Vriend/vriendin in het buitenland #3

quote:

Op zaterdag 17 april 2010 23:23 schreef kwiwi het volgende:
Heeft een van jullie nog last (gehad) van dat zootje m.b.t. het vliegverkeer nu?

Zouden wij eindelijk best een lange tijd bij elkaar zijn, lijkt het nog verpest te gaan worden ook door die stomme vulkaan Hopelijk houdt het over een paar dagen op, maar dat zal wel iets te positief gedacht zijn.
Ik zei net nog tegen m'n vriend: het is heel leuk dat we door al die moderne dingen toch samen kunnen zijn.. maar op dit soort momenten is het wel kut, als je elkaar misschien een tijd niet kan zien door zoiets stoms..

Ik denk dat ik geluk heb: donderdag nog net weg kunnen komen uit Zweden, met de laatste vlucht het land uit. Ik vlieg over een week terug, en als er dan geen vluchten zijn blijf ik gewoon wat langer, geen enkel probleem!

Hey, ook maar ff melden hier:)

Al half jaar een 'vriendin' in Finland... 'tussen haakjes' omdat het heel lastig is te definieren. Ze is helemaal geweldig: bloedmooi gezichtje, slim, lief, goddelijk lichaam, soms grappig;)... ach jullie snappen het wel.
In het half jaar elkaar 5 keer gezien en altijd leuk samen (btje soulmate achtig, zelfde kijk op het leven), communicatie verloopt vlekkeloos (allebei prima Engels), hebben elke dag contact en we gaan in de zomer hopelijk saampjes op vakantie naar een zonnige bestemming. Niks dan positiefs over haar of de Finse cultuur/mensen

Toch weet ik dat deze relatie gedoemd is te mislukken, paar voorbeelden:
1 - Ook al is Finland een Westers land, we zullen nooit dezelfde achtergrond/jeugd hebben... Daarmee bedoel ik dat we een geschiedenis samen missen: De Fabeltjeskrant, flippo's, sinterklaas... om maar wat geks te noemen: Ik kan het wel uitleggen, maar diep in m'n hart weet ik dat het niks uitmaakt... zij zal het nooit ervaren zoals ik het ervaar.
2 - Ik zal nooit of te nimmer de Finse taal machtig worden (1 van de moeilijkste talen om te leren), al zou ik nu gaan beginnen over 10 jaar spreek ik nog met een zwaar accent. M'n vriendin zei ook: die cursus is weggegooid geld;)
3 - Daarnaast zit je continu met elkaar. Het is geen normale relatie, waarbij je ff weggaat en weer terugkomt... Je moet tijd vrijmaken, iets te doen hebben... M'n vriendin woont in een redelijk grote stad in Finland, maar mijn inziens is er geen reet te beleven qua 'dingen doen' en het weer in Finland is nou ook niet dat je zegt laten we ff een ijsduik nemen...;) (al begint het nu al beter te worden).

Misschien kom ik wat negatief over... maar het gaat er uiteindelijk om dat we het leuk hebben samen...

Oja afscheid is KUT met peren

quote:

Op zondag 18 april 2010 17:51 schreef peenvogel86 het volgende:
Hey, ook maar ff melden hier:)

Al half jaar een 'vriendin' in Finland... 'tussen haakjes' omdat het heel lastig is te definieren. Ze is helemaal geweldig: bloedmooi gezichtje, slim, lief, goddelijk lichaam, soms grappig;)... ach jullie snappen het wel.
In het half jaar elkaar 5 keer gezien en altijd leuk samen (btje soulmate achtig, zelfde kijk op het leven), communicatie verloopt vlekkeloos (allebei prima Engels), hebben elke dag contact en we gaan in de zomer hopelijk saampjes op vakantie naar een zonnige bestemming. Niks dan positiefs over haar of de Finse cultuur/mensen

