Twijfels

Ik heb het idee dat hij de knoop niet kan/wil/durft door te hakken en door dit gedrag het initiatief bij jou probeert te leggen.

Laat die gast lekker voor wat ie is: een sukkel die zich verschuilt onder moeders rokken.

Klopt. Maar het is overduidelijk dat hij een lullig loopje met je neemt. Laat je daar niet voor lenen.

Ja duh. En hij laat je zo voelen.
Zoek afleiding en laat je niet verleiden door je gevoel om weer als een hondje achter hem aan te rennen. Graag of niet, toch? En hij zit overduidelijk in kamp Niet.

Je voelt altijd een wrak als het in je relatie mis gaat, maar vaak kom je er sterker uit. Zeker als ik lees hoe hij jou behandeld... En waarom willen zijn ouders jou niet meer zien?

Ik weet dat het moeilijk is, maar probeer alles op z'n beloop te laten gaan, wacht totdat hij contact met jou op neemt..

Suc6& sterke

Klinkt als een gezellige manipulator, héérlijk om daar mee om te gaan...

Nu doet het pijn, maar ik verzeker je dat, over een jaar, je hierop terug kijkt, hard lacht en denkt "liever kwijt dan rijk". Ik spreek uit ervaring

quote:

Op zondag 22 augustus 2010 14:06 schreef GeelSuperKuiken het volgende:
Hoi.

Ik heb een vraagje ik twijfel omdat iemand anders twijfelt.

Korte situatieschets:

Meneer twijfelt of hij nog verder wil met me, twijfelt of hij bij me wil zijn, smst niet terug, op msn reageert hij op de helft niet, en op een lieve reactie hoef ik niet te verwachten.

Wat wil hij dan? hij wil dat ik hem niet altijd lastig val, (dat was een tijdje zo geweest als hij ineens weg was en niets meer van zich liet horen). Dat vind ik soms nogal moeilijk. Vooral als hij mij expres gaat negeren en ik niet weet wat er op zon moment speelt kan ik er niet tegen. Ook wil hij dat ik op houd met al zijn fouten die hij gemaakt heeft in het leven. En niet zo zeur op hem dat hij bijna alles vergeet wat ik zeg, en bijna nergens op antwoord als ik tegen hem praat. En dat ik er maar rekening mee moet houden.

Hij zegt nu dus niet te weten wat hij wil, en zegt dat het tijd moet gunnen om de ruzies "op te lossen". Maar dan denk ik weer, ja hoe kan dat als je uberhaupt niet weet wat je wilt tussen ons

Ik weet nu gewoon niet wat ik moet doen. Ik word gewoon gek van al die twijfels En het maakt mij er ook niet beter op denk ik zo. Het lijkt nu gewoon dat hij niets om mij geeft, zo kortaf, zo ongeïnteresseerd. En als ik dan zeg "Nou als jij het toch niet wil, waarom kappen we dan niet"?
Dan krijg ik als antwoord "Nou is goed als jij dat zo graag wil"

Pff ik weet niet wat ik hier mee moet doen
Iemand tips? Of een situatie hoe jullie hier mee om gingen.

Graag ook argumenten waarom je zo iets zou doen, of waarom zo iets beter is.

Ik zou ook gaan twijfelen als ik steeds wilt zei/schreef.

Niemand zegt dat het een jaar lang gaat duren. Ik voel me na een week toch al een stuk beter. Oke ik ben er nog lang niet maar je moet het ook zelf willen. Je moet voor jezelf kiezen of je je gebroken hart wil helen.

quote:

Op zondag 29 augustus 2010 13:22 schreef GeelSuperKuiken het volgende:
maar ik kan me een jaar lang niet de pijn verdringen en nep vrolijk te doen

joh verdriet slijt en er kunnen komen heus wel weer leuke dingen op je pad.
Ga niet uit van het ergste scenario.

