Oeh! Kijk!quote:Op woensdag 7 april 2010 19:14 schreef Sinceria het volgende:
[..]
Ja, daar kan ik me iets bij indenken, dat het je raakt. Kun je niet proberen minder met ze te spreken dan? Hoewel dat misschien tot uit elkaar groeien leidt en alsnog tot het einde van de vriendschappen. Misschien groeien ze er nog overheen trouwens, ik ken ook mensen die helemaal omgedraaid zijn zo rond hun 25e (ik ben er zelf ook 1 geweest trouwens, maar ben er een paar jaar geleden achtergekomen dat het niet loont)
Mwoah, dat zal wel meevallen.quote:Op woensdag 7 april 2010 19:13 schreef kless het volgende:
[..]
Er komt in die groep straks ook heus wel een moment waarop je net zo goed wordt genaait waar je bij staat in die "sociale open ambitieuze" atmosfeer. En ja, dat zijn net zo goed volwassenen met een politieke agenda met een belang bij meerwaarde waarbij sociaal en open een tijdelijk smeermiddel is.
Ik zou het je niet precies kunnen zeggen eerlijk gezegd. Ik heb gewoon de knop omgezet op een gegeven moment en besloten dat ik wel eens zou laten zien dat ik wat waard was. Iedereen had wel zo'n beetje de hoop op gegeven namelijk, inclusief mijn ouders.quote:Op woensdag 7 april 2010 19:16 schreef Biermeisje het volgende:
[..]
Oeh! Kijk!
Mag ik vragen wat er gebeurde dat je ineens van het padje op het padje ging lopen?
Bravo!quote:Op woensdag 7 april 2010 19:23 schreef Sinceria het volgende:
[..]
Ik zou het je niet precies kunnen zeggen eerlijk gezegd. Ik heb gewoon de knop omgezet op een gegeven moment en besloten dat ik wel eens zou laten zien dat ik wat waard was. Iedereen had wel zo'n beetje de hoop op gegeven namelijk, inclusief mijn ouders.Het was de denigrerende houding van mensen om me heen die ik zat was en het feit dat ik zag dat andere mensen buiten die vriendenkring zowaar een 'echte' baan kregen. Ik dacht: dat kan ik ook.
Het heeft even geduurd maar nu ben ik bezig met een WO opleiding, terwijl ik eerder niet eens mijn middelbare school heb afgemaakt. Nu moet ik wel zeggen dat ik niet aan de harddrugs was of iets dergelijks, ik denk dat zoiets het een stuk moeilijker maakt eruit te komen.
Thnx, hetzelfde geldt voor jou dan.quote:Op woensdag 7 april 2010 19:26 schreef Biermeisje het volgende:
[..]
Bravo!
Goed bezig. Ik herken me er zelf wel een beetje in. Ik was alleen wel altijd bezig met school, maar ik deed nooit wat. Per ongeluk geslaagd iedere keer. En nu zit ik ook op de uni.
Dat klopt, het dringt helemaal niet door. Het rare van het geval is dat ze zich wel allemaal bewust zijn van het feit dat ze niet lekker in hun vel zitten en totaal geen doel in het leven hebben. Wat ze niet begrijpen is dat ze daarom misschien eens een eigen pad moeten kiezen en een lijn moeten gaan trekken.quote:Op woensdag 7 april 2010 19:32 schreef Sinceria het volgende:
[..]
Thnx, hetzelfde geldt voor jou dan.
Maar wat het probleem is (of dat was het bij mij in ieder geval) is dat het niet doordringt wat je zegt. Ze moeten zelf inzien dat dit geen toekomst heeft, dat ze niet over 10 jaar nog steeds op de bank kunnen hangen de hele dag. Tenminste, het kan wel, maar dat doet je zelfbeeld geen goed.Bij sommige mensen komt dat besef misschien nooit, of het komt wel maar het is te laat en ze weten niet meer hoe ze dingen anders kunnen doen.
Ja, ik zie dat ook in mijn omgeving. Ik dat een van de redenen een gebrek aan 'spine' is, zogezegd. Zo is een vriend van mij erin geslaagd te stoppen met roken maar rookt nu de hele dag door wiet. Hij heeft de ene verslaving door de andere vervangen.quote:Op woensdag 7 april 2010 19:43 schreef Biermeisje het volgende:
[..]
Dat klopt, het dringt helemaal niet door. Het rare van het geval is dat ze zich wel allemaal bewust zijn van het feit dat ze niet lekker in hun vel zitten en totaal geen doel in het leven hebben. Wat ze niet begrijpen is dat ze daarom misschien eens een eigen pad moeten kiezen en een lijn moeten gaan trekken.
Omdat het geen familie is, zou ik me geen zorgen hoeven maken?quote:Op woensdag 7 april 2010 21:19 schreef Maanvis het volgende:
Tja ik weet het niet zo goed, het is geen familie dus waaromzou je je zoveel zorgen maken over hun?
Nee, vrienden kun je achter je laten als ze de andere kant uit gaan, familie nietquote:Op vrijdag 9 april 2010 19:14 schreef Biermeisje het volgende:
[..]
Omdat het geen familie is, zou ik me geen zorgen hoeven maken?
Ik vind vrienden toch net zo belangrijk, eerlijk gezegd.
Vaak is het of een relatie krijgen of een kind krijgen dat de knop omzet bij mensenquote:Op vrijdag 9 april 2010 20:10 schreef snakelady het volgende:
Op mijn 17de was ik het standaard type waar niks van terecht zou komen, heeft een leraar ook eens tegen me gezegd.
