dus net geboren en iedereen was zo lief met haar... Oma en mijn moeder ook helemaal aan het stralen van trots (en ik zelf ook wel geloof ik )

En wat ik ook herken is dat het nu ik mijn eigen gezin heb, weer vanzelfsprekend knus is. Ik hoef er nu niks meer voor te ondernemen. Gezelligheid en geborgenheid in eigen huis. En met mijn ouders gewoon de hele dag op de skype is het dan al genoeg . En lekker eten met mijn broertje en zijn vriendin, dan is het rond .

Twee jaar terug heb ik zelfs met mijn moeder wafeltjes gebakken over de skype. Zij daar, en ik hier. Omdebeurt een kerstcd opzetten en kletsen maar .

Het gemis kan er ook op een andere manier zijn, namelijk juist doordat anderen niet om de feestdagen malen. Ik vind bijvoorbeeld dat mijn broertje zijn gang moet gaan, maar het steekt me wel dat hij met Kerst naar het buitenland gaat om de feestdagen met de familie van zijn vriendinnetje te vieren terwijl er voor ons niets vanaf kan (geen mededeling, geen telefoontje, geen kaartje, geen interesse). En ik mis mijn vader natuurlijk vreselijk nu hij er niet meer is, maar toen hij er nog wel was gaf hij mij het gevoel Kerst alleen maar met ons te vieren omdat ik dat belangrijk vond. Ik was altijd de gangmaker en als ik niks organiseerde gebeurde er niks. Het heeft me veel moeite gekost om te accepteren dat mijn familie fysiek en/of emotioneel afwezig was.

Maar goed, ik heb nu mijn eigen gezinnetje. En ik heb mijn schoonfamilie! Ik vind het zo knap zoals mijn schoonouders omgaan met de feestdagen. Ze geven ons het gevoel het samenzijn belangrijk te vinden, maar ze zijn ook heel flexibel en hebben zo hun eigen vrienden waar ze ook het een en ander mee vieren.

Oh, en wat leuk dat Ivan zo vrolijk bovenaan staat! Morgen een jaar geleden was de uitgerekende datum.

Claudia dat klinkt exact als mijn familie. Mijn ouders zijn er nu gevoeliger in, omdat ze weten dat ik er wel waarde aan hecht. Mijn broertje gaat vaak op vakantie (hij is bijvoorbeeld ook weg met Sinterklaas en met R's verjaardag en grote kans dat hij vergeet te bellen als R 1 jaar oud wordt. En toch kan ik er (nu) heel goed mee leven, omdat ik verder door het jaar heen merk dat hij heel betrokken en lief is. Hij geeft gewoon niks om dat soort dagen.

Dat mijn ouders naar de andere kant van de wereld afreisden is natuurlijk ook op meerdere manieren interpreteerbaar. Ze lieten twee jongvolwasssen kinderen achter toch. En ik heb het daar soms ook wel moeilijk mee gehad. Maar ze houden absoluut van mij en mijn broertje en hebben alles voor ons over.

En ik verheug me op de zomer, want dan gaan we allemaal naar Aruba. Wij hebben gisteren geboekt .

Oh Claudia, ik bedoel niet te zeggen dat jouw broertje hetzelfde is als de mijne. je hebt al eens vaker je verdriet daarover geuit. En dat klonk juist ook heel verdireitig en helemaal niet vergelijkbaar met de mijne. Zo bedoelde ik het dus niet.

Alleen maar de herkenning van een gezin hebben dat geen waarde aan feestdagen hecht, welke dan ook.

Wow.. al boekingen voor de zomervakantie van 2011... dat duurt toch nog heeel lang, toch? (De tijd gaat me al zo snel... )

Wij vieren kerst wel met 'de ene dag met mijn ouders, en de andere met mijn schoonouders, (of nu dus alleen mijn schoonmoeder dus)', maar we wisselen wel vaak van locatie. Het ene jaar komen ze bij ons, het andere gaan wij naar hen, of bij m'n schoonzusje enzo. Alleen het plannen van wie welke dag is vaak wat lastig aangezien zowel mijn schoonmoeder, -zus en zwager in de zorg werken.

