![]()
Lekiahm liep naar de supermarkt om wat brood te halen. Zijn maag knorde zo hard dat hij niet eens het lawaai van de langsdenderende trein hoorde en bijna overstak. "Geel met blauw, dat is toch geen gezicht" dacht hij bij zichzelf. "Hey, kijk uit man!" Verontschuldigend keek Lekiahm naar beneden, "sorry, het gebeurde per abuis" wist hij er al stotterend uit te krijgen. "Ja ja, jij en je grote woorden ook altijd. Ik heb het zo gehad met jou!"
Geschrokken keek Lekiahm op en hij zag een duister figuur voor zich. Als blikken konden doden had Lekiahm geen kloppend hart meer, maar gelukkig voor hem kunnen blikken dat niet. Jammer voor het slachoffer dat dit mafialid wel kan doden met een beitel die hij niet toevallig op zak had. Lekiahm kreeg geen kans meer om iets te zeggen, het mafialid timmerde de beitel kunstig zijn schedel in, en
Lekiahm(Dorpsbewoner) zou nooit meer eten.
In het rustige FOK!Town floten de vogeltjes en fladderden de vlinders nog in de schemering. Ang3l vond dit een uiterst charmant gezicht en genoot er in stilte van. Het verveelde alleen nogal snel, dus hij zette al gauw weer het album van Eminem op. Het album was wel aardig, maar hij had toch liever Nederlandse muziek. Het begon te regenen en dit was niet best voor zijn humeur. Hij kreeg soberzo nogal gauw een slecht humeur, maar daar kan hij ook niets aan doen, zo is hij immers geboren. De mensen in zijn omgeving vonden het niet heel prettig, zodoende hield Ang3l steeds minder en minder vrienden over. Maar ja, what are ya gonna do? Niets. Hierover nadenkend bleef Ang3l lekker zitten waar hij zat en heeft hierdoor nooit zijn aanvaller aan zien komen. De mob sloeg Ang3l voor het hoofd met een handbel, en nog voordat het geluid van de handbel het oor van
Ang3l(Dorpsbewoner) kon bereiken lag hij al dood op de grond.
't Was een mooie dag om in het park te zitten. Veel mensen waren het hier mee eens en het park zat dan ook bomvol mannen en vrouwen. Zo vol dat ze niet eens opmerkten dat Blessed19 de hele tijd lag te rampetampen. Het leek wel alsof zij gewoonweg niet te bevredigen was, ze wilde meer en meer. Op een gegeven moment kreeg iemand het toch door, en hij begon ze zelfs aan te moedigen. "Kom op, je kunt het wel! Komen!" Blessed19 vond dit wel een beetje gênant, maar ze ontdekte ook dat ze het geil vond om zo bekeken te worden, tot deze man ook een ritje wilde. "Komaan, niet zo gierig, gun mij ook eens wat!" Blessed19 keerde hem de rug toe en deed alsof hij er niet was waarop de onbekende man naar beide kwam toelopen en haar een mes in het rug stak. Eruit, en er weer in. Eruit, en er weer in.
Blessed19(spion) stierf zoals ze leefde.
Sheepcidus liep in zijn tuintje om te kijken of de vruchten al rijp waren. Hij vond een paar peren en omnomnomde ze gelijk naar binnen. Binnen niet al te lange tijd rende Sheepcidus naar de badkamer om zijn maaginhoud via twee wegen tegelijk zijn lijf uit te krijgen. Nadat hij dat gedaan had kwam hij overeind en keek in de spiegel, een bos haar alsof ie op de kop heeft gehangen en wacht, wat is dat? Er kroop een insect uit zijn mond, en nog één, en nog één en nog veel meer. Plots zag hij JaniesBrownie achter hem staan: "Creatieve dood, hè?"
Sheepcidus(dorpsbewoner) kon niet meer reageren, de insecten aten hem levend op.
Content met haar moord liep JaniesBrownie weer naar beneden en ging de tuin weer in om de overige giftige peren op te halen. Wie weet kon ze die nog gebruiken.
Ze liep lekker door de tuin, genieten van al dat groens. Alleen de kleur groen, veel meer kleur was er niet. Daar baalde JaniesBrownie wel van. 'Ik vind het anders wel mooi.' zei een onbekende stem. 'Alleen jammer van die bloempotten'. 'Achja ik vind die bloempotten wel mooi!' zei JaniesBrownie 'Maar wie bent u eigenlijk?' 'Hehe, iemand die vreselijke dingen met u gaat doen!' Hij pakte een schop en sloeg er zo hard mee op haar hoofd dat ze het niet na kon vertellen.
JaniesBrownie(Mafia) zou nooit meer moorden.
[ Bericht 0% gewijzigd door Harajuku. op 08-10-2010 23:24:34 ]