Graag wil ik onderstaande ervaringen met jullie delen en ben benieuwd wie zich hierin herkennen.... owja neem de tijd
Onzekere mannenDe omgekeerde wereld..!? Tien jaar terug in de tijd ik was nognet geen 16, zat ik daar met mijn net nieuwe telefoon je weet wel zo’n eentje met een klepje vet hip, te wachten op een sms van mijn vriend. Uiteraard 3 uur nadat ik hem had gesmsd nog geen reactie. Hmz zal ik nog eentje sturen… ja waarom niet. Dus zo ging het nog maar eentje: “Hey wat ben je aan het doen? Ik mis je, dikke kus.” De volgende ochtend nog geen reactie dus ik dacht toen, nu is het klaar. Dus bellen maar!! **&^%$%^!@@#%$^&** waarom reageer je niet grrr, bla bla drama bla bla, ow je bent in college ja spreek je later bla bla. Zo ging dat gestaag door tot ik na de zoveelste keer inzag dat dit niet bepaald een succes ging worden. Niet meer achter mannen aanbellen, graag of niet, werd mijn nieuwe motto
Jaren verstreken, een serieuze relatie diende zich aan en ondertussen schaamde ik me voor het feit dat er in mijn directe omgeving constant vrouwen waren die dit soort gedrag bleven vertonen. Nodeloos probeerde ik mijn reeds verkregen inzichten met ze te delen om ze te redden van een ‘relatie’ die toch niet gaat werken. Hoe nobel mijn bedoelingen ook waren je begrijpt het al.. kansloze missie…
Inmiddels ben ik weer 10 maanden vrijgezel en moet ik concluderen dat ik in de omgekeerde wereld ben beland. Stel je eens voor…. daten met de ex van de nieuwe vriendin van je ex.. neeeee dat is een heel ander verhaal

.
Even voor de beeldvorming: spanning, verveling en gezelschap zijn de kernwoorden in deze fase, lekker ongeremd afspreken in mijn eigen huis met wie en wanneer ik daar zin in hebt, ja dat leek me wel wat. Helaas kwam ik snel tot de conclusie dat er veel wanhopige, onzekere mannen rondlopen waar ik niet op zit te wachten.
Heb je ooit meegemaakt dat iemand je hele huis schoonmaakt op een eerste date (ik dacht nee dat doet ie toch niet we gaan wel ff wat drinken) inclusief wc en badkamer?? Hoe wanhopig kan je zijn!! Maar nee hij deed het wel om pluspunten te scoren. Ja hij vond me zoooo leuk en snapte er nix van dat ik hem niet zo aantrekkelijk vond om vervolgens in een klaagzang te belanden over dat hem dit altijd overkomt.. ik dacht wie is hier de man en wie de vrouw… ik was t ff kwijt.
Of nee iemand die je al 12 jaar kent en waarvan je denk mwah die heeft wel ervaring joh daar kan ik wel wat mee.. om meteen erbij te zeggen joh je weet dit gaat NOOIT een relatie worden maar gewoon lekker ouwehoeren. Dat was geen probleem. Nou zat ik er ff naast, meteen de volgende dag een paar smsjes. ’s Avonds op msn was ik uiteraard aan de beurt om hem vervolgens vriendelijk te verzoeken de frequentie ietswat terug te schroeven, damn ik zei toch ik vind jou niet leuk op die manier… waarom dan toch deze reactie??
Maar nu het mooiste verhaal van het afgelopen half jaar. stel je voor …… je gaat op een date, helemaal fris en fruitig klaar voor de start GO! Ja deze rendez-vous was in de dierentuin, how cute een man met gevoel, een prettige omgeving en je kunt elkaar relaxt leren kennen. Vervolgens raak je aan de praat en jawel toen begon het: ‘Ik vind het zo fijn dat we over zoveel dingen hetzelfde denken, vind je het ook zo goed klikken tussen ons en (jawel) ik ben zo blij dat jij ook graag een serieuze relatie wil want ik ben wel een beetje klaar met losse fladders’. Ik: ‘Oooowkee ja nee dat is natuurlijk ook vervelend voor je maar joh heb je dan nog nooit een lange relatie gehad? Niet langer dan een jaar nee? En je bent 27?!?! Aaaah meestal gaat het na 2 maand uit….? Juist… nee ik kan je nu ook niet zeggen waar dat aan ligt…’
Mensen, dit was HET moment om te gaan! Maar nee ik dacht kom niet zo kort door de bocht, geef die jongen een kans hij heeft goede manieren en ruimt z’n eigen rotzooi op waar ook wat voor te zeggen is.
Een week later, jawel, krijg ik te horen dat ie gek op me is hmz owja en tegelijkertijd krijg ik te horen dat ie over een half jaar naar Amerika vertrekt om piloot te worden!! Hoelang?? denk je nu… jaaahaaa 1 jaar + 4 maand Zweden!!! Dus ik: ‘jah uh hoe zie je dat dan voor je’? Ja gewoon we zien wel, dan leen ik wel extra geld om een paar keer heen en weer te vliegen. Dussss en ondertussen elke dag op msn, de hele dag door smsen en als ik niet terug smste dan werd ik gebeld. Aaaaah frustraties liepen op, adem halen lukt bijna niet meer en hoe meer afstand ik nam hoe hoger de communicatiefrequentie werd.
Dus het moest er van komen, het ‘sorry maar dit gaat niet werken jij vindt mij leuker dan ik jou’ gesprek. Ik wil niemand vervelen met de details maar er werd gehuild (owja we kenden elkaar 1 maand) waaromvragen werden gesteld om vervolgens na een half uur argumenteren de volgens hem serieuze relatie om te kunnen zetten naar scharrelen. Hier ging ik wederom de fout in want opeens werden mijn smsjes meegelezen, de woorden die ik gebruikte nauwkeurig geanalyseerd, en ruzies gemaakt over mijn kroegbezoek.. wtf! Hij vond de onzekerheid toch wel vervelend :s. Uh ok ik beloof je dat ik 1,5 jaar op je ga zitten wachten, geniaal idee.
Twee weekenden later was ik er HELEMAAL klaar mee. Ik besloot een oude bekende op te zoeken om te kijken of ik gek was geworden of dat er nog wel mannen bestonden die zich niet als zeurende vrouwen gedragen, controleren en meteen mij de liefde verklaren. Pffff gelukkig ze bestaan nog!
Toen was ik klaar om deze verliefde idioot de waarheid te vertellen, subtiel uiteraard want onnodige mensen hard kwetsen is natuurlijk niet nodig. Helaas kwam de boodschap: ‘Ik denk dat we niet meer moeten afspreken, want ik irriteer me aan jou’, niet in één keer over. My god wat nu dacht ik… goed dan maar the hard way nog wel subtiel geformuleerd: ‘Ik ben dit weekend bij iemand anders geweest’. Pff zo dat is eruit dacht ik.. maar nee hoor meneer was nog niet klaar met mij. Ging hij vragen WIE ik had gezien… wtf!?!?! Dat doet er toch helemaal niet toe, ik wil jou niet meer zien en wil dit gesprek afsluiten… damn! Maar nee dat ging zo maar niet want hij wou toch echt weten wie het was en hij had het ook wel verwacht en toen kwamen er nog wat verwijten achteraan dat ik ook zo afstandelijk deed soms en dan wist ie niet wat ie met mij aanmoest! Owja.. is het nu mijn schuld dat jij mij claimt en ik wat meer ruimte wil?? Bombardeer je onzekerheid op iemand anders aub.
Na wat serieus denkwerk bedacht ik me dat ik mij 10 jaar geleden ook zo heb gedragen shit wat heb ik mezelf belachelijk gedragen toen. Mijn onzekerheid en naïviteit zorgden toen voor afhankelijk irritant gedrag wat tot niets leidt. Als iemand je niet interessant genoeg vindt om terug te smsen, move on! Onzekere mannen zijn niet aantrekkelijk, niet sexy en rete irritant dus doe er wat aan, ja jullie onzekere vrouwen ook!!