Ik baal er wel een beetje van dat mijn broertje niet met z'n twee kindjes bij mijn ouders Sinterklaas wil komen vieren. Dat wordt ze 'te druk'... Zes volwassenen en drie kindjes is toch niet zó veel? Nu is het inderdaad wel lekker rustig als zij er niet zijn, maar ik vind het ook voor mijn ouders wel een beetje lullig.. die willen toch ook graag alle kleinkinderen bij elkaar en een feestje vieren.

shandaly; het hangt gewoon erg van de kindjes zelf af. sommige kindjes kunnen prima tegen zoiets en andere kindjes zijn dagenlang van de leg dan. hoe sneu het ook is, ik kan me best voorstellen als je een kindje hebt wat er niet tegen kan, dat je dan in zo'n hele drukke decembermaand gaat snoeien hoor.

quote:

Op woensdag 3 november 2010 10:21 schreef Claudia_x het volgende:
Kunnen jullie je nog herinneren wanneer het omslagpunt plaatsvond? Ik bedoel dus het moment dat jouw ouders niet meer naar hun ouders gingen maar jij naar jouw ouders? Zij hebben zich toch op een bepaald moment ook losgemaakt van die 'verplichting'?

dit vroeg ik me idd ook al eens af Op de een of andere manier verwacht mijn schoonmoeder gewoon echt dat we er altijd zullen zijn met kerst. Mijn ouders vinden het leuk, maar als het niet lukt, dan niet. Mijn schoonmoeder zou daar meer moeite mee hebben. Toch zijn zij zelf ook ooit overgestapt naar het eigen gezinsfeest met eventueel bezoek aan de (groot)ouders ipv de hele dag naar de familie.

Ik wil ook graag onze eigen tradities starten

Dat van de boom voor je verjaardag gebeurde bij ons ook, Claudia. Mijn broertje is 6 dagen voor mij jarig, dus dan werden de slingers opgehangen. Die bleven dan hangen tot mijn verjaardag, maar om mijn verjaardag dan toch ook nog wat feestelijk te maken, werd dan net ervoor de kerstboom gezet en het huis versierd

Een kerstboom op Dyon zn verjaardag zit er toch wel dik in denk ik

Ik hou helemaal niet van die verplichtingen.
Ik heb vooral een schoonmoeder die veel opdringt. Zo kregen we dus paar weken geleden zo'n lootjesstrekkingsmailtje voor sinterklaas met een datum erbij. Ipv dat het dus in overleg gaat staat iets vanuit haar dus altijd al vast en verwacht ze ook dat we komen. Op die manier heb ik er dan dus al niet eens meer zin in.
Vorig jaar hoogzwanger nog een verplicht weekendje Ardennen met schoonfamilie gehad, de geplande sinterklaasviering door schoonmoeder ben ik toen expres niet naartoe gegaan. Kyllian is toen alleen met papa geweest, want papa voelde zich blijkbaar wel verplicht om te komen.
Ik vind die feestdagen echt wel gezellig, maar verplicht me niets, overleg dan gewoon.

Oh, daar zou ik ook kriegel van worden Meimel.

quote:

Op woensdag 3 november 2010 12:04 schreef Shandaly het volgende:
Wow.. al boekingen voor de zomervakantie van 2011... dat duurt toch nog heeel lang, toch? (De tijd gaat me al zo snel... )

Ja, maar als je toch zeker weet dat je dat gaat doen en het scheelt je zo'n 2000 euro als je vroeg boekt, dan is een vroege boeking mij dat wel waard.

Mijn vakanties zijn toch precies bekend (onderwijs) en ik vind het ook wel een heerlijk idee dat dat staat zeg maar .

Ik ben er helemaal hyper van, we gaan een maand .

