Ik heb al 1.5 jaar lang een vriendin en ik ben nog altijd stapelverliefd op haar.
De laatste maanden gaat het echter niet zo heel goed meer tussen ons.
Zij is constant bezig met haar hobby en heeft voor de rest weinig tijd.
Maandag zei ze dat ze mij de komende 2 maand niet meer wil zien. Ze wil op zaterdag uitgaan met haar vriendinnen in plaats van met mij en in de week wil ze leren voor school en haar hobby uitvoeren.
Op de vraag of ze mij beu was antwoordde ze dat ze het niet wist. Ik weet niet wat ik er van moet denken. Ik heb de laatste dagen aan niks anders meer gedacht dan aan haar. Ik wordt er ziek van. Ik ben zelfs al 5 kg afgevallen ![]()
Ik begrijp wel dat ze eens graag met vriendinnen wil uitgaan, ze is pas 17 en ik ben 21 en dat ze er door wil geraken op school, maar dat ze mij helemaal nie meer wil zien snap ik niet echt goed. Ik denk toch niet dat ik haar iets misdaan heb.
Mijn grote probleem is dat ik nooit weet wat zeggen. Ik ben niet verlegen ofzo, ik weet gewoon nooit wat zeggen. Zo maak ik ook niet makkelijk contact met andere mensen. Ik zoek daar al maanden een oplossing voor maar ik weet het niet ![]()
Ik ben echt radeloos aan het worden
Je moet ook niet vergeten dat zij op een leeftijd is gekomen waar zelfontplooiing heel belangrijk. Zij wilt zichzelf ook kunnen ontwikkelen. En als zij denkt dat te kunnen doen tijd aan school, uitgaan en hobby's te besteden, moet je haar er de ruimte voor geven.
En je mag haar best wel de vraag stellen hoe het dan met jullie zit, hoe zij verder wilt met jou. Daarin moet ze wel eerlijk zijn, anders onstaan er misverstanden over wat de één nou wel wilt en de ander niet.
Klinkt misschien niet leuk, maar ik zou er sterk aan denken om er zelf maar een punt achter te zetten, misschien verwacht zij dit niet en beseft ze dan pas wat er aan de hand is ?
sterkte
quote:Het vet gedrukte kun je perfect hulp voor zoeken/vragen, praat eens met je huis arts, deze heeft beroepsgeheim. Hij zal je doorverwijzen naar een instelling/....., zeker de moeite waard om te proberen!
Op donderdag 25 april 2002 11:48 schreef Zjappa het volgende:
Ik weet niet waar ik anders mijn hart kan uitstorten dus doe ik het hier maarIk heb al 1.5 jaar lang een vriendin en ik ben nog altijd stapelverliefd op haar.
De laatste maanden gaat het echter niet zo heel goed meer tussen ons.
Zij is constant bezig met haar hobby en heeft voor de rest weinig tijd.
Maandag zei ze dat ze mij de komende 2 maand niet meer wil zien. Ze wil op zaterdag uitgaan met haar vriendinnen in plaats van met mij en in de week wil ze leren voor school en haar hobby uitvoeren.
Op de vraag of ze mij beu was antwoordde ze dat ze het niet wist. Ik weet niet wat ik er van moet denken. Ik heb de laatste dagen aan niks anders meer gedacht dan aan haar. Ik wordt er ziek van. Ik ben zelfs al 5 kg afgevallenIk begrijp wel dat ze eens graag met vriendinnen wil uitgaan, ze is pas 17 en ik ben 21 en dat ze er door wil geraken op school, maar dat ze mij helemaal nie meer wil zien snap ik niet echt goed. Ik denk toch niet dat ik haar iets misdaan heb.
Mijn grote probleem is dat ik nooit weet wat zeggen. Ik ben niet verlegen ofzo, ik weet gewoon nooit wat zeggen. Zo maak ik ook niet makkelijk contact met andere mensen. Ik zoek daar al maanden een oplossing voor maar ik weet het niet
Ik ben echt radeloos aan het worden
Het is een nare situatie inderdaad en op het moment dat zoiets gezegd wordt tegen je, weet je inderdaad even niet meer hoe je moet reageren. Een mens kan niet in de toekomst kijken, maar wat vind jij zelf van het idee? Als ik je zo lees zie je het niet zitten. Maar het is de moeite van het proberen waard denk ik. Ik heb de keus niet gekregen van mijn exvriendin, voor haar was het meteen over (na 4,5 jaar). Aan de ene kant denk ik dat je met haar moet praten over haar gevoelens, aan de andere kant is het misschien een juiste ontwikkeling in jullie relatie.
