[OUD] Hoe gaat het met ons? #5

Sorbo, wauw
Ik kreeg er kippevel van. Wat speciaal, wat bijzonder! Ik hoop dat alles gaat lukken, jij bent straks degene die ze een kans geeft op hun speciaal geluk

Jemig, Sorbootje, ik weet niet eens of ik 'voor mezelf' nog wel een keer zwanger zou willen zijn. Maar wat ik inderdaad wél weet nu ik eenmaal een kind heb is dat het zo ongelooflijk bijzonder is dat het me mooi lijkt om zoiets mogelijk te maken voor mensen waar ik van houd. Ik krijg er een knoop van in m'n maag als ik eraan denk hoe het moet zijn als je zo graag wil maar het niet lukt. Wat is het fantastisch van je dat je dit gaat doen.

Sorbo, ik vind het ook een indrukwekkende stap. maar ik kan me er ook wel iets bij voorstellen, wat mooi om iemand zo blij te mogen gaan maken. althans, ik hoop natuurlijk van harte dat 't gaat lukken om zo'n klein embryootje een goede groeiplek in jouw buik te gaan geven. en je wordt er natuurlijk wel de allerbijzonderste tante mee!

Sorbo, ik heb er geen woorden voor. Ik vind het heel bijzonder. Wat zul je je schoonfamilie gelukkig maken. Mooi en fijn!

quote:

Op donderdag 18 februari 2010 22:14 schreef Claudia_x het volgende:
Jemig, Sorbootje, ik weet niet eens of ik 'voor mezelf' nog wel een keer zwanger zou willen zijn. Maar wat ik inderdaad wél weet nu ik eenmaal een kind heb is dat het zo ongelooflijk bijzonder is dat het me mooi lijkt om zoiets mogelijk te maken voor mensen waar ik van houd. Ik krijg er een knoop van in m'n maag als ik eraan denk hoe het moet zijn als je zo graag wil maar het niet lukt. Wat is het fantastisch van je dat je dit gaat doen.

Ik wil voor mezelf niet meer zwanger zijn. Domweg omdat ik geen kinderen meer wil. Maar zwanger zijn vond ik helemaal niet vervelend (op mijn gewichtstoename na). En ik weet hoe groot hun verlangen is, dus wat zijn dan negen maanden? (en dat er ook een bevalling bijhoort vergeet ik voor het gemak even, want ik had gezworen dat nóóit meer te doen )

Ik vind het heel bijzonder dat je dit wilt doen voor je schoonzus en haar man. Wat geef je ze daarmee een groot geschenk! Alleen al het feit dat je dit voor ze wilt doen, zal veel voor ze betekenen. En als het dan ook nog lukt, wauw, daar zijn geen woorden voor. Geweldig.

[ Bericht 2% gewijzigd door Ahava op 19-02-2010 10:13:51 ]

De 2e keer is altijd makkelijker.
Zeggen ze.
Vanavond ga je het vertellen he? Goh, ik ben zo benieuwd hoe dat zal zijn! Ik word er helemaal een beetje emotioneel van als ik me dat voor probeer te stellen...

Ja vanavond inderdaad. En gek genoeg ben ik bloednerveus..

quote:

Op donderdag 18 februari 2010 22:14 schreef Claudia_x het volgende:
Jemig, Sorbootje, ik weet niet eens of ik 'voor mezelf' nog wel een keer zwanger zou willen zijn. Maar wat ik inderdaad wél weet nu ik eenmaal een kind heb is dat het zo ongelooflijk bijzonder is dat het me mooi lijkt om zoiets mogelijk te maken voor mensen waar ik van houd. Ik krijg er een knoop van in m'n maag als ik eraan denk hoe het moet zijn als je zo graag wil maar het niet lukt. Wat is het fantastisch van je dat je dit gaat doen.

Dat had ik ook altijd en nu is het echt zo. Vreemd om me dat ineens weer te realiseren.

Ik had altijd een heel dubbel gevoel over draagmoederschap, aan de ene kant zo bijzonder dat het kán (net als 'gewone' IVF) maar aan de andere kant... het lijkt me zó moeilijk om een kindje op te geven na de bevalling als je het 9 maanden in je buik hebt gehad. Maar als het van je broer en schoonzus is, dan blijf je er contact mee houden en dan wordt het wel een heel bijzonder neefje of nichtje...

Ik vind het heel bijzonder dat je dit doet, kan me voorstellen dat je het niet geheel onbaatzuchtig vindt, maar zo komt het natuurlijk wél over omdat het toch een behoorlijk groot iets is om te doen voor iemand. Dat doe je niet zomaar... daarvoor moet je ook heel veel van iemand houden.

Succes met het vertellen, het is vast een hele bijzondere avond vanavond ...

Dat is ook één van de dingen waarover ik heel lang getwijfeld heb Suzanna. Kan ik dat kindje wel opgeven. Maar ik ben me gaan realiseren dat dat kindje vanaf het allereerste begin hun kindje is. Ik wil ook dat zij meegaan naar alle controles etc... zodat daar nooit onduidelijkheid over kan bestaan. En natuurlijk denk ik niet dat het gemakkelijk zal zijn, maar ik kan dit. Ik heb daar anderhalf jaar voor nodig gehad om tiot dat inzicht te komen, maar ik kan het.

Ik zie er wel tegenop om het mijn ouders te vertellen. Ze zullen uiteindelijk achter me staan, maar ze gaan dit wel moeilijk vinden. Maar goed, zo ver is het nog niet.

Sorbo, heel veel succes/plezier vanavond!

Ik denk dat je ouders dit ook een supergebaar zullen vinden Sorbo. En ik ben ook een beetje zenuwachtig, hoe stom is dat Maar ik kijk er nu al naar uit dat je morgen, hopelijk, komt vertellen hoe het was

quote:

Op vrijdag 19 februari 2010 10:17 schreef Sorbootje het volgende:
Dat is ook één van de dingen waarover ik heel lang getwijfeld heb Suzanna. Kan ik dat kindje wel opgeven. Maar ik ben me gaan realiseren dat dat kindje vanaf het allereerste begin hun kindje is. Ik wil ook dat zij meegaan naar alle controles etc... zodat daar nooit onduidelijkheid over kan bestaan. En natuurlijk denk ik niet dat het gemakkelijk zal zijn, maar ik kan dit. Ik heb daar anderhalf jaar voor nodig gehad om tiot dat inzicht te komen, maar ik kan het.

Ik snap wel dat je daar zolang voor nodig hebt gehad om een beslissing te nemen. Vind ik echt heel erg goed dat je niet impulsief hebt gezegd 'ik doe het wel voor jullie' en je dan teruggetrokken omdat je het toch niet wilde (wat zoals je vertelde al eerder was gebeurd bij hen, met iemand anders?) maar dat je het hebt laten bezinken en er goed over nagedacht hebt, voordat je het hen toezegt.

Waarom denk je dat je ouders dit moeilijk gaan vinden trouwens?

Nou toch maar hier aangekomen....beetje drempelvrees hoor

Ik zit thuis met een Burn Out.
We hebben een hele zware tijd gehad met de bevalling die enorm stormachtig en onverwacht kwam, Lars die de eerste maanden heel veel en vooral heel hard heeft gehuild, daarna werd ie ook nog ziek....
Verder heb ik zelf heel veel schuldgevoelens tegenover Meike, die nergens om gevraagd heeft, maar inmiddels wel een heel ander leven heeft. Zij heeft ook een enorme klotentijd gehad, en dat vind ik heel erg.

Inmiddels gaat het met Lars goed. Hij is erdoor. Het is een vrolijke baby, drinkt goed, slaapt goed, lacht veel, helemaal oke dus. Meike zit inmiddels ook wel weer lekker in haar vel heb ik het idee.
En dan komt de klap dus blijkbaar.
Ik heb al een tijdje last van tintelingen, sterretjes, piepen in de oren, vreselijk moe.... dus ik dacht al dat mijn bloeddruk niet zo best zou zijn. Dat bleek ook, want die was te hoog. 150/87
Verder voel ik me de hele dag enorm gespannen, Net alsof je naar de tandarts moet (voor degene die bang zijn voor de tandarts begrijpen ws hoe het voelt) Opgejaagd.
De huisarts kwam al snel tot de conclusie burn-out.
We hebben afgesproken dat ik eens per week naar de huisarts ga om daar te praten, We kijken of ik er zo weer uitkom. Verder ben ik in de ziektewet, moet ik van de huisarts alleen maar dingen doen waar ik zin in heb. En veel rusten.
Ik merkte gister, toen de kinderen bij oma waren, en ik dus helemaal alleen was, dat dat me goed deed.
Even geen druk, geen verplichtingen, rust.
Maar zo gauw de telefoon gaat begint het alweer....dan spelen de zenuwen meteen weer op.
Maar het voelt dubbel, want als de kids er niet zijn dan mis ik ze helemaal niet, ik denk niet eens aan ze. De dokter zei dat dat komt omdat ik het op het moment te druk met mezelf heb, en er is even geen energie om de kinderen te missen. (scheelt natuurlijk dat ze in goede handen zijn)