Wowww een maand, wat heerlijk (dan zouden mn vakantiedagen al helemaal op zijn geloof ik) En 2000,- scheelt zeker een hoop!!

quote:

Op woensdag 3 november 2010 14:36 schreef Meimeltje het volgende:
Wowww een maand, wat heerlijk (dan zouden mn vakantiedagen al helemaal op zijn geloof ik) En 2000,- scheelt zeker een hoop!!

Oh ja, erg is dat hè? Wij hebben zoveel vakantie. Alleen al een zomervakantie van 6,5 week.

Ze worden nu allebei wakker. Ik hoor kreetjes uit de ene babyfoon en liedjes uit de ander . Ik zou daar uren naar kunnen luisteren. Anyways, laterrrr .

Claudia, ik vind het erg naar om te lezen wat de lading is die voor jou aan de feestdagen zit Zeker ook wat je vertelt over je broer, daar zou ik ook heel verdrietig van zijn. Wat mij tegenstaat aan de feestdagen is niet het samenzijn, onze families zijn beiden warm en liefdevol. Het is bij ons vooral het claimgedrag en het eindeloze heen-en-weergeschipper vooraf (om tot een planning te komen) waardoor ik en mijn lief er de laatste jaren helemaal klaar mee zijn. Mijn moeder begint vaak al in september te roepen "Ohja! We moeten even kijken wat we gaan doen met de kerst enzo!" en dat betekent dan eigenlijk dat wij zo snel mogelijk moeten laten weten of wij van plan zijn eerste of tweede kerstdag langs te komen zodat zij (écht waar!) alvast een meerdaags eetplan in elkaar kunnen draaien en de vriezer vol kunnen stouwen. Mijn schoonouders en vooral ook mijn schoonzus zijn juist weer erg van de korte termijnplanning en willen niet voor november bedenken wat er met kerst zal gebeuren. Ze zijn ook erg van de doe-je-eigen-ding, maar als dat betekent dat zij zich naar onze plannen moeten voegen omdat wij al iets vast hebben staan is dat tegen het zere been. Dat bijt natuurlijk enórm en wij zitten er gewoon altijd tussenin en er is elk jaar wel weer iemand anders gepikeerd omdat wij hun manier van plannen/wensen voor de feestdagen niet eren Wij vieren nu al zo'n 7 jaar op deze manier kerst en ja, dan gaat het je op een bepaald moment gewoon enorm de keel uithangen dat het áltijd zo moet. Eén jaar, het jaar dat wij trouwden, hebben wij íedereen bij ons uitgenodigd en dat was een geweldig succes. Helaas is het nog een jaar op die manier gegaan, maar dan bij mijn moeder thuis, en toen ontstond er écht een enorm gezeik omdat iedereen óns belde om afspraken te maken en niet met elkaar communiceerde

Ik wil Stef gewoon niet leren dat de feestdagen gaan om wie-welke-kerstdag-bij-wie-is en dat het dagen zijn om gezellig door te brengen op een ontspannen manier, dus ik pas er eigenlijk voor om nog langer in dit gezeur mee te draaien. Dan maar gewoon helemáál niet. Gaan we gezellig met z'n drietjes op de bank hangen ofzo, of komt mijn broertje een dagje eten ofzo. We zien wel, ik vind dat Stef vooral ongedwongen kerstdagen verdient

Groofsken, dat is lief!!

Tessa, hoe is het met jou meiske?

Ivan staat bovenaan inderdaad, haha! Cool

Ehm, ja, verder ben ik het even kwijt, maar ik pak de draad maar gewoon op vanaf hier, ok?

Ik begrijp precies wat je bedoelt, Groofsken! En jemig, dat is nogal wat, als je ouders naar het buitenland vertrekken. Natuurlijk gun je ze hun eigen leven en dromen, maar het zijn wel je ouders. Maf is dat, dat er altijd maar vanuit wordt gegaan dat ouders hun kinderen los moeten laten; ik heb het veel sterker andersom ervaren.

Het claimgedrag waar jullie het over hebben lijkt me heel vervelend. Het doet me denken aan de oom waar Huup het over had in het geboortekaartjestopic die gekrenkt was omdat hij niet (op tijd) een kaartje had gehad. Mensen dreigen soms te vergeten waar het allemaal écht om gaat en verliezen zich dan in rituelen, symboliek en onbenulligheden.

