Antonie Kamerling pleegt zelfmoord #5

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 00:59 schreef _evenstar_ het volgende:

[..]

oh absoluut mee eens hoor.
Voor mij mag het zelfs verplicht onderdeel zijn van bijv, biologie om het neurologische aspect.. en maatschappijleer oid voor het maatschappelijke aspect etc..

Dat zou een prima stap zijn. Zeker als je ziet hoeveel mensen er gewoon echte serieuze psychische problemen hebben, maar ook het gevoel hebben dat ze geen steun kunnen verwachten of dat mensen ze niet serieus nemen etc.

Als iemand z'n arm breekt dan weet een hele schoolklas niet hoe snel ze geld moeten inzamelen voor een fruitmand en kaarten, maar als iemand maand in maand uit angstig, extreem onzeker en soms huilend de klas uitloopt dan is hij/zij een aansteller en mogelijk iemand die gepest wordt. Veel mensen snappen niet of willen niet weten dat zo iemand wel eens heel ziek kan zijn. Geestelijk weliswaar.

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 01:03 schreef Stefan het volgende:

[..]



Ik denk dat depressieve ouders die hun hele gezin uitmoorden ook niet echt meehelpen aan begrip. Familiedramas zie je ook steeds meer.

Falende zorg "ik stond erbij en ik keek ernaar"

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 01:00 schreef Stefan het volgende:
Een burnout is ook jarenlang niet geaccepteerd als ziekte. Ik weet niet of geestesziektes dat ookt wel worden.

Het wordt al veel meer als vroeger geaccepteerd.... vroeger dan was je zoals jij het benoemde als Gek bestempeld.. ging je naar de nonnen.. en die zien we nooit meer terug
Dus een heel vershcil is al gemaakt.. echter is er tegenwoordig zoveel meer kennis.. en ervaring.. maar zittten wij nog met de stempel opgedrukt die je van je ouders mee kreeg dat mensen dan gek zijn
Vroeger vermande je je maar of je ging naar de nonnen..
tegenwoordig durft men gelukkig wel meer voor hun ziekte uit te komen

ff stukje onder spoiler ivm google enzo net wat veiliger

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 01:05 schreef yvonne het volgende:

[..]

Falende zorg "ik stond erbij en ik keek ernaar"

Dat..

En ook bipolair komt vaak niet alleen.. en is niet wat er ineens is.. dat zit vanaf de geboorte erin wordt alleen getriggerd door een ervaring..
Die mensen hebben jaren toneel moeten spelen.. ( althans dat is wat ik me voor stel.. want mensen zien het niet.. die maatschappelijke druk etc.. )
Psychiaters /psychologen kunnen niet altijd iets zien aankomen..

Hier was het dat hij maandag bij psycholoog was geweest had het over toekomst plannen was helder etc..
Woensdag belde ik op dat hij zijn eigen leven had ontnomen.. de man was compleet verslagen want hij had zulke vooruitgang gemaakt.. ik heb de rapporten gelezen.. ook.. en wij zagen dat ook.. dus het moment was hier enorm verrassend.. al was het dat ook ergens niet.. gezien zijn historie

Dit is een hele goede lecture van Robert Sapolsky over depressie en sluit redelijk aan bij het punt dat Boddé o.a probeert te maken. Ook zeker veel over het belangrijke biologische aspect:

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 01:10 schreef Stefan het volgende:

[..]



Dat boek van Mike Boddé, dat ik nog niet heb gelezen, helpt daar ook aan mee. Hij zegt dat ie gewoon elke dag een pilletje nnodig heeft zoals een suikerpatient elke dag insuline nodig heeft. Anders gaat t helemaal mis met hem.

Vond het trouwens een kutboek, dat terzijde.
Ik heb nog geen echt goede boeken gevonden hierover, veel wat vanuit de patient ( noem ik maar even zo) geschreven wordt is toch behoorlijk egocentrisch.

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 01:10 schreef Stefan het volgende:

[..]



Dat boek van Mike Boddé, dat ik nog niet heb gelezen, helpt daar ook aan mee. Hij zegt dat ie gewoon elke dag een pilletje nnodig heeft zoals een suikerpatient elke dag insuline nodig heeft. Anders gaat t helemaal mis met hem.

Moet je echt eens lezen

ik heb destijds ook heel bewust gekozen om eerlijk te zijn over de dood van Darkmanta.. vragen zouden er toch wel komen, en roddels ook wel.. en ik hoop dat ik juist met die openheid daar een deel van heb kunenn voorkomen, en ook om te laten zien dat het gebeurt.. en niet alleen met familiedrama';s
Want ondanks wat hij mij aangedaan heeft.. weet ik ook dat hij heel ziek was.. en heb ik ooit zielsveel van hem gehouden. en verdient hij gewoon respect.. en dat zou ik hem niet geven als ik zou liegen om zijn dood.