Suc6!!!
Als ze je verliefd bent dan wil je diegene zovaak mogelijk zien en als zij aangeeft dat ze jou 2 maanden niet meer wil zien dan zegt dat volgens mij hetzelfde als dat ze je niet meer wil zien. Ze kan toch ook tijd maken voor haar hobby, dus dan kan ze ook wel tijd maken voor jou en zo niet dan kan je er maar beter een punt achter zetten want dan vind ze je niet leuk meer.
Maar wat je schrijft over dat je niet kan praten (niet weet wat te zeggen) herken ik heel goed.. ik heb dit ook gehad..
Daar moet je aan werken..
Bij mij (nu 21) heeft dat best lang geduurt.. (nog steeds mee bezig), maar vanaf mijn 17 constateerde ik dat dat een heel groot knelpunt was in mijn contact met mensen.
Het enige wat jij er aan doen kunt is elke keer proberen.
Vertel als je contact hebt met iemand iets over jezelf.. maakt niet zoveel uit wat.. luister vervolgens heel goed wat de ander terug zegt.. denk er even over na. en reageer daarop..
Vaak als je iets persoonlijks zegt komen mensen met voorbeelden uit hun eigen leven.. dan ga je zeg maar parallelen zoeken met z'n tweeen...
Dit soort dingen zijn eigenlijk helemaal niet moeilijk.. maar je moet wel beginnen met iets te zeggen...
Jij moet contact maken.. dus jij moet iemands aandacht proberen te trekken..
Als ik ergens ben waar ik niemand ken.. dan probeer ik iemand ergens mee te complimenteren... zodat die ander reageerd en soms kan daar een gesprekje uit voortkomen...
Complimenteren is vaak een goede opening omdat mensen daar vrolijk van worden ![]()
Als je met bijvoorbeeld je vriendin bent kun je haar dingen vertellen 'over' wat je doet...
Maar dan praat je ergens 'over' en dat is soms makkelijk.. maar als je persoonlijker contact met iemand hebt kun je beter ergens 'in' praten. Met 'in' bedoel ik in je emotie..
probeer te kijken wat iets met je doet.. vind je het fijn? of juist niet.. benoem dat..
Wees uitgebreid en probeer niet te snel klaar te zijn.. je hebt de tijd...
Je kunt ook voordat je een persoonlijk gesprek hebt... het ijs breken door te vertellen dat jij het erg moeilijk vind om je emoties onder woorden te brengen....
het duurt even maar je MOET er veel tijd en oefening insteken..
bij mij gaat het al veel beter... in vluchtige oppervlakkige gespreken maar ook de diepere emotionele gesprekken...
Oefening baart kunst
quote:Sorry hoor je bent gewoon niet 1.5 jaar lang verliefd...
Op donderdag 25 april 2002 12:00 schreef koei het volgende:
Als ze je 2 maanden niet meer wil zien lijkt mij dat geen goed teken...Als ze je verliefd bent dan wil je diegene zovaak mogelijk zien en als zij aangeeft dat ze jou 2 maanden niet meer wil zien dan zegt dat volgens mij hetzelfde als dat ze je niet meer wil zien. Ze kan toch ook tijd maken voor haar hobby, dus dan kan ze ook wel tijd maken voor jou en zo niet dan kan je er maar beter een punt achter zetten want dan vind ze je niet leuk meer.
Natuurlijk kun je nog eens goed met haar praten. Maar als het echt definitief over is, hou dan van haar door haar die vrijheid te gunnen en zichzelf verder te ontwikkelen. Ze staat immers op het punt om haar "ik" te vormen en daarbij wil ze verder. Ze zal je echt niet vergeten, maar heeft het gevoel niet anders te kunnen.
Dat jezelf bang bent om alleen te zijn kun je tegengaan door vrienden op te zoeken. Grijp iedere gelegenheid aan om dingen te doen. Je zal niet gelijk genoeg vervanging hebben voor het verlies, maar dat groeit wel.
quote:Haar hobby is trompet spelen.