Icantrix, ik vind dat je heel volwassen en moederlijk klinkt, zoals je zegt dat je dit niet voor Stef wilt en een grens trekt. Natuurlijk houden we allemaal van onze familie en willen we hen blij maken, maar nu je een eigen gezin hebt liggen daar je prioriteiten en kun je ook 'nee' zeggen. (Dat wordt lastiger als je partner er niet achter staat, zoals ik ook wel eens hoor, helaas.)

Claudia, die neiging hebben veel mensen inderdaad, zó vreselijk zonde.. Dat doet mij weer denken aan het verhaal van een bekende van mij, die bij de albert Heijn werkt. Op de dag voor kerst stond er meteen bij opening al een vrouw te springen bij de deur: ze had een gourmetschotel besteld. Zij kon die vrouw niet gelijk helpen, dus die ging finaal uit haar dak, want stel je nou toch voor dat het er straks niet was! Een ramp van wereldformaat, ze heeft wel 20 keer half in paniek lopen gillen over het eventuele ontbreken van die schotel. Op de achtergrond (terwijl ze dit vertelde) waren mensen ondertussen gillende ruzie aan het maken omdat de één tegen het karretje van de ander had gestoten en in het karretje dat werd aangestoten zat De Laatste Eendenborstfilet. Logische conclusie dus, dat dit vast een slinkse coupe was om die eend uit dat karretje te jatten

Ik kan me bijna niet voorstellen dat je zo reageert als je niet een paar handen uppers naar binnen hebt gewerkt een paar uur ervoor. Je staat IN. DE. ALBERT. HEIJN! Als het één er niet is, dan koop je toch wat anders? *adem in adem uit*

Nouja, van zulke verhalen krijg ik altijd een beetje de kriebels En hihi, móederlijk Ja, I guess, ik vind het voor mezelf en mijn lief altijd al bagger (echt, dat is onze jaarlijkse relatiedip zo ongeveer ), maar met een kind vind ik het écht een no-go zeg maar..

Ik heb helaas geen tijd meer om dit topic fatsoenlijk te volgen en lees ook haast niks meer (af en toe even klikken en de laatste reacties meepikken) maar ik krijg nu wel nog even snel mee dat Ivan bovenaan staat en daar wil ik ook even voor jompelen

Ahh, wat lief, lily! _{Prioriteiten, hè? Eerst het kinderkleertjestopic.}

Ik heb mijn eigen variant op het liedje van Petticoat en als ik het zing dan ligt Ivan in een deuk. Wat is nou het moment om op je woorden te gaan letten?

[

quote:

Op woensdag 3 november 2010 17:30 schreef Claudia_x het volgende:
Ahh, wat lief, lily! _{Prioriteiten, hè? Eerst het kinderkleertjestopic.}

haha, ja, dat is simpelweg wat makkelijker te "volgen". Binnen komen stormen wanneer ik daar zin in heb enzo...niet perse alles hoeven lezen.
Maar ik moest inderdaad mijn prioriteiten bijstellen

Nee hoor, die moet je helemaal niet bijstellen! Het is gewoon een heel leuk topic. En ik begrijp goed wat je bedoelt met dat binnen kunnen vallen. Hier voel je toch de verplichting om even op iedereen te reageren. Als ik voor mezelf spreek: dat is echt niet nodig! Ik vind het leuk om Leah-dingetjes te lezen.

Mijn prioriteiten bijstellen van fok naar huishouden bedoel ik. Ik zit sinds Leah er is veel meer op fok dan daarvoor. Maar eigenlijk heb ik daar de tijd helemaal niet voor, naast baan en kinderen, dus blijven er andere dingen liggen.

Nu volg ik alleen de "makkelijk te volgen" topics m.a.w. ik klik hier en daar zoals het uitkomt (en dat gaat ten koste van het babietjes topic helaas).
Dit is trouwens mijn normale "FOKgedrag" in de loop der jaren geweest