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 01:12 schreef _evenstar_ het volgende:

[..]

Dat..

En ook bipolair komt vaak niet alleen.. en is niet wat er ineens is.. dat zit vanaf de geboorte erin wordt alleen getriggerd door een ervaring..
Die mensen hebben jaren toneel moeten spelen.. ( althans dat is wat ik me voor stel.. want mensen zien het niet.. die maatschappelijke druk etc.. )
Psychiaters /psychologen kunnen niet altijd iets zien aankomen..

Hier was het dat hij maandag bij psycholoog was geweest had het over toekomst plannen was helder etc..
Woensdag belde ik op dat hij zijn eigen leven had ontnomen.. de man was compleet verslagen want hij had zulke vooruitgang gemaakt.. ik heb de rapporten gelezen.. ook.. en wij zagen dat ook.. dus het moment was hier enorm verrassend.. al was het dat ook ergens niet.. gezien zijn historie

Door veel te luisteren en nu met kamerling en met jou en anderen, kom ik er steeds meer achter dat de naasten, wij dus, zo weinig merk(t)en, ik zit er ook met regelmaat compleet naast.
Hier is nou niet echt een school voor hoor...

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 01:14 schreef yvonne het volgende:

[..]


Vond het trouwens een kutboek, dat terzijde.
Ik heb nog geen echt goede boeken gevonden hierover, veel wat vanuit de patient ( noem ik maar even zo) geschreven wordt is toch behoorlijk egocentrisch.

ik denk dat het ook veel is omdat het een beeld geeft hoe zij dingen zien/ervaren..

De brief die DM achtergelaten heeft gaf imho heel duidelijk weer hoe krom en scheef zijn manier van denken was.. wat zijn beeld van de maatschappij was..

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 01:16 schreef yvonne het volgende:

[..]



Door veel te luisteren en nu met kamerling en met jou en anderen, kom ik er steeds meer achter dat de naasten, wij dus, zo weinig merk(t)en, ik zit er ook met regelmaat compleet naast.
Hier is nou niet echt een school voor hoor...

Nee soms zou het fijn zijn als er een school voor was..

belangrijkste voor naasten imho is sowieso de acceptatie van.. eerlijk zijn over je gevoel.. en ook accepteren dat je soms niet kutn helpen.. en ja dta is heeel moeilijk..!
Zeker toen het voor mij nog draagbaar was.. heb ik constant gevraagd wat verwacht je van mij.. wat wil je dat ik doe.. wat werkt voor jou..

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 01:18 schreef Stefan het volgende:
Wat me wel opvalt is dat je rond zelfmoord amper grappen mag maken, terwijl bij een vliegtuigongeluk, een overstroming of een aanslag in de metro je dat wel mag. Misschien is het makkelijker als het om 100 mensen gaat ipv 1.

Ik heb toen die ene jonge FOK!user zelfmoordpleegde ook meteen grappen gemaakt. Dat vonden een boel mensen niet leuk. Terwijl er wel grappen over andere dingen gemaakt mogen worden.

De familie leest misschien ook mee vind ik zelf altijd een nonargument.

ik vind het op rampen ook misselijk makend.. dus imho.. doe je het sowieso niet.. maar dat ben ik..

Jongens, ik ga naar bed, genieten van mn vrije dag morgen.

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 01:22 schreef _evenstar_ het volgende:

[..]

ik vind het op rampen ook misselijk makend.. dus imho.. doe je het sowieso niet.. maar dat ben ik..

You got it! Opvoeding gehad.

Bipolair is er in vele facetten. Het is niet bipolair en klaar. Je kan bipolair I zijn, bipolair II, bipolair met nadruk op depressie's, rapid cycling, gemengde perioden enz enz. En niet voor iedereen bestaat een medicijn om je iedere dag door te helpen. Helaas zelf ervaring mee.

Wel wat kortzichtig van o.a. Onno Hoes en co om vooral zo de nadruk op de zelfmoorden te leggen. In feite is dat maar een onderdeeltje van een veel breder leed. Gezinnen die uit elkaar vallen, mensen die periodes dag in dag uit met een vreselijk gevoel leven, werkloosheid, (delen van) bedrijven die naar knoppen gaan, kinderen die emotioneel verwaarloosd worden en in onzekerheid opgroeien, enorme kosten door uitval en arbeidsongeschiktheid etc. etc. en dat allemaal door deze ziekte. En dan pik je er 1 uit, terwijl er natuurlijk meer en zo mogelijk nog destructievere ziektebeelden zijn te noemen.