[offtopic] Ik ben wel heel erg nieuwsgierig naar die grote hobby van je vriendin...[/offtopic]
maar om even bij het onderwerp te blijven: laat haar merken dat je haar mist en dat je erg veel van haar houdt, zeg het met woorden en daden.
als ze dan nog zo kil reageert zegt het al genoeg helaas
quote:Uit je verhaal haal ik dat jullie niet echt praten?
Op donderdag 25 april 2002 11:48 schreef Zjappa het volgende:
--verhaal--
Ik ben echt radeloos aan het worden
Waarom ze 2 maanden apart wil zijn?
Waarom ze ineens veel met vriendinnen uit wilt?
Waarom ze niet weet of ze het zat is?
2 maanden is echt zo lang, dat je vak al over alles heen bent, je kan het dan zien als een soort uitmaken zonder het daadwerkelijk te zeggen uit lafheid of niet kwetsen-heid.
Als ik jou was zou ik der opikken bij der thuis en der uit eten nemen naar iets gezelligs, en het even uitpraten wat er precies is. Ook als ze het wilt uitmaken, probeer er achter te komen waarom, wat ze mist e.d.
suc6.
edit: weer dat ´!!!
quote:Ja, ik denk dat je daar antwoorden op moet krijgen, misschien kan je dan wat veranderen aan je relatie of tenminste de eventuele problemen oplossen...
Op donderdag 25 april 2002 12:32 schreef cYbErTiM het volgende:Waarom ze 2 maanden apart wil zijn?
Waarom ze ineens veel met vriendinnen uit wilt?
Waarom ze niet weet of ze het zat is?
Succes....
quote:Ze zegt dat ze haar vrijheid een beetje aan het kwijtspelen is. Ik heb nooit gezegd dat ze met mij MOET weggaan ofzo. Ze ging vroeger trouwens ook al af en toe met vriendinnen uit.
Waarom ze 2 maanden apart wil zijn?
quote:Dat zal plezanter zijn dan met mij weggaan zeker.
Waarom ze ineens veel met vriendinnen uit wilt?
quote:Daar kan ik geen antwoord op geven.
Waarom ze niet weet of ze het zat is?
Ik denk dat ik haar ga opbellen om te vragen of ze toch geen half uurtje tijd heeft voor mij zaterdag zodat we alles eens kunnen uitpraten.
Ondertussen heeft ze ook al laten weten dat ik mee moet naar een familiefeest binnen 2 weken. Nu heb ik ook wel iets van trek uwe plan en ga daar ook maar alleen naartoe ![]()
ik hoop gewoon dat alles weer wordt zoals vroeger. Zij zegt dat alles binnen 2 maand terug alles is zoals vroeger, maar ik vind 2 maand toch een lange tijd.
verder zou ik me er niet al te veel om druk maken. Zoiets deed ik ook een tijdje geleden en daar kan je echt gek van worden. probeer gewoon wat afleiding te zoeken door naar je vrienden te gaan of als je die niet hebt gewoon gaan sporten. dat helpt bij mij wel goed. vrienden en sporten, het leidt je gewoon een beetje af! niet te veel over piekeren! KOP OP!
Op dit moment zou ik gewoon haar vertellen hoe je erover denkt, das het allerbelangrijkste...
Ondertussen heb ik het al voor elkaar gekregen dat ik haar zaterdag zie. Ik denk dat ik een tafeltje in een restaurant ga boeken zodat we eens rustig over onze problemen kunnen praten.
quote:*het hier volledig mee eens is*
Op donderdag 25 april 2002 12:05 schreef Brad het volgende:
Je vriendin is 17.... was dus 15 toen ze wat met je kreeg en waarschijnlijk ben jij haar eerste echte relatie. Het is dus nog niet zo gek dat ze langzaam het idee krijgt gevangen te zijn. Helaas kun je daar eigenlijk niets aan doen.Natuurlijk kun je nog eens goed met haar praten. Maar als het echt definitief over is, hou dan van haar door haar die vrijheid te gunnen en zichzelf verder te ontwikkelen. Ze staat immers op het punt om haar "ik" te vormen en daarbij wil ze verder. Ze zal je echt niet vergeten, maar heeft het gevoel niet anders te kunnen.
Dat jezelf bang bent om alleen te zijn kun je tegengaan door vrienden op te zoeken. Grijp iedere gelegenheid aan om dingen te doen. Je zal niet gelijk genoeg vervanging hebben voor het verlies, maar dat groeit wel.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |