Chlamydiasis (vaak afgekort tot chlamydia) is een van de meest algemene seksueel overdraagbare aandoeningen (SOA). Bij vrouwen is chlamydia een mogelijke oorzaak van bekkenontstekingen die tot onvruchtbaarheid kunnen leiden. Ook is het de meest voorkomende oorzaak van blindheid in de wereld. Blindheid ontstaat als complicatie van trachoom (chlamydiabindvliesontsteking).
De oorzaak van chlamydiasis is de bacterie Chlamydia trachomatis, een soort van het geslacht Chlamydia.
Chlamydiasis is bij vrouwen in minstens 60% van de gevallen en bij mannen in 30% van de gevallen symptoomloos. Een verandering in de vaginale flora kan een aanwijzing zijn. De pH-waarde in de vagina behoort tussen de 3.8 en 4.5 te liggen. Een hogere waarde (zuurgraad neemt daardoor af) kan bacteriegroei bevorderen. Onbehandeld kan een chlamydiose leiden tot een opstijgende urineweginfectie en ontsteking van de eileiders (salpingitis). Indien deze aandoening niet behandeld wordt, kan dit leiden tot verlittekening ('fibrosering') van de eileiders met onvruchtbaarheid (infertiliteit) tot gevolg. In Nederland leidt salpingitis in ongeveer 15% van de gevallen tot infertiliteit.
De behandeling in Nederland gebeurt door middel van azithromycine, een effectief antibioticum.
In april 2008 werd in Nederland een groot bevolkingsonderzoek naar chlamydia gestart. In november 2008 gepubliceerde resultaten laten zien dat 6,3 procent van de geteste personen onder de 20 jaar geïnfecteerd was.