Dat is zeker niet iets heel simpels, en wat je zomaar even beslist. Ik heb er zelfs na 35 jaar nu nog steeds problemen mee, zowel geestelijk als lichamelijk...quote:Op maandag 4 oktober 2010 12:55 schreef De_Taartjesfee het volgende:
Ik denk dat dat geestelijk een hele stap zou zijn livelink. Heftig hoor, je oog laten verwijderen!
Fijn dat er niets aan de hand is MackaEn nu snel beginnen aan je tijdschrijven
Wat rot bibiquote:Op maandag 4 oktober 2010 13:22 schreef bibi het volgende:
[..]
Dat is zeker niet iets heel simpels, en wat je zomaar even beslist. Ik heb er zelfs na 35 jaar nu nog steeds problemen mee, zowel geestelijk als lichamelijk...
Toen het bij mij weg is gehaald, had ik er zelf geen keuze over. Ik was pas 1 jaar. Ik kan dus ook niet weten hoe het is met twee werkende ogen, maar ik zou er de wereld voor over hebben om hem weer terug te krijgen. Het is ook vooral het fysieke waar ik erg last van heb, het is bijna niet voor te stellen hoe vervelend zoiets kan aanvoelenquote:Op maandag 4 oktober 2010 15:05 schreef Macka66 het volgende:
[..]
Wat rot bibiEn dankjewel dat je het schrijft.
Er is ook al eens een meisje in een café op me af gekomen (ik had een ooglap) om me aan te raden mijn oog niet te laten verwijderen. Zij had het wel gedaan en had er ook zoveel problemen mee, zelfs zo dat ze er fysiek (last van prothese) en qua energie meer op achteruit gegaan was dan op vooruit. Kan ik me veel bij voorstellen.
Om haar verhaal (en nu dus ook dat ene zinnetje van bibi), om mijn overtuiging dat je in gezonde onderdelen niet moet snijden, omdat dat dat zeker geldt voor zenuwen en omdat een slecht reserve-oog mij beter lijkt dan geen reserve-oog laat ik mijn oog niet opzettelijk blind maken of verwijderen.
Ik kies dan liever voor de zekerheid van leven en omgaan met de vermoedheid en om het blindwordings proces langs natuurlijke weg te laten verlopen.
Was dat toen waar ik bij was? Ik kan me dat namelijk nog herinneren en moest er ook direct aan denken toen ik je verhaal en de reacties las.quote:Op maandag 4 oktober 2010 15:05 schreef Macka66 het volgende:
[..]
Wat rot bibiEn dankjewel dat je het schrijft.
Er is ook al eens een meisje in een café op me af gekomen (ik had een ooglap) om me aan te raden mijn oog niet te laten verwijderen. Zij had het wel gedaan en had er ook zoveel problemen mee, zelfs zo dat ze er fysiek (last van prothese) en qua energie meer op achteruit gegaan was dan op vooruit. Kan ik me veel bij voorstellen.
Om haar verhaal (en nu dus ook dat ene zinnetje van bibi), om mijn overtuiging dat je in gezonde onderdelen niet moet snijden, omdat dat dat zeker geldt voor zenuwen en omdat een slecht reserve-oog mij beter lijkt dan geen reserve-oog laat ik mijn oog niet opzettelijk blind maken of verwijderen.
Ik kies dan liever voor de zekerheid van leven en omgaan met de vermoedheid en om het blindwordings proces langs natuurlijke weg te laten verlopen.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
quote:Op dinsdag 12 oktober 2010 13:52 schreef simmu het volgende:
helpt dingen opschrijven misschien nijna? zelfs al schiet je er dan nog steeds niet zoveel mee op, je hebt dan iig overzicht waar je misschien iets mee kanIk ben het volledig met je schoonmoeder eens. Het zijn cadeautjes voor je kinderen van hun oma. Volksstammen zouden zich prijzen met een oma die cadeautjes koopt voor de kleinkinderen. Komt een beetje ondankbaar op mij over.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Cavia's zijn geen varkentjes en ze komen niet uit Guinea. Waarom cavia's dan toch als 'biggetjes' werden betiteld is onzeker maar dit heeft waarschijnlijk te maken met de piepende en knorrende geluiden die ze frequent maken.
Ja en nee...quote:Op woensdag 13 oktober 2010 11:18 schreef Memmel het volgende:
[..]
Ik ben het volledig met je schoonmoeder eens. Het zijn cadeautjes voor je kinderen van hun oma. Volksstammen zouden zich prijzen met een oma die cadeautjes koopt voor de kleinkinderen. Komt een beetje ondankbaar op mij over.
tsja. dat mag jij vinden.quote:Op woensdag 13 oktober 2010 11:18 schreef Memmel het volgende:
[..]
Ik ben het volledig met je schoonmoeder eens. Het zijn cadeautjes voor je kinderen van hun oma. Volksstammen zouden zich prijzen met een oma die cadeautjes koopt voor de kleinkinderen. Komt een beetje ondankbaar op mij over.
