Bj, geen tips helaas. Wel klote zeg, van je BI.

Vooral omdat je hiervoor geen last had. Sterkte!
Ko, je gaat toch niet echt weg hier, hè?
Trix, een heule heule heule fijne vakantie! Have fun!
Hihi, Karin, klein eigenwijsje. Toch wel grappig eigenlijk hè, dat ze zo’n duidelijke voorkeur hebben.
Lente eet erg slecht lately. Potjes, zowel groente als fruit, hoeft ze sinds anderhalve week helemaal niet meer. Dan draait ze boos d’r hoofd weg en slaat de lepel uit je hand. Vers van een lepeltje wil ze enigszins, maar niet van harte. Ze is alleen maar bezig met ‘ontsnappen’ uit d’r kinderstoel, verwoed sabbelen op d’r slab, huilen zodra je ‘m uit d’r mond trekt en ze doet d’r mond nauwelijks open voor een hap. En áls ze ‘m opendoet, gaat ie halverwege het lepeltje alweer dicht.
Rapley daarentegen gaat als een tierelier. Dan zit ze op d’r gemakje te knabbelen. Hoewel ze zo veel minder binnenkrijgt dan voorheen, wat mij betreft prima, maar N. vindt het toch wel praktisch als ze ook van een lepeltje eet voor als Rapleyen eens niet zo goed uitkomt. Aan de ene kant geef ik ‘m gelijk, maar aan de andere kant wil ik koste wat kost voorkomen dat eten een ‘ding’ wordt.
Toen ik jong (3/4) was, was eten een ramp. Ik had vaak geen honger en m’n ouder dwongen me om te eten. Ik mocht pas van tafel als alles op was. Het escaleerde zo en ontaardde vaak in zulke drama’s dat ik élke avond huilend en kotsend achter m’n bordje zat. Ze zijn zelfs regelmatig met de langs de huisarts geweest, maar die kon geen lichamelijke oorzaak vinden. Dus werd het gestoken op aandachttrekkerij. En daar wilden ze absoluut niet aan toegeven. Dus was eten elke avond opnieuw een drama. Ik kreeg bij voorbaat al geen hap door m'n keel. Ze hebben ze me er zelfs wel eens toe gedwongen om m’n uitgespuugde eten weer terug op te eten.
Afijn, dat wil ik voor komen dus. Dus toen Lente vanavond d’r pyjamapap niet wilde, heb ik twee snijbonen voor d’r gekookt. En die at ze met smaak op. Uit het knuistje uiteraard. Maar N. vindt dat ze ze gewoon moet eten wat de pot schaft en we geen alternatieven moeten bieden. Hij is bang dat we anders later elke avond een apart potje voor Lente moeten koken. Zijn oplossing is dus: geen potje? Dan helemaal niet eten. Ik begrijp z’n punt en ben ook absoluut niet van plan om later apart voor ‘r te gaan koken, maar vind het wel belangrijk dat ze wat binnenkrijgt. Dilemma dus…