Toch weet ik dat deze relatie gedoemd is te mislukken, paar voorbeelden:
1 - Ook al is Finland een Westers land, we zullen nooit dezelfde achtergrond/jeugd hebben... Daarmee bedoel ik dat we een geschiedenis samen missen: De Fabeltjeskrant, flippo's, sinterklaas... om maar wat geks te noemen: Ik kan het wel uitleggen, maar diep in m'n hart weet ik dat het niks uitmaakt... zij zal het nooit ervaren zoals ik het ervaar.
2 - Ik zal nooit of te nimmer de Finse taal machtig worden (1 van de moeilijkste talen om te leren), al zou ik nu gaan beginnen over 10 jaar spreek ik nog met een zwaar accent. M'n vriendin zei ook: die cursus is weggegooid geld;)
3 - Daarnaast zit je continu met elkaar. Het is geen normale relatie, waarbij je ff weggaat en weer terugkomt... Je moet tijd vrijmaken, iets te doen hebben... M'n vriendin woont in een redelijk grote stad in Finland, maar mijn inziens is er geen reet te beleven qua 'dingen doen' en het weer in Finland is nou ook niet dat je zegt laten we ff een ijsduik nemen...;) (al begint het nu al beter te worden).

Misschien kom ik wat negatief over... maar het gaat er uiteindelijk om dat we het leuk hebben samen...

Oja afscheid is KUT met peren

Die relatie hoeft toch helemaal niet gedoemd te zijn om te mislukken

Mijn vriendin is Braziliaanse, dus wij hebben ook niet dezelfde jeugdsentimenten maar echt heel veel maakt dat nou ook weer niet uit. Portugees is ook niet al te makkelijk (en Nederlands om te leren al helemaal niet, ook 1 van de moeilijkste naar het schijnt), maar met doorzettingsvermogen kom je een heel eind

En je moet inderdaad tijd vrijmaken als je elkaar eens ziet, wat mij ook niet al te moeilijk lijkt.
Ik heb dit jaar al 2 Formule 1 races niet gezien doordat ik met haar was, iets wat me een jaar terug onmogelijk leek (in onze eerste nacht samen ging om 4 uur de wekker om de GP van China te kijken ), maar nu wil ik haar gewoon echt wel aandacht geven en genieten van die momenten dat we samen zijn.
Formule 1 kan wel opgenomen worden

En als het geen mooi weer is ga je gewoon lekker niks liggen doen, of een beetje praten, filmpje kijken, spelletje doen. En als de zon eens schijnt ga je er lekker op uit, stukje wandelen ofzo en genieten dat je samen bent

Afscheid is inderdaad wel zwaar klote, vandaag zelf ook weer gehad.
Ze zit een jaar in Duitsland, nu zien we elkaar eens in de 2 weken een weekend, dus dit weekend ben ik daar geweest, en aan het eind van de middag heeft ze me naar de trein gebracht en ben ik vertrokken, en dat moment van gedag zeggen blijft altijd echt gruwelijk kut.
Paar dagen later gaat het altijd wel weer, maar als je eenmaal gedag hebt gezegd is de rest van die dag gewoon klote en geeft echt een wanhopig waarom-is-in-vredesnaam-het-weekend-alweer-voorbij-gevoel
Ik zat in de trein terug te denken aan vrijdagmiddag toen ik helemaal opgewonden in de trein zat omdat ik haar bijna weer zou zien, en ineens staat ze al buiten de trein naar me te zwaaien en zie ik haar pas over 2 weken weer

Maar gedoemd om te mislukken, no way

quote:

in onze eerste nacht samen ging om 4 uur de wekker om de GP van China te kijken

Ik zette de eerste nacht As The World Turns aan voor het slapen.
Je kunt maar beter lekker jezelf zijn dacht ik zo

Verder denk ik ook niet dat het per se gedoemd is om te mislukken peenvogel86, door de dingen die je noemt. Tenzij je natuurlijk nu al zegt van 'ik heb geen zin om daar al te veel tijd in te steken'. Want zelfs als je er veel tijd en moeite in steekt is het heel erg lastig.

Die teringzooi uit IJsland maakt de afstand tussen ons een beetje groter. Dat klinkt raar maar toch nou het erop lijkt of er geen vliegverkeer tussen Europa en de VS mogelijk is lijkt ze nog verder weg, dus ja heb wel last van dat aswolk gezeik...

