quote:
Op maandag 11 oktober 2010 00:23 schreef Marouska het volgende:Het komt in het einde neer op de vraag hoeveel recht je hebt om iets te weten. Heb je het recht om (ongewenst) alle details van iemands dood te weten (dus in een situatie waarbij het niet naar buiten wordt gebracht)?
Ik schreef niet zonder reden, dat in feite eigenlijk niets ergens toe doet. Wat wij allemaal door de geschiedenis heen weten ging ons allemaal niets aan, in strikte zin. Toch hebben we ook allemaal Fortuyn gereanimeerd zien worden en zagen we de zoom in op zijn gezicht, zelfs voorpagina in de krant.
Ik was een fan van David Carradine, toen ik hoorde van zelfmoord in een Thais hotel vond ik dat wrang maar ook vreemd. Toen later details naar buiten kwamen, dat het een uit de hand gelopen erotische zelfverwurging was en geen ophanging in zijn kleerkast, had ik daar als bewonderaar vrede mee en was ik blij met de extra informatie.
Als biografieen en geschiedenisboeken ook alleen maar vol zouden staan met door familie goedgekeurde en gefilterde informatie, zouden we ze gortdroog vinden. Ik heb ook complete autopsie rapporten online zien staan op The Smoking Gun.com van beroemdheden een paar dagen na hun dood. In het licht van die Amerikaanse "toestand", is een 1-zins verwijzing naar het hoe van de zelfmoord geen brug te ver.
In een hypothetische biografie over Antonie Kamerling, of biografische film, kun je er zeker van zijn dat dit werk niet compleet is zonder dat het bekend wordt gemaakt.