[ Bericht 0% gewijzigd door Lo-Fi op 20-10-2010 02:32:44 ]

Er zijn veel mensen bipolair. Sommige zijn opgenomen. Anderen niet.
Maar het is echt onzin dat medicijnen niet helpen. Sterker nog, hoe triest het ook is van AK.
Er zijn uitstekende medicijnen voor. Ik vraag me echt af of hij wel de juiste hulp heeft gehad. En niet te vergeten zelf heeft gezocht. Heb ook eens gelezen dat hij er liever niet over praatte met andere dan met zijn vrouw.
Vind ik ontzettend onverantwoordelijk als je deze ziekte hebt EN een gezin. Deze man had al jaren geleden naar een goede psych moeten gaan. Ipv. vage cursussen als landmark etc.

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 10:06 schreef ramono het volgende:
Er zijn veel mensen bipolair. Sommige zijn opgenomen. Anderen niet.
Maar het is echt onzin dat medicijnen niet helpen. Sterker nog, hoe triest het ook is van AK.
Er zijn uitstekende medicijnen voor. Ik vraag me echt af of hij wel de juiste hulp heeft gehad. En niet te vergeten zelf heeft gezocht. Heb ook eens gelezen dat hij er liever niet over praatte met andere dan met zijn vrouw.
Vind ik ontzettend onverantwoordelijk als je deze ziekte hebt EN een gezin. Deze man had al jaren geleden naar een goede psych moeten gaan. Ipv. vage cursussen als landmark etc.

Nee het is geen onzin dat medicijnen niet helpen!
De vader van mijn dochtertje heeft van de 33 die hij werd, er 20 jaar bij verschillende psychologen/psychiaters gelopen, verschillende opnamen van solitair tot zelfs isoleer.. een compleet arsenaal aan medicatie geprobeerd.. met de gevolgen dat zijn huid compleet naar de klote ging.. hij op bed lag.. met een compleet open huid en dat alles om maar proberen beter te worden.. dat misschien dit medicijn wel zou werken.
Over het algemeen gaan mensen bezig met alternatieve behandel methode als keer op keer de reguliere weg onbewandelbaar blijft.

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 02:27 schreef Lo-Fi het volgende:
Wel wat kortzichtig van o.a. Onno Hoes en co om vooral zo de nadruk op de zelfmoorden te leggen. In feite is dat maar een onderdeeltje van een veel breder leed. Gezinnen die uit elkaar vallen, mensen die periodes dag in dag uit met een vreselijk gevoel leven, werkloosheid, (delen van) bedrijven die naar knoppen gaan, kinderen die emotioneel verwaarloosd worden en in onzekerheid opgroeien, enorme kosten door uitval en arbeidsongeschiktheid etc. etc. en dat allemaal door deze ziekte. En dan pik je er 1 uit, terwijl er natuurlijk meer en zo mogelijk nog destructievere ziektebeelden zijn te noemen.

Het een is het gevolg van het ander.
Natuurlijk is het meer als alleeen zelfmoord, maar zoals je zelf al aangaf er zijn meerdere destructieve ziektebeelden waardoor mensen zulke stappen nemen.. je kunt niet alles in een keer aanpakken.. was het maar zo simpel..

Ik geloof best dat in sommige gevallen medicijnen niet helpen. En zoals je beschrijft is het vreselijk wat je exman moest doormaken.
Met isoleer etc etc. etc. Ik krijg die indruk echter niet van AK. Hij speelde nog de sterren van de hemel in de musical. Ging vaak golfen etc. etc.
Ik ben zelf heel erg depressief geweest. En het idee dat ik een was in de wasmachine moest doen op een dag leek toen al een enorm werk en kon ik de hele dag tegen opzien. Laat staan elke dag werken, sporten etc. etc.
Tuurlijk weet ik niet wat er gebeurt is in dit ene specifieke geval., Ik vraag me echt alleen af of hij wel de juiste hulp heeft gehad. Maar vooral of hij de juiste hulp op tijd heeft gehad en niet pakweg jaren geleden.
Volgens mij heeft die man jaren in zijn eentje lopen tobben. Ook waarschijnlijk uit schaamte. Als je zo mooi bent, bekend, leuk gezin "hoor" je niks te hebben. Nogmaals ik blijf het zonde vindenn (net zoals voor heel veel andere mensen) en vreselijk voor het gezin (net zoals voor heel veel andere gezinnen)

quote:

Op woensdag 20 oktober 2010 11:05 schreef ramono het volgende:
Ik geloof best dat in sommige gevallen medicijnen niet helpen. En zoals je beschrijft is het vreselijk wat je exman moest doormaken.
Met isoleer etc etc. etc. Ik krijg die indruk echter niet van AK. Hij speelde nog de sterren van de hemel in de musical. Ging vaak golfen etc. etc.
Ik ben zelf heel erg depressief geweest. En het idee dat ik een was in de wasmachine moest doen op een dag leek toen al een enorm werk en kon ik de hele dag tegen opzien. Laat staan elke dag werken, sporten etc. etc.
Tuurlijk weet ik niet wat er gebeurt is in dit ene specifieke geval., Ik vraag me echt alleen af of hij wel de juiste hulp heeft gehad. Maar vooral of hij de juiste hulp op tijd heeft gehad en niet pakweg jaren geleden.
Volgens mij heeft die man jaren in zijn eentje lopen tobben. Ook waarschijnlijk uit schaamte. Als je zo mooi bent, bekend, leuk gezin "hoor" je niks te hebben. Nogmaals ik blijf het zonde vindenn (net zoals voor heel veel andere mensen) en vreselijk voor het gezin (net zoals voor heel veel andere gezinnen)

Het golfen/acteren kan ik dan wel weer plaatsen.. DM die kon uren bezig zijn met photoshoppen.. of uren bezig zijn met zijn synthesizer.. of bij een extra cent met zijn verjaardag ofzo had hij ook echt even lol van zijn cadeautje.. het verschil tussen een reguliere depressie en bi-polair is dat over het algemeen met een reguliere depressie je een poos alleen donker en grauw hebt.
Met bi-polair heb je juist ook wel piek momenten in kleur.
Echter die kleur is dan ook manisch.. dus bijwijze van spreken iemand die een pot xtc happy pills op heeft en echt overdreven blij is.
En acteren is iets wat hij waarschijnlijk dag in dag uit deed.. routine.. constant toneel spelen voor alles en iedereen.. een hoop/houvast op beterm want hey misschien heeel misschien maakt dit me wel beter?
Daarbij is het verschil bij een normaal persoon en een bekend persoon de druk van de media etc.. je hebt toch meer een rolmodel functie..

En of een zelfdoding uiteindelijk vreselijk is oor het gezin? Ik denk dat uiteindelijk en dan spreek ik puyur over mijn gevoel etc..
Dat hoe naar het ook is, en ik hem absoluut beterschap had gewend dat hij zichzelf en zijn ziekte kon accepteren. Hij nog leefde hij van zijn dochter kon genieten. Maar bij hem ging dat niet meer..
En de voorruitzichten die mijn dochter zou hebben zijn alleszins rooskleurig te noemen, emotionele en fysieke mishandeling.. even ter illustratie:
dochterlief was 1.5 jaar oud.. een kindje wat nog luiers verschoodn kreeg en bijtijds gevoed moest worden etc.
De eerste keer dat ik een halve dag weg ging. met een vriendin en de partner van vriendin was in ons huis met hun dochter ( en zoon.. die al wat ouder waren.
Hij heeft ons kind gevoed en verschoond, want anders werd het niet gedaan.
je snapt dat dat de enige keer was die ik wegging zonder haar.
En op oudere leeftijd had dat ook gebeurd.. en dan had ze zichzelf wel kunnen redden meer, maar alle beloftes die hij maakte.. de leugens.. niet omdat hij een slecht persoon was.. maar door zijn ziekte..
Maar dat zijn dingen die hun sporen achter laten..
Ik denk dat dat uiteindelijk meer schade aan haar gedaan had dan zijn dood.
En ja dat klinkt heel cru en hard.
Maar ze is nu een heerlijk vrolijk kind, vol levenslust.. waar je echt absoluut geen emotionele schade nog bij kunt ontdekken doordat ik op tijd weg gegaan ben voor haar.
En ik ook nog met respect over hem praten kan ondanks wat er allemaal gebeurd is.. en ja dat heeft even geduurd.. de eerste periode na het besef ben ik woedend en ziedend geweest..
Maar na lang relativeren weet ik gewoon dat hij zichzelf de rust heeft gegeven, maar ons ook.

En ja ik weet ook dat het soms niet die weg hoeft te gaan, mijn moeder is bi-polair ook en die heeft vroeger verscheidene pogingen gedaan, maar die wou zelf niet echt dood.. Daar sloeg na jaren de medicatie gelukkigwel aan.
Maar toch is het soms best slopend, want een paar gebeurtenissen en bam.. je zit ook als familie weer in die angst.. ze krijgt een bed op recept de laatste paar jaar.. en dat heeft effect.. maar ik weet dus ook d at dat niet voor iedereen werkt.