Ik zit nu al bijna 3 weken in het buitenland in mijn eentje, door de aswolk zal het misschien wel een maand worden of langer. Twee maanden voor ik vertrok leuke vent tegen het lijf gelopen. Besloten om één en ander af te wachten tot na mijn vakantie. Ik ben er ondertussen over uit dat ik met hem verder wil. Ik mis hem enorm, had ik echt niet verwacht. Ik hoop dat hij mij net zo mist en zich gedraagt. Normaal zou ik nu alweer terug zijn zelfs...

quote:

Op zaterdag 17 april 2010 23:23 schreef kwiwi het volgende:
Heeft een van jullie nog last (gehad) van dat zootje m.b.t. het vliegverkeer nu?

Zouden wij eindelijk best een lange tijd bij elkaar zijn, lijkt het nog verpest te gaan worden ook door die stomme vulkaan Hopelijk houdt het over een paar dagen op, maar dat zal wel iets te positief gedacht zijn.
Ik zei net nog tegen m'n vriend: het is heel leuk dat we door al die moderne dingen toch samen kunnen zijn.. maar op dit soort momenten is het wel kut, als je elkaar misschien een tijd niet kan zien door zoiets stoms..

Nog niet.. maar m'n vriendin moet eigenlijk op 5 mei vanuit Johannesburg naar NL vliegen, ik hou m'n hart vast :/ Heb haar sinds de 3e week van februari niet meer gezien en kijk toch eigenlijk wel uit naar het eindpunt van dat lange wachten :/ Het is tijd voor die aswolk om de andere kant op te gaan!

quote:

Op maandag 19 april 2010 08:39 schreef Earry het volgende:

[..]

Nog niet.. maar m'n vriendin moet eigenlijk op 5 mei vanuit Johannesburg naar NL vliegen, ik hou m'n hart vast :/ Heb haar sinds de 3e week van februari niet meer gezien en kijk toch eigenlijk wel uit naar het eindpunt van dat lange wachten :/ Het is tijd voor die aswolk om de andere kant op te gaan!

Gewoon met zn allen blazen

Ik heb er een zwaar hoofd in... maja ik geniet er van zolang het goed gaat en ik verheug me heel erg op de zomervakantie met zn tweetjes. Misschien is het ook gedoemd te mislukken omdat ik vanaf oktober een wereldreis ga maken en ik haar dan een jaar niet zie... (dat heb ik er niet bij verteld;)

Maar zoals ik al zei, zolang het leuk is en we lol samen hebben vind ik het prima! ik probeer er zo min mogelijk bij na te denken, als ik dat doe word ik helemaal gek. Ik ben dol op die meid, maar ga er niet mijn leven voor omgooien, tenminste niet nu. En voor alle mensen hier die dat wel doen RESPECT!! ik heb alle verhalen met plezier gelezen en ik zie dat er nog veel 'moeilijkere' relaties zijn!

moi moi <- Fins voor doei

Mijn vriendin zou vandaag na 2,5 week weer vertrekken. Vanochtend tevergeefs op Schiphol geweest (woon er vlakbij, dus waarom niet...) Ik heb de terugreis laten cancellen en een nieuw ticket voor aankomende zondag geboekt. Mijn vakantie qua werk zit er wel op, dus vanaf morgen kan ik me weer melden op kantoor.

Mijn vriendin vertrekt donderdagnacht/vrijdagochtend vanuit Afrika. Als er dan nog geen vliegtuigen vliegen, raak ik geirriteerd.

Schijnbaar vliegen er sowieso vliegtuigen naar Barcelona, dus desnoods pak ik de auto en rijd ik die kant op. Afwachten geblazen, maar het zal wel loslopen.

quote:

Op maandag 19 april 2010 19:37 schreef Maharbal het volgende:
Mijn vriendin vertrekt donderdagnacht/vrijdagochtend vanuit Afrika. Als er dan nog geen vliegtuigen vliegen, raak ik geirriteerd.

Schijnbaar vliegen er sowieso vliegtuigen naar Barcelona, dus desnoods pak ik de auto en rijd ik die kant op. Afwachten geblazen, maar het zal wel loslopen.

Hopelijk hoef je niet dat hele eind te gaan rijden Maar het is wel verschrikkelijk vervelend die onzekerheid tot het laatste moment.

Gelukkig is het luchtruim weer (grotendeels) open

quote:

Op dinsdag 20 april 2010 00:15 schreef kwiwi het volgende:

[..]