Kun je met je schoonouders afspreken wanneer ze cadeautjes kopen? Ik zou het ook niet goed vinden als Eli en Aviva steeds onder cadeautjes bedolven werden. Het moet wel iets speciaals zijn voor bijzondere gelegenheden.quote:Op woensdag 13 oktober 2010 11:26 schreef simmu het volgende:
selene heeft al een berg speelgoed bij oma. en als oma hier komt neemt ze dat speelgoed ook weer mee. (notabene vaak dezelfde spulletjes als die we al hebben hoor!)
speelgoed verkoop je prima, kleding verkopen is een stuk lastiger.quote:Op woensdag 13 oktober 2010 11:28 schreef Ticootje het volgende:
Oh en blijf van mn lijf huizen.. ziekenhuizen.. Die zijn vaak wel blij met zooi. Speelgoed verkopen vind ik zo'n moeite en het levert toch niets op.
dat is dus het probleem. we geven al een hele tijd aan dat we van sommige dingen meer dan genoeg hebben. dat wordt dan gewoon genegeerd. dan houdt het gewoon op. sorrie, maar ik ben gewoon absoluut niet akkoord met het idee dat de kinders elke 2 weken 2 kadootjes krijgen per opa of oma (want zodra 'de anderen' lucht krijgen ervan beginnen die ook vanwege die eeuwige concurrentiestrijd hierquote:Op woensdag 13 oktober 2010 11:47 schreef PhysicsRules het volgende:
[..]
Kun je met je schoonouders afspreken wanneer ze cadeautjes kopen? Ik zou het ook niet goed vinden als Eli en Aviva steeds onder cadeautjes bedolven werden. Het moet wel iets speciaals zijn voor bijzondere gelegenheden.
Nou, dat je het zo oplost, moet jij weten. Ik weet niet wat je met het gebeurde geld doet, maar dat zou ik dan in ieder geval wegzetten voor de kinderen, zodat de opbrengst van het oorspronkelijk voor hen bedoelde cadeautje ook aan hen ten deel valt.quote:Op woensdag 13 oktober 2010 11:25 schreef simmu het volgende:
[..]
tsja. dat mag jij vinden.
als zoiets nu 2 x per jaar zou plaatsvinden zou ik het waarschijnlijk zelfs met je eens zijn. maar we hebben het over minstens eens per 2 weken terwijl we al anderhalf jaar aangeven dat we teveel boekjes (en duplo en knuffels) hebben. ik heb doodgewoon de ruimte niet meer en eerlijk gezegd ervaar ik het als buitengewoon bot en lomp dat wij zo genegeerd worden.
hoe had jij het dan opgelost?
nja, na bijna anderhalf jaar hetzelfde issue ben ik het gewoon goed zat, dus het zal best dat ik naar overkom. en er is *altijd* wel iets om het goed te praten als ik er wat van zeg. bv een opmerking van be in de sc:quote:Op woensdag 13 oktober 2010 13:04 schreef Memmel het volgende:
[..]
Nou, dat je het zo oplost, moet jij weten. Ik weet niet wat je met het gebeurde geld doet, maar dat zou ik dan in ieder geval wegzetten voor de kinderen, zodat de opbrengst van het oorspronkelijk voor hen bedoelde cadeautje ook aan hen ten deel valt.
Het speelt bij mij niet, maar mocht dat wel zo zijn, dan zou ik idd een deel van de cadeaus bij opa en oma laten, of weggeven.
Het gaat mij meer om de bijna vergulde manier waarop je hier verkondigd dat dit jouw manier is om je schoonmoeder terug te pakken. Dat stuit me misschien nog wel meer tegen de borst, dan het feit dat je het doet.
tsja. in augustus was het eerst haar verjaardag, toen op bezoek geweest (duplocircusje), gevolgd door in september tweemaal per post boekjes vanwege (hun) vakantie, tussendoor hebben we nog onze aller verjaardag echt gevierd (nog meer boekjes) en nu dus kinderboekenweek. nou, sinterklaas en de kerst komen eraan he, maak je borst maar nat!quote:Ja, maar dat is niet zo gezellig zeg maar, qua boekenweek-traditie.
Die concurrentiestrijd speelde hier ook een tijdje. Bij mijn schoonmoeder, zelfs over de hoeveelheid luiers verschonen. Ik heb duidelijk aangegeven dat het geen wedstrijd is. En ik ben een keer heel boos geworden omdat ze mijn 'nee' negeerde en hem toch een koekje gaf. Sindsdien doet ze het niet meer. Wel iedere keer als hij iets nieuws heeft vragen: dat heeft hij zeker van jouw ouders. Om simpel van te worden.quote:Op woensdag 13 oktober 2010 12:43 schreef Nijna het volgende:
Hier van 1 kant maar "concurentiestrijd" (het is volgens mij meer onzekerheid). Elke keer als we ze zien moet er een cadeautje gegeven worden ofzo...
Tja, de andere opa en oma doen dat (gelukkig) niet. Alsof je leuker bent als je alsmaar cadeautjes geeft... En dan zijn het vaak ook nog van die dingen die na een paar keer spelen kapot zijn... dan denk ik doe dan wat minder vaak, maar dan iets wat wat steviger is...
Maar ja, blijkbaar is de hoeveelheid belangrijker.
Moeten ze zelf weten, maar ik vind het niet altijd een even groot succes...
Dat dus.quote:Op woensdag 13 oktober 2010 13:18 schreef Estrys het volgende:
[..]
....
edit: dat je van het geld dingen gaat kopen die wel akkoord zijn gaat voor mijn gevoel dwars in tegen je argument dat ze op deze manier de kinderen teveel verwennen.
quote:
en dat dus.quote:ik heb bezwaar tegen 6 boekjes en een set duplo per maand. niet tegen 1 kleurboek voor de leukheb al eerder gezegd dat een enkel keertje een boekje niet het probleem is. een kleurboek omdat de oude vol is vind ik geen overdreven verwennerrij
Het probleem is de relatie met de (schoon)ouders zo te lezenquote:Op woensdag 13 oktober 2010 13:25 schreef simmu het volgende:
[..]
[..]
en dat dus.
niks mis mee dat opa of oma eens wat leuks kopen. dat is dan ook het probleem hier niet.
nogal ja. hoor eens, ik realiseer me heus wel dat ik wellicht fel reageer op iets kleins. maar bedenk ook ff dat ik het laatste jaar ontzettend veel kloterigheid heb moeten pikken van die mensen en ze blijven er maar mee doorgaan. weten jullie nog over die krantenadvertentie van kiro? is het nou echt nodig om als ik aangegevn heb dat echt niet te waarderen, om dan die advertentie uit te knippen in het door jou aangelegde plakboek (waarna ik overigens het projectje "maak plakboek voor familie" ook geschrapt heb, stik dan toch stelletje krengen) om dat dan trost aan mij te laten zien? dan heb je toch een muur voor je kop van 5 meter breed en 3 meter hoog. tijd dat ze leren luisteren.quote:Op woensdag 13 oktober 2010 13:28 schreef Estrys het volgende:
[..]
Het probleem is de relatie met de (schoon)ouders.
dat zal allemaal best. geef dan een alternatief (een werkbaar alternatief, want rustig praten werkt niet). ik sta heus wel open voor mogelijkheden. ik zie ze zelf alleen totaal niet, behalve: "kop houden en je voegen"quote:Op woensdag 13 oktober 2010 13:31 schreef Memmel het volgende:
Ik denk eigenlijk, teruglezend, dat je het gevoel genegeerd te worden door je schoonouders veel erger vindt dan het feit dat de kinderen cadeautjes krijgen. Doe daar dan wat mee en maak die cadeauthjes geen inzet van een strijd die veel dieper gaat.
Hoe ga je dat doen als ze zich straks echt gaan realiseren dat die cadeautjes binnenkomen? Afpakken en zeggen dat je niet wil dat opa en oma dat doen? En het vervolgens op mp zetten? Om er dan toch weer een cadeautje voor terug te kopen?
Ik snap het gewoon niet. Nouja, ik denk wel te begrijpen wat er achter zit. Maar de uitvoering verdient geen krans.
doen ze bij jou dan ook "aggos, wat zielig voor jou dat dat van mama niet mag! als je groter bent kom je lekker bij ons logeren"?quote:Op woensdag 13 oktober 2010 13:27 schreef mikoxx het volgende:
Ik vind altijd dat je moeilijk kan 'oordelen' over een ander, als je de situatie niet mee hebt gemaakt... daarom geen oordeel van mijn kant....
Dat wil niet zeggen dat ik geen concurrentiestrijd ken tussen opa's en oma's. Jeumig... soms om gek van te worden. De ene opa en oma laten het ons echt zelf doen, komen niet tussen ons en de jongens in. Heel fijn. De andere opa en oma staan zo ongeveer iedere dag op de stoep, werkelijk ie-de-re dag. En daar heb ik dus wel iets van gezegd gister. Ik word daar een beetje niet goed van. Het viel niet heel erg goed geloof ik, heb wel uitgelegd dat ik het fijn vind dat ze er voor ons zijn, maar dat ze echt niet iedere dag hoeven komen 'checken', want zo voelt het wel.....
En dan: nee is nee, als papa en mama dat zeggen, ook dat vinden ze erg moeilijk soms.... dan gaaaaaaaaaaan ze maar door 'ach hij mag best een stuk taart' 'nee, we hebben net gegeten, hij kan een stukje van mij krijgen en verder niet', 'ach, rozijntjes dan? ' 'nee' 'stukje koek? ' 'NEEEEEEEEEEEEEEE' en dan stoppen ze er wel mee
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |