Ik denk Ramses.
Als zijn gezondheid het toelaat, treedt hij nog af en toe op. En vanuit het verzorgingshuis waar hij woont, gaat hij af en toe een wijntje drinken in zijn stamkroeg. Ramses Shaffy, een van de boegbeelden van de Nederlandstalige muziek, viert zijn 75ste verjaardag.
Zijn oude buren aan de Dijksgracht in Amsterdam, vlakbij het Centraal Station, eren hem met een heuse Shaffyboom. De zanger zelf zal er niet bij zijn. Dat kan hij niet meer opbrengen. Er wordt een DVD van het feestje voor hem gemaakt.
Ramses Shaffy is een einzelgänger. Laat me mijn eigen gang maar gaan, zingt ie zelf in een van zijn grootste hits. Dat zat er al vroeg in. Hij is geboren in Frankrijk, maar werd al snel door zijn ouders in de steek gelaten. Hij woonde een tijd bij een pleeggezin in Leiden, zwierf door Europa en belandde uiteindelijk in Amsterdam, waar hij een zwierig en met veel drank overgoten leven leidde.
![]()
Acteur
Iedereen kent Shaffy als zanger, maar ooit was hij ook een begenadigd acteur. In 1955 deed hij eindexamen aan de Toneelschool en kwam bij de Nederlandse Komedie terecht. Daar heeft hij onder andere in 1959 een rol in de Gijsbrecht gespeeld. Later was hij ook op de televisie te zien, bijvoorbeeld in de dramaserie Hollands Glorie.
Op 22 oktober 1964 zag Shaffy Chantant het levenslicht, het begin van zijn theater- en zangcarrière. Met acteur Joop Admiraal, die jarenlang zijn ‘lover' was, Polo de Haas, Loesje Hamel en Liesbeth List. Het sloeg in als een bom. Literair chique theater, noemde de toenmalige kleinkunstgoeroe Wim Ibo het.
Belangrijke steun en toeverlaat voor Shaffy was en is Liesbeth List. Wat is volgens kleinkunstkenner Jan Kok de bijzondere 'match' tussen die twee? "Ze zijn zo aan elkaar gehecht en eigenlijk ook een beetje verliefd op elkaar geweest. Liesbeth heeft hem in de latere jaren ook in het spoor gehouden. Elke keer als er een probleem was, trok zij hem mee."
Uit zijn tenen
Wat maakt Ramses Shaffy als zanger zo speciaal? Jan Kok: "Hij heeft een mooie doorleefde stem. Het komt uit zijn tenen. In de voordracht hoor je ook de sfeer die hij bedoelt. Als hij zingt: het is stil in Amsterdam, dan hoor je ook hoe stil het is in Amsterdam. Hij heeft ooit eens een nummer gemaakt over de eend Maurits. Dan zie je die eend ook waggelen."
Shaffy is niet makkelijk voor zichzelf, maar tegenwoordig ook zeker niet voor zijn omgeving. Hij is moe en wil rust. Jan Kok daarover: "Als hij je mag, is het goed. Als hij je niet mag, dan kun je wel inpakken met je koffertje. Dan doet ie narrig en afwezig."
Shaffy treedt dus nog altijd op, samen met de groep Alderliefste die hem daarvoor in het tehuis ophaalt en weer wegbrengt. "Het wordt wel steeds minder", zegt Jan Kok, "Als je opnamen van vroeger vergelijkt met nu, hoor je toch wel dat hij een beetje een gebroken man is. Die kracht van toen heeft hij niet meer."
Ik noem een Tony van Heemschut,een Loeki Knol,een Brammetje Biesterveld en natuurlijk een Japie Stobbe !