Hopelijk hoef je niet dat hele eind te gaan rijden Maar het is wel verschrikkelijk vervelend die onzekerheid tot het laatste moment.

Als het moet, dan moet het .

Het luchtruim is inderdaad weer deels open, maar het is maar de vraag hoe erg en hoe lang het schema nog in de war is/zal zijn.

Heb inmiddels bijna 7 maanden een relatie met mijn vriendin in Noorwegen. Zit voor een jaar stage in Oslo en heb haar in de 2e week dat ik hier was ontmoet en het liep gelijk goed. Inmiddels beheers ik de taal bijna vloeiend (voordeel van een stage waar ze geen engels kunnen ). Maar ik merk nu wel dat ik het einde van mijn stage met tegenzin zie aankomen aangezien ik dan terug moet naar Nederland voor mijn laatste jaar studie.

Nu hebben we van het begin af gezegd dat we niet te ver vooruit willen kijken, het 'dat zien we dan wel' -idee. Maar laatste tijd toch hoop plannen aan het bedenken geweest en waarschijnlijk komt ze nu aankomende winter voor een half jaar naar Nederland. Dus hoef der maar een half jaar te missen. En als alles goed gaat ga ik daarna weer terug naar Noorwegen om hier werk te vinden.

Hoe doen jullie dat, het vooruit plannen en wat zijn jullie plannen?

tvp

quote:

Op dinsdag 20 april 2010 17:14 schreef Envibeesj het volgende:
Heb inmiddels bijna 7 maanden een relatie met mijn vriendin in Noorwegen. Zit voor een jaar stage in Oslo en heb haar in de 2e week dat ik hier was ontmoet en het liep gelijk goed. Inmiddels beheers ik de taal bijna vloeiend (voordeel van een stage waar ze geen engels kunnen ). Maar ik merk nu wel dat ik het einde van mijn stage met tegenzin zie aankomen aangezien ik dan terug moet naar Nederland voor mijn laatste jaar studie.

Nu hebben we van het begin af gezegd dat we niet te ver vooruit willen kijken, het 'dat zien we dan wel' -idee. Maar laatste tijd toch hoop plannen aan het bedenken geweest en waarschijnlijk komt ze nu aankomende winter voor een half jaar naar Nederland. Dus hoef der maar een half jaar te missen. En als alles goed gaat ga ik daarna weer terug naar Noorwegen om hier werk te vinden.

Hoe doen jullie dat, het vooruit plannen en wat zijn jullie plannen?

Onze plannen kunnen op dit moment maar tot volgend jaar zomer ongeveer worden gemaakt i.v.m. m'n studie. De plannen tot aan dat moment zijn in ieder geval min of meer samenwonen (deels in Cyprus, deels in Nederland). Hij is regelmatig in Nederland en ik heb 4x 2 weken tentamens het komende collegejaar (in Nederland) dus we proberen het zo te plannen dat we zoveel mogelijk samen kunnen zijn, waar dat dan ook is Gelukkig heb ik weinig tot geen colleges meer die ik hoef te volgen dus ik kan heel makkelijk een paar weken naar hem. Dat is wel een gelukje anders zou het een stuk moeilijker worden allemaal.

En op de langere termijn is het de bedoeling dat we samen een vast plekje hebben ergens een beetje centraal in West-Europa waarvandaan we beide werken/reizen. Want we zijn niet echt de types die (willen) stilzitten

quote:

Op dinsdag 20 april 2010 18:35 schreef kwiwi het volgende:
dus ik kan heel makkelijk een paar weken naar hem.

Je werkt dus niet? Hoe betaal je dan in godsnaam je tickets? Ik zou willen dat het voor mij zo makkelijk was om vrij te nemen

quote:

Op dinsdag 20 april 2010 19:18 schreef Earry het volgende:

[..]

