Ohh wat zielig dat Stef zo enorm moest spugen van de koude melk

Kon je daar niet gewoon de borst geven of voelde je je opgelaten?
Verder heb ik niet gelezen want ik ben een beetje muh...
We zijn weer thuis van het kinderdagverblijf. Na vrijdag zag ik er enorm tegen op om Niels er naartoe te brengen. Hij was dit weekend zo uit zijn doen. Maar we vonden dat we het nog wel een paar keer moesten proberen omdat het wellicht een kwestie van wennen was.
Ik bracht hem met de doek weg en leverde een vrolijk mannetje af. Ze hebben hem in een hangmatje gelegd en ze vertelden dat hij daar hooguit een half uur in geslapen heeft en daarna werd hij overstuur wakker. Toen hebben ze geprobeerd hem de fles te geven, wat niet lukte. Ik ben gekomen om hem de borst te geven en trof een heel zielig overstuur ventje aan; hij huilde op een hele vreemde manier.
Toen ik hem wilde gaan voeden kwamen twee leidsters van een andere groep praten over zijn gehuil en flesweigeren en dat ik wel moet blijven oefenen (ja duh...), terwijl hij dus compleet overstuur in mijn armen lag. Toen ben ik gewoon weggelopen, tjongejonge je ziet toch wel dat hij nu honger heeft en gevoed moet worden (maar er kon ook geen normaal gesprek gevoerd worden want hij krijste echt heel hard)
Na het voeden bleef hij snikken en heb ik hem weer aangelegd om lekker te sabbelen, toen kwam hij wel weer tot rust. Maar toen ik hem later aan de leidster gaf begon hij weer zielig te snikken.
Om kwart over 1 werd ik gebeld dat ze dachten dat hij honger had want hij bleef maar ontroostbaar huilen. Het was nog heel vroeg voor de volgende voeding maar dat kan natuurlijk best (alleen dacht de bedrijfsleidster dat ik misschien te weinig voeding in mijn melk heb, kind groeit als kool maar goed). Ik denk echter dat hij huilde om een andere reden want hij was niet enorm gulzig ofzo.
Toen ik aankwam had de bedrijfsleidster hem ingebakerd in de kinderwagenbak liggen en hij was gelukkig aan het indommelen. Ze hadden hem na de vorige voeding in bed gelegd maar hij wilde niet slapen, toen in het hangmatje waar hij ook niet sliep. Ze hebben om beurten met hem rondgelopen maar hij bleef maar ontroostbaar huilen en toen hebben ze dus mij gebeld.
De bedrijfsleidster kwam er zelf mee dat het zo niet gaat. Dat dit niet in het belang van het kind is. Hij is gewoonweg niet te troosten. Pff ik ben heel opgelucht dat zij het ook zo ziet.
We hebben afgesproken dat ik hem nog twee weken thuis houd en dat we doorgaan met oefenen met de fles. Ik heb ook, op advies van de CB-arts, een afspraak met een prelogopediste gemaakt, misschien is er een reden waarom hij de fles niet pakt. Als er na 2 weken nog geen oplossing is dan kunnen we het contract met het kdv verbreken. Gelukkig, want normaal is het een contract van 6 maanden.
We zijn nu dus weer thuis en ik heb hem met veel moeite gelukkig(!) in slaap gekregen. Ik denk dat hij door al die prikkels en het niet slapen over zijn slaap heen was want hij bleef maar met enorm grote ogen rondkijken.
Morgen heb ik een afspraak met de bedrijfsarts van het UWV want ik heb me ziekgemeld. In eerste instantie omdat Niels een huilbaby was en ik niet aan rust toekom en me daardoor absoluut niet kan concentreren. Ik moet op sommige dagen zelfs moeite doen om met Niels te babbelen, laat staan goed functioneren bij een baan. Maar op dit moment kan ik gewoonweg niet werken, Niels heeft mij heel hard nodig.
Hopelijk ziet de bedrijfsarts dit ook zo. Als ik me beter meld heb ik nog 3 maanden recht op een ww uitkering. Dan is Niels weer wat ouder en is het hopelijk minder ingrijpend voor hem wanneer hij mij een paar dagen moet missen.
<a href="http://lb4m.lilypie.com/IMTfp1.png" rel="nofollow" target="_blank">Niels</a> en <a href="http://lb1m.lilypie.com/Aonnp2.png" rel="nofollow" target="_blank">Sam</a>