Zat aan de drugs, was vervroegd van school gegaan, regelmatig contact met de politie en vooral erg dwars.
Nu 12 jaar later, gelukkig getrouwd, 2 kinderen, succesvol fotografe, leuke familiecontacten en betrouwbare vriendengroep.
Tja, eens wordt je wakker en besef je dat je zo niet door kan gaan, bij de een wat later dan bij de ander.
Bij mij was het een relatie, mijn man was het tegenovergestelde van mij, erg met zijn toekomst bezig, hij was nog in opleiding en werkte daarbij.quote:Op vrijdag 9 april 2010 20:11 schreef Maanvis het volgende:
[..]
Vaak is het of een relatie krijgen of een kind krijgen dat de knop omzet bij mensen.
quote:Op vrijdag 9 april 2010 20:16 schreef snakelady het volgende:
[..]
Bij mij was het een relatie, mijn man was het tegenovergestelde van mij, erg met zijn toekomst bezig, hij was nog in opleiding en werkte daarbij.
Hij heeft nooit drugs gedaan en alcohol alleen bij stappen.
Ben heel blij dat ik hem heb ontmoet.
hahaha, geloof eigenlijk niet zo in sprookjes en in de ware, maar zolang het goed gaat gaat het goed en geniet ik ervan.quote:
tvp; hier wil ik later nog wel even op reageren als voormalige (nja, not quite) opperslacker.quote:Op woensdag 7 april 2010 13:14 schreef Biermeisje het volgende:
Er was eens een Biermeisje. Zij groeide op in een klein dorp aan de Veluwe, samen met haar vrienden The Ninja Turtles (schuilnaam). De jaren gingen voorbij. Zij zag haar makkers ten onder gaan aan drugs en drank. Ze krabbelden weer omhoog en maakten zichzelf weer kapot. Biermeisje werd volwassen en besloot ergens anders een leven op te bouwen, aan de andere kant van Kikkerland. Dat ging haar goed af. De keren dat zij terugkeerde naar haar geboortedorp waren op één hand te tellen. Terwijl zij druk aan het studeren (en stappen) was, zaten de Ninja Turtles thuiswonend en wel de hele dag te zuipen en te trippen. Biermeisje besloot om even een jaartje afstand te nemen. Nu 3 jaar later zijn er een aantal dingen veranderd, ze zijn gestopt met de harddrugs. Sommige zijn zelfs een studie begonnen. En Biermeisje was er vaker bij om deze 'veranderingen' te aanschouwen.
Tot op een dag drie van de Ninja Turtles besloten om te gaan samenwonen. Aangezien ik graag wat privacy wil waarborgen heb ik ze schuilnamen gegeven. Goh, ze heten dus niet echt de Ninja Turtles.
(De hele groep bij elkaar bestaat ui 20 man en er bestaan dus een boel subgroepjes). Ik zal ze even voorstellen:
Leonardo (21): is de meest serieuze van het stel, is goed bezig met een HBO studie. Drinkt ook behoorlijk veel, maar doet wel wat hij 'moet' doen. Hij is de meest discrete en stabiele van de groep. Over hem maak ik me geen zorgen, want die komt er wel. Helaas had ik wel mijn hoop op hem gevestigd dat hij die andere twee een beetje binnen de perken zou houden.
Donatello (24): is de meest intelligent, maar ook de meest zelfdestructieve Turtle. Hij is aan meerdere opleidingen begonnen, maar maakt nooit iets af. Dan komt hij weer terecht bij een of andere productiewerkje. Er gaat geen dag voorbij zonder dat hij dronken of stoned of allebei tegelijk is. Hij gebruikt zijn ADHD om die te kunnen doen. Hij is dan ook elke winter zo depressief als een voordeur.
Raphael(22): is helemaal van het padje. Hij is een slimme jongen, maar heeft alleen een MAVO diploma. Doet verder ook geen moeite om zich te wagen aan een studie. Hij is namelijk vreselijk verwend en heeft nooit geleerd dat je soms hard moet werken en soms dingen tegen je zin in moet doen. Hij werkt gemiddeld 8 uur in de week en meldt zich constant ziek. Dat kan ook gewoon, want zijn ouders blijven maar alles voor hem betalen.
Gemeenschappelijke kenmerken: Geen vaste vriendin, alleen knipperlichtrelatie of maken compleet geen kans door antisociale trekjes en overmatig dronkenschap. Het leven is in ieder geval één groot feest. Althans, dat denken ze dan. Ze trekken elkaar allemaal naar beneden en schieten niet verder op. En 'willen' wel verder komen en dat werkt frustrerend.
Waarom heb ik dit topic geopend? Ik maak me zorgen om deze jongens en normaliter ben ik niet zo van 'hoopgevende" geruststellingen, maar ik vraag me af of het er ooit nog in zit dat het goed gaat komen met ze. Dus mijn vraag is: Ben of ken jij iemand die ook een opperslacker was? Zo ja, wat zou ik er eventueel aan kunnen doen? En wat heb je er zelf aan gedaan om wat van je leven te maken?
Voor mij is het vrij vanzelfsprekend om niet elke dag lam op de bank te liggen en niks te doen, dus ik vind het ook moeilijk me in te leven in deze knapen. Het probleem is dus dat bijna die hele groep nu in dezelfde plaats woont en alleen maar bij elkaar komen zuipen en blowen en het huis van de Ninja Turtles is de uitgangsbasis.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |