Brief

Sorry dat ik lieve gebruik, ik weet dat je daar een hekel aan heb. Klinkt waarschijnlijk meteen zo serieus en daar hou je niet zo van weet ik ondertussen. Maar sorry, dan toch nog een keer een serieuze brief van mij.

Best wel raar, dat ik 13 juli naar Amerika vertek, en dat jij dan precies terug komt. Net of het expres is, dat ik degene die ik waarschijnlijk verschrikkelijk ga missen het langst moet missen. Of verschrikkelijk missen, het is niet zo dat ik niet zonder je kan. Maar ik hoop gewoon dat het na Amerika ooit weer wat tussen ons wordt. En dan wel serieus. Dat ik ook het gevoel heb dat jij verliefd op mij bent en dat iedereen ook denkt: whow, die zijn verliefd, daar wil ik geeneens proberen tussen te komen. Dat er geen verschil is tussen Linda en Lex met zijn tweeen, en Linda en Lex in het openbaar.

Maarja...misschien wil jij dat dan nog wel helemaal niet. Of misschien wil je dat dan wel maar niet met mij. Of misschien wil ik het niet. Of misschien wil ik het wel, maar niet meer met jou. Het is natuurlijk bijna een jaar verder, dat we elkaar weer zien. En we kennen elkaar misschien pas ruim een jaar echt goed.

Toch was dat wel een mooi jaar. Ook werd ik af en toe gek van de gedachte dat je met iemand anders zou zoenen, terwijl ik dat wist dat je dat niet zou doen. Het was gewoon vaag tussen ons. Volgens mij wilde je nog helemaal geen vriend toen. En nu waarschijnlijk ook niet. En ondanks ik af en toe niet dat gevoel had dat het wederzijds was, was het een supergevoel als ik dat gevoel wel had! Zoals die avond dat Nederland van Ierland verloor (daarvoor was het nog gezellig, we leken haast wel een stelletje), of misschien wel die avonden dat het uit was. Je bent en blijft toch mijn eerste vriendinnetje, en ik ben blij dat jij dat bent.

En waarschijnlijk hebben we nog veel meer leuke momenten beleefd, maar die schieten me niet zo snel te binnen. Wat ik me nu beter herinner is de momenten dat ik me verschrikkelijk rot voelde. Omdat ik niet het gevoel had dat het wederzijds was, of dat het net uit was en jij met iemand anders zoende. Maarja...ik heb natuurlijk ook met iemand anders gezoend. Misschien stelde ik me wel een beetje aan. Gewoon, zoals in een film. Het is eeuwige liefde, maar toch onbereikbaar. Dat ik ’s nachts in mijn eentje over het strand loop, dromen over hoe mooi we het samen wel niet hadden. Dat ik alles veel mooier maak dan het is. Pure romantiek, misschien kijk ik wel te veel films.

En toch vind ik dat jammer dat we dat nooit samen hebben gehad, die pure romantiek zoals in een film. Maarja...daarom zijn het misschien films. In een film kijken ze bijvoorbeeld om, als ze na een geweldige avond weer moesten scheiden van elkaar. Maar jij keek niet om, nooit.

Maar sorry, nu lijkt het net of ik jou alleen de schuld wil geven dat het nooit wat serieus tussen ons is geworden. Ik maakte, en maak, me misschien ook te druk. Ik weet niet wat het is. Ik weet alleen dat ik het gevoel heb, dat wij later samen oud moeten worden. Maar misschien moet ik gewoon geduld hebben, tot we allebei zover zijn.

Ik ben benieuwd hoe ik hier over denk als ik dit volgend jaar terug lees. Dan heb ik je een jaar niet gezien, en alleen gesproken via e-mail, en hopelijk af en toe via de telefoon. Ik ben benieuwd hoe ons afscheid zal gaan, want ik weet hoe moeilijk jij het vindt om je in lastige, niet alledaagse en een beetje serieuse situatie moet gedragen. Ik hoop eigenlijk dat je gewoon een keer doet wat je voelt. Dat je open bent. Misschien is het daarom wel verkeerd gegaan.

Maar op een of andere manier heb ik de vervelende manier om alles te romantiseren. Ik luister waarschijnlijk teveel Acda & De Munnik. Luisterde jij maar naar dat soort muziek. Als ik in Amerika ben, stel ik je veel geweldiger voor dan dat je bent. Nou ben je ook geweldig, maar ik bedoel dat ik me voorstel dat wij samen echte liefde hadden, terwijl we dat eigenlijk, als ik reeel nadenk, nooit hebben gehad.

Maar als ik dan nuchter nadenk, in hoeverre dat nu nog kan, ben je ook een geweldige spontane knappe meid. Jammer dat er zo’n wereldgrootverschil is tussen alleen met jou, en met jou openbaar. Maar misschien komt dat nog goed,

Wat ik eigenlijk met deze brief wil zeggen. Ik weet het ook niet. Ik begon maar met tikken en nu, 10 minuutjes later heb ik nog niet zoveel zinnigs gezegd. Misschien moet ik het zelf terug lezen, en dan zie ik wat ik eigenlijk voel. Maar dat doe ik niet, omdat ik me dan waarschijnlijk weer schaam en alles weer wis.

Om dat toch mijn gevoel onder woorden te brengen: In de afgelopen 18 jaar ben jij de enige meid die ik ben tegen gekomen, waarvan ik dacht. Daar wil ik mee trouwen en kinderen krijgen. Ook al erger ik me af en toe rot, maar ik heb toch wel hoop dat dat ooit nog eens goed komt.

Denk er eens over na,

Liefs,

Lex

Om het geheel toch nog even te verduidelijken.

Ik heb 4 maanden wat met haar gehad, maar ik had vaak het gevoel dat het niet wederzijds was. Er waren altijd veel geruchten dat ze met anderen had gezoend enz.

Uiteindelijk heb ik het uitgemaakt omdat ik er gewoon gek van werd. Daarna volgde er nog een 'na-relatie' van een maandje en toen zijn we ook voor het eerst met elkaar naar bed geweest.

Daarna heb ik nog wel gevoelens voor haar gehad en ben ik er een paar dagen helemaal kapot van geweest dat het echt uit was. Ondertussen heeft zijn een nieuw vriendje/zoenpartner wat al helemaal niet serieus is. Ik heb daarna nog 2,5 maand een vriendin gehad en dat ging uiteindelijk uit omdat het toch niet helemaal werkte.

Vervolgens kwam mijn eerste ex vriendin twee weken nadat het uit was gezellig koffie drinken en dat liep uiteindelijk helemaal uit de hand (we belandden dus in bed). Vervolgens zijn die gevoelens toch weer een beetje ontstaan bij mij, maar ik hou het toch tegen...

...ik ga namenlijk over minder dan 2 maanden voor een jaar naar Amerika.

Ik vond het toch een beetje te serieus. Geen idee hoe ze zal reageren. Ik heb net een meeltje gestuurd dat 'het me spijt van die wel hele serieuze brief van zaterdag want ik was in een beetje rare bui'.

maarja...ik heb hem nou eenmaal verzonden en ze zal hem toch wel lezen. Ik ben benieuwd hoe ze gaat reageren als ze vanavond thuis komt