Gelukkig is mijn vriend heel begripvol, en doet hij voor me wat hij kan. Dat voelt heel fijn.

Tot zover even mijn status van het moment.

Och lieve Karin. Zei het van de week al in het babietjestopic, maar die rustig aan! voor jou en probeer te genieten van de kleine dingen. Ik hoop dat er voor jou (jullie) heel snel een betere tijd komt!
(Ik zag trouwens een linkje staan op uitzending gemist naar een programma over een burn out. Ik heb het programma niet gezien, maar misschien is het wat en heb je er wat aan..)

Karin, dikke voor jou meid. En goed toch dat je weet dat je een burnout hebt. Dat is het begin van de weg terug!

Ik denk dat mijn ouders het moeilijk vinden omdat mijn moeder wel eens gezegd heeft (ze weet vand e situatie natuurlijk) 'dat moet jij niet doen hoor, daar ben jij veel te gevoelig voor, dat kun jij niet' En dat bedoelt ze heel goed, is gewoon bezorgdheid, maar zo ziet ze het wel.

Karin, wat rot!! Dikke voor jou!!

Karin toch, wat zwaar zo. Rust nu maar goed uit en doe inderdaad fijne, leuke dingen. En verder lekker niks.

even teruggelezen naar het verhaal van Sorbootje.
Wat knap dat je dat gaat doen!
Maar ben je niet bang dat als je het kindje in je voelt bewegen enzo dat je ervan gaat houden, en dat het dan moeilijk zal zijn om het af te staan?

Karin, wat rot en zwaar. Goed dat je aan de bel getrokken hebt. Nu goed voor jezelf zorgen, leuke dingen doen en uitrusten

Karin

Ik vind het zo knap van je Sorbo!!

Sorbo, wat ontzettend dapper, lief, geweldig dat je dit gaat doen
En vooral heel moedig ook. (held).

quote:

Op vrijdag 19 februari 2010 12:53 schreef XXXKarinXXX het volgende:
even teruggelezen naar het verhaal van Sorbootje.
Wat knap dat je dat gaat doen!
Maar ben je niet bang dat als je het kindje in je voelt bewegen enzo dat je ervan gaat houden, en dat het dan moeilijk zal zijn om het af te staan?

Da's wel het moeilijkste deel. Daarom wil ik ook dat ze naar elke controle meegaan enzo. Zodat het duidelijk blijft voor mij.

En karin. Voor jouw Hopelijk doet de rust je goed.
En weet je snel alles in je hoofd enzo weer op een rijtje te krijgen.

Sorbootje, wmb ben je nu al genomineerd voor onbaatzuchtigste OUDposter van 2010
Wat super dat je dit gaat proberen voor hun!

Saffiertje, je doet t goed voor jou ook n dikke
Oxy autistisch of niet, k vind je gewoon n moordwijf met superleuke gedichtjes
Iedereen die t kan gebruiken natuurlijk een dikke knuf

quote:

Op vrijdag 19 februari 2010 13:03 schreef Sorbootje het volgende:

[..]

Da's wel het moeilijkste deel. Daarom wil ik ook dat ze naar elke controle meegaan enzo. Zodat het duidelijk blijft voor mij.

Je denkt er goed over na in ieder geval of het moment dat het kindje wordt geboren....lijkt me ook zo moeilijk om dan je gevoel gedeeltelijk uit te schakelen...

Jullie zijn lief allemaal , het doet zo goed dat er mensen zijn die meeleven, en het snappen.
Want er zijn er ook die het dus niet snappen...(ik zag je zondag nog, en toen keek je nog wel blij uit...je hebt geen burnout hoor, alleen maar hyperventilatie )
Ik heb al wel gemerkt dat de zolder uitmesten erg goed is om je hoofd leeg te maken.

En nu ga ik even mijn nestje in, kids zijn even opgehaald door opa en oma, kan mams even weer bijtanken.

Karin, een dikke voor jou.
Je hebt het de afgelopen maanden zo zwaar gehad dat je jezelf voorbij gelopen bent. Ik heb in het babietjes topic de problemen met Lars gelezen, en meid, je hebt je portie echt gehad. Ik ben blij dat de kids nu beter in hun vel zitten en nu ben jij aan de beurt. Dat je Meike niet de aandacht hebt kunnen geven die je haar had willen geven, kan je niet meer veranderen. Maar kinderen zijn zo veerkrachtig, en je zegt zelf dat ze nu ook weer de oude is geworden.
Voel je niet schuldig dat je je kids niet mist als ze er niet zijn. Iedereen weet dat je van ze houdt. Het is goed dat je de rust kan nemen.
Heel veel sterkte, en ik hoop dat het heel snel beter met je zal gaan

Karin, wat goed dat er nu duidelijkheid is. En ooit lang geleden (ha, ha, ha) zei er iemand hier: als je goed voor jezelf zorgt dan ben je de beste mama, want dan kun je ook goed voor je kindjes zorgen. Dat vergeten we soms, maar mag best gezegd worden. Nee, het is niet erg dat je ze niet mist. Nee, het is niet erg dat ze even weg zijn. En nee het is al helemaal niet erg dat jij even alleen dingen doet die je leuk vind. Dat je het 'moeten' even loslaat. Alleen dan laad jouw accu weer bij en kun je er weer helemaal zijn voor allemaal!

En dat van Meike, herken ik van Fleur. Daar heb ik me in het begin erg veel zorgen om gemaakt, maar als je die nu als grote zus bezig ziet dan kan ik nu al zeggen ook Meike vind haar weg en plekje weer binnen het gezin. Echt!

Sorbootje, veel plezier vanavond.

Oxy, goed dat alles gezegd is! En wat 'fijn' dat het een pure diagnose is.

Karin, wat naar... Maar je komt er uit, meid Heus! Niet schuldig voelen!

Ik heb vanochtend visite gehad. Nu krijg ik met enige regelmaat bezoek maar vandaag was het Lishe. En het deed me erg goed. Heel fijn te weten dat er mensen zijn die gewoon echt wat voor je over hebben. Bij deze bedankt lieve Lishe!

Karin Sterkte meid!

Rocka, wat fijn En ook fijn om zoiets voor jezelf gewoon even te weten!

Dat klinkt als een zware tijd Karin! Wat goed dat je even tijd voor jezelf neemt.
Fijn dat jouw vriend je zo steunt. Trekt hij het nog wel allemaal? Het zal voor hem ook een zware tijd geweest zijn.
Ik hoop dat je de komende tijd tot rust kan komen en dat de gesprekken met de huisarts je goed doen.
Sterkte de komende tijd en hopelijk gaat het snel weer een stuk beter met je.

Karin pas goed op jezelf! Ik hoop dat je je gauw wat beter gaat voelen weer, maar neem de tijd hoor!

Sorbootje wat ontroerend om te lezen over die beslissing die je genomen hebt. Ik vind het zo ontzettend mooi dat je dat wilt doen, daar heb ik niet de goede woorden, voor maar ik wil wel mijn bewondering voor je beslissing uitspreken. En ik schiet al helemaal vol als ik denk aan hoe je schoonzus en haar man zullen reageren!
En dat wat je moeder er over gezegd heeft, ze heeft vast heel goed door hoe gevoelig jij bent, maar ik denk juist dat een gevoelig iemand zich heel goed kan voorstellen welk een geschenk het zal zijn en welke impact het op jou zal gaan hebben. Ik wens je alle geluk toe, ik hoop dat het allemaal meezit en jij over een tijd een heel bijzonder neefje of nichtje zal baren!

Karin, probeer je af te sluiten voor die oordelen van anderen. Doe rustig aan en wees lief voor jezelf! Sterkte!

Rockabella wat fijn, visite van Lishe.

Sorbootje heel veel succes vanavond met het vertellen. Lijkt me een machtig mooi iets om ze zo blij te kunnen maken en ik vind het echt heel knap dat je het kunt!

Rocka wat fijn dat het zo leuk was met Lishe!

Karin neem vooral de rust en geniet van het 'even niks moeten' Zelf heb ik zo'n 7 jaar geleden 9 maanden met een burn out thuisgezeten. Het herstel gaan langzaam, maar je zult zien dat je er alleen maar sterker van wordt. Voel je niet schuldig hoor omdat je je kinderen niet mist. Die zijn in goede handen en het is voor jou nu juist belangrijk om met jezelf bezig te zijn

Wow Sorbo, wat een groot hart heb jij. Echt ontroerend mooi wat je gaat doen. Dat je jezelf zo kunt geven om iemand anders het ultieme geluk te geven, ik heb hier echt bewondering voor.

Lieve meiden die het kunnen gebruiken, een dikke welgemeende van mij. Ik ben hier niet zo vaak meer en ben ook niet op de hoogte van de exacte situaties, maar ik gun iedereen gewoon een gelukkig leven. Als het dan even tegenzit telt iedere
Vandaar.

quote:

Op vrijdag 19 februari 2010 15:14 schreef Spuuglokje het volgende:
Sorbootje wat ontroerend om te lezen over die beslissing die je genomen hebt. Ik vind het zo ontzettend mooi dat je dat wilt doen, daar heb ik niet de goede woorden, voor maar ik wil wel mijn bewondering voor je beslissing uitspreken. En ik schiet al helemaal vol als ik denk aan hoe je schoonzus en haar man zullen reageren!
En dat wat je moeder er over gezegd heeft, ze heeft vast heel goed door hoe gevoelig jij bent, maar ik denk juist dat een gevoelig iemand zich heel goed kan voorstellen welk een geschenk het zal zijn en welke impact het op jou zal gaan hebben. Ik wens je alle geluk toe, ik hoop dat het allemaal meezit en jij over een tijd een heel bijzonder neefje of nichtje zal baren!

Wat zeg je dat mooi Spuug!

Ik ben zo benieuwd hoe het vanavond gegaan is bij ze!

Karin, ik weet niet meer wie het zei, maar inderdaad, nu even aan jezelf denken, dan ben je straks weer opgeladen om ook een hele gave lieve mama te zijn

En minor problem, maar ik weet niet of mijn infectie nou weg is of niet, maar ik heb besloten dat ik sowieso terug ga naar de huisarts. Ik wil gewoon even zeker weten of er niks (meer) beschadigd is tijdens de bevalling want daar twijfel ik serieus aan. En mocht dat nou zo zijn, kan ik waarschijnlijk weer terug naar de bekkenfysio. Het was 9 maanden op en 9 maanden af he...nog 4 maanden te gaan dan.
_{en echt, 100 x liever dit dan de andere verhalen van hier, voelt bijna stom om zoiets kleins te posten}

voor Karin

Sorbo alleen maar respect moeiijk maar ook moedig en ontzettend lief

Saffier

Rocka

Karin Denk aan jezelf en rust goed uit! En mensen die het beter denken te weten hadden dokter moeten worden, niets van aantrekken. Jij weet wat je voelt en wat je huisarts heeft gezegd! Sterkte de komende tijd!

Ik weet eigenlijk niet of ik al had gezegd dat ik het heel bijzonder vind wat je gaat doen Sorbootje! Ben heel benieuwd wat de reactie van je broer en schoonzus is!

Karin

Sorbo, hoe is het gegaan?

Ook een voor iedereen die ik vergeet en het moeilijk (of minder moeilijk) heeft.

Jeetje Karin, ik hoop op snel betere tijden voor jou

Sorbootje, wat een werelddaad zeg! Wat ontzettend knap dat je dit wilt en kunt doen voor hen, wow!
Hoe reageerden ze???
Ik zou zoiets zelf emotioneel gezien nooit kunnen, echt een kindje gaan dragen in je buik. Jemig volgens mij ga je hen zo verschrikkelijk enorm gelukkig mee maken

Sorbo, kom eens vertellen? Ik krijg er helemaal kriebeltjes van in mn buik als ik er aan denk

Ja Sorbo, Kom es effe vertellen!

Sorbo, ik vind het ontzettend bijzonder dat jullie deze stap nemen met zn 4tjes! Wat een bijzonder traject zal het zijn, en wat zul je hen gisteravond ontzettend gelukkig gemaakt hebben! Vind het zo mooi om je opmerking te lezen over "als het kindje er al was, zou ik er ook met alle liefde 9 maanden voor gezorgd hebben als het nodig was". Er zullen heus moeilijke momenten voorbij komen, maar juist omdat je weet dat het kindje wat je in je draagt en uit handen zullt geven ouders heeft die zo verschrikkelijk naar hem of haar verlangen, maakt het allemaal verschrikkelijk veel waard. Het is een prachtig cadeau, maar ik kan me stiekem voorstellen dat het ook voor jou een beetje als een groot cadeau voelt dat je t KUNT doen voor ze!

Ik ben ook heeeel benieuwd naar hoe t gegaan is gister!

Karin Heel goed dat je naar de HA bent gegaan, even slikken om het zo hardop uit zijn of haar mond te horen, maar t geet wel duidelijkheid...een naam aan het gevoel, het ligt niet aan jou, je bent niet gek, en al helemaal geen slechte moeder...je bent 'gewoon' op en ik vind dat je t nog lang volgehouden hebt! Ik kan me goed voorstellen dat t er allemaal, juist nu het weer de goeie kant uit lijkt te gaan, ineens uitkomt..er is weer tijd voor 'Karin'... Ik hoop dat t je lukt om die tijd voor jezelf te pakken! Sterkte voor jullie 4tjes samen de komende tijd!

Mefke! Goed dat je toch nog weer langs de HA gaat hoor...minor problem of niet...je hebt er al lang last van (gehad) en dat moet nu maar es klaar zijn!!

Sorbo, ik ben erg benieuwd hoe het gegaan is. Heel knap en lief en goed dat je dat wilt doen. Ik denk dat je moeder je wilde beschermen. Ik kan me haast niet voorstellen dat ze niet heel trots op je zal zijn.

Hèèèhèèè`...daar is ze dan eindelijk... Ja sorry jongens... drukdrukdruk

't Ging heel goed gisteravond. Het duurde wel even voor het hoge woord eruit was, want ik zat op een geschikt moment te wachten en we zaten maar slap te ouwehoeren.. en tja, wat is een geschikt moment voor zo'n mededeling? Dus uiteindelijk flapte ik het er gewoon uit. Was erg emotioneel en erg mooi. En het voelt echt heel goed dat ik dit ga doen. Hebben nog lang gepraat en gelukkig hadden ze 100% begrip voor de voorwaarden die ik stel. Werd wel geraakt door iets wat mijn schoonzusje zei: "We zullen het nooit weten, maar ik hoop dat ik zo'n mens ben dat ik hetzelfde voor jou zou doen"

Mijn schoonzus en zwager gaan morgen op wintersportvakantie.. ik geloof dat ze wel met een goed gevoel weggaan

En ik ben zo trots op mijn lief 't Is voor hem ook niet niks!

quote:

Op zaterdag 20 februari 2010 13:36 schreef Sorbootje het volgende:
Hèèèhèèè`...daar is ze dan eindelijk... Ja sorry jongens... drukdrukdruk

't Ging heel goed gisteravond. Het duurde wel even voor het hoge woord eruit was, want ik zat op een geschikt moment te wachten en we zaten maar slap te ouwehoeren.. en tja, wat is een geschikt moment voor zo'n mededeling? Dus uiteindelijk flapte ik het er gewoon uit. Was erg emotioneel en erg mooi. En het voelt echt heel goed dat ik dit ga doen. Hebben nog lang gepraat en gelukkig hadden ze 100% begrip voor de voorwaarden die ik stel. Werd wel geraakt door iets wat mijn schoonzusje zei: "We zullen het nooit weten, maar ik hoop dat ik zo'n mens ben dat ik hetzelfde voor jou zou doen"

Mijn schoonzus en zwager gaan morgen op wintersportvakantie.. ik geloof dat ze wel met een goed gevoel weggaan

En ik ben zo trots op mijn lief 't Is voor hem ook niet niks!

Daar ben je Wat een lieve reactie van je schoonzus en wat fijn dat het allemaal zo goed ging! Dat wordt vast een fijne vakantie voor ze, met deze wetenschap! Je bent een superwijf sorbo