Wie zegt er dat jij geen ruimte mag om je verdrietig te voelen? Je gaat nu door een rouwproces heen en je hebt tijd nodig om de breuk te verwerken, neem die tijd dan ook. Loop desnoods bij een psycholoog langs of op zijn minst iemand waarmee je goed kan praten om je te helpen.

Wat je stage betreft, je moet nu wel door de zure appel heen bijten of probeer iets af te spreken met jouw stage begleider.

Ik zal je iets vertellen:
Bij mijn eerste grote liefde liep de relatie op de klippen na anderhalf jaar. Het laatste half jaar deed die ook al zo vaag zoals ik hier lees. Heel erg egocentrisch bezig, vaak ruzies en gewoon geen interesse en geen afspraken nakomen. Zo stond ik bijvoorbeeld 3 uur na school in de regen te wachten op de plaats waar we hadden afgesproken terwijl hij had besloten om iets te gaan drinken met vrienden en me niets liet weten, en dat soort dingen.

Uiteindelijk, toen ik om duidelijkheid vroeg, zei die dat die het niet wist. Toen ik duidelijkheid EISTE, maakte hij het uit, via SMS met de woorden 'ik hou niet van jou'. Ik ben er een half jaar niet goed van geweest en ik zat net in mijn laatste jaar met heel veel projecten die ik moest afwerken. Ik heb heel hard moeten werken met al die miserie in mijn kop om de breuk, maar op den duur begon het toch te slijten en gingen dingen me makkelijker af. (Ben ook met glans geslaagd uiteindelijk omdat ik het niet wou opgeven).

Moraal van het verhaal: Je mag je rot voelen, je mag jezelf de ruimte geven om te rouwen, maar de wereld blijft niet stil staan en het beste wat je kan doen is de dingen blijven doen die je leuk vindt en je te focusen op de dingen die er wel toe doen (zoals jouw stage).

Je moet het inderdaad de tijd geven. Gun jezelf die tijd dan ook. Maar ga ondertussen niet stil staan want je moet toch doorgaan. Doe leuke dingen.
Je hebt nou eenmaal van hem gehouden en dat doe je nog steeds, daar stap je niet zo 1-2-3 overheen en dat moet je zelf ook niet willen. Gun het tijd, laat het bezinken maar blijf bij de realiteit. Op dit moment wil je zo graag dat het goed komt dat je al zijn foutjes goed gaat praten voor jezelf. Hij zal het er diep van binnen ook echt wel moeilijk mee hebben alleen zal die dat niet laten zien. Je kan iemand niet dwingen, als het niet gaat dan gaat het nou eenmaal niet. Hoe moeilijk het ook is, ik weet precies hoe je je voelt.

Ik heb zelf heel veel zitten huilen, ik heb dagen slecht geslapen en slecht gegeten. Op een gegeven moment waren mijn tranen gewoon op.

quote:

Op zondag 29 augustus 2010 13:47 schreef GeelSuperKuiken het volgende:
Ja dat klopt daar hebben jullie gelijk in,maar mijn vorige stage kinderdagverblijf verliep ook niet goed omdat ik gewoon verdrietig was slecht sliep en slecht at..

Vandaar dat ik me ook zo druk maak. Ik kan een pauze doen met mijn opleiding en zit er gewoon sterk over na te denken om het te doen

Kijk het morgen even aan, misschien geven die kinderen juist ook wel wat afleiding. Ik heb dat wel met kinderen in ieder geval. Zo leuk lief onschuldig en onwetend. Prachtig om te zien.
Daarbij zou ik dan weer niet bij een kinderdagverblijf kunnen werken

quote:

Op zondag 29 augustus 2010 15:51 schreef GeelSuperKuiken het volgende:

[..]

Ik heb nog een week vrij gelukkig. Maar het punt is er is te veel slechts gebeurd met stage en als deze ook weer verneukt moet ik wel stoppen met de opleiding

Nee bij mij alle stress en druk op kinderdagverblijf datwerkt voor mij niet afleidend..

Heb je niet iemand via je opleiding waar je de situatie bij kan uitleggen?