Je werkt dus niet? Hoe betaal je dan in godsnaam je tickets? Ik zou willen dat het voor mij zo makkelijk was om vrij te nemen

Klopt En met een beetje kijken naar prijzen kan ik een ticket kopen voor 180 tot 260 euro (ligt een beetje aan het seizoen, in de zomer is het duurder). Gemiddeld zal ik ongeveer 1 ticket per 2,5 a 3 maanden kwijt zijn. Dus dat is gelukkig redelijk te doen

Tja mn vriendin woont in het buitenland.. maar ik zie haar zaterdag na 3 weken weer

quote:

Op woensdag 21 april 2010 14:43 schreef tvtas het volgende:
Tja mn vriendin woont in het buitenland.. maar ik zie haar zaterdag na 3 weken weer

Waar woont ze?

quote:

Op maandag 19 april 2010 19:37 schreef Maharbal het volgende:
Mijn vriendin vertrekt donderdagnacht/vrijdagochtend vanuit Afrika. Als er dan nog geen vliegtuigen vliegen, raak ik geirriteerd.

Schijnbaar vliegen er sowieso vliegtuigen naar Barcelona, dus desnoods pak ik de auto en rijd ik die kant op. Afwachten geblazen, maar het zal wel loslopen.

Met je E30?

Koning!

Zo, last-minute nog een dag vrij gekregen van m'n baas. Kunnen we nog even een dagje extra genieten samen. Mijn vriendin zou afgelopen maandag na 2,5 week eigenlijk vertrekken, maar dat is verschoven naar aankomende zondag door de problemen met het vliegverkeer.

Helaas is mijn vriendin inmiddels wel bij haar familie in Nederland. Het liefst zou ik haar hier voor mezelf hebben, maar er zit niets anders op dan de laatste dagen samen te zijn, maar 's avonds weer naar huis te gaan. Ik woon namelijk nog bij mijn ouders en m'n moeder is ziek. Het is te druk voor mijn moeder om na 2,5 week nog een extra week mijn vriendin hier te laten 'logeren'. Erg jammer, maar ik heb er wel begrip voor.

Dat is dan ook gelijk het grootste probleem: wij zijn beide nog erg jong. Ik ben net 20 geworden en mijn vriendin is 19. Ik werk inmiddels wel fulltime en ben ook van plan om binnenkort op mezelf te gaan. Ik ben alleen nog wel starter met een bijpassend 'starter-salaris' en kan dus niet meer dan 400 euro missen op maandbasis voor een huis (of iets wat er op lijkt, waarschijnlijk een kamer ). Ik heb ook nog een auto die ik eigenlijk niet kan missen, maar wel erg prijzig is. Mijn vriendin studeert nog, maar we hebben beide besloten dat ze niet de volledige studie gaat afmaken. Ze maakt de eerste 3 jaar af (binnen een aantal maanden), wat een soort certificaat oplevert. Daarnaast gaat ze daar parttime werken, cursussen volgen en Nederlands leren (waar ze al mee bezig is overigens, de eerste resultaten zijn al erg goed ). Uiteindelijk is de bedoeling dat ze ergens 2012 naar Nederland komt.

Wat ik nu eigenlijk probeer te vertellen is dat onze jonge leeftijd het nog een stuk gecompliceerder maakt. Ze studeert, heeft niet zo veel geld, dus de meeste kosten zijn voor mij. Ze leeft wel zuinig en steekt alles wat ze missen kan in onze relatie. Elkaar opzoeken kost namelijk nogal wat een aantal keer per jaar. Het vereist veel werk, kracht, doorzettingsvermogen en geduld om dit alles te regelen. Als ik zou twijfelen dan zou ik stoppen. Wij praten heel serieus met elkaar en zijn ons er goed van bewust dat het niet makkelijk is. Ik weet alleen zeker dat zij het voor mij is, net als ik dat voor haar ben. We gaan er dus ook voor, om dit alles te realiseren.

Vriend/vriehey, ik zal me ook maar even voorstellen.
Ik ben nu al bijna een jaar samen met mijn vriend. Ik heb hem ontmoet op vakantie vorige zomer, hij werkte daar als propper waar wij altijd op stap gingen. Toen ik hem voor de eerste keer zag dacht ik wow en savonds in de discotheek kwam hij naar me toe om te praten en dat praatje eindigde in zijn bed . Ik had een heerlijke nacht gehad en dacht dat het daar ook bij zou blijven aangezien hij werkte als propper en hij de volgende dag toch al iemand anders zou hebben.. Maar de volgende dag dat we mekaar zagen bleven we weer bij elkaar slapen en zo iedere nacht lang. Het was gewoon fantastisch, en ik werd stapel verliefd. Ik ontkende het en dacht van ja dat komt door het mooie weer, het vakantiegevoel , geen school, ect, ect.. Maar toch voelde het bij hem anders aan als bij andere jongens voorheen. De laatste dag moest ik afscheid van hem nemen en dat was het moeilijkste wat ik ooit heb moeten doen, we wisselden onze gsm nr's en emailadressen uit en ik vertrok terug naar belgie. Ik had het gevoel dat mijn wereld instortte en toen ik terug thuis was viel ik echt in een zwart gat. Toen ik thuis kwam vertelde ik mijn vrienden over hem, en iedereen zei hetzelfde, van denk je nu echt dat je nog toekomst met hem hebt, hij zal nu wel iemand anders hebben. En stilaan begon ik het te geloven, ik sprak hem nog wel op msn en hij zei echt van die lieve dingen van je hebt men hart gestolen en ik dacht van jaja dat zal je wel tege ieder meisje zeggen. Maar na toch weken met elkaar gesproken te hebben , vroeg hij vaak van wanneer zie ik je terug, ik wil je komen bezoeken in belgie. Het leek wel een droom, maar ik was zo bang dat hij me voor de gek of zo ging houden en tot op de dag dat hij hier stond op het vliegveld kon ik nog niet geloven dat hij echt kwam. En ja 27 december was hij hier. De week dat we hier samen waren was gewoonweg fantastisch.. En vanaf toen is het dus echt serieus tussen ons, en iedere keer als ik vakantie heb ga ik naar daar ( hij woont in barcelona) of hij naar hier, ik volg nu ook spaanse avondschool omdat ik mss wel in de toekomst daar wil wonen. Maar hoe meer we nu bij mekaar zijn hoe meer we van mekaar houden en hoe meer het afscheid nemen pijn doet. Het afscheid nemen is iedere keer verschrikkelijk . Het is nu vier dagen geleden dat ik terug ben van spanje , maar ik voel nog steeds die pijn, dat gemis, dat leeg gevoel., die onzekerheid. Soms denk ik waarom doe ik mezelf dit aan. Hij is voor mij de belangrijkste persoon in mijn leven alleen bij hem voel ik waarom ik wil leven, alleen bij hem ben ik gelukkig. Het is misschien overdreven gezegd maar toch voelt het zo aan, want als ik hier alleen ben in belgie, is alles zo saai en zo oppervlakkig. Ik probeer nu ook wel leuke dingen te doen, maar als ik op stap ga, denk ik was hij maar hier, als ik iets ga drinken en ik zie een koppel word ik gewoon misselijk en wil ik naar huis gaan. En het ergste vind ik die onzekerheid, want in mijn achterhoofd heb ik altijd dat stemmetje van is hij wel trouw? heeft hij geen andere meisjes als hij weg is?. Verschrikkelijke gedachten, maar ze komen toch bij me op. Maar daar probeer ik niet te veel aan te denken omdat ik weet dat hij van me houdt en dit niet zou doen, maar aan de andere kant mensen zijn mensen en maken vaak genoeg fouten. Maarja.. Binnen vijf weken komt hij waarschijnlijk terug naar hier voor vier dagen, net wanneer ik klaar ben met mijn examens dus dat komt goed uit. Maar die lange tijd nu wachten is verschrikkelijk, ik denk constant aan hem. En als hij mij belt alleen zijn stem horen doet me hem al zoveel missen. Maar in de zomer kan ik voor een maand bij hem blijven dus dat is fantastisch.
Voor de rest bellen wij niet iedere dag, wij bellen zelden, ook omdat ik school heb en wanneer ik thuis ben dan vertrekt hij naar zijn werk. Dus het meeste contact hebben we via msn en emails. Het doet goed om te lezen dat zoveel mensen in dezelfde situatie zitten, en dezelfde gevoelens meemaken die veel mensen niet kunnen begrijpen omdat ze het zelf niet meemaken. Besos xxxxndin in het buitenland #3

Meh mijn vriendin betaalt vrij veel aan al die reisjes naar NYC enzo, ik schaam me soms wel en wou dat ik beter betaald werk had. Maja ik heb vanwege allerlei omstandigheden nooit een opleiding afgemaakt behalve VWO, maar ik ga wel proberen bij de Open Universiteit te studeren.